Lucas 1
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NTLH
1 Aboma sürümanama bama maconomonoma arrüna pasabo tücañe uyarrüpecu.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Arrüma oncoimia nurarrüma bama amoncoma tücañe ichepeti Jesús auqui maübo, bama manunecana caüma nurarrti.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Arrüñü ito yacatü rranquirio nurria pünanaquimia, nauqui atusi nurria iñemo arrüna pasabo auqui numo aübapae. Sane nauquiche rraconomoca tanu aemo, naqui Teófilo,
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 nauqui atusi nurria aemo que ñemanauncurratoe arrüna manunecacarrü toncoi.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Tücañe numo yüriaburrti Herodes au manu cürrü Judea, anati taman ñoñünrrü sacerdoterrti, nürirrti Zacarías. Arrti anati auqui manu gruporrü sacerdoterrü nürirri Abías. Nüri nicüpostoti Saberarrü. Tone ito auqui nesarrti familiarrü maniqui antiburrü sacerdoterrü Aarón.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Arrti Zacarías y nicüpostoti bavivicoma isiu nirrancarrti Tuparrü. Icocotama nanaiña arrüba yacüpucurrti Señor. Champü causane nisüboriquirrimia.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Pero arrüma champürrtü aübosioma, itopiqui Saberarrü chüpuerurrüpü aübosi y todaviarrü tüpoma, y sane ito arrti Zacarías tüpomatito.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Taman nanenese tocabo ümo nesarrti gruporrü Zacarías aserebimia au niporrti Tuparrü.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Arrümanuma sacerdoterrü ane yacheatarrüma suerteabo uimia, na atusi ñacuti naqui sürobotü au nicümuinta niporrti Tuparrü aiñonocoti rroriocorrü. Au manu nanenese tocabo ümoti Zacarías.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Así que iñonocotati rroriocorrü au niporrti Tuparrü. Macrirrtianuca meaboma ümoti Tuparrü türüpo.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Rrepenatatai cuati taman ángel esati auqui napese esaquiti Señor. Atüraiti au nepanauncu altar cauta omo manu rroriocorrü.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Arrti Zacarías chütusiopü ümoti causane uiti, numo asaratitü ümoti. Cütobüsoti y birrubuti.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Pero arrti ángel nanti ümoti: —Tapü airruca Zacarías, itopiqui arrti Tuparrü oncoiti neanca. Nacüposü Saberarrü anati ñana ipiaümacarrü. Aiña üriboti Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Tarucu napucünuncu icuatati, arrtü anati icu cürrü, y sürümanama ito macrirrtianuca pucünuñama icuatati.
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 Arrti chichabotipü vinorrü, ni cualquierarrüpü arrüna ocoro. Tiene que atorri üriacaboti uiti Tuparrü, y anatito Espíritu Santo au nausasürrti ante que anati icu cürrü.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Uiti caüma sürümanama bama israelitarrü iñorronconomacü isucarüti Señor naqui Tuparrü.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Cusürüboti anati icu na cürrü pünanaquiti Cristo. Tarucu nüriacarrti y anati Espíritu Santo auti tacanati profetarrü Elías tücañe. Urapoiti arrüna niyequirrti Cristo. Icoñocotati nisüboriqui genterrü, tapü tüboricoma ümomantoe. Uitito macoconaunrrüma bama chipiacapü acoconauma. Sane caüma puerurrüma asuriurumati Cristo.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Auqui arrti Zacarías ñanquitioti pünanaquiti ángel: —Aensapü pasao iñemo arrüna sane. Itopiqui arrüñü tüpomañü, y nisüposü isiatai.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Arrti ángel iñumutati, nanti: —Arrüñü nisüri Gabriel, imostorrti Tuparrüñü. Icüpurutiñü nauqui suraboi asucarücü arrüna urriampae manitacarrü.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Tapü arrücü chaicocotapü. Sane nauquiche auquina caüma chüpuerurrüpü anitacaiqui, cheperrtü anati icu cürrü maniqui ahü. Arrüna nisura aemo tiene que acoco ñana.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Arrümanuma macrirrtianuca aboma türüpo barrüperarama ümoi Zacarías. Chütusiopü ümoma causane chücontopü ayeti tato türüpo.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Nauquiche iñataiti tato türüpo, chüpuerurrüpü anitati ümoma. Esucutiatai ümoma. Ui arrüna sane tütusiatai ümoma, ta asaratitü auqui quiatarrü narrtarrti au niporrti Tuparrü.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Arrti Zacarías cocono uiti manio naneneca yaserebiquirrti au niporrti Tuparrü. Auqui süroti tato au niporrti.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Auqui caüma arrümanu Saberarrü nicüpostoti tanati cütüpü ipiaümacarrü. Ane au niporrü ümo cinco panca, chüsalibopü.
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 Ane mapensara sane: “Nupu Tuparrü isamute saübuñü arrüna urriampae. Ui arrüna sane caüma chauqui chupunuñünquipü crirrtianuca, itopiqui tütane nisaü”.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Numo tabe seirri panca nacarrti ipiaümacarrü icütüpü Saberarrü, arrti Tuparrü bacüpuruti ümoti maniqui ángel Gabriel au manu pueblurrü nürirri Nazaret. Ane au manu cürrü Galilea.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Sürotitü esa manu taman cupiquirri nürirri Mariarrü. Arrüna rranrrü apo aübuti taman ñoñünrrü nürirrti José, naqui auqui nesarrti familiarrü yüriaburrü David tücañe.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Iñataiti ángel esa Mariarrü. Manquioti nurria ümo, nanti: —Arrti Tuparrü anati achepecü y icunusüancanatiyü manrrü mopünanaqui nanaiña paüca icuqui na cürrü.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Nauquiche tasaratü Mariarrü ümoti ángel, cütobüso ui na nurarrti ümo. Nantü ümoantoe: “¿Causane anqui iñemo sane?”
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Auqui arrti ángel nanti ümo: —Tapü airruca María, itopiqui arrti Tuparrü urria ñaquioncorrti aemo y acurusüca uiti.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Auquina caüma anati acütüpü apaümaca. Arrtü tanati icu cürrü, aiña üriboti Jesús.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Arrti caüma ane nüriacarrti uiti Bae Tuparrü. Tonenti Aütorrti. Yüriaburrti ñana uiti Tuparrü tacanati yüriaburrü David tücañe.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Ane nüriacarrti ümo manuma israelitarrü. Champü nitacüru nüriacarrti.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Auqui ñanquitio Mariarrü pünanaquiti ángel: —¿Causanempü apasa iñemo arrüna sane? Arrüñü chipocaiquipü aübu noñünrrü.
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Aiñumuti ángel: —Arrti Espíritu Santo cuati aucü y arrüna nicusüurrti Tuparrü cuatito aemo. Sane nauquiche arrti maniqui apaümaca tonenti Aütorrti Tuparrü.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Suraboira ito asucarücü, arrüna napariente Saberarrü tütane seirri panca tanati ipiaümacarrü cütüpü au nipocorrü. Abu namatü tücañe que chüpuerurrüpü aübosi.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Pero ümoti Tuparrü champü isane arrüna cuestarrü, nanaiñantai urriante uiti.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Auqui nantü Mariarrü: —Arrüñü nicumanacata Señor, tari isamunena isiu nirrancarrü saübuñü, isiu arrüna nura. Auqui manu süroti tato ángel.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Au manio naneneca sürotü Mariarrü apaseane Saberarrü au manu taman pueblurrü ane omeana yirituca au manu cürrü Judea.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Besüro uirri au niporrti Zacarías. Manquio nurria ümo Saberarrü.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Nauquiche manquio ümo, onquisio Saberarrü pocoroti maniqui ipiaümacarrü cütüpü. Abu arrti Espíritu Santo süroti au nausasü Saberarrü.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 Au manu rratorrü manitana fuerte, nantü sane: —Nupu Tuparrü icunusüancanü pünanaqui nanaiña paüca, y icunusüancata ito napaümaca.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿Isanempü niyaca nauqui apasearañü, arrücü nipiacü Señor?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Nauquiche tiñoncoi nanquiqui iñemo, arrüna nipiaümaca pocoro sübobiñü.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Urriampae naca, itopiqui aicocota nura Señor, arrüna nantü tücañe aemo.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Auqui nantü Mariarrü:
46 Então Maria disse:
47 — ausente —
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 — ausente —
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 — ausente —
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 — ausente —
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 — ausente —
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 — ausente —
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
56 Auqui Mariarrü süsio acamanu esa Saberarrü ümo trerrü panca. Auqui süro tato au niporrü.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Tiñatai manu tiemporrü auche ane mecu Saberarrü. Anati icu cürrü. Ñaümati.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Tapü arrübama ipiariente Saberarrü y arrübama iposapatarrü oncoimia arrüna sane. Pucünuñama nurria ichepe, itopiqui arrti Tuparrü pucürusuti itacu.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Tütabe ocho naneneca nacarrti maniqui ñaüma icu cürrü. Süromatü aübuti nauqui circuncidaboti. Rranrrüma caüma nauqui aüro üriboti Zacarías, inrrataboti yaütoti.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Pero nipiacütoti chirranrrüpü nauqui sane nürirrti, nantü sane ümoma: —Süro üribo Juan.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Iñumutama: —Champüti sane nürirrti eana naesa familiarrü.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ñanquitioma pünanaquiti yaütoti aübu señarrü isane rranrrti aüro üriboti.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Arrti Zacarías manquioti taman taurama. Torrio ümoti. Aiconomoti icu sane: “Nürirrti Juan”. Namanaiña cütobüsoma uirri.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Au manu rratorrü puerurrü tato anitati Zacarías. Machampiencanati ümoti Tuparrü.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Ui arrüna sane namanaiña bama iposapatarrti cütobüsoma. Contoatai tütusio arrüna sane pasabo au nanaiñanatai manu cürrü Judea, auna cauta abe yirituca.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Namanaiña bama oncoimia arrüna sane mapensarama uirri. Ñanquitioma pünanaquimiantoe, namatü: —¿Isanempü rranrrü aisamunutiyü naqui ñaüma? Arrti Señor macunusüancanati nurria ümoti.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Auqui cuati Espíritu Santo au nausasürrti Zacarías. Manitanati uiti caüma, nanti sane:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 — ausente —
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 — ausente —
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 — ausente —
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 — ausente —
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 — ausente —
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 — ausente —
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 — ausente —
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Arrti maniqui ñaüma sunaunti. Bacheboti Tuparrü manrrü ñapanauncubuti. Sürotitito aviviti eana rroense pururrü canca y cüosorrü. Nacarrti taha cheperrtü sürotitü anunecati ümo bama macrirrtianuca auqui cürrü Israel.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.