Lucas 19
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NTLH
1 Auqui iñataiti Jesús au manu pueblurrü nürirri Jericó. Pasaoti auqui manu.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Acamanu pohosoti taman ñoñünrrü rricurrü, nürirrti Zaqueo, naqui üriatu bama mayacobraca impuestorrü.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Rranrrtipü asaratiti Jesús, pero chüpuerurrtipü, itopiqui tarucapae macrirrtianuca, y arrti chimiantiatai.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Auqui sürotitü acusürüti yarucurrti isiu cutubiurrü arrüna auquiche tiene que apasati Jesús. Aüroti ape apü taman suese sicomoro.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Nauquiche tiñataiti Jesús acamanu, besüro narrtarrti ape ümoti, nanti ümoti: —Zaqueo, ariacu tato acü apuraurrücü, itopiqui caüma ñacansaca au napo.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Auqui arrti Zaqueo cuati acü apuraurrti. Yasuriurutiti Jesús au niporrti aübu tarucu nipucünuncurrti.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ui arrüna sane arrtaimia arrübama macrirrtianuca, manitanama churriampü ümoti Jesús. Namatü: —¡Causane aürotitü acansati au niporrti maniqui tarucu nomünantü uiti!
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Tapü arrti Zaqueo atüraiti esati Señor, nanti ümoti: —Señor, yacheca ümo bama pobrerrü cümuinta arrüna ane sobi, y arrüna isusüpütio pünanaquiti taman o rrencañaca, itorrimiata tato ümoti cuatro veserrü manrrü.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Auqui nanti Jesús ümoti: —One ataesübuca eanaqui nomünantü, Zaqueo, arrücü ichepe nanaiña naesa familiarrü. Ta arrücü ito aca eanaqui nesarrti familiarrü Abraham.
9 Então Jesus disse:
10 Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü isecatü nauqui yapache y ñataesümunucu eanaqui nomünantü ümo bama aboma iche pünanaquiti Tuparrü.
10 Porque o
11 Arrübama macrirrtianuca arrtaimia arrüna pasabo uiti Jesús. Auqui urapoiti isucarüma arrüna machepecatarrü, itopiqui tanati saimia Jerusalén. Au ñaquioncorrüma que au manu rratorrü üriabucati Tuparrü icu na cürrü uiti Jesús.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Nanti ümoma: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Sürotitü au quiatarrü cürrü iche, nauqui aisamunutiyü yüriaburrti taha, y auquimanu rranrrti ayeti tato nauqui üriaburuti ümo bama pohoso au nicürrtiatoe.
12 Então Jesus disse:
13 Nauquiche chüsürotitüquipü, batasuruti ümo bama diezma imostorrti. Itorrimiatati ümo cadati taman taman monedarrü oro tarucapae nicuarrü. Nanti ümoma: “Apasamu negociorrü aübu na monirri cheperrtü iseca tato”.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Pero arrübama pohoso auqui nicürrti champürrtü rranrrüma nauqui yüriaburrti ümoma. Bacüpuruma isiuti comisión, nauqui uraboimia isucarüti sane: “Chüsuirrancapü nauqui üriaburü suiñemo”.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Pero arrti chauqui tüyüriaburrti taha au manu quiatarrü cürrü. Auqui süroti tato au niporrti. Nauquiche tiñataiti tato, batasuruti ümo manuma diezma imostorrti bama ümoche tücañe torrio monirri. Rranrrti atusi ümoti mantucubu ñacanasarrti cadati taman.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Arrti maniqui cusürübo itusiancanatiyü isucarüti, nanti: “Señor, nani namoni. Macanana sobi diez veserrü manrrü”.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Auqui arrti maniqui esache nanti ümoti: “Urriampae nachücoi. Arrücü buen mosorrücü. Acoconaunca aübu chimiantai monirri. Iñacü yüriaburrücü ñome diez puebluca”.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Cuati maniqui quiatarrü, itusiancanatiyü, nanti: “Señor, nani namoni, ane ñacanasarrü sobi cinco veserrü manrrü”.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Nanti yüriaburrü ümoti: “Arrücü ito yüriaburrücü sobi ñome cinco puebluca”.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Auqui cuatito maniqui quiatarrü, nanti: “Señor, carü nani namoni. Itomoenta icu nipiañuera, nauqui iñahübu.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Irruca aünanacü. Itopiqui tarucu nabrutucu. Acaca auquina cauta champü isane oncono obi. Arrianca ata auna cauta chancapü cütu obi”.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Auqui caüma nanti Señor ümoti: “¡Mosorrü marriquiatarrü! Ui arrüna uratoe yacheca aemo carrticurrü caüma. Tusio aemo que arrüñü tarucu nibrutucu. Rracaca auquina cauta champü isane oncono sobi, y rrataca auquina cauta champürrtü rrancütuca.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Causane chaiñatapü nimoni esa bama ipiaca atrabacama aübu, ümo arrtü tiseca tato au nipo, aitorrimiatapü tato iñemo aübu ñacanasarrü”.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Auqui nanti ümo manuma amoncoma acamanu: “Apiquiaübu pünanaquiti manu monirri. Apitorrimia ümoti maniqui ane uiti diez monedarrü”.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Auqui namatü ümoti: “Arrti te tütane uiti chama monirri”.
25 Eles responderam:
26 Auqui nanti Señor: “Sucanañü aume, arrti naqui ane uiti, torrio manrrü ümoti uübo. Tapü arrti naqui champü isane ümoti carübu pünanaquiti arrüna chimiantai ane uiti.
26 — E o patrão disse:
27 Tapü arrübama tüboricomantai isuatañü, bama chirranrrüpüma nauqui yüriaburrüñü, apiquiasama tauna, nauqui ataborimia isucarüñü.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Nauquiche tütacürusu arrüna nipiarirrti Jesús, pasaotito, niyücürrti au Jerusalén.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Tanati saimia manio pueblumanca nobürirri Betfagé y Betania, abe cutaquiquibo manu yiriturrü Olivo. Auquimanu bacüpuruti ümo bama torrüma ñanunecasarrti,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 nanti ümoma: —Amecosi au manio poca abe taha saimia. Arrtü apiñatai taha, tabüco aboi bururrü arrüna champüti tüsüro chacu, ane tomoeno. Apisoquisüna y apiquia tauna.
30 com a seguinte ordem:
31 Arrtü anati naqui nanti aume, ¿causane apisoquisüna manu bururrü? Amucanaño ümot sane: “Arrti Señor ane nümoche uiti”.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Auqui süromatü manuma torrü. Aiñanaimia taha. Tabüro uimia manu bururrü tacana nurarrti Jesús ümoma.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nauquiche tüsoquisüro uimia, cuamatü manuma iyabuche, namatü: —¿Causane apisoquisüna manu bururrü?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Aiñumuma: —Arrti Señor ane nümoche uiti.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Auqui chebatai uimia. Sürotü uimia manu bururrü esati Jesús. Aiñanaimia. Iñatama naibirrimia chacu. Atobüti Jesús chacu.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Sürotitü. Isiu arrüna namenrrti arrübama macrirrtinuca ipiacumainquiatama naibirrimia isiu cutubiurrü cümenuti.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Nauquiche tütaboma saimia nicümama manu yiriturrü Olivos, namanaiña bama icocoromati ui nipucünuncurrüma iñanaunumati Tuparrü, itopiqui tarrtaimia nanaiña arrüba milagrorrü uiti Jesús.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Namatü sane: —Tari anaunuti naqui yüriaburrü, naqui cuati au nürirrti Tuparrü. Tari pucünuñama bama aboma au napese. ¡Gloria ümoti Bae Tuparrü!
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Eana manu genterrü aboma bama fariseorrü, namatü: —Maestro, aicuansomocosoma bama cuamatü asiucü.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Tapü arrti Jesús iñumutati, nanti: —Sucanañü aume, arrtü etayoimia bama, seguramente botosibico arrüba canca, opiñanaunuñü.
40 Jesus respondeu:
41 Aiñanainti manrrü taha arrüna auquiche atusi Jerusalén. Nauquiche asaratitü ümo pueblurrü areoroti itacu bama pohoso,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 nanti: —Chentienderrüpü año bama macrirrtianuca au na pueblurrü Jerusalén au na nanenese arrüna uiche urriampü caüma nabaca. Pero caüma chauqui chüpuerurrüquipü atusi aume arrüna torriobopü aume.
42 e disse:
43 Cuantionqui naneneca chomirriampü aume. Arrübama aubesa enemigorrü süromatü itupecu naubesa pueblurrü, nauqui ahimia aume.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Nanaiña pueblurrü tiene que añarri. Namanaiña auconca bama pohoso. Ni tamampü canrrü oncono onü quiatarrü, itopiqui chütusiopü aume que arrti Tuparrü rranrrti ayurati aume.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Auqui sürotitü Jesús au niporrti Tuparrü. Penecoma uiti bama mapaventecana y bama macomporara acamanu.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Nanti ümoma: —Icu Nicororrü nantü sane: “Sane nanti Tuparrü: Nipo ane ümo meancarrü”. Pero aboi caüma apiñata tacana nipo bama macusüpüca.
46 Ele lhes disse:
47 Naneneca ñanunecacarrti Jesús au niporrti Tuparrü. Pero arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü y bama mayüriabuca bapacheroma niquiubuma, causane nauqui aitabairomati Jesús.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Pero champürrtü tabüco uimia, itopiqui namanaiña macrirrtianuca aboma onsapetioma nurria nurarrti Jesús.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.