Lucas 19

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Auqui iñataiti Jesús au manu pueblurrü nürirri Jericó. Pasaoti auqui manu.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Acamanu pohosoti taman ñoñünrrü rricurrü, nürirrti Zaqueo, naqui üriatu bama mayacobraca impuestorrü.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Rranrrtipü asaratiti Jesús, pero chüpuerurrtipü, itopiqui tarucapae macrirrtianuca, y arrti chimiantiatai.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Auqui sürotitü acusürüti yarucurrti isiu cutubiurrü arrüna auquiche tiene que apasati Jesús. Aüroti ape apü taman suese sicomoro.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Nauquiche tiñataiti Jesús acamanu, besüro narrtarrti ape ümoti, nanti ümoti: —Zaqueo, ariacu tato acü apuraurrücü, itopiqui caüma ñacansaca au napo.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Auqui arrti Zaqueo cuati acü apuraurrti. Yasuriurutiti Jesús au niporrti aübu tarucu nipucünuncurrti.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ui arrüna sane arrtaimia arrübama macrirrtianuca, manitanama churriampü ümoti Jesús. Namatü: —¡Causane aürotitü acansati au niporrti maniqui tarucu nomünantü uiti!
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tapü arrti Zaqueo atüraiti esati Señor, nanti ümoti: —Señor, yacheca ümo bama pobrerrü cümuinta arrüna ane sobi, y arrüna isusüpütio pünanaquiti taman o rrencañaca, itorrimiata tato ümoti cuatro veserrü manrrü.
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Auqui nanti Jesús ümoti: —One ataesübuca eanaqui nomünantü, Zaqueo, arrücü ichepe nanaiña naesa familiarrü. Ta arrücü ito aca eanaqui nesarrti familiarrü Abraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü isecatü nauqui yapache y ñataesümunucu eanaqui nomünantü ümo bama aboma iche pünanaquiti Tuparrü.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Arrübama macrirrtianuca arrtaimia arrüna pasabo uiti Jesús. Auqui urapoiti isucarüma arrüna machepecatarrü, itopiqui tanati saimia Jerusalén. Au ñaquioncorrüma que au manu rratorrü üriabucati Tuparrü icu na cürrü uiti Jesús.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Nanti ümoma: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Sürotitü au quiatarrü cürrü iche, nauqui aisamunutiyü yüriaburrti taha, y auquimanu rranrrti ayeti tato nauqui üriaburuti ümo bama pohoso au nicürrtiatoe.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Nauquiche chüsürotitüquipü, batasuruti ümo bama diezma imostorrti. Itorrimiatati ümo cadati taman taman monedarrü oro tarucapae nicuarrü. Nanti ümoma: “Apasamu negociorrü aübu na monirri cheperrtü iseca tato”.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pero arrübama pohoso auqui nicürrti champürrtü rranrrüma nauqui yüriaburrti ümoma. Bacüpuruma isiuti comisión, nauqui uraboimia isucarüti sane: “Chüsuirrancapü nauqui üriaburü suiñemo”.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Pero arrti chauqui tüyüriaburrti taha au manu quiatarrü cürrü. Auqui süroti tato au niporrti. Nauquiche tiñataiti tato, batasuruti ümo manuma diezma imostorrti bama ümoche tücañe torrio monirri. Rranrrti atusi ümoti mantucubu ñacanasarrti cadati taman.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Arrti maniqui cusürübo itusiancanatiyü isucarüti, nanti: “Señor, nani namoni. Macanana sobi diez veserrü manrrü”.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Auqui arrti maniqui esache nanti ümoti: “Urriampae nachücoi. Arrücü buen mosorrücü. Acoconaunca aübu chimiantai monirri. Iñacü yüriaburrücü ñome diez puebluca”.
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Cuati maniqui quiatarrü, itusiancanatiyü, nanti: “Señor, nani namoni, ane ñacanasarrü sobi cinco veserrü manrrü”.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nanti yüriaburrü ümoti: “Arrücü ito yüriaburrücü sobi ñome cinco puebluca”.
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Auqui cuatito maniqui quiatarrü, nanti: “Señor, carü nani namoni. Itomoenta icu nipiañuera, nauqui iñahübu.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Irruca aünanacü. Itopiqui tarucu nabrutucu. Acaca auquina cauta champü isane oncono obi. Arrianca ata auna cauta chancapü cütu obi”.
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Auqui caüma nanti Señor ümoti: “¡Mosorrü marriquiatarrü! Ui arrüna uratoe yacheca aemo carrticurrü caüma. Tusio aemo que arrüñü tarucu nibrutucu. Rracaca auquina cauta champü isane oncono sobi, y rrataca auquina cauta champürrtü rrancütuca.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Causane chaiñatapü nimoni esa bama ipiaca atrabacama aübu, ümo arrtü tiseca tato au nipo, aitorrimiatapü tato iñemo aübu ñacanasarrü”.
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Auqui nanti ümo manuma amoncoma acamanu: “Apiquiaübu pünanaquiti manu monirri. Apitorrimia ümoti maniqui ane uiti diez monedarrü”.
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Auqui namatü ümoti: “Arrti te tütane uiti chama monirri”.
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Auqui nanti Señor: “Sucanañü aume, arrti naqui ane uiti, torrio manrrü ümoti uübo. Tapü arrti naqui champü isane ümoti carübu pünanaquiti arrüna chimiantai ane uiti.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Tapü arrübama tüboricomantai isuatañü, bama chirranrrüpüma nauqui yüriaburrüñü, apiquiasama tauna, nauqui ataborimia isucarüñü.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Nauquiche tütacürusu arrüna nipiarirrti Jesús, pasaotito, niyücürrti au Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Tanati saimia manio pueblumanca nobürirri Betfagé y Betania, abe cutaquiquibo manu yiriturrü Olivo. Auquimanu bacüpuruti ümo bama torrüma ñanunecasarrti,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 nanti ümoma: —Amecosi au manio poca abe taha saimia. Arrtü apiñatai taha, tabüco aboi bururrü arrüna champüti tüsüro chacu, ane tomoeno. Apisoquisüna y apiquia tauna.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Arrtü anati naqui nanti aume, ¿causane apisoquisüna manu bururrü? Amucanaño ümot sane: “Arrti Señor ane nümoche uiti”.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Auqui süromatü manuma torrü. Aiñanaimia taha. Tabüro uimia manu bururrü tacana nurarrti Jesús ümoma.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Nauquiche tüsoquisüro uimia, cuamatü manuma iyabuche, namatü: —¿Causane apisoquisüna manu bururrü?
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Aiñumuma: —Arrti Señor ane nümoche uiti.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Auqui chebatai uimia. Sürotü uimia manu bururrü esati Jesús. Aiñanaimia. Iñatama naibirrimia chacu. Atobüti Jesús chacu.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Sürotitü. Isiu arrüna namenrrti arrübama macrirrtinuca ipiacumainquiatama naibirrimia isiu cutubiurrü cümenuti.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Nauquiche tütaboma saimia nicümama manu yiriturrü Olivos, namanaiña bama icocoromati ui nipucünuncurrüma iñanaunumati Tuparrü, itopiqui tarrtaimia nanaiña arrüba milagrorrü uiti Jesús.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Namatü sane: —Tari anaunuti naqui yüriaburrü, naqui cuati au nürirrti Tuparrü. Tari pucünuñama bama aboma au napese. ¡Gloria ümoti Bae Tuparrü!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Eana manu genterrü aboma bama fariseorrü, namatü: —Maestro, aicuansomocosoma bama cuamatü asiucü.
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Tapü arrti Jesús iñumutati, nanti: —Sucanañü aume, arrtü etayoimia bama, seguramente botosibico arrüba canca, opiñanaunuñü.
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Aiñanainti manrrü taha arrüna auquiche atusi Jerusalén. Nauquiche asaratitü ümo pueblurrü areoroti itacu bama pohoso,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 nanti: —Chentienderrüpü año bama macrirrtianuca au na pueblurrü Jerusalén au na nanenese arrüna uiche urriampü caüma nabaca. Pero caüma chauqui chüpuerurrüquipü atusi aume arrüna torriobopü aume.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Cuantionqui naneneca chomirriampü aume. Arrübama aubesa enemigorrü süromatü itupecu naubesa pueblurrü, nauqui ahimia aume.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Nanaiña pueblurrü tiene que añarri. Namanaiña auconca bama pohoso. Ni tamampü canrrü oncono onü quiatarrü, itopiqui chütusiopü aume que arrti Tuparrü rranrrti ayurati aume.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Auqui sürotitü Jesús au niporrti Tuparrü. Penecoma uiti bama mapaventecana y bama macomporara acamanu.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Nanti ümoma: —Icu Nicororrü nantü sane: “Sane nanti Tuparrü: Nipo ane ümo meancarrü”. Pero aboi caüma apiñata tacana nipo bama macusüpüca.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Naneneca ñanunecacarrti Jesús au niporrti Tuparrü. Pero arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü y bama mayüriabuca bapacheroma niquiubuma, causane nauqui aitabairomati Jesús.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Pero champürrtü tabüco uimia, itopiqui namanaiña macrirrtianuca aboma onsapetioma nurria nurarrti Jesús.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.