Lucas 19

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Auqui iñataiti Jesús au manu pueblurrü nürirri Jericó. Pasaoti auqui manu.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Acamanu pohosoti taman ñoñünrrü rricurrü, nürirrti Zaqueo, naqui üriatu bama mayacobraca impuestorrü.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Rranrrtipü asaratiti Jesús, pero chüpuerurrtipü, itopiqui tarucapae macrirrtianuca, y arrti chimiantiatai.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Auqui sürotitü acusürüti yarucurrti isiu cutubiurrü arrüna auquiche tiene que apasati Jesús. Aüroti ape apü taman suese sicomoro.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Nauquiche tiñataiti Jesús acamanu, besüro narrtarrti ape ümoti, nanti ümoti: —Zaqueo, ariacu tato acü apuraurrücü, itopiqui caüma ñacansaca au napo.
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Auqui arrti Zaqueo cuati acü apuraurrti. Yasuriurutiti Jesús au niporrti aübu tarucu nipucünuncurrti.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ui arrüna sane arrtaimia arrübama macrirrtianuca, manitanama churriampü ümoti Jesús. Namatü: —¡Causane aürotitü acansati au niporrti maniqui tarucu nomünantü uiti!
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tapü arrti Zaqueo atüraiti esati Señor, nanti ümoti: —Señor, yacheca ümo bama pobrerrü cümuinta arrüna ane sobi, y arrüna isusüpütio pünanaquiti taman o rrencañaca, itorrimiata tato ümoti cuatro veserrü manrrü.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Auqui nanti Jesús ümoti: —One ataesübuca eanaqui nomünantü, Zaqueo, arrücü ichepe nanaiña naesa familiarrü. Ta arrücü ito aca eanaqui nesarrti familiarrü Abraham.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü isecatü nauqui yapache y ñataesümunucu eanaqui nomünantü ümo bama aboma iche pünanaquiti Tuparrü.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Arrübama macrirrtianuca arrtaimia arrüna pasabo uiti Jesús. Auqui urapoiti isucarüma arrüna machepecatarrü, itopiqui tanati saimia Jerusalén. Au ñaquioncorrüma que au manu rratorrü üriabucati Tuparrü icu na cürrü uiti Jesús.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Nanti ümoma: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Sürotitü au quiatarrü cürrü iche, nauqui aisamunutiyü yüriaburrti taha, y auquimanu rranrrti ayeti tato nauqui üriaburuti ümo bama pohoso au nicürrtiatoe.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Nauquiche chüsürotitüquipü, batasuruti ümo bama diezma imostorrti. Itorrimiatati ümo cadati taman taman monedarrü oro tarucapae nicuarrü. Nanti ümoma: “Apasamu negociorrü aübu na monirri cheperrtü iseca tato”.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pero arrübama pohoso auqui nicürrti champürrtü rranrrüma nauqui yüriaburrti ümoma. Bacüpuruma isiuti comisión, nauqui uraboimia isucarüti sane: “Chüsuirrancapü nauqui üriaburü suiñemo”.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Pero arrti chauqui tüyüriaburrti taha au manu quiatarrü cürrü. Auqui süroti tato au niporrti. Nauquiche tiñataiti tato, batasuruti ümo manuma diezma imostorrti bama ümoche tücañe torrio monirri. Rranrrti atusi ümoti mantucubu ñacanasarrti cadati taman.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Arrti maniqui cusürübo itusiancanatiyü isucarüti, nanti: “Señor, nani namoni. Macanana sobi diez veserrü manrrü”.
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Auqui arrti maniqui esache nanti ümoti: “Urriampae nachücoi. Arrücü buen mosorrücü. Acoconaunca aübu chimiantai monirri. Iñacü yüriaburrücü ñome diez puebluca”.
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Cuati maniqui quiatarrü, itusiancanatiyü, nanti: “Señor, nani namoni, ane ñacanasarrü sobi cinco veserrü manrrü”.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nanti yüriaburrü ümoti: “Arrücü ito yüriaburrücü sobi ñome cinco puebluca”.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Auqui cuatito maniqui quiatarrü, nanti: “Señor, carü nani namoni. Itomoenta icu nipiañuera, nauqui iñahübu.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Irruca aünanacü. Itopiqui tarucu nabrutucu. Acaca auquina cauta champü isane oncono obi. Arrianca ata auna cauta chancapü cütu obi”.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Auqui caüma nanti Señor ümoti: “¡Mosorrü marriquiatarrü! Ui arrüna uratoe yacheca aemo carrticurrü caüma. Tusio aemo que arrüñü tarucu nibrutucu. Rracaca auquina cauta champü isane oncono sobi, y rrataca auquina cauta champürrtü rrancütuca.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Causane chaiñatapü nimoni esa bama ipiaca atrabacama aübu, ümo arrtü tiseca tato au nipo, aitorrimiatapü tato iñemo aübu ñacanasarrü”.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Auqui nanti ümo manuma amoncoma acamanu: “Apiquiaübu pünanaquiti manu monirri. Apitorrimia ümoti maniqui ane uiti diez monedarrü”.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Auqui namatü ümoti: “Arrti te tütane uiti chama monirri”.
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Auqui nanti Señor: “Sucanañü aume, arrti naqui ane uiti, torrio manrrü ümoti uübo. Tapü arrti naqui champü isane ümoti carübu pünanaquiti arrüna chimiantai ane uiti.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Tapü arrübama tüboricomantai isuatañü, bama chirranrrüpüma nauqui yüriaburrüñü, apiquiasama tauna, nauqui ataborimia isucarüñü.
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Nauquiche tütacürusu arrüna nipiarirrti Jesús, pasaotito, niyücürrti au Jerusalén.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Tanati saimia manio pueblumanca nobürirri Betfagé y Betania, abe cutaquiquibo manu yiriturrü Olivo. Auquimanu bacüpuruti ümo bama torrüma ñanunecasarrti,
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 nanti ümoma: —Amecosi au manio poca abe taha saimia. Arrtü apiñatai taha, tabüco aboi bururrü arrüna champüti tüsüro chacu, ane tomoeno. Apisoquisüna y apiquia tauna.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Arrtü anati naqui nanti aume, ¿causane apisoquisüna manu bururrü? Amucanaño ümot sane: “Arrti Señor ane nümoche uiti”.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Auqui süromatü manuma torrü. Aiñanaimia taha. Tabüro uimia manu bururrü tacana nurarrti Jesús ümoma.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Nauquiche tüsoquisüro uimia, cuamatü manuma iyabuche, namatü: —¿Causane apisoquisüna manu bururrü?
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Aiñumuma: —Arrti Señor ane nümoche uiti.
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Auqui chebatai uimia. Sürotü uimia manu bururrü esati Jesús. Aiñanaimia. Iñatama naibirrimia chacu. Atobüti Jesús chacu.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Sürotitü. Isiu arrüna namenrrti arrübama macrirrtinuca ipiacumainquiatama naibirrimia isiu cutubiurrü cümenuti.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Nauquiche tütaboma saimia nicümama manu yiriturrü Olivos, namanaiña bama icocoromati ui nipucünuncurrüma iñanaunumati Tuparrü, itopiqui tarrtaimia nanaiña arrüba milagrorrü uiti Jesús.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Namatü sane: —Tari anaunuti naqui yüriaburrü, naqui cuati au nürirrti Tuparrü. Tari pucünuñama bama aboma au napese. ¡Gloria ümoti Bae Tuparrü!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Eana manu genterrü aboma bama fariseorrü, namatü: —Maestro, aicuansomocosoma bama cuamatü asiucü.
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Tapü arrti Jesús iñumutati, nanti: —Sucanañü aume, arrtü etayoimia bama, seguramente botosibico arrüba canca, opiñanaunuñü.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Aiñanainti manrrü taha arrüna auquiche atusi Jerusalén. Nauquiche asaratitü ümo pueblurrü areoroti itacu bama pohoso,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 nanti: —Chentienderrüpü año bama macrirrtianuca au na pueblurrü Jerusalén au na nanenese arrüna uiche urriampü caüma nabaca. Pero caüma chauqui chüpuerurrüquipü atusi aume arrüna torriobopü aume.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Cuantionqui naneneca chomirriampü aume. Arrübama aubesa enemigorrü süromatü itupecu naubesa pueblurrü, nauqui ahimia aume.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Nanaiña pueblurrü tiene que añarri. Namanaiña auconca bama pohoso. Ni tamampü canrrü oncono onü quiatarrü, itopiqui chütusiopü aume que arrti Tuparrü rranrrti ayurati aume.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Auqui sürotitü Jesús au niporrti Tuparrü. Penecoma uiti bama mapaventecana y bama macomporara acamanu.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Nanti ümoma: —Icu Nicororrü nantü sane: “Sane nanti Tuparrü: Nipo ane ümo meancarrü”. Pero aboi caüma apiñata tacana nipo bama macusüpüca.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Naneneca ñanunecacarrti Jesús au niporrti Tuparrü. Pero arrübama üriatu bama sacerdoterrü y bama manunecana nüriacarrü y bama mayüriabuca bapacheroma niquiubuma, causane nauqui aitabairomati Jesús.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Pero champürrtü tabüco uimia, itopiqui namanaiña macrirrtianuca aboma onsapetioma nurria nurarrti Jesús.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.