Lucas 16
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Arrti Jesús urapoitito ümo bama ñanunecasarrti arrüna machepecatarrü: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Anatito taman capatarrü ümoti. Auqui süromatü urabomati isucarüti patrón bama maquiataca imostorrti. Urapoimia que churriampü yachücoiti capatarrü aübu nenarrirrti patrón.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Auqui arrti maniqui patrón itasurutiti maniqui capatarrü, nauqui anitati aübuti. Nanti ümoti: “¿Isane arrüna nachücoi? Ñoncoi que acusüpüca niñenarri. Mejor bacurrtara, itopiqui auquina caüma chauqui chüpuerurrüquipü capatarrücü iñemo”.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Auqui arrti maniqui capatarrü mapensarati sane: “¿Causane caüma sobi? Itopiqui chirranrrtiquipü nauqui rratrabacaiqui ümoti. Chiñuñetempü rratrabaca au ñanaunrrü. Isüsoca ito rranqui limosnarrü pünanaqui genterrü.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Pero chauqui tütusio iñemo causane sobi —nanti ümotiatoe—, nauqui aboma bama yasuriurumañü au niporrüma, arrtü chirratrabacacaiquipü esati patrón”.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Auqui batasuruti ümo bama ebeoma ümoti patrón, taiquianati taman. Nanti ümoti maniqui primero: “¿Mantucubu nebequi ümoti patrón?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Arrti maniqui yebeorrü iñumutati: “Rrebeca cien turrilemanca nasaite”. Nanti capatarrü: “Nani quichonimiacarrü nesa nebequi. Aiconomo icu arrüna nebequi cinuentatai turrilemanca”.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Iñataiti quiatarü esati. Ñanquitiotito pünanaquiti: “¿Carücü, mantucutu nebequi?” Nanti: “Arrüñü rrebeca cien pusaneca trigo”. Nanti capatarrü ümoti: “Carü nani quichonimiacarrü ane corobo icu arrüna tücañe nebequi. Pero caüma aiconomo ochentatai pusaneca trigo”.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Arrti maniqui patrón ipiatenti arrüna sane yachücoiti maniqui capatarrü. Nanti: “Arrti naqui niyesa capatarrü bien ipiacati itacutiatoe”. Nantito Jesús: —Ñemanauncurratoe, arrübama chicocoromatipü Tuparrü tamünauncatai uimia niquiubuma pünanaqui bama icocoromati.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Chama nomünantü ane icu na cürrü ui monirri. Sane nauquiche sucanañü aume: Apisamuse arrüna urria ui na monirri. Arrtü tacürusu naumoni icu na cürrü, torrio aume aupobo au napese itobo.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Arrti naqui ane ñanauncurrti aübu na chimiantai monirri, ane ito ñanauncurrti aübu na chama monirri. Tapü arrti naqui champü ñanauncurrti aübu na chimiantai, chüpuerurrüpito oñoncatü ümoti aübu chama monirri.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Arrtü arraño champü napanauncu aübu ba nenarriquia icuqui na cürrü, chüpuerurrüpü oncotitü Tuparrü aume aübu na ñemanauncurratoe nenarrirri auqui napese.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Arrtü champü napanauncu aübu nenarrirrti quiatarrü, chüpuerurrüpü atorri propiorrü amenarribo, arrüna rranrrti Tuparrü acumanati aume.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Champüti naqui puerurrü aserebi ümo torrü mapatroneca. Itopiqui arrti taman cuasürüti ümoti, tapü arrti quiatarrü chücuasürütipü ümoti. Baserebioti nurria ümoti taman, tapü ümoti quiatarrü champü. Chüpuerurrüpü apaserebi ümoti Tuparrü mientras manrrü aurrianca ümo monirri.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Arrübama fariseorrü tarucapae nirrancarrüma iyo monirri. Oncoimia arrüna sane. Unumati Jesús.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Auqui arrti Jesús nanti ümoma: —Arraño apisamute arrüna tacanarrtü urria ümo macrirrtianuca. Pero arrti Tuparrü isuputacaiti arrüna napapensaca au nautusi. Arrüna napachücoi urria ümo macrirrtianuca, pero ümoti Tuparrü ünantatai.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Arrüna nüriacarrü uiti Moisés y ñanunecacarrüma bama profetarrü tücañe buvaleo chepe numo iñataiti Juan Bautista. Arrti caüma urapoiti arrüna urriampae manitacarrü que arrti Tuparrü üriabucati oemo. Chauqui taboma sürümana macrirrtianuca rranrrüma aicocoma nüriacarrti Tuparrü.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Arrüna cürrü y napese omiñarrio ñana, pero arrüna corobo nüriacarrü, nanaiña tiene que acoco.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Arrtü anati taman ñoñünrrü iñocotati nicüpostoti y posoti aübu quiatarrü paürrü, chauqui tane nipünatenti. Arrtü posoti aübu na oncono uiti iquiana, churriampü. Ane ito nipünatenti uirri.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Nantito Jesús: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Abe naibirrti omirria, champü tacanache. Naneneca ñasamucurrti pierrta. Champü tacanache nurriancarrü uiti.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Anatito quiatarrü ñoñünrrü pobrerrti, nürirrti Lázaro. Maunrroconoti oboi yaca. Cuati atümoti abeu nitururrti maniqui rricurrü,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 nirrancarrti aati manio bupaquio icuqui nimensarrti maniqui rricurrü. Hasta tamococa apicusebata manio yaca cütüpüti.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Taman nanenese coiñoti maniqui pobrerrü. Cuamatü bama angelerrü iyoti, nauqui aiquianamati esati Abraham au napese. Auqui coiñotito maniqui rricurrü. Iñanamati cütu.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Arrti maniqui rricurrü caüma tarucapae nitaquisürücürrti au infierno. Nauquiche asaratitü ape auquimanu, besüro narrtarrti auqui iche ümoti Abraham y ümoti Lázaro esati.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Auqui tosibicoti maniqui rricurrü, nanti sane: “Iyaü Abraham, apucüru ichacuñü. Aicüpurrti Lázaro tauna, nauqui ayeti aübu tuma iñemo, nauqui rrimianaiña pario ümo niñutu, itopiqui tarucapae nichaquisürücü eana pese auna”.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Auqui arrti Abraham iñumutati, nanti: “Isaü, aquionsü tücañe numo asüboriquiaiqui urriampae aemo. Tapü arrti Lázaro tücañe taquisürüti. Caüma urriampae nacarrti. Tapü arrücü asutiu nataquisürücü.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ane ito taman cütubirri otüüsa auna cümuinta. Chüpuerurrüpü supapasa topü, ni auqui tahapü puerurrü apapasa tauna”.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Auqui nanti tatito maniqui rricurrü: “Rranquiquia nurria apünanaquicü, Iyaü Abraham, aicüpurrti Lázaro au niporrti taita.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Acamanu aboma cincomainqui masaruquitaiqui. Aicüpurrti nauqui uraboiti isucarüma, tapü cumatüquito tauna, itopiqui tarucapae taquisürücürrü auna”.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Auqui nanti Abraham: “Ane uimia Nicororrü uiti Moisés y ui bama profetarrü. Tari icocotama”.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Iñumutati tatito maniqui rricürrü: “Sane te, Iyaü Abraham. Pero arrtü anati naqui süborico tato eanaqui macoiñoca y urapoiti isucarüma, auqui caüma icocotama y iñorronconomacü”.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Nanti tatito Abraham: “Arrüma chirranrrüpüma aicocoma arrüna yacüpucurrti Moisés, ni ñanunecacarrüma bama profetarrüpü. ¿Quiubupito aicocoma nurarrti naqui süborico tato eanaqui macoiñoca?
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.