Lucas 16
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ACF
1 Arrti Jesús urapoitito ümo bama ñanunecasarrti arrüna machepecatarrü: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Anatito taman capatarrü ümoti. Auqui süromatü urabomati isucarüti patrón bama maquiataca imostorrti. Urapoimia que churriampü yachücoiti capatarrü aübu nenarrirrti patrón.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Auqui arrti maniqui patrón itasurutiti maniqui capatarrü, nauqui anitati aübuti. Nanti ümoti: “¿Isane arrüna nachücoi? Ñoncoi que acusüpüca niñenarri. Mejor bacurrtara, itopiqui auquina caüma chauqui chüpuerurrüquipü capatarrücü iñemo”.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Auqui arrti maniqui capatarrü mapensarati sane: “¿Causane caüma sobi? Itopiqui chirranrrtiquipü nauqui rratrabacaiqui ümoti. Chiñuñetempü rratrabaca au ñanaunrrü. Isüsoca ito rranqui limosnarrü pünanaqui genterrü.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Pero chauqui tütusio iñemo causane sobi —nanti ümotiatoe—, nauqui aboma bama yasuriurumañü au niporrüma, arrtü chirratrabacacaiquipü esati patrón”.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Auqui batasuruti ümo bama ebeoma ümoti patrón, taiquianati taman. Nanti ümoti maniqui primero: “¿Mantucubu nebequi ümoti patrón?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Arrti maniqui yebeorrü iñumutati: “Rrebeca cien turrilemanca nasaite”. Nanti capatarrü: “Nani quichonimiacarrü nesa nebequi. Aiconomo icu arrüna nebequi cinuentatai turrilemanca”.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Iñataiti quiatarü esati. Ñanquitiotito pünanaquiti: “¿Carücü, mantucutu nebequi?” Nanti: “Arrüñü rrebeca cien pusaneca trigo”. Nanti capatarrü ümoti: “Carü nani quichonimiacarrü ane corobo icu arrüna tücañe nebequi. Pero caüma aiconomo ochentatai pusaneca trigo”.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Arrti maniqui patrón ipiatenti arrüna sane yachücoiti maniqui capatarrü. Nanti: “Arrti naqui niyesa capatarrü bien ipiacati itacutiatoe”. Nantito Jesús: —Ñemanauncurratoe, arrübama chicocoromatipü Tuparrü tamünauncatai uimia niquiubuma pünanaqui bama icocoromati.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Chama nomünantü ane icu na cürrü ui monirri. Sane nauquiche sucanañü aume: Apisamuse arrüna urria ui na monirri. Arrtü tacürusu naumoni icu na cürrü, torrio aume aupobo au napese itobo.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Arrti naqui ane ñanauncurrti aübu na chimiantai monirri, ane ito ñanauncurrti aübu na chama monirri. Tapü arrti naqui champü ñanauncurrti aübu na chimiantai, chüpuerurrüpito oñoncatü ümoti aübu chama monirri.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Arrtü arraño champü napanauncu aübu ba nenarriquia icuqui na cürrü, chüpuerurrüpü oncotitü Tuparrü aume aübu na ñemanauncurratoe nenarrirri auqui napese.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Arrtü champü napanauncu aübu nenarrirrti quiatarrü, chüpuerurrüpü atorri propiorrü amenarribo, arrüna rranrrti Tuparrü acumanati aume.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Champüti naqui puerurrü aserebi ümo torrü mapatroneca. Itopiqui arrti taman cuasürüti ümoti, tapü arrti quiatarrü chücuasürütipü ümoti. Baserebioti nurria ümoti taman, tapü ümoti quiatarrü champü. Chüpuerurrüpü apaserebi ümoti Tuparrü mientras manrrü aurrianca ümo monirri.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Arrübama fariseorrü tarucapae nirrancarrüma iyo monirri. Oncoimia arrüna sane. Unumati Jesús.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Auqui arrti Jesús nanti ümoma: —Arraño apisamute arrüna tacanarrtü urria ümo macrirrtianuca. Pero arrti Tuparrü isuputacaiti arrüna napapensaca au nautusi. Arrüna napachücoi urria ümo macrirrtianuca, pero ümoti Tuparrü ünantatai.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Arrüna nüriacarrü uiti Moisés y ñanunecacarrüma bama profetarrü tücañe buvaleo chepe numo iñataiti Juan Bautista. Arrti caüma urapoiti arrüna urriampae manitacarrü que arrti Tuparrü üriabucati oemo. Chauqui taboma sürümana macrirrtianuca rranrrüma aicocoma nüriacarrti Tuparrü.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Arrüna cürrü y napese omiñarrio ñana, pero arrüna corobo nüriacarrü, nanaiña tiene que acoco.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Arrtü anati taman ñoñünrrü iñocotati nicüpostoti y posoti aübu quiatarrü paürrü, chauqui tane nipünatenti. Arrtü posoti aübu na oncono uiti iquiana, churriampü. Ane ito nipünatenti uirri.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Nantito Jesús: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Abe naibirrti omirria, champü tacanache. Naneneca ñasamucurrti pierrta. Champü tacanache nurriancarrü uiti.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Anatito quiatarrü ñoñünrrü pobrerrti, nürirrti Lázaro. Maunrroconoti oboi yaca. Cuati atümoti abeu nitururrti maniqui rricurrü,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 nirrancarrti aati manio bupaquio icuqui nimensarrti maniqui rricurrü. Hasta tamococa apicusebata manio yaca cütüpüti.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Taman nanenese coiñoti maniqui pobrerrü. Cuamatü bama angelerrü iyoti, nauqui aiquianamati esati Abraham au napese. Auqui coiñotito maniqui rricurrü. Iñanamati cütu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Arrti maniqui rricurrü caüma tarucapae nitaquisürücürrti au infierno. Nauquiche asaratitü ape auquimanu, besüro narrtarrti auqui iche ümoti Abraham y ümoti Lázaro esati.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Auqui tosibicoti maniqui rricurrü, nanti sane: “Iyaü Abraham, apucüru ichacuñü. Aicüpurrti Lázaro tauna, nauqui ayeti aübu tuma iñemo, nauqui rrimianaiña pario ümo niñutu, itopiqui tarucapae nichaquisürücü eana pese auna”.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Auqui arrti Abraham iñumutati, nanti: “Isaü, aquionsü tücañe numo asüboriquiaiqui urriampae aemo. Tapü arrti Lázaro tücañe taquisürüti. Caüma urriampae nacarrti. Tapü arrücü asutiu nataquisürücü.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ane ito taman cütubirri otüüsa auna cümuinta. Chüpuerurrüpü supapasa topü, ni auqui tahapü puerurrü apapasa tauna”.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Auqui nanti tatito maniqui rricurrü: “Rranquiquia nurria apünanaquicü, Iyaü Abraham, aicüpurrti Lázaro au niporrti taita.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Acamanu aboma cincomainqui masaruquitaiqui. Aicüpurrti nauqui uraboiti isucarüma, tapü cumatüquito tauna, itopiqui tarucapae taquisürücürrü auna”.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Auqui nanti Abraham: “Ane uimia Nicororrü uiti Moisés y ui bama profetarrü. Tari icocotama”.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Iñumutati tatito maniqui rricürrü: “Sane te, Iyaü Abraham. Pero arrtü anati naqui süborico tato eanaqui macoiñoca y urapoiti isucarüma, auqui caüma icocotama y iñorronconomacü”.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Nanti tatito Abraham: “Arrüma chirranrrüpüma aicocoma arrüna yacüpucurrti Moisés, ni ñanunecacarrüma bama profetarrüpü. ¿Quiubupito aicocoma nurarrti naqui süborico tato eanaqui macoiñoca?
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.