Lucas 16
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NAA
1 Arrti Jesús urapoitito ümo bama ñanunecasarrti arrüna machepecatarrü: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Anatito taman capatarrü ümoti. Auqui süromatü urabomati isucarüti patrón bama maquiataca imostorrti. Urapoimia que churriampü yachücoiti capatarrü aübu nenarrirrti patrón.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Auqui arrti maniqui patrón itasurutiti maniqui capatarrü, nauqui anitati aübuti. Nanti ümoti: “¿Isane arrüna nachücoi? Ñoncoi que acusüpüca niñenarri. Mejor bacurrtara, itopiqui auquina caüma chauqui chüpuerurrüquipü capatarrücü iñemo”.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Auqui arrti maniqui capatarrü mapensarati sane: “¿Causane caüma sobi? Itopiqui chirranrrtiquipü nauqui rratrabacaiqui ümoti. Chiñuñetempü rratrabaca au ñanaunrrü. Isüsoca ito rranqui limosnarrü pünanaqui genterrü.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Pero chauqui tütusio iñemo causane sobi —nanti ümotiatoe—, nauqui aboma bama yasuriurumañü au niporrüma, arrtü chirratrabacacaiquipü esati patrón”.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 Auqui batasuruti ümo bama ebeoma ümoti patrón, taiquianati taman. Nanti ümoti maniqui primero: “¿Mantucubu nebequi ümoti patrón?”
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Arrti maniqui yebeorrü iñumutati: “Rrebeca cien turrilemanca nasaite”. Nanti capatarrü: “Nani quichonimiacarrü nesa nebequi. Aiconomo icu arrüna nebequi cinuentatai turrilemanca”.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Iñataiti quiatarü esati. Ñanquitiotito pünanaquiti: “¿Carücü, mantucutu nebequi?” Nanti: “Arrüñü rrebeca cien pusaneca trigo”. Nanti capatarrü ümoti: “Carü nani quichonimiacarrü ane corobo icu arrüna tücañe nebequi. Pero caüma aiconomo ochentatai pusaneca trigo”.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Arrti maniqui patrón ipiatenti arrüna sane yachücoiti maniqui capatarrü. Nanti: “Arrti naqui niyesa capatarrü bien ipiacati itacutiatoe”. Nantito Jesús: —Ñemanauncurratoe, arrübama chicocoromatipü Tuparrü tamünauncatai uimia niquiubuma pünanaqui bama icocoromati.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Chama nomünantü ane icu na cürrü ui monirri. Sane nauquiche sucanañü aume: Apisamuse arrüna urria ui na monirri. Arrtü tacürusu naumoni icu na cürrü, torrio aume aupobo au napese itobo.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Arrti naqui ane ñanauncurrti aübu na chimiantai monirri, ane ito ñanauncurrti aübu na chama monirri. Tapü arrti naqui champü ñanauncurrti aübu na chimiantai, chüpuerurrüpito oñoncatü ümoti aübu chama monirri.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Arrtü arraño champü napanauncu aübu ba nenarriquia icuqui na cürrü, chüpuerurrüpü oncotitü Tuparrü aume aübu na ñemanauncurratoe nenarrirri auqui napese.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Arrtü champü napanauncu aübu nenarrirrti quiatarrü, chüpuerurrüpü atorri propiorrü amenarribo, arrüna rranrrti Tuparrü acumanati aume.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Champüti naqui puerurrü aserebi ümo torrü mapatroneca. Itopiqui arrti taman cuasürüti ümoti, tapü arrti quiatarrü chücuasürütipü ümoti. Baserebioti nurria ümoti taman, tapü ümoti quiatarrü champü. Chüpuerurrüpü apaserebi ümoti Tuparrü mientras manrrü aurrianca ümo monirri.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Arrübama fariseorrü tarucapae nirrancarrüma iyo monirri. Oncoimia arrüna sane. Unumati Jesús.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Auqui arrti Jesús nanti ümoma: —Arraño apisamute arrüna tacanarrtü urria ümo macrirrtianuca. Pero arrti Tuparrü isuputacaiti arrüna napapensaca au nautusi. Arrüna napachücoi urria ümo macrirrtianuca, pero ümoti Tuparrü ünantatai.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 Arrüna nüriacarrü uiti Moisés y ñanunecacarrüma bama profetarrü tücañe buvaleo chepe numo iñataiti Juan Bautista. Arrti caüma urapoiti arrüna urriampae manitacarrü que arrti Tuparrü üriabucati oemo. Chauqui taboma sürümana macrirrtianuca rranrrüma aicocoma nüriacarrti Tuparrü.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Arrüna cürrü y napese omiñarrio ñana, pero arrüna corobo nüriacarrü, nanaiña tiene que acoco.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Arrtü anati taman ñoñünrrü iñocotati nicüpostoti y posoti aübu quiatarrü paürrü, chauqui tane nipünatenti. Arrtü posoti aübu na oncono uiti iquiana, churriampü. Ane ito nipünatenti uirri.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Nantito Jesús: —Anati taman ñoñünrrü rricurrü. Abe naibirrti omirria, champü tacanache. Naneneca ñasamucurrti pierrta. Champü tacanache nurriancarrü uiti.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Anatito quiatarrü ñoñünrrü pobrerrti, nürirrti Lázaro. Maunrroconoti oboi yaca. Cuati atümoti abeu nitururrti maniqui rricurrü,
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 nirrancarrti aati manio bupaquio icuqui nimensarrti maniqui rricurrü. Hasta tamococa apicusebata manio yaca cütüpüti.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Taman nanenese coiñoti maniqui pobrerrü. Cuamatü bama angelerrü iyoti, nauqui aiquianamati esati Abraham au napese. Auqui coiñotito maniqui rricurrü. Iñanamati cütu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Arrti maniqui rricurrü caüma tarucapae nitaquisürücürrti au infierno. Nauquiche asaratitü ape auquimanu, besüro narrtarrti auqui iche ümoti Abraham y ümoti Lázaro esati.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Auqui tosibicoti maniqui rricurrü, nanti sane: “Iyaü Abraham, apucüru ichacuñü. Aicüpurrti Lázaro tauna, nauqui ayeti aübu tuma iñemo, nauqui rrimianaiña pario ümo niñutu, itopiqui tarucapae nichaquisürücü eana pese auna”.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Auqui arrti Abraham iñumutati, nanti: “Isaü, aquionsü tücañe numo asüboriquiaiqui urriampae aemo. Tapü arrti Lázaro tücañe taquisürüti. Caüma urriampae nacarrti. Tapü arrücü asutiu nataquisürücü.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Ane ito taman cütubirri otüüsa auna cümuinta. Chüpuerurrüpü supapasa topü, ni auqui tahapü puerurrü apapasa tauna”.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Auqui nanti tatito maniqui rricurrü: “Rranquiquia nurria apünanaquicü, Iyaü Abraham, aicüpurrti Lázaro au niporrti taita.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Acamanu aboma cincomainqui masaruquitaiqui. Aicüpurrti nauqui uraboiti isucarüma, tapü cumatüquito tauna, itopiqui tarucapae taquisürücürrü auna”.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Auqui nanti Abraham: “Ane uimia Nicororrü uiti Moisés y ui bama profetarrü. Tari icocotama”.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Iñumutati tatito maniqui rricürrü: “Sane te, Iyaü Abraham. Pero arrtü anati naqui süborico tato eanaqui macoiñoca y urapoiti isucarüma, auqui caüma icocotama y iñorronconomacü”.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Nanti tatito Abraham: “Arrüma chirranrrüpüma aicocoma arrüna yacüpucurrti Moisés, ni ñanunecacarrüma bama profetarrüpü. ¿Quiubupito aicocoma nurarrti naqui süborico tato eanaqui macoiñoca?
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.