João 6
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NVT
1 Auqui arrti Jesús sürotitü topü manu narubaitu turrü au manu currü Galilea. Arrümanu turrü nürirrito “Turrü nesa Tiberias”.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Cütüpürrü macrirrtianuca süromatü isiuti, itopiqui arrtaimia manio milagrorrü omirriante uiti y nurriancarrüma tato bama maunrrocono.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Auqui sürotitü onü manu yiriturrü. Acamanu tümonsoti ichepe bama ñanunecasarrti.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Chauqui tüsaimia manu pierrta parrcua.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Nauquiche asaratitü cümenu manuma sürümana macrirrtianuca, bama cuamatü isiuti, nanti ümoti Felipe: —¿Auquiche caüma aye osoi utuburibo nanaiña na genterrü?
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Nanti sane Jesús, itopiqui rranrrti asaraiti causane uiti Felipe. Abu tusiatai ümoti arrüna urriantamoebo uiti.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Auqui iñumutati Felipe: —Arrtü anempü osoi doscientos denarios puerurrüpü pario macompora pan, nauqui bachepü taiquiana peasomantai ümo cadati taman.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Auqui nanti Andrés, yaruquitorrti Simón Pedro, naqui tamantito eanaqui bama ñanunecasarrti Jesús:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 —Auna anati taman ñaüma, abe uiti cinco pan y torrü nopiocomanca, pero quiubupito aiñanai ümo na cütüpürrü genterrü.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Auqui nanti Jesús: —Aburasoi isucarüma nauqui atümoma acü. Auqui tümonsoma manuma macrirrtianuca onü borrü. Nubiquirrimia taqui cinco mil mañoñüncatai (abe ito paüca y masiomanca).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Auqui arrti Jesús yasuriurutiño manio cinco pan, machampiencanati ümoti Tuparrü. Itorrimianatiño ümo bama ñanunecasarrti, nauqui atocoma aitorrimianioma ümo bama aboma tümonso acamanu. Sane ito isamutenti yupu manio nopiocomanca. Iñatai ümo namanaiña.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Numo tabecoma, nanti Jesús ümo bama ñanunecasarrti: —Apitacümanauncusiu arrüba peasomanca bosobürao, tapü ane arrüna ensoro.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Arrüma isamutema sane. Ubataso uimia doce noconoca ui yopeastu manio cinco pan.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Numo tarrtai genterrü arrüna milagrorrü urriante uiti Jesús, namatü: —Tonenti naqui profetarrü, naqui cümenuche nubarrüperaca, naqui cuabotü icu na cürrü.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Auqui arrti Jesús tusiatai ümoti, que arrüma rranrrüma au nacarrtai ümoma aiñanamati ümo yüriaburrti. Sane nauquiche iquiaüburutiyü auqui manu, süroti tatito tamanti onü manu yiriturrü.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Numo tirranrrü ütobi arrümanuma ñanunecasarrti süromatü abeu narubaitu turrü.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Süromatü au taman barco isuqui turrü, niyücürrüma au Capernaum. Chauqui tütomiquianene y arrti Jesús champürrtü tiñataiti tato.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Auqui caüma maquiütüca fuerte, tarucapae nipococo turrü, basupiuru tape.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Chauqui taboma taqui cinco o seirri kilómetros pünanaqui nabeurrü. Rrepenteatai asaramatü cümenuti Jesús cuati sane ümo na cauta ane barco aübuma. Amencoti isuqui turrü. ¡Arrone nurria nirrucurrüma!
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Tapü aupirruca, ta arrüñü.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Auqui arrüma pucünuñama nurria. Yasuriurumati au barco, y au anu orratorrü tiñataimia au na cauta niyücürrüma.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Au quiatarrü nanenese arrümanuma macrirrtianuca manuma oncono topü manu turrü, tusio ümoma que arrübama ñanunecasarrti Jesús süromatü isuqui turrü au manu tamantai barco arrüna ananca acamanu. Tusio ito ümoma, que arrti Jesús champürrtü sürotitü ichepema.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Auqui caüma opiñatai piquiataca barcoca auqui Tiberias. Opiñatai saimia manu cauta tücañe machampiencanatito Jesús yobitobo pan y basoma ito.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Nauquiche chütabücotipü Jesús uimia acamanu, ni arrübamapü ñanunecasarrti, süromatü ubau manio barco. Tompücana uimia manu turrü, iñataimia au Capernaum. Acamanu yapacheriurumati.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Acamanu tabücoti uimia. Ñanquitioma pünanaquiti, namatü: —¿Maestro, auche aiñanai auna?
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arraño apapachequiucañü itopiqui aubaca sobi ichepe nababe, champürrtü itopiqui arrüna tusio aume isane nümochio arrüba milagrorrü omirriante sobi.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Tapü apapacheca amutuburibo arrüna contoatai tacürusu, apapache amutuburibo arrüna ururau, arrüna bachebo süboriquirri arrüna champü nitacürurrü. Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü, tone arrüna yacheca aume, itopiqui torrio isüriacabo uiti Tuparrü nauqui isamune sane.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Causane soboi, nauqui sopisamune arrüna urria ümoti Tuparrü?
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Aiñumuti Jesús: —Cunauntañatai arrüna nirrantümoti Tuparrü: Apicocosoñü itopiqui uiti te aicüpurutiñü.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Arrüma caüma namatü: —¿Isane señarrü puerurrü aitusianca suisucarü nauqui sumasarai y nauqui sopicocorü? ¿Isane arrüna puerurrücü aisamune suisucarü?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Arrübama uyaütaiqui tücañe basoma manu pan nürirri maná numo amoncoma eana manu rroense pururrü cüosorrü y canca. Sanen te nantü icu Nicororrü: “Arrti Moisés bacheboti ümoma manu pan auqui napese utuburiboma”.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Aiñumuti Jesús: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, champürrtü arrti Moisés naqui bacheboti pan utuburiboma auqui napese, ta arrti Tuparrü, naqui Iyaü. Arrtito caüma rranrrti acheti aume arrüna ñemanauncurratoe pan auqui napese.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Itopiqui arrüna pan bacheboti Tuparrü, tonenti naqui cuati auqui napese auna acü, nauqui acheti isüboriquibo bama macrirrtianuca icu na cürrü.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Auqui namatü ümoti: —Señor, ache nantarrü suiñemo manu pan, suirranca ümo.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Arrti Jesús iñumutati nurarrüma, nanti: —Ichepecacañü tacana manu pan bachebo ausüboriquibo. Arrti naqui cuati yesañü chüpuerurrüpü acürüpüti, y arrti naqui icocoroñü chüperurrüpü atosüti.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Pero chauqui tüsucanañü aume, arraño amasacañü, pero chapicococapüñü.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Namanaiña bama cuamatü yesañü ui yacüpucurrti naqui Iyaü, yasuquiucama. Chipenecapüma.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Chisecapütü auqui napese, nauqui isamune arrüna isiu nirranca, sino nauqui isamune arrüna isiu nirrancarrti naqui uiche aicüpuruñü.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Tone arrüna nirrancarrti Iyaü iñemo, tapü anati naqui ensoro rropünanaquiñü uturuqui bama torrioma iñemo uiti. Más bien süboricoma tato sobi au manu tacürurrü nanenese.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Arrti Iyaü rranrrti nauqui asüborimia ümo para siemprerrü namanaiña bama asaramañü y icocoromañü. Au manu tacürurrü nanenese isümoniancacama ito tato eanaqui macoiñoca.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Auqui arrübama israelitarrü tüboricoma ümoti Jesús ui manu nurarrti, itopiqui nanti: “Arrüñü arrümanu pan cuatü auqui napese”.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Namatü: —¿Acaso chitonentipü Jesús naqui aütorrti José? Usuputacati te yaütoti y nipiacütoti. ¿Causane uraboiti, que cuati auqui napese?
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Auqui nanti Jesús: —¿Causane ünantü aume arrüna nisura?
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Champüti naqui puerurrü aicocorotinü, arrtü chübacüpucurrüpü uiti Iyaü ümoti, naqui uiche aicüpuruñü. Sobi isümoniancanama tato ñana au manu tacürurrü nanenese.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Arrübama profetarrü tücañe maconomonoma sane: “Arrti Tuparrü manunecanati ümo namanaiña”. Sane nauquiche namanaiña bama onsapetio nurarrti Tuparrü y icocotama, cuamatü yesañü.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ‛Pero champüti naqui tasaratiti naqui Iyaü, cunauntañañüantai arrüñü yasacati, itopiqui isecatü esaquiti.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrti naqui icocoroñü champü nitacüru nisüboriquirrti.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Arrüñü manu pan bachebo ausüboriquibo.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Arrübama antiburrü uyaütaiqui tücañe basoma arrümanu pan maná au manu narubaitu rroense, pero coiñoma ito.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Pero arrüñü rranitaca ümo manu pan cuatü auqui napese. Arrti naqui iñatenti, chütacürusupü nisüboriquirrti.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Arrüñü te manu pan cuatü auqui napese, arrüna bachebo süboriquirri. Arrti naqui baso manu pan, torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü. Arrüna pan yacheca, tone arrüna propiorrü nirrañetu. Itorrimiata isüboriquibo bama icuqui na cürrü.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Ui arrüna nurarrti Jesús uratoquioma ümomantoe bama israelitarrü. Namatü: —¿Causane acheti uñutuburibo arrüna nañeturrti?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrüñu, Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü: Arrtü chaubacapü nirrañetu y chapichapautapü niñoto, chüpuerurrüpü atorri aume ausüboriquibo au napese.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Arrti naqui basoti nirrañetu y chaboti niñoto, ane nisüboriquirrti ümo para siemprerrü y isümoniancacati tato au manu tacürurrü nanenese.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Itopiqui arrüna nirrañetu es ñemanauncurratoe comirarrü, y arrüna niñoto ñemanauncurratoe tüporrü.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Arrti naqui iñatenti nirrañetu y ichapautati niñoto, süboricoti ichepeñü, y arrüñü ichepeti.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Arrüñü isüboriquia uiti Iyaü naqui uiche ane süboriquirri. Uiti aicüpurutiñü. Sane ito arrübama iñatema nirrañetu süboricoma sobi.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Así que tone arrüna pan cuatü auqui napese, ta arrüñü. Chisiupü tacana manu maná tücañe arrüna basoma bama uyaütaiqui eana narubaitu rroense. Itopiqui arrüma coiñoma namanaiña. Pero arrti naqui baso arrüna pan torrio sobi, süboricoti ümo para siemprerrü.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Nanaiña arrüna sane manunecanati Jesús au manu porrü sinagoga au Capernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sürümanama uturuqui manuma amenco ichepeti Jesús oncoimia arrüna sane, auqui namatü: —Cuerrtarrapae arrüna manunecatarrü, chüpuerurrüpü basuriu.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Arrti Jesús tütusiatai ümoti que champürrtü urria ümoma ñanunecacarrti. Auqui ñanquitioti pünanaquimia: —¿Arraño ünantü aume arrüna nisura, saon?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Aburañopü sane arrtü amasacatü isiuñü niyücü tato esati Tuparrü, arrüna auquiche isetü?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Solamenterrü uiti Espíritu Santo ane nosüboriqui esati Tuparrü. Arrüna cürrü nocütüpü chüpuerurrüpü aye uirri. Rranitaca aume uiti Espíritu Santo, nauqui ane ausüboriquibo arrüna ñemanauncurratoe.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Pero aboma bama abarrüpecu chicocotapüma nisura. Itopiqui arrti Jesús tusio nurria ümoti ñacu bama eanaquimia chicocotapüma, y ñacuti naqui uiche aipiabentecanati ñana.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Auqui nanti tatito ümoma: —Sane nauquiche surapoi one ausucarü, champüti naqui puerurrü aicocoroñü, arrtü chübacüpucurrüpü uiti Iyaü ümoti.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Auquimanu sürümanama bama amenco ichepeti Jesús iñoconomati, champürrtü amencomainqui ichepeti.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaqui manuma doce ñanunecasarrti: —¿Carü año, causane aboi? Aurrianca ito apiñoconoñü?
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Auqui arrti Simón Pedro iñumutati, nanti: —Señor, ¿quitipü naqui esache somenotü? Tamancüatai. Arrüna nura tone uiche ñemanauncurratoe suisüboriquia.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Arrüsomü chauqui tisopicococü, tusio suiñemo ta arrücü Cristo, naqui Aütorrti Tuparrü naqui süborico.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Auqui nanti Jesús ümoma: —Sobi te itacümanauncunaño, arraño bama doce. Pero tamanti abarrüpecuqui anati choborese auti.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Arrümanu sane nurarrti Jesús ta ümoti maniqui Judas Iscariote, naqui aütorrti Simón, itopiqui arrti tümapensarati aipiabentecanatiti Jesús, abu arrtito tamanti eanaqui manuma doce ñanunecasarrti.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.