João 6
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NAA
1 Auqui arrti Jesús sürotitü topü manu narubaitu turrü au manu currü Galilea. Arrümanu turrü nürirrito “Turrü nesa Tiberias”.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Cütüpürrü macrirrtianuca süromatü isiuti, itopiqui arrtaimia manio milagrorrü omirriante uiti y nurriancarrüma tato bama maunrrocono.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Auqui sürotitü onü manu yiriturrü. Acamanu tümonsoti ichepe bama ñanunecasarrti.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Chauqui tüsaimia manu pierrta parrcua.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nauquiche asaratitü cümenu manuma sürümana macrirrtianuca, bama cuamatü isiuti, nanti ümoti Felipe: —¿Auquiche caüma aye osoi utuburibo nanaiña na genterrü?
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Nanti sane Jesús, itopiqui rranrrti asaraiti causane uiti Felipe. Abu tusiatai ümoti arrüna urriantamoebo uiti.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Auqui iñumutati Felipe: —Arrtü anempü osoi doscientos denarios puerurrüpü pario macompora pan, nauqui bachepü taiquiana peasomantai ümo cadati taman.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Auqui nanti Andrés, yaruquitorrti Simón Pedro, naqui tamantito eanaqui bama ñanunecasarrti Jesús:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 —Auna anati taman ñaüma, abe uiti cinco pan y torrü nopiocomanca, pero quiubupito aiñanai ümo na cütüpürrü genterrü.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Auqui nanti Jesús: —Aburasoi isucarüma nauqui atümoma acü. Auqui tümonsoma manuma macrirrtianuca onü borrü. Nubiquirrimia taqui cinco mil mañoñüncatai (abe ito paüca y masiomanca).
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Auqui arrti Jesús yasuriurutiño manio cinco pan, machampiencanati ümoti Tuparrü. Itorrimianatiño ümo bama ñanunecasarrti, nauqui atocoma aitorrimianioma ümo bama aboma tümonso acamanu. Sane ito isamutenti yupu manio nopiocomanca. Iñatai ümo namanaiña.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Numo tabecoma, nanti Jesús ümo bama ñanunecasarrti: —Apitacümanauncusiu arrüba peasomanca bosobürao, tapü ane arrüna ensoro.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Arrüma isamutema sane. Ubataso uimia doce noconoca ui yopeastu manio cinco pan.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Numo tarrtai genterrü arrüna milagrorrü urriante uiti Jesús, namatü: —Tonenti naqui profetarrü, naqui cümenuche nubarrüperaca, naqui cuabotü icu na cürrü.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Auqui arrti Jesús tusiatai ümoti, que arrüma rranrrüma au nacarrtai ümoma aiñanamati ümo yüriaburrti. Sane nauquiche iquiaüburutiyü auqui manu, süroti tatito tamanti onü manu yiriturrü.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Numo tirranrrü ütobi arrümanuma ñanunecasarrti süromatü abeu narubaitu turrü.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Süromatü au taman barco isuqui turrü, niyücürrüma au Capernaum. Chauqui tütomiquianene y arrti Jesús champürrtü tiñataiti tato.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Auqui caüma maquiütüca fuerte, tarucapae nipococo turrü, basupiuru tape.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Chauqui taboma taqui cinco o seirri kilómetros pünanaqui nabeurrü. Rrepenteatai asaramatü cümenuti Jesús cuati sane ümo na cauta ane barco aübuma. Amencoti isuqui turrü. ¡Arrone nurria nirrucurrüma!
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Tapü aupirruca, ta arrüñü.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Auqui arrüma pucünuñama nurria. Yasuriurumati au barco, y au anu orratorrü tiñataimia au na cauta niyücürrüma.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Au quiatarrü nanenese arrümanuma macrirrtianuca manuma oncono topü manu turrü, tusio ümoma que arrübama ñanunecasarrti Jesús süromatü isuqui turrü au manu tamantai barco arrüna ananca acamanu. Tusio ito ümoma, que arrti Jesús champürrtü sürotitü ichepema.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Auqui caüma opiñatai piquiataca barcoca auqui Tiberias. Opiñatai saimia manu cauta tücañe machampiencanatito Jesús yobitobo pan y basoma ito.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Nauquiche chütabücotipü Jesús uimia acamanu, ni arrübamapü ñanunecasarrti, süromatü ubau manio barco. Tompücana uimia manu turrü, iñataimia au Capernaum. Acamanu yapacheriurumati.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Acamanu tabücoti uimia. Ñanquitioma pünanaquiti, namatü: —¿Maestro, auche aiñanai auna?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arraño apapachequiucañü itopiqui aubaca sobi ichepe nababe, champürrtü itopiqui arrüna tusio aume isane nümochio arrüba milagrorrü omirriante sobi.
26 Jesus respondeu:
27 Tapü apapacheca amutuburibo arrüna contoatai tacürusu, apapache amutuburibo arrüna ururau, arrüna bachebo süboriquirri arrüna champü nitacürurrü. Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü, tone arrüna yacheca aume, itopiqui torrio isüriacabo uiti Tuparrü nauqui isamune sane.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Causane soboi, nauqui sopisamune arrüna urria ümoti Tuparrü?
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Aiñumuti Jesús: —Cunauntañatai arrüna nirrantümoti Tuparrü: Apicocosoñü itopiqui uiti te aicüpurutiñü.
29 Jesus respondeu:
30 Arrüma caüma namatü: —¿Isane señarrü puerurrü aitusianca suisucarü nauqui sumasarai y nauqui sopicocorü? ¿Isane arrüna puerurrücü aisamune suisucarü?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Arrübama uyaütaiqui tücañe basoma manu pan nürirri maná numo amoncoma eana manu rroense pururrü cüosorrü y canca. Sanen te nantü icu Nicororrü: “Arrti Moisés bacheboti ümoma manu pan auqui napese utuburiboma”.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Aiñumuti Jesús: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, champürrtü arrti Moisés naqui bacheboti pan utuburiboma auqui napese, ta arrti Tuparrü, naqui Iyaü. Arrtito caüma rranrrti acheti aume arrüna ñemanauncurratoe pan auqui napese.
32 Jesus lhes disse:
33 Itopiqui arrüna pan bacheboti Tuparrü, tonenti naqui cuati auqui napese auna acü, nauqui acheti isüboriquibo bama macrirrtianuca icu na cürrü.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Auqui namatü ümoti: —Señor, ache nantarrü suiñemo manu pan, suirranca ümo.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Arrti Jesús iñumutati nurarrüma, nanti: —Ichepecacañü tacana manu pan bachebo ausüboriquibo. Arrti naqui cuati yesañü chüpuerurrüpü acürüpüti, y arrti naqui icocoroñü chüperurrüpü atosüti.
35 Jesus respondeu:
36 Pero chauqui tüsucanañü aume, arraño amasacañü, pero chapicococapüñü.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Namanaiña bama cuamatü yesañü ui yacüpucurrti naqui Iyaü, yasuquiucama. Chipenecapüma.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Chisecapütü auqui napese, nauqui isamune arrüna isiu nirranca, sino nauqui isamune arrüna isiu nirrancarrti naqui uiche aicüpuruñü.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Tone arrüna nirrancarrti Iyaü iñemo, tapü anati naqui ensoro rropünanaquiñü uturuqui bama torrioma iñemo uiti. Más bien süboricoma tato sobi au manu tacürurrü nanenese.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Arrti Iyaü rranrrti nauqui asüborimia ümo para siemprerrü namanaiña bama asaramañü y icocoromañü. Au manu tacürurrü nanenese isümoniancacama ito tato eanaqui macoiñoca.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Auqui arrübama israelitarrü tüboricoma ümoti Jesús ui manu nurarrti, itopiqui nanti: “Arrüñü arrümanu pan cuatü auqui napese”.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Namatü: —¿Acaso chitonentipü Jesús naqui aütorrti José? Usuputacati te yaütoti y nipiacütoti. ¿Causane uraboiti, que cuati auqui napese?
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Auqui nanti Jesús: —¿Causane ünantü aume arrüna nisura?
43 Jesus respondeu:
44 Champüti naqui puerurrü aicocorotinü, arrtü chübacüpucurrüpü uiti Iyaü ümoti, naqui uiche aicüpuruñü. Sobi isümoniancanama tato ñana au manu tacürurrü nanenese.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Arrübama profetarrü tücañe maconomonoma sane: “Arrti Tuparrü manunecanati ümo namanaiña”. Sane nauquiche namanaiña bama onsapetio nurarrti Tuparrü y icocotama, cuamatü yesañü.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 ‛Pero champüti naqui tasaratiti naqui Iyaü, cunauntañañüantai arrüñü yasacati, itopiqui isecatü esaquiti.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrti naqui icocoroñü champü nitacüru nisüboriquirrti.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Arrüñü manu pan bachebo ausüboriquibo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Arrübama antiburrü uyaütaiqui tücañe basoma arrümanu pan maná au manu narubaitu rroense, pero coiñoma ito.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Pero arrüñü rranitaca ümo manu pan cuatü auqui napese. Arrti naqui iñatenti, chütacürusupü nisüboriquirrti.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Arrüñü te manu pan cuatü auqui napese, arrüna bachebo süboriquirri. Arrti naqui baso manu pan, torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü. Arrüna pan yacheca, tone arrüna propiorrü nirrañetu. Itorrimiata isüboriquibo bama icuqui na cürrü.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ui arrüna nurarrti Jesús uratoquioma ümomantoe bama israelitarrü. Namatü: —¿Causane acheti uñutuburibo arrüna nañeturrti?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrüñu, Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü: Arrtü chaubacapü nirrañetu y chapichapautapü niñoto, chüpuerurrüpü atorri aume ausüboriquibo au napese.
53 Jesus respondeu:
54 Arrti naqui basoti nirrañetu y chaboti niñoto, ane nisüboriquirrti ümo para siemprerrü y isümoniancacati tato au manu tacürurrü nanenese.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Itopiqui arrüna nirrañetu es ñemanauncurratoe comirarrü, y arrüna niñoto ñemanauncurratoe tüporrü.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Arrti naqui iñatenti nirrañetu y ichapautati niñoto, süboricoti ichepeñü, y arrüñü ichepeti.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Arrüñü isüboriquia uiti Iyaü naqui uiche ane süboriquirri. Uiti aicüpurutiñü. Sane ito arrübama iñatema nirrañetu süboricoma sobi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Así que tone arrüna pan cuatü auqui napese, ta arrüñü. Chisiupü tacana manu maná tücañe arrüna basoma bama uyaütaiqui eana narubaitu rroense. Itopiqui arrüma coiñoma namanaiña. Pero arrti naqui baso arrüna pan torrio sobi, süboricoti ümo para siemprerrü.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Nanaiña arrüna sane manunecanati Jesús au manu porrü sinagoga au Capernaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sürümanama uturuqui manuma amenco ichepeti Jesús oncoimia arrüna sane, auqui namatü: —Cuerrtarrapae arrüna manunecatarrü, chüpuerurrüpü basuriu.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Arrti Jesús tütusiatai ümoti que champürrtü urria ümoma ñanunecacarrti. Auqui ñanquitioti pünanaquimia: —¿Arraño ünantü aume arrüna nisura, saon?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Aburañopü sane arrtü amasacatü isiuñü niyücü tato esati Tuparrü, arrüna auquiche isetü?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Solamenterrü uiti Espíritu Santo ane nosüboriqui esati Tuparrü. Arrüna cürrü nocütüpü chüpuerurrüpü aye uirri. Rranitaca aume uiti Espíritu Santo, nauqui ane ausüboriquibo arrüna ñemanauncurratoe.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Pero aboma bama abarrüpecu chicocotapüma nisura. Itopiqui arrti Jesús tusio nurria ümoti ñacu bama eanaquimia chicocotapüma, y ñacuti naqui uiche aipiabentecanati ñana.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Auqui nanti tatito ümoma: —Sane nauquiche surapoi one ausucarü, champüti naqui puerurrü aicocoroñü, arrtü chübacüpucurrüpü uiti Iyaü ümoti.
65 E prosseguiu:
66 Auquimanu sürümanama bama amenco ichepeti Jesús iñoconomati, champürrtü amencomainqui ichepeti.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaqui manuma doce ñanunecasarrti: —¿Carü año, causane aboi? Aurrianca ito apiñoconoñü?
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Auqui arrti Simón Pedro iñumutati, nanti: —Señor, ¿quitipü naqui esache somenotü? Tamancüatai. Arrüna nura tone uiche ñemanauncurratoe suisüboriquia.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Arrüsomü chauqui tisopicococü, tusio suiñemo ta arrücü Cristo, naqui Aütorrti Tuparrü naqui süborico.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Auqui nanti Jesús ümoma: —Sobi te itacümanauncunaño, arraño bama doce. Pero tamanti abarrüpecuqui anati choborese auti.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Arrümanu sane nurarrti Jesús ta ümoti maniqui Judas Iscariote, naqui aütorrti Simón, itopiqui arrti tümapensarati aipiabentecanatiti Jesús, abu arrtito tamanti eanaqui manuma doce ñanunecasarrti.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.