João 6

Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Auqui arrti Jesús sürotitü topü manu narubaitu turrü au manu currü Galilea. Arrümanu turrü nürirrito “Turrü nesa Tiberias”.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Cütüpürrü macrirrtianuca süromatü isiuti, itopiqui arrtaimia manio milagrorrü omirriante uiti y nurriancarrüma tato bama maunrrocono.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Auqui sürotitü onü manu yiriturrü. Acamanu tümonsoti ichepe bama ñanunecasarrti.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Chauqui tüsaimia manu pierrta parrcua.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nauquiche asaratitü cümenu manuma sürümana macrirrtianuca, bama cuamatü isiuti, nanti ümoti Felipe: —¿Auquiche caüma aye osoi utuburibo nanaiña na genterrü?
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Nanti sane Jesús, itopiqui rranrrti asaraiti causane uiti Felipe. Abu tusiatai ümoti arrüna urriantamoebo uiti.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Auqui iñumutati Felipe: —Arrtü anempü osoi doscientos denarios puerurrüpü pario macompora pan, nauqui bachepü taiquiana peasomantai ümo cadati taman.
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Auqui nanti Andrés, yaruquitorrti Simón Pedro, naqui tamantito eanaqui bama ñanunecasarrti Jesús:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 —Auna anati taman ñaüma, abe uiti cinco pan y torrü nopiocomanca, pero quiubupito aiñanai ümo na cütüpürrü genterrü.
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Auqui nanti Jesús: —Aburasoi isucarüma nauqui atümoma acü. Auqui tümonsoma manuma macrirrtianuca onü borrü. Nubiquirrimia taqui cinco mil mañoñüncatai (abe ito paüca y masiomanca).
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Auqui arrti Jesús yasuriurutiño manio cinco pan, machampiencanati ümoti Tuparrü. Itorrimianatiño ümo bama ñanunecasarrti, nauqui atocoma aitorrimianioma ümo bama aboma tümonso acamanu. Sane ito isamutenti yupu manio nopiocomanca. Iñatai ümo namanaiña.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Numo tabecoma, nanti Jesús ümo bama ñanunecasarrti: —Apitacümanauncusiu arrüba peasomanca bosobürao, tapü ane arrüna ensoro.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Arrüma isamutema sane. Ubataso uimia doce noconoca ui yopeastu manio cinco pan.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Numo tarrtai genterrü arrüna milagrorrü urriante uiti Jesús, namatü: —Tonenti naqui profetarrü, naqui cümenuche nubarrüperaca, naqui cuabotü icu na cürrü.
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Auqui arrti Jesús tusiatai ümoti, que arrüma rranrrüma au nacarrtai ümoma aiñanamati ümo yüriaburrti. Sane nauquiche iquiaüburutiyü auqui manu, süroti tatito tamanti onü manu yiriturrü.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Numo tirranrrü ütobi arrümanuma ñanunecasarrti süromatü abeu narubaitu turrü.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Süromatü au taman barco isuqui turrü, niyücürrüma au Capernaum. Chauqui tütomiquianene y arrti Jesús champürrtü tiñataiti tato.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Auqui caüma maquiütüca fuerte, tarucapae nipococo turrü, basupiuru tape.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Chauqui taboma taqui cinco o seirri kilómetros pünanaqui nabeurrü. Rrepenteatai asaramatü cümenuti Jesús cuati sane ümo na cauta ane barco aübuma. Amencoti isuqui turrü. ¡Arrone nurria nirrucurrüma!
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Pero arrti Jesús nanti ümoma: —Tapü aupirruca, ta arrüñü.
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Auqui arrüma pucünuñama nurria. Yasuriurumati au barco, y au anu orratorrü tiñataimia au na cauta niyücürrüma.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Au quiatarrü nanenese arrümanuma macrirrtianuca manuma oncono topü manu turrü, tusio ümoma que arrübama ñanunecasarrti Jesús süromatü isuqui turrü au manu tamantai barco arrüna ananca acamanu. Tusio ito ümoma, que arrti Jesús champürrtü sürotitü ichepema.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Auqui caüma opiñatai piquiataca barcoca auqui Tiberias. Opiñatai saimia manu cauta tücañe machampiencanatito Jesús yobitobo pan y basoma ito.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nauquiche chütabücotipü Jesús uimia acamanu, ni arrübamapü ñanunecasarrti, süromatü ubau manio barco. Tompücana uimia manu turrü, iñataimia au Capernaum. Acamanu yapacheriurumati.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Acamanu tabücoti uimia. Ñanquitioma pünanaquiti, namatü: —¿Maestro, auche aiñanai auna?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arraño apapachequiucañü itopiqui aubaca sobi ichepe nababe, champürrtü itopiqui arrüna tusio aume isane nümochio arrüba milagrorrü omirriante sobi.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Tapü apapacheca amutuburibo arrüna contoatai tacürusu, apapache amutuburibo arrüna ururau, arrüna bachebo süboriquirri arrüna champü nitacürurrü. Arrüñü Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü, tone arrüna yacheca aume, itopiqui torrio isüriacabo uiti Tuparrü nauqui isamune sane.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Auqui ñanquitioma pünanaquiti: —¿Causane soboi, nauqui sopisamune arrüna urria ümoti Tuparrü?
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Aiñumuti Jesús: —Cunauntañatai arrüna nirrantümoti Tuparrü: Apicocosoñü itopiqui uiti te aicüpurutiñü.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Arrüma caüma namatü: —¿Isane señarrü puerurrü aitusianca suisucarü nauqui sumasarai y nauqui sopicocorü? ¿Isane arrüna puerurrücü aisamune suisucarü?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Arrübama uyaütaiqui tücañe basoma manu pan nürirri maná numo amoncoma eana manu rroense pururrü cüosorrü y canca. Sanen te nantü icu Nicororrü: “Arrti Moisés bacheboti ümoma manu pan auqui napese utuburiboma”.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Aiñumuti Jesús: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, champürrtü arrti Moisés naqui bacheboti pan utuburiboma auqui napese, ta arrti Tuparrü, naqui Iyaü. Arrtito caüma rranrrti acheti aume arrüna ñemanauncurratoe pan auqui napese.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Itopiqui arrüna pan bacheboti Tuparrü, tonenti naqui cuati auqui napese auna acü, nauqui acheti isüboriquibo bama macrirrtianuca icu na cürrü.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Auqui namatü ümoti: —Señor, ache nantarrü suiñemo manu pan, suirranca ümo.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Arrti Jesús iñumutati nurarrüma, nanti: —Ichepecacañü tacana manu pan bachebo ausüboriquibo. Arrti naqui cuati yesañü chüpuerurrüpü acürüpüti, y arrti naqui icocoroñü chüperurrüpü atosüti.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Pero chauqui tüsucanañü aume, arraño amasacañü, pero chapicococapüñü.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Namanaiña bama cuamatü yesañü ui yacüpucurrti naqui Iyaü, yasuquiucama. Chipenecapüma.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Chisecapütü auqui napese, nauqui isamune arrüna isiu nirranca, sino nauqui isamune arrüna isiu nirrancarrti naqui uiche aicüpuruñü.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Tone arrüna nirrancarrti Iyaü iñemo, tapü anati naqui ensoro rropünanaquiñü uturuqui bama torrioma iñemo uiti. Más bien süboricoma tato sobi au manu tacürurrü nanenese.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Arrti Iyaü rranrrti nauqui asüborimia ümo para siemprerrü namanaiña bama asaramañü y icocoromañü. Au manu tacürurrü nanenese isümoniancacama ito tato eanaqui macoiñoca.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Auqui arrübama israelitarrü tüboricoma ümoti Jesús ui manu nurarrti, itopiqui nanti: “Arrüñü arrümanu pan cuatü auqui napese”.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Namatü: —¿Acaso chitonentipü Jesús naqui aütorrti José? Usuputacati te yaütoti y nipiacütoti. ¿Causane uraboiti, que cuati auqui napese?
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Auqui nanti Jesús: —¿Causane ünantü aume arrüna nisura?
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Champüti naqui puerurrü aicocorotinü, arrtü chübacüpucurrüpü uiti Iyaü ümoti, naqui uiche aicüpuruñü. Sobi isümoniancanama tato ñana au manu tacürurrü nanenese.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Arrübama profetarrü tücañe maconomonoma sane: “Arrti Tuparrü manunecanati ümo namanaiña”. Sane nauquiche namanaiña bama onsapetio nurarrti Tuparrü y icocotama, cuamatü yesañü.
45 Está escrito nos profetas:
46 ‛Pero champüti naqui tasaratiti naqui Iyaü, cunauntañañüantai arrüñü yasacati, itopiqui isecatü esaquiti.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrti naqui icocoroñü champü nitacüru nisüboriquirrti.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Arrüñü manu pan bachebo ausüboriquibo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Arrübama antiburrü uyaütaiqui tücañe basoma arrümanu pan maná au manu narubaitu rroense, pero coiñoma ito.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Pero arrüñü rranitaca ümo manu pan cuatü auqui napese. Arrti naqui iñatenti, chütacürusupü nisüboriquirrti.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Arrüñü te manu pan cuatü auqui napese, arrüna bachebo süboriquirri. Arrti naqui baso manu pan, torrio ümoti isüboriquiboti arrüna chütacürusupü. Arrüna pan yacheca, tone arrüna propiorrü nirrañetu. Itorrimiata isüboriquibo bama icuqui na cürrü.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ui arrüna nurarrti Jesús uratoquioma ümomantoe bama israelitarrü. Namatü: —¿Causane acheti uñutuburibo arrüna nañeturrti?
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Auqui nanti Jesús ümoma: —Ñemanauncurratoe sucanañü aume, arrüñu, Ñemanauncurratoe Ñoñünrrü: Arrtü chaubacapü nirrañetu y chapichapautapü niñoto, chüpuerurrüpü atorri aume ausüboriquibo au napese.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Arrti naqui basoti nirrañetu y chaboti niñoto, ane nisüboriquirrti ümo para siemprerrü y isümoniancacati tato au manu tacürurrü nanenese.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Itopiqui arrüna nirrañetu es ñemanauncurratoe comirarrü, y arrüna niñoto ñemanauncurratoe tüporrü.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Arrti naqui iñatenti nirrañetu y ichapautati niñoto, süboricoti ichepeñü, y arrüñü ichepeti.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Arrüñü isüboriquia uiti Iyaü naqui uiche ane süboriquirri. Uiti aicüpurutiñü. Sane ito arrübama iñatema nirrañetu süboricoma sobi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Así que tone arrüna pan cuatü auqui napese, ta arrüñü. Chisiupü tacana manu maná tücañe arrüna basoma bama uyaütaiqui eana narubaitu rroense. Itopiqui arrüma coiñoma namanaiña. Pero arrti naqui baso arrüna pan torrio sobi, süboricoti ümo para siemprerrü.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Nanaiña arrüna sane manunecanati Jesús au manu porrü sinagoga au Capernaum.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sürümanama uturuqui manuma amenco ichepeti Jesús oncoimia arrüna sane, auqui namatü: —Cuerrtarrapae arrüna manunecatarrü, chüpuerurrüpü basuriu.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Arrti Jesús tütusiatai ümoti que champürrtü urria ümoma ñanunecacarrti. Auqui ñanquitioti pünanaquimia: —¿Arraño ünantü aume arrüna nisura, saon?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Aburañopü sane arrtü amasacatü isiuñü niyücü tato esati Tuparrü, arrüna auquiche isetü?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Solamenterrü uiti Espíritu Santo ane nosüboriqui esati Tuparrü. Arrüna cürrü nocütüpü chüpuerurrüpü aye uirri. Rranitaca aume uiti Espíritu Santo, nauqui ane ausüboriquibo arrüna ñemanauncurratoe.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Pero aboma bama abarrüpecu chicocotapüma nisura. Itopiqui arrti Jesús tusio nurria ümoti ñacu bama eanaquimia chicocotapüma, y ñacuti naqui uiche aipiabentecanati ñana.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Auqui nanti tatito ümoma: —Sane nauquiche surapoi one ausucarü, champüti naqui puerurrü aicocoroñü, arrtü chübacüpucurrüpü uiti Iyaü ümoti.
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Auquimanu sürümanama bama amenco ichepeti Jesús iñoconomati, champürrtü amencomainqui ichepeti.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Auqui ñanquitioti Jesús pünanaqui manuma doce ñanunecasarrti: —¿Carü año, causane aboi? Aurrianca ito apiñoconoñü?
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Auqui arrti Simón Pedro iñumutati, nanti: —Señor, ¿quitipü naqui esache somenotü? Tamancüatai. Arrüna nura tone uiche ñemanauncurratoe suisüboriquia.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Arrüsomü chauqui tisopicococü, tusio suiñemo ta arrücü Cristo, naqui Aütorrti Tuparrü naqui süborico.
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Auqui nanti Jesús ümoma: —Sobi te itacümanauncunaño, arraño bama doce. Pero tamanti abarrüpecuqui anati choborese auti.
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Arrümanu sane nurarrti Jesús ta ümoti maniqui Judas Iscariote, naqui aütorrti Simón, itopiqui arrti tümapensarati aipiabentecanatiti Jesús, abu arrtito tamanti eanaqui manuma doce ñanunecasarrti.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.