Atos 28
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Numo turria tato supaquionco, sopipiate nüri manu cürrü cümüinta turrü, nürirri Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Arrübama pohoso acamanu quiatarrü ñanitacarrüma, pero manquioma nurria suiñemo. Maunrrimianama pese chama suiñemo, itopiqui rrobeoca, tarucu rrimianene suiñemo.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Auqui arrti Pablo macanati niyupa sueca, nauqui aiñanti oto pese. Au manu rratorrü tobüco noirroborrü omeanaqui ui nipequi pese. Ositoi neherrti.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Acamanu bama pohoso ane nituparrüma, nürirri “Bacurrtacarrü”. Numo asaramatü ümo manu noirroborrü ane apü neherrti Pablo, namatü ümomantoe: —Arrti naqui ñoñünrrü canapae yatabayorrti. Taesüburuti eanaqui turrü, pero caüma arrüna tuparrü Bacurrtacarrü chirranrrüpü na asüboriti naqui ñoñünrrü.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pero arrti Pablo yarutaübutati oto pese manu noirroborrü. Champü yacheurrü ümoti.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Arrübama maquiataca barrüperarama caüma arrtü quichusabo neherrti, arrtü coiñoti uirri. Tücoboi yarrüperacarrüma, urriainqui ümoti Pablo. Auqui campiabo ñapensacarrüma, namatü caüma: —¡Canapae tuparrti naqui ñoñünrrü!
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Acamanu saimia ane taman nerrtancia. Arrti maniqui esache yüriaburrti au manu cürrü Malta, nürirrti Publio. Yasuriuruti somü. Yasaparati somü ñome trerrü naneneca.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Au manio naneneca arrti yaütoti Publio orro cübobiti, pacütayoti. Auqui arrti Pablo sürotitü esati. Meaboti itacuti. Iñatati neherrti itati. Auqui urriancati tato.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ui arrüna sane cuamatito bama maqiataca maunrrocono eanaqui bama pohoso auqui manu. Arrüma ito urriancama tato uiti Pablo.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Sane nauquiche tarucu suisua ümoma. Numo tüsuirranca somenotito auqui manu, macumananama suichapiquibo.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Trerrü panca subaca au manu cürrü Malta. Ane acamanu taman barco auqui Alejandría, itopiqui chüpuerurrüpü viajabo isuqui turrü arrümanu nitiempo rrimianene y tarucu maquiütürrü. Arrümanu barco nürirri “Bama Matocaca”. Numo tüpasao nitiempo maquiütürrü, somecapo au manu barco. Somenotito auqui manu isuqui turrü.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Sopiñatai au manu pueblurrü Siracusa. Subaca acamanu ñome trerrü naneneca.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Auqui manu somenotito isiuqui nabeurrü. Sopiñatai esa manu pueblurrü Regio. Au quiatarrü nanenese bausücüro pario auqui mancarrü. Uirri sopiñatai au manu pueblurrü Puteoli iyau torrü naneneca.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Acamanu sopicuñucama bama icocoromati Jesús. Namatü suiñemo: —Abasiquia auna sobesa ümo taman semana. Auqui subasiquia esama ümo taman semana. Auqui manu somecatü acü au manu pueblurrü Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Arrübama suisaruquitaiqui au nürirrti Jesús au Roma toncoimia, tiene que sopiñanai esama. Cuamatü suisümenu hasta manio poca, nürirri Foro de Apio y Trerrü Taverna. Numo asaratitü Pablo ümoma, machampiencanati ümoti Tuparrü, pucünañati, auqui arucu tato ümoti.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Sane sopiñatai au Roma. Torrio ümoti Pablo na aviviti au taman porrü aübuti taman sortaborrü, nauqui acuirati itacuti.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Bupasao trerrü naneneca. Auqui tasuruma uiti Pablo bama üriatu bama israelitarrü au Roma. Iñataimia esati. Manitanati Pablo ümoma, nanti: —Bueno, bama masaruquitaiqui, arrüñü champü causane sobi ümo noesa genterrü Israel, ni rranitapito churriampü ñome arrüba nesarrüma costumbrerrü bama uyaütaiqui tücañe. Pero ta iñenomañü manuma mayüriabuca au Jerusalén. Itorrimianamañü ümo bama rromanorrü.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Arrüma bacurrtarama saübuñü. Auqui rranrrümapü aiñemecanamañü, itopiqui champü isane nipünate nauqui aitabairomañü.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Pero arrübama israelitarrü chichübopümacü. Sane nauquiche sucanañü: “Irranca yerotü esati yarusürürrü yüriaburrü César, na acurrtati saübuñü”. Pero champürrtü irranca suraboma bama niyesa genterrü Israel isucarüti César.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Sane nauquiche rraemeca abapa, nauqui rrapari abaübu. Itopiqui arrüñü yaca au preso auqui naca arrüna icococati Cristo, naqui ümoche barrüperaca, arroñü bama israelitarrü.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Auqui namatü ümoti: —Champürrtü bacüpuruma suiñemo quichonimiacarrü auqui Judea aübu manitacarrü aemo, ni aiñanaimiapü bama suisaruquitaiqui auqui taha, uraboimia arrüna ünantü obi.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Pero suirranca te atusi suiñemo isane arrüna nanunecaca. Somoncoi que ünantü ümo macrirrtianuca, uratoquioma ümo bama icocotama au nanaiñantai.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Auqui iñocotama ümo quiatarrü nanenese arrümanu sane. Au manu nanenese iñataimia bama israelitarrü sürümanama esati Pablo. Arrti manitanati ümoma. Comensaboti anitati auqui tansürü hasta au tobirri. Urapoiti isucarüma arrüna causane arrtü üriabucati Tuparrü oemo. Leheboti isucarüma arrüna nüriacarrü corobo uiti Moisés y Nicororrü ui bama profetarrü tücañe, nauqui puerurrüma aicocoromati Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Aboma eanama bama icocotama nurarrti, tapü arrübama maquiataca chicocotapüma.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Sane caüma chichepepü ñapensacarrüma. Tirranrrü aüromatü auqui manu. Auqui nanti Pablo ümoma: —Ñemanauncurratoe nurarrti Espíritu Santo ümo bama uyaütaiqui turuquiti profetarrü Isaías tücañe. Nanti sane:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Sane nanti Tuparrü:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 — ausente —
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Nantito Pablo: —Suraboira ausucarü arrüna sane: Taesüburuma caüma uiti Tuparrü bama chütüpü israelitarrüma. Arrüma te icocotama nurarrti.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Auqui süromatü esaquiti Pablo bama israelitarrü, nuratoquiquirrimia ümomantoe.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Arrti Pablo bavivicoti au manu porrü ñome torrü añoca. Champüti naqui asioti icuatati. Buenurrti ümo namanaiña bama cuamatü apasearamati.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Urapoiti isucarüma nanaiña arrüna nüriacarrti Tuparrü aübu narucurrü ümoti. Urapoitito que arrti Jesús Señorti.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.