Atos 28
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARA
1 Numo turria tato supaquionco, sopipiate nüri manu cürrü cümüinta turrü, nürirri Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Arrübama pohoso acamanu quiatarrü ñanitacarrüma, pero manquioma nurria suiñemo. Maunrrimianama pese chama suiñemo, itopiqui rrobeoca, tarucu rrimianene suiñemo.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Auqui arrti Pablo macanati niyupa sueca, nauqui aiñanti oto pese. Au manu rratorrü tobüco noirroborrü omeanaqui ui nipequi pese. Ositoi neherrti.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Acamanu bama pohoso ane nituparrüma, nürirri “Bacurrtacarrü”. Numo asaramatü ümo manu noirroborrü ane apü neherrti Pablo, namatü ümomantoe: —Arrti naqui ñoñünrrü canapae yatabayorrti. Taesüburuti eanaqui turrü, pero caüma arrüna tuparrü Bacurrtacarrü chirranrrüpü na asüboriti naqui ñoñünrrü.
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pero arrti Pablo yarutaübutati oto pese manu noirroborrü. Champü yacheurrü ümoti.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Arrübama maquiataca barrüperarama caüma arrtü quichusabo neherrti, arrtü coiñoti uirri. Tücoboi yarrüperacarrüma, urriainqui ümoti Pablo. Auqui campiabo ñapensacarrüma, namatü caüma: —¡Canapae tuparrti naqui ñoñünrrü!
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Acamanu saimia ane taman nerrtancia. Arrti maniqui esache yüriaburrti au manu cürrü Malta, nürirrti Publio. Yasuriuruti somü. Yasaparati somü ñome trerrü naneneca.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Au manio naneneca arrti yaütoti Publio orro cübobiti, pacütayoti. Auqui arrti Pablo sürotitü esati. Meaboti itacuti. Iñatati neherrti itati. Auqui urriancati tato.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ui arrüna sane cuamatito bama maqiataca maunrrocono eanaqui bama pohoso auqui manu. Arrüma ito urriancama tato uiti Pablo.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Sane nauquiche tarucu suisua ümoma. Numo tüsuirranca somenotito auqui manu, macumananama suichapiquibo.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Trerrü panca subaca au manu cürrü Malta. Ane acamanu taman barco auqui Alejandría, itopiqui chüpuerurrüpü viajabo isuqui turrü arrümanu nitiempo rrimianene y tarucu maquiütürrü. Arrümanu barco nürirri “Bama Matocaca”. Numo tüpasao nitiempo maquiütürrü, somecapo au manu barco. Somenotito auqui manu isuqui turrü.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Sopiñatai au manu pueblurrü Siracusa. Subaca acamanu ñome trerrü naneneca.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Auqui manu somenotito isiuqui nabeurrü. Sopiñatai esa manu pueblurrü Regio. Au quiatarrü nanenese bausücüro pario auqui mancarrü. Uirri sopiñatai au manu pueblurrü Puteoli iyau torrü naneneca.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Acamanu sopicuñucama bama icocoromati Jesús. Namatü suiñemo: —Abasiquia auna sobesa ümo taman semana. Auqui subasiquia esama ümo taman semana. Auqui manu somecatü acü au manu pueblurrü Roma.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Arrübama suisaruquitaiqui au nürirrti Jesús au Roma toncoimia, tiene que sopiñanai esama. Cuamatü suisümenu hasta manio poca, nürirri Foro de Apio y Trerrü Taverna. Numo asaratitü Pablo ümoma, machampiencanati ümoti Tuparrü, pucünañati, auqui arucu tato ümoti.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Sane sopiñatai au Roma. Torrio ümoti Pablo na aviviti au taman porrü aübuti taman sortaborrü, nauqui acuirati itacuti.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Bupasao trerrü naneneca. Auqui tasuruma uiti Pablo bama üriatu bama israelitarrü au Roma. Iñataimia esati. Manitanati Pablo ümoma, nanti: —Bueno, bama masaruquitaiqui, arrüñü champü causane sobi ümo noesa genterrü Israel, ni rranitapito churriampü ñome arrüba nesarrüma costumbrerrü bama uyaütaiqui tücañe. Pero ta iñenomañü manuma mayüriabuca au Jerusalén. Itorrimianamañü ümo bama rromanorrü.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Arrüma bacurrtarama saübuñü. Auqui rranrrümapü aiñemecanamañü, itopiqui champü isane nipünate nauqui aitabairomañü.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pero arrübama israelitarrü chichübopümacü. Sane nauquiche sucanañü: “Irranca yerotü esati yarusürürrü yüriaburrü César, na acurrtati saübuñü”. Pero champürrtü irranca suraboma bama niyesa genterrü Israel isucarüti César.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Sane nauquiche rraemeca abapa, nauqui rrapari abaübu. Itopiqui arrüñü yaca au preso auqui naca arrüna icococati Cristo, naqui ümoche barrüperaca, arroñü bama israelitarrü.
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Auqui namatü ümoti: —Champürrtü bacüpuruma suiñemo quichonimiacarrü auqui Judea aübu manitacarrü aemo, ni aiñanaimiapü bama suisaruquitaiqui auqui taha, uraboimia arrüna ünantü obi.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Pero suirranca te atusi suiñemo isane arrüna nanunecaca. Somoncoi que ünantü ümo macrirrtianuca, uratoquioma ümo bama icocotama au nanaiñantai.
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Auqui iñocotama ümo quiatarrü nanenese arrümanu sane. Au manu nanenese iñataimia bama israelitarrü sürümanama esati Pablo. Arrti manitanati ümoma. Comensaboti anitati auqui tansürü hasta au tobirri. Urapoiti isucarüma arrüna causane arrtü üriabucati Tuparrü oemo. Leheboti isucarüma arrüna nüriacarrü corobo uiti Moisés y Nicororrü ui bama profetarrü tücañe, nauqui puerurrüma aicocoromati Jesús.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Aboma eanama bama icocotama nurarrti, tapü arrübama maquiataca chicocotapüma.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Sane caüma chichepepü ñapensacarrüma. Tirranrrü aüromatü auqui manu. Auqui nanti Pablo ümoma: —Ñemanauncurratoe nurarrti Espíritu Santo ümo bama uyaütaiqui turuquiti profetarrü Isaías tücañe. Nanti sane:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 Sane nanti Tuparrü:
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Nantito Pablo: —Suraboira ausucarü arrüna sane: Taesüburuma caüma uiti Tuparrü bama chütüpü israelitarrüma. Arrüma te icocotama nurarrti.
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Auqui süromatü esaquiti Pablo bama israelitarrü, nuratoquiquirrimia ümomantoe.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Arrti Pablo bavivicoti au manu porrü ñome torrü añoca. Champüti naqui asioti icuatati. Buenurrti ümo namanaiña bama cuamatü apasearamati.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Urapoiti isucarüma nanaiña arrüna nüriacarrti Tuparrü aübu narucurrü ümoti. Urapoitito que arrti Jesús Señorti.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.