Atos 28
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs NAA
1 Numo turria tato supaquionco, sopipiate nüri manu cürrü cümüinta turrü, nürirri Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Arrübama pohoso acamanu quiatarrü ñanitacarrüma, pero manquioma nurria suiñemo. Maunrrimianama pese chama suiñemo, itopiqui rrobeoca, tarucu rrimianene suiñemo.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Auqui arrti Pablo macanati niyupa sueca, nauqui aiñanti oto pese. Au manu rratorrü tobüco noirroborrü omeanaqui ui nipequi pese. Ositoi neherrti.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Acamanu bama pohoso ane nituparrüma, nürirri “Bacurrtacarrü”. Numo asaramatü ümo manu noirroborrü ane apü neherrti Pablo, namatü ümomantoe: —Arrti naqui ñoñünrrü canapae yatabayorrti. Taesüburuti eanaqui turrü, pero caüma arrüna tuparrü Bacurrtacarrü chirranrrüpü na asüboriti naqui ñoñünrrü.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pero arrti Pablo yarutaübutati oto pese manu noirroborrü. Champü yacheurrü ümoti.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Arrübama maquiataca barrüperarama caüma arrtü quichusabo neherrti, arrtü coiñoti uirri. Tücoboi yarrüperacarrüma, urriainqui ümoti Pablo. Auqui campiabo ñapensacarrüma, namatü caüma: —¡Canapae tuparrti naqui ñoñünrrü!
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Acamanu saimia ane taman nerrtancia. Arrti maniqui esache yüriaburrti au manu cürrü Malta, nürirrti Publio. Yasuriuruti somü. Yasaparati somü ñome trerrü naneneca.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Au manio naneneca arrti yaütoti Publio orro cübobiti, pacütayoti. Auqui arrti Pablo sürotitü esati. Meaboti itacuti. Iñatati neherrti itati. Auqui urriancati tato.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ui arrüna sane cuamatito bama maqiataca maunrrocono eanaqui bama pohoso auqui manu. Arrüma ito urriancama tato uiti Pablo.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Sane nauquiche tarucu suisua ümoma. Numo tüsuirranca somenotito auqui manu, macumananama suichapiquibo.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Trerrü panca subaca au manu cürrü Malta. Ane acamanu taman barco auqui Alejandría, itopiqui chüpuerurrüpü viajabo isuqui turrü arrümanu nitiempo rrimianene y tarucu maquiütürrü. Arrümanu barco nürirri “Bama Matocaca”. Numo tüpasao nitiempo maquiütürrü, somecapo au manu barco. Somenotito auqui manu isuqui turrü.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Sopiñatai au manu pueblurrü Siracusa. Subaca acamanu ñome trerrü naneneca.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Auqui manu somenotito isiuqui nabeurrü. Sopiñatai esa manu pueblurrü Regio. Au quiatarrü nanenese bausücüro pario auqui mancarrü. Uirri sopiñatai au manu pueblurrü Puteoli iyau torrü naneneca.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Acamanu sopicuñucama bama icocoromati Jesús. Namatü suiñemo: —Abasiquia auna sobesa ümo taman semana. Auqui subasiquia esama ümo taman semana. Auqui manu somecatü acü au manu pueblurrü Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Arrübama suisaruquitaiqui au nürirrti Jesús au Roma toncoimia, tiene que sopiñanai esama. Cuamatü suisümenu hasta manio poca, nürirri Foro de Apio y Trerrü Taverna. Numo asaratitü Pablo ümoma, machampiencanati ümoti Tuparrü, pucünañati, auqui arucu tato ümoti.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Sane sopiñatai au Roma. Torrio ümoti Pablo na aviviti au taman porrü aübuti taman sortaborrü, nauqui acuirati itacuti.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Bupasao trerrü naneneca. Auqui tasuruma uiti Pablo bama üriatu bama israelitarrü au Roma. Iñataimia esati. Manitanati Pablo ümoma, nanti: —Bueno, bama masaruquitaiqui, arrüñü champü causane sobi ümo noesa genterrü Israel, ni rranitapito churriampü ñome arrüba nesarrüma costumbrerrü bama uyaütaiqui tücañe. Pero ta iñenomañü manuma mayüriabuca au Jerusalén. Itorrimianamañü ümo bama rromanorrü.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Arrüma bacurrtarama saübuñü. Auqui rranrrümapü aiñemecanamañü, itopiqui champü isane nipünate nauqui aitabairomañü.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pero arrübama israelitarrü chichübopümacü. Sane nauquiche sucanañü: “Irranca yerotü esati yarusürürrü yüriaburrü César, na acurrtati saübuñü”. Pero champürrtü irranca suraboma bama niyesa genterrü Israel isucarüti César.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Sane nauquiche rraemeca abapa, nauqui rrapari abaübu. Itopiqui arrüñü yaca au preso auqui naca arrüna icococati Cristo, naqui ümoche barrüperaca, arroñü bama israelitarrü.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Auqui namatü ümoti: —Champürrtü bacüpuruma suiñemo quichonimiacarrü auqui Judea aübu manitacarrü aemo, ni aiñanaimiapü bama suisaruquitaiqui auqui taha, uraboimia arrüna ünantü obi.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Pero suirranca te atusi suiñemo isane arrüna nanunecaca. Somoncoi que ünantü ümo macrirrtianuca, uratoquioma ümo bama icocotama au nanaiñantai.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Auqui iñocotama ümo quiatarrü nanenese arrümanu sane. Au manu nanenese iñataimia bama israelitarrü sürümanama esati Pablo. Arrti manitanati ümoma. Comensaboti anitati auqui tansürü hasta au tobirri. Urapoiti isucarüma arrüna causane arrtü üriabucati Tuparrü oemo. Leheboti isucarüma arrüna nüriacarrü corobo uiti Moisés y Nicororrü ui bama profetarrü tücañe, nauqui puerurrüma aicocoromati Jesús.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Aboma eanama bama icocotama nurarrti, tapü arrübama maquiataca chicocotapüma.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Sane caüma chichepepü ñapensacarrüma. Tirranrrü aüromatü auqui manu. Auqui nanti Pablo ümoma: —Ñemanauncurratoe nurarrti Espíritu Santo ümo bama uyaütaiqui turuquiti profetarrü Isaías tücañe. Nanti sane:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Sane nanti Tuparrü:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Nantito Pablo: —Suraboira ausucarü arrüna sane: Taesüburuma caüma uiti Tuparrü bama chütüpü israelitarrüma. Arrüma te icocotama nurarrti.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Auqui süromatü esaquiti Pablo bama israelitarrü, nuratoquiquirrimia ümomantoe.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Arrti Pablo bavivicoti au manu porrü ñome torrü añoca. Champüti naqui asioti icuatati. Buenurrti ümo namanaiña bama cuamatü apasearamati.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Urapoiti isucarüma nanaiña arrüna nüriacarrti Tuparrü aübu narucurrü ümoti. Urapoitito que arrti Jesús Señorti.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.