Atos 20
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs VC
1 Nauquiche tüpasao arrüna sane, arrti Pablo batasuruti ümo bama yaruquitorrti au nürirrti Jesús. Manitanati nurria ümoma. Auqui masamunuti nariorrü ümoma. Sürotitü auqui manu. Pasaoti au manu cürrü Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Isiu nipiasacarrti manitanati nurria ümo bama icocoromati Jesús au manu cürrü. Auqui iñataiti au manu cürrü Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Anancati acamanu ñome trerrü panca. Auqui rranrrti aüroti tato au Siria au barco isuqui narubaitu turrü. Pero arrübama israelitarrü ane ñapensacarrüma aübuti, rranrrüma aitabairomati. Numo tipiatenti Pablo, basücübücoti tato auqui acü au Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Aboma bama süromatü ichepeti: Arrti Sópater auqui Berea, arrti Aristarco ichepeti Segundo auqui Tesalónica, arrti Gayo auqui Derbe, y arrti Timoteo ichepeti Tíquico, y arrti Trófimo auqui manu provinciarrü Asia. (Arrüñü, Lucas, viajaboñü ito ichepeti Pablo.)
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Arrübama mañoñünca cusürüboma aüromatü au manu pueblurrü Troas. Acamanu barrüperarama suisümenu.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Nauquiche tüpasao manu pierrta parrcua, arrüsomü somecatito auqui Filipos au barco isuqui turrü. Pürücü manio cinco naneneca sopiñatai au Troas esa manuma maquiataca. Acamanu supaparaca siete naneneca.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Au manu nanenese tominco iyoberabaramacü esati Pablo arrübama icocoromati Jesús, nauqui chépe suba pan. Baparioti Pablo aübuma, itopiqui rranrrti aürotitito au quiatarrü nanenese. Abaiturrü yapariquirrti aübuma, hasta cümuinta tobirri.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Amonco somü au manu sürümanarrü cuarto, arrüna ane au tercer piso. Acamanu abe sürümana basaruca omomo.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Tamanti yaürrü, nürirrti Eutico, anancati tümonsoti abeu metanarrü. Como yabaeturrü ñanitacarrti Pablo, cuatü ümoti ñanucurrti maniqui yaürrü. Auqui paquioti acü abeuqui metanarrü türüpo auqui manu tercer piso. Aboma bama süromatü türüpo, rranrrüpüma aiñatünaiñacanamati, pero chauqui tücoiñoti.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Auqui arrti Pablo sürotitü acü, mataconoconoti onüti maniqui yaürrü, itañumenotiti. Auqui nanti ümo maquiataca: —Tapü ane penarrü aboi, chauqui tüsüboricoti tato.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Auqui süroti tato Pablo ape, nauqui aati pan ichepema, aübu ñaquioncorrüma iyo niconcorrti Jesús. Auqui seguiboiqui ñanitacarrti ümoma chepe nanenese. Auqui sürotitito.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Tapü arrti maniqui yaürrü iquianamati au niporrti, chauqui tüsüboricoti tato.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Arrüsomü caüma chauqui tüsupasürüca pünanaquiti Pablo, somenotü au taman barco. Sopiñantai au manu pueblurrü nürirri Asón. Acamanu suparrüperaca cümenuti Pablo. Itopiqui sane nurarrti suiñemo, rranrrti aürotitü auqui acü hasta Asón.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Numo tiñataiti sobesa au Asón, auquimanu somecatito ichepeti au taman barco. Sopiñatai au Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Auqui taha somecatito isuqui turrü. Au quiatarrü nanenese sopiñatai saimia manu pueblurrü nürirri Quío. Au quiatarrü nanenese supapasaca auqui manu pueblurrü Samos. Au quiatarrü nanenese somecatito, sopiñatai au manu pueblurrü Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Sane somequi, itopiqui arrti Pablo chirranrrtipü aürotitü au Efeso, itopiqui chirranrrtipü asioti au manu provinciarrü Asia ñome sürümana naneneca. Apuraurrti, itopiqui rranrrti aiñanainti au Jerusalén ümo pierrta Pentecostés, arrtü puerurrü.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Nauquiche tüsubaca au Mileto bacüpuruti Pablo iyo bama mamayoreca eanaqui bama icocoromati Jesús au Efeso.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nauquiche iñataimia esati au Mileto, manitanati ümoma, nanti: —Tusio nurria aume causane nisüboriqui auna abarrüpecu au na provinciarrü Asia, nauquiche numo aübo iñatai.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Yaserebiquia ümoti Tuparrü, champürrtü ñentonaunrrüñü, itaquisünüancacañü ausucarü. Ichaquisürüca ito y isareoca, itopiqui arrübama israelitarrü asioma isuatañü.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Surapoi ausucarü nanaiña arrüna urria aume. Rranunecaca aume au plaza y au naupo ito.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Ñacuansomococa ümo bama israelitarrü y ümo bama griegorrü, nauqui aiñorronconomacü, nauqui aicocoromati Señor Jesucristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Arrüñü caüma yecatü uiti Espíritu Santo au Jerusalén. Chütusiopü iñemo isane pasabobo iñemo taha.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Pero tusio iñemo uiti Espíritu Santo, ta au cada taman pueblurrü, auna cauta yecatü, ichaquisürüca, y iñanamañü au preso.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Pero champü nümoche sobi arrtü isonca. Tarucu nirranca itacünucu arrüna trabacorrü torrio iñemo uiti Señor Jesús. Icüpurutiñü nauqui suraboi tanu arrüna urriampae manitacarrü, arrüna ñacunusüancacarrti Tuparrü ümo macrirrtianuca.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ‛Suraboira caüma ausucarü arrüna sane: Anancañü tücañe abarrüpecu, surapoi ausucarü arrüna nüriacarrti Tuparrü ane usaübu, pero tusio iñemo que namanaiña arraño chüpuerurrüpü amasarañü tato.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Sane nauquiche sucanañü aume: Arrtü aboma bama abarrüpecuqui, süromatü au infierno, champürrtü auqui niyaca.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Itopiqui surapoi ausucarü nanaiña arrüna nirrancarrti Tuparrü aupu, na autaesübu eanaqui nomünantü.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Sane nauquiche caüma, apacuira nurria autacuapatoe y itacu bama icocoromati Jesús, ta tone arrüna trabacorrü torrio aume uiti Espíritu Santo. Arrüma caüma genterrü nesarrti Tuparrü, itopiqui coiñoti Cristo itopiquimia, arapara notorrti. Arrüma tacana nobirramanca, arraño tacana bama bacuirara yutacu, tiene que apasapario.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Tusio iñemo, arrtü tiyecatito aubesaqui, cuamatü caüma bama mañoñünca malorrüma aubesa, tacana nuitümüca omeana nobirraca. Obürio ñome oboi.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Aboma ito ñana bama abarrüpecuqui tarucu ñapanturrüma, manunecanama arrüna churriampü, nauqui aüromatü bama icocoromati Jesús isiu ñanunecacarrüma.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Sane nauquiche, amasasai nurria. Anancañü abarrüpecu trerrü añoca. Tapü tacürusu napaquionco iyo arrüna surapoi ausucarü, ümo cadati taman. Isareoca nurria nirracuansomococo aume.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ‛Caüma itorrimiacaño ümoti Tuparrü, nauqui acuirati autacu. Ui arrüna amoncoi nurarrti arucu nurria aume, nauqui apicocoroti, y nauquito atusi aume, ta aucuasürüca ümoti, y nauqui atusito aume que ñana iyebo aboi nanaiña manio macumanataca abe au napese ümo bama pertenecebo ümoti Tuparrü.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Champürrtü rracobraca oro ni monirripü ni rroparrüpü amopünanaqui.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Tusiatai aume, nantarrtai rratrabacaca itobo rrutuburibo, y itobo na ito utuburibo bama isumpañeru.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Nantarrtai surapoi ausucarü, urria nubatrabacaca sane, nauqui puerurrü bayura ümo bama champü nane ümoma. Tapü tacürusu numaquionco iyo manu nurarrti Señor Jesús, nauquiche nanti: “Manrrü urria arrtü macumanaca ümo maquiataca, pünanaquirrtü basutiatai ñacumanatarrüma”.
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Chauqui arrüna ñanitacarrti Pablo ümoma, bachesoiyoti aübu namanaiña, na eama.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Auqui areoroma itañumenomati nurria, ñasamucurrüma nariorrü ümoti.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Manrrü tarucapae nisuchequirrimia ui arrüna nurarrti ümoma, nauquiche nanti: “Chüpuerurrüpü amasarañü tato”. Auqui süromatü ichepeti abeu narubaitu turrü, auna cauta ane manu barco.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.