Atos 20
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ARIB
1 Nauquiche tüpasao arrüna sane, arrti Pablo batasuruti ümo bama yaruquitorrti au nürirrti Jesús. Manitanati nurria ümoma. Auqui masamunuti nariorrü ümoma. Sürotitü auqui manu. Pasaoti au manu cürrü Macedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Isiu nipiasacarrti manitanati nurria ümo bama icocoromati Jesús au manu cürrü. Auqui iñataiti au manu cürrü Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Anancati acamanu ñome trerrü panca. Auqui rranrrti aüroti tato au Siria au barco isuqui narubaitu turrü. Pero arrübama israelitarrü ane ñapensacarrüma aübuti, rranrrüma aitabairomati. Numo tipiatenti Pablo, basücübücoti tato auqui acü au Macedonia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Aboma bama süromatü ichepeti: Arrti Sópater auqui Berea, arrti Aristarco ichepeti Segundo auqui Tesalónica, arrti Gayo auqui Derbe, y arrti Timoteo ichepeti Tíquico, y arrti Trófimo auqui manu provinciarrü Asia. (Arrüñü, Lucas, viajaboñü ito ichepeti Pablo.)
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Arrübama mañoñünca cusürüboma aüromatü au manu pueblurrü Troas. Acamanu barrüperarama suisümenu.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Nauquiche tüpasao manu pierrta parrcua, arrüsomü somecatito auqui Filipos au barco isuqui turrü. Pürücü manio cinco naneneca sopiñatai au Troas esa manuma maquiataca. Acamanu supaparaca siete naneneca.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Au manu nanenese tominco iyoberabaramacü esati Pablo arrübama icocoromati Jesús, nauqui chépe suba pan. Baparioti Pablo aübuma, itopiqui rranrrti aürotitito au quiatarrü nanenese. Abaiturrü yapariquirrti aübuma, hasta cümuinta tobirri.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Amonco somü au manu sürümanarrü cuarto, arrüna ane au tercer piso. Acamanu abe sürümana basaruca omomo.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Tamanti yaürrü, nürirrti Eutico, anancati tümonsoti abeu metanarrü. Como yabaeturrü ñanitacarrti Pablo, cuatü ümoti ñanucurrti maniqui yaürrü. Auqui paquioti acü abeuqui metanarrü türüpo auqui manu tercer piso. Aboma bama süromatü türüpo, rranrrüpüma aiñatünaiñacanamati, pero chauqui tücoiñoti.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Auqui arrti Pablo sürotitü acü, mataconoconoti onüti maniqui yaürrü, itañumenotiti. Auqui nanti ümo maquiataca: —Tapü ane penarrü aboi, chauqui tüsüboricoti tato.
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Auqui süroti tato Pablo ape, nauqui aati pan ichepema, aübu ñaquioncorrüma iyo niconcorrti Jesús. Auqui seguiboiqui ñanitacarrti ümoma chepe nanenese. Auqui sürotitito.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Tapü arrti maniqui yaürrü iquianamati au niporrti, chauqui tüsüboricoti tato.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Arrüsomü caüma chauqui tüsupasürüca pünanaquiti Pablo, somenotü au taman barco. Sopiñantai au manu pueblurrü nürirri Asón. Acamanu suparrüperaca cümenuti Pablo. Itopiqui sane nurarrti suiñemo, rranrrti aürotitü auqui acü hasta Asón.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Numo tiñataiti sobesa au Asón, auquimanu somecatito ichepeti au taman barco. Sopiñatai au Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Auqui taha somecatito isuqui turrü. Au quiatarrü nanenese sopiñatai saimia manu pueblurrü nürirri Quío. Au quiatarrü nanenese supapasaca auqui manu pueblurrü Samos. Au quiatarrü nanenese somecatito, sopiñatai au manu pueblurrü Mileto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Sane somequi, itopiqui arrti Pablo chirranrrtipü aürotitü au Efeso, itopiqui chirranrrtipü asioti au manu provinciarrü Asia ñome sürümana naneneca. Apuraurrti, itopiqui rranrrti aiñanainti au Jerusalén ümo pierrta Pentecostés, arrtü puerurrü.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Nauquiche tüsubaca au Mileto bacüpuruti Pablo iyo bama mamayoreca eanaqui bama icocoromati Jesús au Efeso.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nauquiche iñataimia esati au Mileto, manitanati ümoma, nanti: —Tusio nurria aume causane nisüboriqui auna abarrüpecu au na provinciarrü Asia, nauquiche numo aübo iñatai.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Yaserebiquia ümoti Tuparrü, champürrtü ñentonaunrrüñü, itaquisünüancacañü ausucarü. Ichaquisürüca ito y isareoca, itopiqui arrübama israelitarrü asioma isuatañü.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Surapoi ausucarü nanaiña arrüna urria aume. Rranunecaca aume au plaza y au naupo ito.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Ñacuansomococa ümo bama israelitarrü y ümo bama griegorrü, nauqui aiñorronconomacü, nauqui aicocoromati Señor Jesucristo.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Arrüñü caüma yecatü uiti Espíritu Santo au Jerusalén. Chütusiopü iñemo isane pasabobo iñemo taha.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Pero tusio iñemo uiti Espíritu Santo, ta au cada taman pueblurrü, auna cauta yecatü, ichaquisürüca, y iñanamañü au preso.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Pero champü nümoche sobi arrtü isonca. Tarucu nirranca itacünucu arrüna trabacorrü torrio iñemo uiti Señor Jesús. Icüpurutiñü nauqui suraboi tanu arrüna urriampae manitacarrü, arrüna ñacunusüancacarrti Tuparrü ümo macrirrtianuca.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 ‛Suraboira caüma ausucarü arrüna sane: Anancañü tücañe abarrüpecu, surapoi ausucarü arrüna nüriacarrti Tuparrü ane usaübu, pero tusio iñemo que namanaiña arraño chüpuerurrüpü amasarañü tato.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Sane nauquiche sucanañü aume: Arrtü aboma bama abarrüpecuqui, süromatü au infierno, champürrtü auqui niyaca.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Itopiqui surapoi ausucarü nanaiña arrüna nirrancarrti Tuparrü aupu, na autaesübu eanaqui nomünantü.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Sane nauquiche caüma, apacuira nurria autacuapatoe y itacu bama icocoromati Jesús, ta tone arrüna trabacorrü torrio aume uiti Espíritu Santo. Arrüma caüma genterrü nesarrti Tuparrü, itopiqui coiñoti Cristo itopiquimia, arapara notorrti. Arrüma tacana nobirramanca, arraño tacana bama bacuirara yutacu, tiene que apasapario.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Tusio iñemo, arrtü tiyecatito aubesaqui, cuamatü caüma bama mañoñünca malorrüma aubesa, tacana nuitümüca omeana nobirraca. Obürio ñome oboi.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Aboma ito ñana bama abarrüpecuqui tarucu ñapanturrüma, manunecanama arrüna churriampü, nauqui aüromatü bama icocoromati Jesús isiu ñanunecacarrüma.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Sane nauquiche, amasasai nurria. Anancañü abarrüpecu trerrü añoca. Tapü tacürusu napaquionco iyo arrüna surapoi ausucarü, ümo cadati taman. Isareoca nurria nirracuansomococo aume.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 ‛Caüma itorrimiacaño ümoti Tuparrü, nauqui acuirati autacu. Ui arrüna amoncoi nurarrti arucu nurria aume, nauqui apicocoroti, y nauquito atusi aume, ta aucuasürüca ümoti, y nauqui atusito aume que ñana iyebo aboi nanaiña manio macumanataca abe au napese ümo bama pertenecebo ümoti Tuparrü.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Champürrtü rracobraca oro ni monirripü ni rroparrüpü amopünanaqui.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Tusiatai aume, nantarrtai rratrabacaca itobo rrutuburibo, y itobo na ito utuburibo bama isumpañeru.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nantarrtai surapoi ausucarü, urria nubatrabacaca sane, nauqui puerurrü bayura ümo bama champü nane ümoma. Tapü tacürusu numaquionco iyo manu nurarrti Señor Jesús, nauquiche nanti: “Manrrü urria arrtü macumanaca ümo maquiataca, pünanaquirrtü basutiatai ñacumanatarrüma”.
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Chauqui arrüna ñanitacarrti Pablo ümoma, bachesoiyoti aübu namanaiña, na eama.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Auqui areoroma itañumenomati nurria, ñasamucurrüma nariorrü ümoti.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Manrrü tarucapae nisuchequirrimia ui arrüna nurarrti ümoma, nauquiche nanti: “Chüpuerurrüpü amasarañü tato”. Auqui süromatü ichepeti abeu narubaitu turrü, auna cauta ane manu barco.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.