Atos 19
Chiquitano NT (CAX_SBB) vs ACF
1 Nauquiche anatiqui Apolos au Corintio, arrti Pablo pasaoti auqui manu proviciarrü nürirri Asia. Auqui iñataiti au Efeso. Acamanu tabücoma uiti bama mümanamantai icocoromati Jesús.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 Ñanquitioti pünanaquimia: —¿Apasuquiucati Espíritu Santo au nabausasü, nauquiche apicococati Jesús? Arrüma iñumutama: —No, champü, ni tüsomoncoipü nürirrti Espíritu Santo.
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ñanquitioti Pablo: —¿Isane ümoche abüriquia? Namatü: —Sobüriquia isiu ñanunecacarrti Juan Bautista.
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Auqui manunecanati Pablo ümoma, nanti: —Arrti Juan Bautista maunimianati ümo macrirrtianuca, nauqui aiñorronconomacü. Nantito ümoma, tiene que acoconauma ümoti naqui cuatiqui. Tonenti naqui Jesús.
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Numo toncoimia arrüna sane, auqui ürioma au nürirrti Señor Jesús.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Arrti Pablo iñatati neherrti itama, meaboti itacuma. Auqui cuati Espíritu Santo au nausasürrüma. Uiti caüma manitanama auqui quiatarrü manitacarrü y chauqui tipiacama anitama uiti Tuparrü.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Arrüna nubiqui bama mañoñünca taqui docema.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Arrti Pablo nantarrtai sürotitü au na porrü sinagoga au Efeso. Manitanati acamanu aübu narucurrü ümoti. Rranrrti nauqui aicocoma ñanunecacarrti cütüpü arrüna arrtü üriabucati Tuparrü uyarrüpecu.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Pero aboma bama chirranrrüpüma oncoimia, chümacoconaunrrüpüma. Chauqui tümanitanama churriampü ümo na nuevurrü manitacarrü isucarü nanaiña genterrü. Sane nauquiche arrti Pablo, aübu bama icocoromati Jesús, süroma peese pünanaquimia. Manunecanati caüma au manu taman cuarto sürümanarrü au nirrcuera nesarrti maniqui taman ñoñünrrü nürirrti Tirano.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Sane isamutenti ñome torrü añorrü. Sane nauquiche namanaiña bama pohoso au manu provinciarrü Asia, bama israelitarrü y bama ito griegorrü, oncoimia nurarrti Tuparrü.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Arrti Bae Tuparrü bacheboti asamuti arrüba omirriantai milagrorrü.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 Sane nauquiche arrübama macrirrtianuca ñanquitioma nipiañuerarrti Pablo y naibirrti. Omeno uimia onü bama maunrrocono, y arrüma urriancama tato oboi, y arrübama machoboreca besüburuma auquimia.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Pero aboma ito au manu cürrü bama israelitarrü amencoma au nanaiñantai y bacüpuruma ümo bama machoboreca auqui macrirrtianuca. Rranrrüma caüma aicüpuma machoboreca au nürirrti Jesús isiu nipiacarrüma. Namatü: —Amecosi auqui macrirrtianuca au nürirrti Jesús, naqui icütüpüche nantarrtai nurarrti Pablo.
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Anatitücaü maniqui taman ñoñünrrü israelitarrü, nürirrti Esceva. Arrti auqui nesarrüma familiarrü bama üriatu sacerdoterrü. Abomatücaü sietema aütorrti. Arrüma manitanama ümoti taman choborese, anati auti tamanti ñoñünrrü, na ariorrti auquiti.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Auqui iñumutati maniqui choborese naqui anati auti maniqui ñoñünrrü: —Isuputacati Jesús. Ñoncoi ito nürirrti Pablo. Tapü arraño ¿isane nabaca?
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Au manu rratorrü icüsaborotiyü ümoma maniqui ñoñünrrü anati choborese auti. Bahiyoti ümo manuma siete. Bacheboti nurria ümoma, y macananati ümoma. Auqui besüburuma ñünanati auqui manu porrü, obürio nurria ümoma uiti, y cüsuasama.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Contoatai tusio arrüna sane au nanaiña manu pueblurrü Efeso. Tusio ümo namanaiña bama griegorrü y ümo bama ito israelitarrü. Birrubuma. Uirri caüma urria ñanitacarrüma ümoti Señor Jesús.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Sürümanama eana bama icocoromati Jesús urapoimia isucarü genterrü nanaiña arrüba churriampü nisüboriquirrimia tücañe. Chiñanecatapümainqui.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Aboma ito bama ane tücañe nipiacarrüma. Mucana uimia nesarrüma libruca nesa echiseriarrü. Amontonabo uimia au plaza, iñonocotama isucarü namanaiña macrirrtianuca. Nauquiche tücalculabo nicua manio libruca, iñatai cincuenta mil monedas. (Taqui tres mil naneneca trabacorrü yobitobo.)
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Sane nauquiche manrrü tusio tanu nurarrti Señor. Tusio ito nurria nicusüurrti.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nauquiche tüpasao arrüna sane, arrti Pablo mapensarati au nitusirrti, aürotitü au manio cüca Macedonia y Grecia, y auqui taha rranrrti aüroti tato au Jerusalén. Nanti sane: —Auqui Jerusalén caüma irranca yerotü au manu pueblurrü Roma.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Auqui bacüpuruti ümo bama torrü icumpañeruturrti, arrti Timoteo ichepeti Erasto, nauqui acusürüma aeromatü au Macedonia. Pero arrti süsioti baeta au manu provinciarrü Asia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Au manio naneneca tarucu nitüborirrimia bama macrirrtianuca au Efeso auqui naca arrüna manunecacarrü icütüpüti Jesús.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Anati acamanu maniqui nürirrti Demetrio, naqui ipiacati asamuti aruqui nanaiñantai ui plata. (Arrüna plata nacarrü tacana oro, pero purusubi.) Masamunuti arrüba poca mochiomancatai pururrü plata ümo manu nituparrüma, nürirri Diana. Arrti maniqui Demetrio ichepe bama icumpañeruturrti bien macananama itobo na yatrabacacarrüma.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Bacüpuruti iyo bama icumpañeruturrti, bama batrabacarama ito aübu plata, nauqui aiyoberabaramacü esati. Aiñanaimia esati. Nanti ümoma: —Bueno bama cumpañerurrü, tusio aume, que rricurrü oñü ui arrüna nubatrabacaca.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Pero chauqui tamoncoi nurarrti Pablo. Arrti matachemacanati ui ñanitacarrti ümo nanaiña genterrü au na pueblurrü, y tüsai atusi au nanaiña na provinciarrü Asia. Urapoiti isucarüma que arrübama masantuca urriancama ui mañoñünca champü yaserebiquirrimia, chüvaleopüma.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Chauqui chüvaleoquipü nurria arrüna nubatrabacaca uiche rricurrü oñü, y toaviarrü tirranrrü chücuasürüquipü nipo arrüna yarusürürrü tuparrü Diana auna uyarrüpecu. Ane penarrü sobi, arrtü tacürusu ñanauncurrüma macrirrtianuca ümo na tuparrü Diana, itopiqui hasta auritarrü iñanauntama nurria nanaiña genterrü auqui na provinciarrü Asia, y toaviarrü auqui nanaiñantai icuqui na cürrü.
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Numo oncoimia arrüna sane bama icumpañeruturrti Demetrio, tarucu nitüborirrimia. Tosibocoma, namatü: —¡Yarusürürrü te arrüna nutupa Diana auna Efeso!
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Uimia caüma namanaiña macrirrtianuca au manu pueblurrü tüboricoma, tosibicomantai. Süromatü yarucurrüma auna cauta ito nantarrü iyoberabaramacü, nürirri “teatro”. (Tacana cancha aübu tümoca itupecu.) Enoma uimia bama torrü icumpañeruturrti Pablo, bama amencoma ichepeti. Arrüma cuamatü auqui Macedonia. Nürirrimia Gayo y Aristarco. Süromatü uimia au teatro.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Arrti Pablo rranrrtito aürotitü isiuma au teatro, nauqui anitati ümo genterrü, pero chichebopü ümoti ui bama icocoromati Jesús.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Aboma ito bama mayüriabuca ümo manu provinciarrü, amigorrüma ümoti Pablo. Bacüpuruma mensajerrü ümoti, tapü sürotitü au teatro.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Au manu teatro caüma namanaiña macrirrtianuca tosibicoma, chütusiopatai isane nuraboimia. Aboma sürümana bama ni atusipü ümoma isane ümoche iyoberabaramacü.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Auqui arrti Alejandro sürotitü auna cümuinta ui bama israelitarrü nauqui anitati au nürirrimia bama israelitarrü. Masamunuti señarrü ui neherrti, nauqui etayoimia macrirrtianuca.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Pero numo tütusio ümoma, que arrti israelitarrti, tosibicoma fuerte chépe nurria, namatü: —¡Yarusürürrü arrüna nutupa Diana auna Efeso! Arrüna nitosibirrimia ururao torrü horarrü.
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Au nitacürurrü etayoimia uiti alcalde. Nanti sane ümoma: —Mañoñünca auqui Efeso, tusiatai icu nanaiña cürrü, que arroñü auna Efeso bacuiraca itacu nipo Diana, arrüna yarusürürrü tuparrü paürrü oemo. Acamanupo ane te nicütüpürrü canrrü, arrüna cuatü acü tücañe auqui napese.
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Tusiatai aume, bien ñemanauntu arrüna sane. Sane nauquiche ametaiquei. Tapü ane causane aboi, apapensasio nurria primero.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Apiquiacama tauna bama mañoñünca, pero arrüma champürrtü cusüpüoma auqui nipo bama autupa, ni anitapüma churriampü ümoma.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Canapae arrti Demetrio ichepe bama batrabacara ümo plata ane nünantü uimia aübuma. Pero abe te manio naneneca nesa bacurrtacarrü ui bama mayüriabuca au na pueblurrü. Tari yeracamatü esama, nauqui arrimiaca tato nomünantü uimia.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Arrtü ane quiatarrü churriampü aume, tiene que aburaboi au ba reuniónca nantarrü abe au pueblurrü.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Rrepente caüma anati naqui uraboti oñü isucarüti yarusürürrü yüriaburrü au Roma, itopiqui arrüna nautübori sane. Ñanquitioma rropünanaquiñü caüma, y arrüñü caüma champü surapoboiboñü.
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Tacürusu ñanitacarrti, masamunuti nariorrü ümo genterrü. Auqui süroma tato au niporrüma.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.