Romanos 4
Yusuja Quisarati (CAVNT) vs VC
1 Ejera cuana ni tuque micuana Abraham inime tupuqui aya. Tuquetu dutya ecuana israelita cuanaja baba jucuare, icuene Yusura ecuita huitu biti tubumerecuareque. ¿Yusura ni tu jucha metse ama bahua, Abraham cacuatsashati cuana ehuene eque anihua baatsu?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ¡Aama! Yusuratu tuyu, jucha metse ama bahua Abraham, ai tuque jida juhua baatsu ama. Abraham ni tuque aiju jida juhuaju Ijahua quejaque quinajacameretiquena juhua, “Yusuja yatucaju taa ique dyaque jida”, jadya tujatu inime juquena juhua.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Yusuja quisarati tu jadya ehuene: “Abrahamtu pana catyati juhua Yusu queja. Jadya tibudyatu Yusura tuyu, jucha metse ama bahua”.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Mere juatsu tuque ecuana inaya etsujequi. Ecuana tsujetyaquira ecuana yanacana tsujetya ama aya. Tuja tsujetyataqui tibu tura ecuana tsujetyaya.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Jucha metsequetu Yusura aya: “Jucha metse ama mique baya, Jesús queja catyatihua tibu” jadya. Jadya bae tura ecuana aya jucha metse ama, ai ecuana jida juyaju baatsu ama, ecuana tuaqueja catyatihua tibu. Arepa tuja ecuana casada tsehue tsujema inajacamere ishuque aijama ama bucha, turatu ayadya.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ecuanaja ebaba Davidratu adebacuaredya riyaque. “‘Mique mique baya jucha metse ama, ai mira jidaque aya baatsu ama, mique eaqueja catyatihua tibu’ jadyatu Yusu juya. Jadya tibudyatu dyaque jida Yusura jucha metse ama baya cuanaque”, ecuanaja ebaba Davidjatu jadya cueja bahue juhua. Turatu huenecuare:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Yusura cuatsashaya eque jubaecua cuanaja jidama cuanaque tillahuaju, dyaque jida taa tuna.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Yusu ujeu anihua cuanaquetu pureama juya,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Eje cuanaque tu dyaque jida juya? ¿Ecuana cuita camadya ecuana catubutiya ecuanaja bahue? ¡Aijama! ¡Jadya ama tuque! Tumebaedyatu israelita ama cuanaque Yusura dyaque jida amereya, catubutiya ama cuanaque. Neadebacue Abraham. Yusuratu jucha metse ama bahua, tuque tuaqueja catyatihuaju cuita camadya.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 “Jucha metse ama mique baya”, jadya Yusura Abraham ahuaju, ¿ecatubumeretiju tujatu jadya acuare, catubumeretimaju ni taa? Icuene cuitadya tujatu jadya ahua. Yusura jadya Abraham isarahuajutu Abraham ecuanaja bahue tubuma jari jucuare.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Tsunuda juatsutu ecuita huitu biti catubumeretihua. Jadyatu catimerehua, tuque jadya catimeremajudya Yusura jucha metse ama bahuaque adebataqui juishu, tuque Yusu queja catyatihua tibu. Tuquetu Yusura tuyu bahua, tuque catubumeretima jariju. Jadidyatu Yusura baya israelita ama cuanaque tuyu, tuna Jesús queja catyatihuaju. Jucha metse ama tujatu ecana baya, arepa ecana ecuanaja bahue tuna catubumeretima paju ama bucha. Jadya tibudyatu Abraham tunaja ebabaque bucha, tuna tuque juhua bucha, Yusu queja catyatihua tibu.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ecuita huitu biti ecatubuti cuanaja ebabaque camadya amatu Yusura baya Abraham, tumebaedya Jesús queja nimee cuanaja, Abraham Yusu queja nimee jucuare bucha. Abrahamtu Yusu queja nimee jucuare ecuita huitu biti catubumeretima jariquedya.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 “Miquemi dutya quejaque enaruquique jubuque. Mique eque juracanaya cuanaquetu tumebaedya jubuque dutya queja cuanaque enaruquique. Tyabuque mique jidaque”, jadya patu Yusura Abraham acuare béru. Jadya tyaana tujatu acuare, ai Abraham tuja cacuatsahati eque juhua baatsu ama. Abrahamtu tuaqueja catyaticuare. Jadya tibudya tujatu jucha metse ama bacuare.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Jadya equetu Yusura tyaana ahua cacuatsashati cuana eque aniya cuanaja ishu camadya ama. Yusura tyaana ahuaque ni cacuatsashati cuana eque aniya cuanaja ishu camadya juquena juhua, tume taa tu aishu ama jida juquena juhua ecuana tuaqueja catyati ishu. Yanacana tyaanadya tujatu aquena juhua, ni ejeque buchique cacuatsashati cuana eque eaniu ama tibu.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Yusutu dyaque cahuaitiya tura cuatsashahua eque ama aniya cuana tsehue. Canerecatishabuque tujatu ecana. Tyaquena ama ni tura ecuana cacuatsashati juquena juhua, tume ecuana baecuadya juquena juhua ecuana tura amereya eque ama juyaque. Cacuatsashati cuejahuaque ama juatsu, tura ecuana jadya aquena ama juhua: “Micuana micuana era cuatsashaya eque ama aniya”.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Yusu tu inijeda ama. “Tyaya mique jidaque”, jadya patujatu acuare Abraham. Yusuratu ama amadya aya ai aana ayaque. Abraham jipidya ama, tumebaedya dutya tuaqueja catyatiya cuanaque Yusura tyabuque jidaque. Tura cuatsashahua eque aniya cuanaque jipidya amatu Yusura jidaque tyabuque. Dutya tuaqueja catyatihua cuanaquetu Yusura jidaque tyabuque, israelita cuana, israelita ama cuana jadya. Abrahamtu tuaqueja catyatihua, tumebaedya ecuana. Jadya tibu tura ecuana Abraham eque ejuracanaque bucha baya.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Yusuja quisarati tu ehuene Yusura Abraham jadya ahuaque: “Dutya yana eque cuanaja ebabaque bucha mique babuque”, jadya patu Yusura cuejacuare. Yusuratu Abraham jetieja ama ebabaque bucha bacuare, arepa tuque bacuama jari jucuare ama bucha. Abrahamratu pana ejene acuare Yusura cuejahuaque jadidya adadiyaque. Ejenecuaredya tujatu Yusura eje bucha ataqui ama buchique jadya adadiyaque. Yusuratu chacha nityatsuranucaya emaju cuanaque. Tura cuatsashahuajutu icuene aijama juhuaque judadiyadya.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abrahamratu ejenecuare tuque eque ejuracana cuanaque jetiama anidadibuqueque, Yusura aana ahua equedya. Ehuene tu Yusuja quisarati: “Mique eque ejuracana cuanaquetu purari cuana bucha piyebatilla tupu ama judadiya”. Arepa cabacuatitaquima cabatiya ama buchatu Abrahamra pana ejenedya acuare Yusura cuejahua equedya judadiyaque. Jadidyatu judadicuare.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Esiritu jucuare; cien mara jujeri tujatu anicuare. “Ique taa esiri amena cabacuati ishu. Ecue ehuane Sara bacue cabacuati baecua. Tuque bacue amena esiri. Arepa yatse jadya ama bucha, eratu jidama ama inime baya. Ejeneyadya tuque Yusura jadya adadiyaque, yatse cabacuatidadiyaque”, jadyatu Abrahamra inime tupucuare.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ejenejacahua ama tujatu Yusu. Ejenecara, ejenecarama jadya ama tujatu ahua cabacuatidadiyaque. Turatu ejeneajehuadya jutidya dutya huecaca. Pureamatu Yusu acuare. “Dyaque jida taa mique eatsehue”, jadya tujatu ajacama acuare.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Turatu yuneri cuitadya pana ejene acuare Yusura ai aana ayaque eauque.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jadya ejenee Abrahamra ahua tibu, Yusu queja catyaticuare tibutu Yusura jucha metse ama bacuare.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Yusuja quisarati tu ehuene: “Jucha metse ama mique baya”, jadya patu Abraham Yusura acuare.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Jadyatu huenetanahua; ai Abraham jadya juhuaque camadya ecuana bahue ishu amatu huenetanahua. Jadyatu huenetanahua ecuana dyadi Yusura jucha metse ama bayaque bahue ishu. Ecuana tuaqueja catyatihuaju, “Jucha metse ama mique baya”, jadidya tura ecuana dyadi abuque. Riyaque Yusuratu Jesús Ecuana Cuatsashaquique emajuque chacha nityatsuranucacuare.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yusuja jadya inime juhua tibutu Jesús majucuare. Tuquetu majucuare ecuanaja jucha cuana tsujetyaqui. Yusuratu Jesús emajuque chacha nityatsuranucahua, jucha arida cuanaque tunaja jucha cuana apupashatanahuaque adebataqui juishu. “Jucha metse ama mique baya”, jadya tura ecuana aya ecuana Jesús queja catyatihua cuanaque.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.