Atos 27
Yusuja Quisarati (CAVNT) vs NVI
1 Bajejecuare tunajatu inime Pablo Italia yahuaju cuadisha ishu. Ique cuacuare tuna tsehue. Pablo, peya erisi cuanaque jadya tuna Julio bacani queja catyati atanacuare. Juliotu cien sudaru cuana cuatsashaquique jucuare. Sudaru cuana tura cuatsashacuarequetu “Roma juque ecuarija sudaru cuana” bacani jucuare.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Cuacuare ecuana Andramito ebuteju. Tuhua junatitsu ecuana anibutecuare cuaba ebariju. Tumeque cuaba ebaritu jaratsuraajetaqui jucuare eje uma ebute cuanaju Asia yahuaju. Tuequedya ecuana cuinanacuare ebute juque. Aristarcotu ecuana tsehue cuacuare. Tuquetu Tesalónica epu juque jucuare, Macedonia yahua juque.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Peya huecaca ecuana junaticuare Sidón epuju. Julioratu Pablo dyaque tuja canerecabati tsehue bacuare. Emajaca tujatu tyacuare tuque cuajiti ishu tuja eadeba cuana tsehue tumeque epuju, tura ai sareya cuanaque tunaja tyatsa ishu.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Tuequedya ecuana cuinanacuare Sidón juque. Tuhuaque cuinanayaquetu cuejiji jucuare ecuana queja peitana. Jutaquijudya ecuana cueticuare beni diji eque amaca eque ecububu Chipre bacani jiruru eque, cuejiji casadama jipenee juya eque.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Riquecuare tuque ecuana enaja ecuaque Cililcia, Panfilia jadya jiruru tuyu eque. Junaticuare ecuana epu Mira bacaniju, Licia yahua juque.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Tuhua ecuana tumeque cuaba juque cuinanacuare. Tuhuadyatu sudaru cuana cuatsashaquique bahue jucuare tumeque ebuteju peya cuana jarayaque, Alejandría juque junahuaque. Tumeque cuabatu Italia yahuaju cuayaque jucuare. Tuhuadya ecuana cuabaju iyabutyacuare Italiaju cuanuca ishu.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Cuejijira acuatsuruya tibu ecuana eje uma huecaca inime eque piji cuaba tsehue ajecuare. Dyaque masada tsehue ecuana Gnido barecuare tuhua jaratsuramaque. Cuejijija inime ecuana tuyu cuataqui ama cabaticuare. Jadya tibu ecuana cueticuare Creta ecububu beni diji eque amaca eque, cuejiji dyaque cuita ama juya eque. Salmón tuyu eque ecuana cueticuare.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Chamacama ecuana cueticuare tuyu cueti Creta jiruru eque. Chamacama ecuana jaratsuracuare ebuteju. Tumeque ebutetu “Capeneti Ishuque Ebute” bacani jucuare. Tumeque ebutetu jucuare Lasea epu peque.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Dyaque cuita ecuana tsunutacuare. Yusura jucha cuana apupashayaque adeba ishuque chinetu amena ecueti jucuare. Ena eque eju cuaishuque dyaque mudaque maratu jueticuare. Cuejipa cuana juyaque maratu amena jueticuare, nei tumebaedya. Mudaque adebaya tibu tuna Pablora jida cuejacuare:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Tata ecana, eratu dyaque muda baya ena eque cuanuca ishu. Cuabatu enubiu. Dutya ai cuabaju dujuyaque tuque ecuana eaputashau cuana. Ecuana cuitadya ecuana huiditsu emajuu, —jadya tuna Pablora acuare.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Cuaba metseque, tuque aquereniquique tatse jadya jucuare:
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ebute ecuana jaratsurayaquetu jidaque ama jucuare cuaba jara ishu, dutya huecaca cuejipa cuana juya tibu. Jadya tibutu dutyajadya inime jucuare:
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Cuejiji casadara ama inime equera piji adadihuaju, tunajatu inime jucuare:
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Yaratupu juatsutu peya eque amaca eque cuejipa juetinucacuare. Acuatsuru jida tura ecuana acuare. Nei diji eque amacaquetu tabubu jueticuare.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Tumeque cuejipa casadaratu cuaba ebari tibene duju atibunecuare. Acuatsurutaqui ama ecuana bacuare cuejipa. Jutaquiju ecuana cuejipa queja cadujumereticuare.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Cueticuare ecuana ecububu ashaasha Clauda bacani jiruru eque. Tumeque ecububuja beni diji eque amaca cuetiyajutu cuejipa casada cuita ama judirucuare ecuana queja. Cuaba ebari tadajutu cuaba caca piji erisi jucuare. Tumequetu cuaba ebari juque ai butyatsu mejijiju rada ishuque jucuare. Chamacama tsehuetu cuaba ebariju mere juya cuanara cuaba caca piji huanasicuacuare epucutanatereuju.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Tsurashacuare tuna ebarucue educuju. Tuequedya tuna ebajarara cuaba ebari soga arida cuana tsehue huayucuare, cuaba ebari catsatanatsu epucutanatereuju. Anicuaretu emajaca deda cuita ama cuanaque, emajaca cuana patya mejijiquique. Tume cuanaque catsaqui juatsu cuaba ebari enubiuju tuna bajida jucuare. Jadya tibudya tunajatu cuaba ajeshaquique eraca junuda misida jadique butyacuare, cuejipara cuaba ebari mejiji queja duju eauju. Jadya cadujumeretie ecuana jucuare cuejiji queja.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Cuejipa netiya ama baatsu tunajatu huecacatsu ijehuetibunecuare tunara cuaba ebariju dujuya cuanaque.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Huecacanucatsutu cuabaju mere juya cuanara cuitadya tunaja emetucu tsehue ijehuebarecuare cuaba ebariju dujuya ai aquereniya cuanaque, cuaba jatatsusha ishu. Enaju tunajatu ijehuecuare umae acui cuana, soga cuana, eraca junuda misida cuana cuaba ebari aquereni ishu erihua cuanaque jadya.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Eje uma huecaca tuque ecuana bacuare ama ijeti. Eje uma meta tuque ecuana bacuare ama purari cuana. Majuya bucha ecuana cabaticuare, cuejipa casadaque netiya ama baatsu.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Eje uma huecaca ecuana arama jucuare. Tumetu Pablora isaracuare dutya cuaba ebariju cuanaque:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Necanimehuallatiume. Ni ejeque buchique ecuana majuya ama, arepa cuaba ebari nubitsu aputaya ama bucha.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Chineju barepa juque Yusu tsahuaquira cabamereti ishu ahua. Yusu Nerira cuadishayaquetu juchine. Ique tumeque Yusu jaque. Eratu tumeque mereya.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Isarahua tura ique: “Bajida juume, Pablo. Miquemi cabameretititaqui enaruqui dyaque arida queja. Romajumi jutitaqui. Yusu dyaque jida juya tibu, turami naruya. Turami majushaya ama ni ejeque miatsehue cuaya cuanaque”, jadya tumeque barepa juque jehuara cuejanahua.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Tata ecana, necacasaticue. Ique Yusu queja nimee. Eratu ejeneya. Juyadyatu tura barepaju etsahuaqui eque cuejamerehua bae cuitadya.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Yusura ecuana naruya, arepa cuaba ecububu catsaqui juya ama bucha, —jadya tuna Pablora acuare.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Jadya jue ecuana mudaju peadya tunca pushi earacana huecaca judirucuare. Chamacama ecuana ena Adriático bacaniju judirucuare. Peya queja, peya queja duju jadya tucue ecuana cuejipara acuare. Meta patyatu cuaba ebariju mere juya cuanaque bahuedya jucuare ecuanara yahua jipeajeyaque.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tupucuare tuna ena eje deuque. Quimisha tunca shucuta earacana metrotu jucuare. Riya piji cuanucatsu tunajatu tupunucacuare enaja dee. Deda cuita amatu jucuare. Jucuaretu beta tunca pacarucu earacana metro dyane.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Bajida tuna jucuare cuaba ebari tumu ebari cuana ejiruruju catsaqui ejuuju. Jadya tibudya tunajatu butyacuare pushi metal bicueda cuanaque cuaba nitya ishu. Bucucunucacuare amatu cuaba ebari. Tuhuadyatu neticuare.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Cuaba ebariju mere juya cuanaque tuna huanacara jucuare. Cuaba caca tunajatu enaju butyacuare, tuatsehue huana ishu. Ijahue acara tuna acuare tuna cuatsashaqui cuanaque.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pablotu bahuedya jucuare tuna huanacara juyaque. Jadya tibu tujatu Julio sudaru cuana cuatsashaquique cuejaticuare:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Jutaquijudyatu sudaru cuanara tubucuare soga cuaba caca risiquique. Tubuhuajutu cuaba caca enaju pacacacuare. Pacacahuajutu ejurira japada dujucuare.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Apudajudya tuna Pablora dutya cuejahuecacacuare tunaja ai cuana piji ara ishu:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Araarataqui micuana cacasati ishu. Tsapeume inime. Ni ejeque buchique ecuana majuya ama. Dutyadya ecuana chacha juya, —jadya tuna Pablora acuare.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Tuna jadya aatsutu Pablora inacuare pan. Inatsu tujatu yusurupai acuare Yusu dutyaja yacuaju. Yusurupai aatsu tujatu cuesicuare. Cuesitsu tujatu aracuare.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tuque araaraya baatsu tuna cacasatitsu dutyadya araaracuare.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Dutyaque ecuana jetiama ecuita cuaba ebariju jucuare. Beta ciento pacarucu tunca shucuta earacana ecuita ecuana jucuare.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Araaracuare ecuana jequeya tupu. Araara amena juatsu tunajatu ijehuecuare enaju jetiama trigo bacani tunara dujuya cuanaque, cuaba jatatsusha ishu.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Huecacahuajutu cuabaju mere juya cuanara ecuabata bacuare japada. Baecua tuna jucuare ecuana ejuque. Adebataqui ama tuna yahua bacuare. Bacuare tunajatu mejiji camadya.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Cuanuca ishu ecana cabajejeticuare. Tubucuare tuna soga cuana ena ducu eque cuaba inaquique metal tisu. Soga cuana tubuhuajutu metal bicuedaque enaja ecuaque dedaju pacacacuare. Pisubarecuare tuna etaruqui ecatse cuaba tibu quejaque tatse tsehuedya inaajenuca ishu. Nityatsuranucacuare tuna cuejijiju eraca junuda misida icueneque cuejijija cuaba bucucusha ishu. Tumetu cuaba jipetanaajecuare ejiruru queja.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Cuejijiratu cuaba ebari cuinanashacuare beta ejuri dijiju. Mejiji etihuesu catsaquitu jucuare. Cuaba ebari huitutu mejijiju caretacuare. Bucucunucataqui amatu cuaba jucuare. Cuaba ebari tibutu patsatana jida jucuare, ena pacu casadaradya jutidya. Jadya juhuajutu cuaba ebari inime eque nubiajecuare.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Sudaru cuanaratu erisi dujuya cuanaque iyecara acuare, betsayaque tuna ehuanau bucha adebatsu.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Sudaru cuana cuatsashaquiratu Pablo iyemerecarama acuare. Jadya tibudya tujatu ecana iyemerecuare ama. Betsa bahue cuanaque tujatu enaju pacacashamerecuare, uhuaju icueneta judiru juishu.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Betsa baecua cuanaque tujatu cuaba juque taura cuana dyaque betsashacuare, tuna ehuidiuju. Jadya eque ecuana dutya chacha judirucuare uhuaju.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.