Mateus 13
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NTLH
1 Nii noojpacha Jesusaqui kjuyquiztan ulanchic̈ha. Kot kjutñi ojkz̈cu kot atquiz julzic̈ha.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Jakziquin nii z̈elatc̈haja, jalla nicju z̈oñinacaqui walja ajczic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan tjaajinzjapa tsjii warcuquiz luzzic̈ha. Nekz julzic̈ha. Tjappacha z̈oñinacaqui kot at tjiiquiz z̈ejlchic̈ha.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Jalla nekztanaqui Jesusaqui z̈oñinacz̈quiz walja Yooz puntunaca tjaajinchic̈ha, tjapaman quintunacz̈tan. Jalla nuz̈ tjaajincan tuz̈ cjichic̈ha:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Zkala c̈hjaccan, parti simillaqui jicz latuquiz tjojtsic̈ha. Nekztan wez̈lakaz nii simillac ilziqui.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Parti simillazti maz yokaran tjojtsic̈ha. Nekziqui anaz̈ wacchi pjila z̈elatc̈ha. Nekztan koloculla pjila z̈elan ratulla jeczic̈ha.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Jalla nuz̈ jecz̈tiquiztan sii kjakiqui ujchic̈ha; koluc sep'allchiztac̈ha nekztan. Ratulla kjonchic̈ha.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Parti simillazti ch'ap ch'ap yokaran tjojtsic̈ha. Ch'apinacakazza ancha pajkchiqui, niz̈aza atipchiqui.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Parti simillazti zuma yokquiz tjojtsic̈ha. Nekztan zuma pookchic̈ha. Yekjap simillaqui patac c̈hjerchiz zapa zkal ozquiz pookchic̈ha; niz̈aza yekjap simillaqui sojta tuncan c̈hjerchiz zapa zkal ozquiz pookchic̈ha; yekjap simillaqui quinsa tuncan c̈hjerchiz pookchic̈ha.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Jakziltaz̈laja nonzñi cjuñchiz niiqui, nonz̈la.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Jalla nekztanaqui tjaajinta z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz macjatchic̈ha, niz̈aza pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Jesusaqui kjaazic̈ha tuz̈ cjican:
11 Jesus respondeu:
12 Jequit zizac̈haja, jalla niiz̈quiziqui juc'ant tjaajinz tjaataz̈ cjequic̈ha. Nekztan zumpacha zizñiz̈ cjequic̈ha. Jequit ana zizac̈haja, jalla niiz̈ kuzquiztan kjañtaz̈ cjequic̈ha nii ana intintaztanacaqui.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Jalla niz̈tiquiztan wejrqui tiz̈ta quintunacz̈tan paljayuc̈ha. Parti z̈oñinacaqui weriz̈ paata cherz̈cumi ana cherchiz̈takaz cjissa. Niz̈aza weriz̈ chiita taku nonz̈cumi, ana nonzñiz̈takaz tucc̈ha; ana intintazñi z̈oñinacac̈ha ninacaqui.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Jalla niz̈ta cjissiz̈ cjen, Isaías profetz̈ taku cumplissa. Jalla tuz̈ Isaiasqui cjijrchic̈ha:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Tii z̈oñinacz̈ kuznacaqui chojru cjissic̈ha; ana zumaz̈ nonz̈a. Niz̈aza c̈hjujcchiz cjenami ana cherzñi atc̈ha, zur z̈oñiz̈takaz. Jalla nuz̈ cjisnaquic̈ha, ana cherzñi cjisjapa, niz̈aza ana nonzñi cjisjapa, niz̈aza ana kuzquiz intintiñi cjisjapa, niz̈aza ana wejtquin macjatzjapa. Ana wejtquin tjontiquiztan, ana liwriita cjesac̈ha”.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 ‛Anc̈hucc̈ha cuntintu. Anc̈hucqui cherzñi z̈oñinacc̈hucc̈ha. Niz̈aza nonzñi z̈oñinacc̈hucc̈ha. Anc̈hucc̈ha Yooziz̈ wintiz̈taqui.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Weraral cjiwc̈ha. Wacchi profetanacami niz̈aza zuma kuzziz z̈oñinacami anc̈hucaz̈ chertanaca cherz zakaz pecatc̈ha. Pero ana cherchic̈ha. Niz̈aza anc̈hucaz̈ nonz̈tanaca nonz zakaz pecatc̈ha. Pero ana nonzic̈ha. Anc̈huczti cherchinc̈hucc̈ha, niz̈aza nonzinc̈hucc̈ha.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Jazic anc̈hucz̈ nonz̈nalla. Jalla tuz̈ cjic̈ha nii zkala c̈hjacz quintuqui.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Nii jicz latuquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui arajpach Yooz mantuquiz kamz puntuquiztan nonzcanpacha, ana intintazza. Diabluqui ninacz̈ kuzquiz tjonz̈cu, ninacaz̈ intintazta kjañc̈ha.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Niz̈aza nii maz yokquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui Yooz taku nonz̈cu nii ora cuntintuz̈ nonz̈a; cuntintuz̈ catokc̈ha.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Pero ninacaqui ana tjapa kuztan catoktiquiztan zkoluc zep'ichiz zkalaz̈takazza. Jalla niz̈tiquiztan ana tjuraquic̈ha. Yooz taku criichiz̈ cjen, sufraquic̈ha; niz̈aza chjaawjkattaz̈ cjequic̈ha. Jalla nekztan orallaz̈ quejpsnaquic̈ha.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Niz̈aza nii ch'ap yokquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui Yooz taku nonz̈cu, catokc̈ha. Pero nekztan juc'anti kuz tjaac̈ha tii muntu cusasanacquiz. Wali jiru kamzpanz̈ pecc̈ha. Persun kuzquiz pectiquiztanaqui Yooz taku tjatz̈a ninacz̈ kuzquiz. Jaziqui ana zuma kamc̈ha; ana pookñi zkalaz̈takaz kamc̈ha.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Niz̈aza nii zum yokquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui Yooz taku nonz̈cu, zuma tjapa kuz catokc̈ha; zuma intintic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan zuma kamañchiz cjissa, zuma pookchi zkalaz̈takaz. Nii zuma pookñi z̈oñinacaqui zuma kamañchizpanz̈ cjissa, jaknuz̈t tsjii simillaqui patac c̈hjerchiz, sojta tunc c̈hjerchiz, quinsa tunc c̈hjerchiz pookc̈haja, jalla niz̈tac̈ha.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Tsjii quintuz̈tan quint'ichic̈ha Jesusaqui, tuz̈ cjican:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Tjapa niiz̈ kjuychiz z̈oñinacaz̈ tjajan, tsjii quintra z̈oñiqui tjonchic̈ha. Nekztan zkalquiz ana wal pastunaca c̈hjacchic̈ha. Jalla nuz̈ ana wal c̈hjacz̈cu, ojkchic̈ha.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Nii tric zkala jecz̈tan, chicapacha pajkchic̈ha nii ana wal pastunacaqui. Niz̈aza pizcpacha pookchic̈ha.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Jalla nii cherz̈cu, nii piyunanacaqui patrunz̈quin mazñi ojkchic̈ha. Niiz̈quin mazzic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Patruna, amiz̈ c̈hjacta simillaqui zumaz̈laj niiqui, ¿jakziquiztan tii ana wal simillanaca pajkchitaya?”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Patrunaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Tsjii quintra z̈oñiqui niz̈ta paac̈hani”. Jalla nekztanaqui piyunanacaqui pewczic̈ha tuz̈ cjican: “¿Wejrnacqui nii ana wal pastunaca k'achasaya?”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Nii patrunaqui cjichic̈ha: “Ana k'achaquic̈ha. Ana wal pastu k'achcan yekjap tricz̈tanpachaz̈ k'achnasac̈ha.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Antiz pizcpacha pajkla, cujich timpu tjonzcama. Jalla nekztan wejt piyunacnacaqui cuchantaz̈ cjequic̈ha. Ninacaqui anawal pastunaca ricujaquic̈ha. Nekztan kojchquiz c̈hejlznaquic̈ha ujzjapa. Jalla nekztanaqui tricuz̈ ricujz̈cu, wejt tiric yaaz kjuyquiz majcznaquic̈ha”.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Niz̈aza Jesusaqui tsjii puntuzakaz quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican:
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Mostas simillaqui parti simillquiztan juc'ant zkoltallac̈ha. Jalla nuz̈ cjenami pajkz̈cuqui tjapa zkalanacquiztan tsjan pakjic̈ha. Pajk muntiz̈takaz cjissa. Nekztan wez̈lanacaqui nii mostas munti itzquiz tjuraz̈ tjacñiz̈ tjonc̈ha.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Jesusaqui tsjii quint'ichizakazza, tuz̈ cjican:
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Tjapa tjaajintanacami quintunacz̈tan paljaytatac̈ha. Arajpach Yooz puntuquiztan tjaajincan, Jesusaqui quintunacz̈tankaz tjaajinchic̈ha.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Jalla nuz̈ tjaajincan, Jesusaqui tuquita profetaz̈ chiita takuqui cumplissic̈ha. Profetaqui jalla tuz̈ cjijrchic̈ha:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Jalla niz̈ta puntunaca chiiz z̈erz̈cu, Jesusaqui z̈oñinacz̈quiztan ojkchic̈ha; kjuyquiz luzzic̈ha. Jalla nicju niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui macjatchic̈ha, tuz̈ cjican:
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Jalla nekztanaqui Jesusaqui intintazkatchic̈ha tuz̈ cjican:
37 Jesus respondeu:
38 Nii zkal yokaqui tii muntuc̈ha. Nii zuma zkalanacaqui cjic̈ha, arajpach Yooz mantuquiz kamñi z̈oñinacac̈ha nii. Ana zuma pastunacaqui diabluz̈ mantuquiz kamñi z̈oñinacac̈ha.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Nii ana wal pastu c̈hjacñimi diablupachac̈ha. Zkala ajz timpuqui tii muntu tucuz̈inz timpuc̈ha. Nii zkala ajzñi piyunanacaqui Yooz anjilanacac̈ha.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Jaknuz̈t nii ana wal pastunaca ricujz̈cu, ujquin ujzjapa tjojttaz̈ cjec̈haj niiqui, jalla niz̈ta irataz̈ wataquic̈ha tii muntu tucuz̈inz̈can, ultim juyzuz̈ nekz.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Jalla nii oraqui wejt anjilanaca cuchanz̈cac̈ha, tii muntuquiztan tjapa ana wal z̈oñinaca ricuji. Wejt anjilanacaqui tjapa ujnaca paakatñi z̈oñinacami, niz̈aza tjapa ana wali paañinacami ricujaquic̈ha.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Jalla nuz̈ ricujz̈cu, infiernuquin tjojttaz̈ cjequic̈ha kjakchi jurnuquiztakaz. Jalla nekzi anchaz̈ kaaquic̈ha, niz̈aza waljaz̈ iz̈ke kjojznaquic̈ha.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Yooz kuzcama kamñi z̈oñinacazti arajpach Yooz wajtquiz z̈elaquic̈ha, tjuñiz̈takaz kjancan. Jakziltat nonzñi cjuñchizc̈hucz̈laja, nonz̈na.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Arajpach Yooz mantuquiz kamañaqui jalla tuz̈uc̈ha. Tsjii yokquiz pajk paaz c̈hjojz̈tatac̈ha. Tsjii z̈oñiqui nii c̈hjojz̈ta paaz wajtchic̈ha. Nii wajtz̈cu, wilta c̈hjojzic̈ha nekzpacha. Ancha cuntintutac̈ha. Nekztanaqui tjapa niiz̈ cusasanaca tuyi ojkchic̈ha. Niiz̈ cusasanaca tjuyz̈cu, nii yoka kjaychic̈ha. Jalla nuz̈uc̈ha arajpach Yooz kamañquiz luzqui. Nii kamañaqui c̈hjulquiztanami juc'anti valorchizza.
44 — O
45 Niz̈aza arajpach Yooz mantuquiz kamañaqui tuz̈uc̈ha. Tsjii tintichiz z̈oñiqui zuma valorchiz perlanaca kjayi ojkchic̈ha.
45 — O
46 Nekztan tsjii ancha zuma valorchiz perla wajtchic̈ha. Jalla nekztanaqui tjapa niiz̈ cusasanaca tuychic̈ha, nii perla kjayzjapa.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Niz̈aza arajpach Yooz mantiz puntuqui tuz̈uc̈ha. Tsjii ch'iz tanñi z̈oñinacaqui niiz̈ ch'iz tanz pajk kotquiz tjojtzic̈ha. Jalla nuz̈ tjojtz̈tiquiztan tjapaman ch'iznaca tanchic̈ha.
47 — O
48 Nekztan ch'iz tanz chjijpztanaqui, kot at tjiiquin jwessic̈ha. Jalla nekztanaqui ninacaqui nijwc julz̈cu, ch'iz pjalzic̈ha. Zuma ch'iznaca canastiquiz yaazic̈ha. Ana zuma ch'iznacazti tjojtchic̈ha.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Jalla niz̈ta irataz̈ tii muntu tucuz̈inz̈tanaqui wataquic̈ha. Anjilanacaqui ulanz̈caquic̈ha z̈oñinaca pjali, zuma z̈oñinaca ana zuma z̈oñinaca, nii.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Nii ana zuma z̈oñinacaqui infiernuquin tjojttaz̈ cjequic̈ha tsjii kjakchi jurnuquiztakaz. Jalla nekzi ancha kaaquic̈ha, niz̈aza iz̈ke kjojaquic̈ha.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jalla nekztanaqui Jesusaqui z̈oñinacz̈quiz pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Anc̈hucqui tjapa tii weriz̈ chiita quintunaca intintiya?
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha:
52 Jesus disse:
53 Jalla tii arajpach Yooz mantiz puntuquiztan chiiz z̈erz̈cu, jalla nekztan Jesusaqui ojkchic̈ha, niiz̈ persun yoka.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Jalla nicju irantiz̈cu, ajcz kjuyquiz tjaajñi kallantichic̈ha. Nii nonz̈ñi z̈oñinacaqui ispantichic̈ha tuz̈ cjican: —¿Jakziquin tii z̈oñizti ancha tiz̈tanaca zizñi cjissitajo? ¿Kjaz̈t ancha tiz̈ta milajrunaca paasajo?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Carpinteroz̈ majchkazza tiiqui. Tiiz̈ maaqui María cjitic̈ha. Niz̈aza tiiz̈ lajknacaqui Jacoboc̈ha, Josec̈ha, Simonac̈ha, niz̈aza Judassa.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Niz̈aza tiiz̈ cullaquinacaqui uc̈humnacz̈tan kamc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan, ¿jakziquin tiiqui tiz̈tanaca zizzitajo?
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Jalla niz̈ta pinsitiquiztan ninacaqui Jesusiz̈japa quintra cjissic̈ha. Pero Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Jalla niz̈tiquiztan nekzi ana ancha milajrunaca paachic̈ha, nii wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz ana criichiz̈, nekztan.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.