Mateus 13
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NAA
1 Nii noojpacha Jesusaqui kjuyquiztan ulanchic̈ha. Kot kjutñi ojkz̈cu kot atquiz julzic̈ha.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Jakziquin nii z̈elatc̈haja, jalla nicju z̈oñinacaqui walja ajczic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan tjaajinzjapa tsjii warcuquiz luzzic̈ha. Nekz julzic̈ha. Tjappacha z̈oñinacaqui kot at tjiiquiz z̈ejlchic̈ha.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Jalla nekztanaqui Jesusaqui z̈oñinacz̈quiz walja Yooz puntunaca tjaajinchic̈ha, tjapaman quintunacz̈tan. Jalla nuz̈ tjaajincan tuz̈ cjichic̈ha:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Zkala c̈hjaccan, parti simillaqui jicz latuquiz tjojtsic̈ha. Nekztan wez̈lakaz nii simillac ilziqui.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Parti simillazti maz yokaran tjojtsic̈ha. Nekziqui anaz̈ wacchi pjila z̈elatc̈ha. Nekztan koloculla pjila z̈elan ratulla jeczic̈ha.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Jalla nuz̈ jecz̈tiquiztan sii kjakiqui ujchic̈ha; koluc sep'allchiztac̈ha nekztan. Ratulla kjonchic̈ha.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Parti simillazti ch'ap ch'ap yokaran tjojtsic̈ha. Ch'apinacakazza ancha pajkchiqui, niz̈aza atipchiqui.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Parti simillazti zuma yokquiz tjojtsic̈ha. Nekztan zuma pookchic̈ha. Yekjap simillaqui patac c̈hjerchiz zapa zkal ozquiz pookchic̈ha; niz̈aza yekjap simillaqui sojta tuncan c̈hjerchiz zapa zkal ozquiz pookchic̈ha; yekjap simillaqui quinsa tuncan c̈hjerchiz pookchic̈ha.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Jakziltaz̈laja nonzñi cjuñchiz niiqui, nonz̈la.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jalla nekztanaqui tjaajinta z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz macjatchic̈ha, niz̈aza pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Jesusaqui kjaazic̈ha tuz̈ cjican:
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Jequit zizac̈haja, jalla niiz̈quiziqui juc'ant tjaajinz tjaataz̈ cjequic̈ha. Nekztan zumpacha zizñiz̈ cjequic̈ha. Jequit ana zizac̈haja, jalla niiz̈ kuzquiztan kjañtaz̈ cjequic̈ha nii ana intintaztanacaqui.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Jalla niz̈tiquiztan wejrqui tiz̈ta quintunacz̈tan paljayuc̈ha. Parti z̈oñinacaqui weriz̈ paata cherz̈cumi ana cherchiz̈takaz cjissa. Niz̈aza weriz̈ chiita taku nonz̈cumi, ana nonzñiz̈takaz tucc̈ha; ana intintazñi z̈oñinacac̈ha ninacaqui.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Jalla niz̈ta cjissiz̈ cjen, Isaías profetz̈ taku cumplissa. Jalla tuz̈ Isaiasqui cjijrchic̈ha:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Tii z̈oñinacz̈ kuznacaqui chojru cjissic̈ha; ana zumaz̈ nonz̈a. Niz̈aza c̈hjujcchiz cjenami ana cherzñi atc̈ha, zur z̈oñiz̈takaz. Jalla nuz̈ cjisnaquic̈ha, ana cherzñi cjisjapa, niz̈aza ana nonzñi cjisjapa, niz̈aza ana kuzquiz intintiñi cjisjapa, niz̈aza ana wejtquin macjatzjapa. Ana wejtquin tjontiquiztan, ana liwriita cjesac̈ha”.
15 Porque o coração deste povo
16 ‛Anc̈hucc̈ha cuntintu. Anc̈hucqui cherzñi z̈oñinacc̈hucc̈ha. Niz̈aza nonzñi z̈oñinacc̈hucc̈ha. Anc̈hucc̈ha Yooziz̈ wintiz̈taqui.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Weraral cjiwc̈ha. Wacchi profetanacami niz̈aza zuma kuzziz z̈oñinacami anc̈hucaz̈ chertanaca cherz zakaz pecatc̈ha. Pero ana cherchic̈ha. Niz̈aza anc̈hucaz̈ nonz̈tanaca nonz zakaz pecatc̈ha. Pero ana nonzic̈ha. Anc̈huczti cherchinc̈hucc̈ha, niz̈aza nonzinc̈hucc̈ha.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Jazic anc̈hucz̈ nonz̈nalla. Jalla tuz̈ cjic̈ha nii zkala c̈hjacz quintuqui.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Nii jicz latuquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui arajpach Yooz mantuquiz kamz puntuquiztan nonzcanpacha, ana intintazza. Diabluqui ninacz̈ kuzquiz tjonz̈cu, ninacaz̈ intintazta kjañc̈ha.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Niz̈aza nii maz yokquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui Yooz taku nonz̈cu nii ora cuntintuz̈ nonz̈a; cuntintuz̈ catokc̈ha.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Pero ninacaqui ana tjapa kuztan catoktiquiztan zkoluc zep'ichiz zkalaz̈takazza. Jalla niz̈tiquiztan ana tjuraquic̈ha. Yooz taku criichiz̈ cjen, sufraquic̈ha; niz̈aza chjaawjkattaz̈ cjequic̈ha. Jalla nekztan orallaz̈ quejpsnaquic̈ha.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Niz̈aza nii ch'ap yokquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui Yooz taku nonz̈cu, catokc̈ha. Pero nekztan juc'anti kuz tjaac̈ha tii muntu cusasanacquiz. Wali jiru kamzpanz̈ pecc̈ha. Persun kuzquiz pectiquiztanaqui Yooz taku tjatz̈a ninacz̈ kuzquiz. Jaziqui ana zuma kamc̈ha; ana pookñi zkalaz̈takaz kamc̈ha.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Niz̈aza nii zum yokquiz tjojtsi simillaqui jalla tiz̈ta z̈oñinacac̈ha. Ninacaqui Yooz taku nonz̈cu, zuma tjapa kuz catokc̈ha; zuma intintic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan zuma kamañchiz cjissa, zuma pookchi zkalaz̈takaz. Nii zuma pookñi z̈oñinacaqui zuma kamañchizpanz̈ cjissa, jaknuz̈t tsjii simillaqui patac c̈hjerchiz, sojta tunc c̈hjerchiz, quinsa tunc c̈hjerchiz pookc̈haja, jalla niz̈tac̈ha.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Tsjii quintuz̈tan quint'ichic̈ha Jesusaqui, tuz̈ cjican:
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Tjapa niiz̈ kjuychiz z̈oñinacaz̈ tjajan, tsjii quintra z̈oñiqui tjonchic̈ha. Nekztan zkalquiz ana wal pastunaca c̈hjacchic̈ha. Jalla nuz̈ ana wal c̈hjacz̈cu, ojkchic̈ha.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Nii tric zkala jecz̈tan, chicapacha pajkchic̈ha nii ana wal pastunacaqui. Niz̈aza pizcpacha pookchic̈ha.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Jalla nii cherz̈cu, nii piyunanacaqui patrunz̈quin mazñi ojkchic̈ha. Niiz̈quin mazzic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt Patruna, amiz̈ c̈hjacta simillaqui zumaz̈laj niiqui, ¿jakziquiztan tii ana wal simillanaca pajkchitaya?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Patrunaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Tsjii quintra z̈oñiqui niz̈ta paac̈hani”. Jalla nekztanaqui piyunanacaqui pewczic̈ha tuz̈ cjican: “¿Wejrnacqui nii ana wal pastunaca k'achasaya?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Nii patrunaqui cjichic̈ha: “Ana k'achaquic̈ha. Ana wal pastu k'achcan yekjap tricz̈tanpachaz̈ k'achnasac̈ha.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Antiz pizcpacha pajkla, cujich timpu tjonzcama. Jalla nekztan wejt piyunacnacaqui cuchantaz̈ cjequic̈ha. Ninacaqui anawal pastunaca ricujaquic̈ha. Nekztan kojchquiz c̈hejlznaquic̈ha ujzjapa. Jalla nekztanaqui tricuz̈ ricujz̈cu, wejt tiric yaaz kjuyquiz majcznaquic̈ha”.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Niz̈aza Jesusaqui tsjii puntuzakaz quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican:
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Mostas simillaqui parti simillquiztan juc'ant zkoltallac̈ha. Jalla nuz̈ cjenami pajkz̈cuqui tjapa zkalanacquiztan tsjan pakjic̈ha. Pajk muntiz̈takaz cjissa. Nekztan wez̈lanacaqui nii mostas munti itzquiz tjuraz̈ tjacñiz̈ tjonc̈ha.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Jesusaqui tsjii quint'ichizakazza, tuz̈ cjican:
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Tjapa tjaajintanacami quintunacz̈tan paljaytatac̈ha. Arajpach Yooz puntuquiztan tjaajincan, Jesusaqui quintunacz̈tankaz tjaajinchic̈ha.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Jalla nuz̈ tjaajincan, Jesusaqui tuquita profetaz̈ chiita takuqui cumplissic̈ha. Profetaqui jalla tuz̈ cjijrchic̈ha:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jalla niz̈ta puntunaca chiiz z̈erz̈cu, Jesusaqui z̈oñinacz̈quiztan ojkchic̈ha; kjuyquiz luzzic̈ha. Jalla nicju niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui macjatchic̈ha, tuz̈ cjican:
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Jalla nekztanaqui Jesusaqui intintazkatchic̈ha tuz̈ cjican:
37 E Jesus respondeu:
38 Nii zkal yokaqui tii muntuc̈ha. Nii zuma zkalanacaqui cjic̈ha, arajpach Yooz mantuquiz kamñi z̈oñinacac̈ha nii. Ana zuma pastunacaqui diabluz̈ mantuquiz kamñi z̈oñinacac̈ha.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Nii ana wal pastu c̈hjacñimi diablupachac̈ha. Zkala ajz timpuqui tii muntu tucuz̈inz timpuc̈ha. Nii zkala ajzñi piyunanacaqui Yooz anjilanacac̈ha.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Jaknuz̈t nii ana wal pastunaca ricujz̈cu, ujquin ujzjapa tjojttaz̈ cjec̈haj niiqui, jalla niz̈ta irataz̈ wataquic̈ha tii muntu tucuz̈inz̈can, ultim juyzuz̈ nekz.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Jalla nii oraqui wejt anjilanaca cuchanz̈cac̈ha, tii muntuquiztan tjapa ana wal z̈oñinaca ricuji. Wejt anjilanacaqui tjapa ujnaca paakatñi z̈oñinacami, niz̈aza tjapa ana wali paañinacami ricujaquic̈ha.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Jalla nuz̈ ricujz̈cu, infiernuquin tjojttaz̈ cjequic̈ha kjakchi jurnuquiztakaz. Jalla nekzi anchaz̈ kaaquic̈ha, niz̈aza waljaz̈ iz̈ke kjojznaquic̈ha.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Yooz kuzcama kamñi z̈oñinacazti arajpach Yooz wajtquiz z̈elaquic̈ha, tjuñiz̈takaz kjancan. Jakziltat nonzñi cjuñchizc̈hucz̈laja, nonz̈na.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Arajpach Yooz mantuquiz kamañaqui jalla tuz̈uc̈ha. Tsjii yokquiz pajk paaz c̈hjojz̈tatac̈ha. Tsjii z̈oñiqui nii c̈hjojz̈ta paaz wajtchic̈ha. Nii wajtz̈cu, wilta c̈hjojzic̈ha nekzpacha. Ancha cuntintutac̈ha. Nekztanaqui tjapa niiz̈ cusasanaca tuyi ojkchic̈ha. Niiz̈ cusasanaca tjuyz̈cu, nii yoka kjaychic̈ha. Jalla nuz̈uc̈ha arajpach Yooz kamañquiz luzqui. Nii kamañaqui c̈hjulquiztanami juc'anti valorchizza.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Niz̈aza arajpach Yooz mantuquiz kamañaqui tuz̈uc̈ha. Tsjii tintichiz z̈oñiqui zuma valorchiz perlanaca kjayi ojkchic̈ha.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Nekztan tsjii ancha zuma valorchiz perla wajtchic̈ha. Jalla nekztanaqui tjapa niiz̈ cusasanaca tuychic̈ha, nii perla kjayzjapa.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 Niz̈aza arajpach Yooz mantiz puntuqui tuz̈uc̈ha. Tsjii ch'iz tanñi z̈oñinacaqui niiz̈ ch'iz tanz pajk kotquiz tjojtzic̈ha. Jalla nuz̈ tjojtz̈tiquiztan tjapaman ch'iznaca tanchic̈ha.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Nekztan ch'iz tanz chjijpztanaqui, kot at tjiiquin jwessic̈ha. Jalla nekztanaqui ninacaqui nijwc julz̈cu, ch'iz pjalzic̈ha. Zuma ch'iznaca canastiquiz yaazic̈ha. Ana zuma ch'iznacazti tjojtchic̈ha.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Jalla niz̈ta irataz̈ tii muntu tucuz̈inz̈tanaqui wataquic̈ha. Anjilanacaqui ulanz̈caquic̈ha z̈oñinaca pjali, zuma z̈oñinaca ana zuma z̈oñinaca, nii.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Nii ana zuma z̈oñinacaqui infiernuquin tjojttaz̈ cjequic̈ha tsjii kjakchi jurnuquiztakaz. Jalla nekzi ancha kaaquic̈ha, niz̈aza iz̈ke kjojaquic̈ha.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jalla nekztanaqui Jesusaqui z̈oñinacz̈quiz pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Anc̈hucqui tjapa tii weriz̈ chiita quintunaca intintiya?
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha:
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jalla tii arajpach Yooz mantiz puntuquiztan chiiz z̈erz̈cu, jalla nekztan Jesusaqui ojkchic̈ha, niiz̈ persun yoka.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Jalla nicju irantiz̈cu, ajcz kjuyquiz tjaajñi kallantichic̈ha. Nii nonz̈ñi z̈oñinacaqui ispantichic̈ha tuz̈ cjican: —¿Jakziquin tii z̈oñizti ancha tiz̈tanaca zizñi cjissitajo? ¿Kjaz̈t ancha tiz̈ta milajrunaca paasajo?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Carpinteroz̈ majchkazza tiiqui. Tiiz̈ maaqui María cjitic̈ha. Niz̈aza tiiz̈ lajknacaqui Jacoboc̈ha, Josec̈ha, Simonac̈ha, niz̈aza Judassa.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Niz̈aza tiiz̈ cullaquinacaqui uc̈humnacz̈tan kamc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan, ¿jakziquin tiiqui tiz̈tanaca zizzitajo?
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Jalla niz̈ta pinsitiquiztan ninacaqui Jesusiz̈japa quintra cjissic̈ha. Pero Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha:
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Jalla niz̈tiquiztan nekzi ana ancha milajrunaca paachic̈ha, nii wajtchiz z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz ana criichiz̈, nekztan.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.