Atos 16
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs VC
1 Nekztanaqui Pabluz̈tan Silz̈tan irantiz̈quichic̈ha Derbe Listra cjita watjanacquiz. Jalla nicju tsjii Yoozquin criichi z̈oñz̈quiz zalchic̈ha, Timoteo cjita. Niiz̈ maaqui judío z̈ontac̈ha, Yoozquin criiñtac̈ha. Niiz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Niz̈aza Listra wajtchiz criichi z̈oñinacami Timoteo rispitchic̈ha. Iconio wajtchiz z̈oñinacaqui Timoteo rispitchizakazza.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Nekztanaqui Pabluqui Timoteo kjutzñi pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui judionacz̈ cuzturumpi jaru Timoteo chimpuskatchic̈ha, nii yokaran kamñi judionacaz̈ ana quintra chiyajo. Timoteoz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha, anatac̈ha judío. Jalla nuz̈ cjen Timoteoqui ana chimpuchiztac̈ha, judionacaz̈ irata. Jalla nii zizzic̈ha nii yokaran kamñi judionacaqui.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Nekztanaqui tjapa watjanaca ojklaycan, Pabluqui niiz̈ mazinacz̈tan Jerusalén parlita quintu mazzic̈ha. Apostolonacami Jerusalén icliz jilirinacami, jalla ninacaz̈ chiita taku quint'ichic̈ha tjapa Yoozquin criichi jilanacz̈quiz.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Jalla niz̈tiquiztanaqui niiran z̈ejlñi criichinacaqui Yoozquin walja tjapa kuzziz cjissic̈ha. Niz̈aza zapuru Yooz jiczquiz luzatc̈ha iya z̈oñinacaqui. Jalla niz̈tiquiztan tsjanz̈ yapatc̈ha Yoozquin criichi jilanacaqui.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Jalla nekztanaqui Espíritu Santuqui Pabluz̈quizimi niiz̈ mazinacz̈quizimi atajchic̈ha, ana Asia yokaran Yooz taku parliñi ojklayajo. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Frigia, niz̈aza Galacia cjita yokanacaran ojklaychic̈ha.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Jalla nuz̈ ojklayz̈cu, Misia cjita lintiquin irantichic̈ha. Jalla niwjctan Bitinia yokquin luzquiz pecatac̈ha. Jalla nuz̈ pinsan Jesucristuz̈tan Espíritu Santuz̈tan nii yoka luz ana munchic̈ha.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Jalla niz̈tiquiztan Bitinia yokquin ana luzzic̈ha. Antis Misia yokquin watz̈cu, Troas cjita watja irantichic̈ha. Jalla nii watjaqui pajk kot tjiiquiz z̈elatc̈ha.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Jalla nicju tsjii ween Yoozqui Pablo chjuuzkatchic̈ha. Chjuuzcan jalla tuz̈ Pabluqui cherchic̈ha, tsjii Macedonia wajtchiz z̈oñi cherchic̈ha. Tsijtsi z̈elatc̈ha. Niz̈aza rocatc̈ha, tuz̈ cjican: “Macedonia yok kjutñi kajkz̈calla amqui. Yanapt'alla”.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Jalla nuz̈ wiiquin chjuuz̈cuqui Pabluqui tjaczic̈ha Macedonia ojkzjapa. Niz̈azakaz wejrnacmi tjaczinc̈ha Pabluz̈tan ojkzjapa. Ultimupanz̈ Yoozqui wejrnaca kjawzic̈ha, nawjk ojklayajo liwriiñi taku paljayajo.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Jalla nekztanaqui Troas wajtquin tsjii warcu zalazzinc̈ha. Nekz luzcu ojkchinc̈ha. Nii pajk kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈elatc̈ha, Samotracia cjita. Jalla nii tirichuc ojkchinc̈ha. Niiz̈ jaka taz̈uqui Neápolis cjita watja irantichinc̈ha.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Jalla nekztan ojkchinc̈ha Filipos cjita watja. Nii watjaqui tuquitanpacha romano cjita wajtchiz z̈oñinacaz̈ julz̈tatac̈ha. Jalla Macedonia yokquin nii watjaqui tsjan chekan pakjitac̈ha yekja watjanacquiztanaqui. Jalla nicju tsjii kjaz̈ maj kamchinc̈ha.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Tsjii jeejz tjuñquiz wajtquiztan ulanchinc̈ha, niz̈aza puj atquin. Jalla nicju z̈oñinacaqui ajczñitac̈ha, Yoozquin mayizi. Jalla nuz̈ z̈ejlcan wejrnacqui julzinc̈ha. Nekztanaqui liwriiñi Yooz taku palt'ican, nii ajczi maatakanacz̈quiz paljaychinc̈ha.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Tsjaa maatakqui Lidia cjititac̈ha. Naaqui Tiatira cjita wajtchiz z̈ontac̈ha. Niz̈aza naaqui fin murat telanaca tuyiñtac̈ha. Naa z̈onqui Yoozquin walja kuz tjaachintac̈ha. Jalla nuz̈ cjen, Yoozqui naaz̈a kuzquiz Pabluz̈ chiita taku catokskatchic̈ha.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Jalla niz̈tiquiztan naa z̈onqui bautistatac̈ha naaz̈a familianacz̈tanpacha. Nekztanaqui wejtnacaquiz roct'ichinc̈ha, tuz̈ cjican:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Tsjii noojiqui wilta Yoozquin mayiziz yokquin ojkcan, wejrnacqui tsjaa zajriz̈ tanti turatan zalchinc̈ha. Naa turqui ariwiñi zizzintac̈ha. Naaqui patrunz̈ manta payiñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan walja paaz ganiñtac̈ha naaz̈a patrunz̈japa.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Naa turqui Pabluz̈quiz niz̈aza wejtnacaquiz apzñi kallantichinc̈ha. Jalla nuz̈ apzcan kjawiñtac̈ha, tuz̈ cjican:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Zapuru niz̈ta kjawcan wejtnacaquiz apzniñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui naaz̈ajapa tsjii zkoluc z̈awjznawcz̈ cjetc̈ha. Jalla nuz̈ cjen naaz̈a kjutñi quejpz̈cu cherzic̈ha. Niz̈aza naa tanñi zajriz̈quiz chiichic̈ha, tuz̈ cjican:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Jalla niz̈tiquiztan naa tura patrunanacaqui naaz̈a ariwiñiquiztan ana iya paaz gani atchic̈ha. Jalla nuz̈ cjetc̈ha nii patrunanacaqui. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Pabluz̈tan Silz̈tan tanchic̈ha. Nekztanaqui pajk plazquin chjitchic̈ha nii wajt pajk jilirinacz̈ yujcquin.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Juez jilirinacz̈quin prisintiskatchic̈ha, tuz̈ cjican:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Niz̈aza ninacz̈ tsjemat cuzturumpinaca tjaajinc̈ha. Jalla nii cuzturumpinaca uc̈humqui anaz̈ catokz waquizic̈ha. Niz̈aza ana niicama kamz waquizic̈ha. Lii quintrac̈ha. Uc̈humnacaqui roman z̈oñinacc̈humc̈ha.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Jalla nuz̈ chiitiquiztan nii wajtchiz z̈oñinacaqui Pabluz̈ niz̈aza Silz̈ quintra tjojktichic̈ha. Niz̈aza nii juez jilirinacaqui mantichic̈ha, ninacz̈ cujtta zquiti chjojkz̈inajo, nekztan parz̈tan wjajtajo.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Jalla nuz̈ walja wjajtz̈cu, carsilquiz chawjcchic̈ha. Niz̈aza nii carsila itzñi z̈oñi mantichic̈ha, ninaca zuma wijilajo.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Jalla nuz̈ mantitiquiztan, nii carsila itzñi z̈oñiqui ninaca carsil kjuyl majcchic̈ha, nawjk c'utz̈jati. Jalla nekzi pajk mazu madera z̈elatc̈ha, niiqui z̈oñi castics maderapantac̈ha. Nii maderquiz ninacz̈ kjojcha majcz̈inchic̈ha.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Jalla nuz̈ cjenami chica arama Pabluz̈tan Silz̈tanaqui Yoozquin mayizican z̈elatc̈ha. Niz̈aza Yooz wirsu itscan z̈elatc̈ha. Jalla nuz̈ mayizan, nuz̈ itsan, nii parti carsilquiz chawjcta z̈oñinacaqui nonzic̈ha.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Jalla nekztanaqui tiripintit tsjii tembloraz̈ tjonchi. Nekztan nii carsil yokanacami pirkanacami liwj chekjinskatchic̈ha. Jalla nuz̈ chekjintiquiztanaqui tjapa nii carsil zananacami justokaz cjetsic̈ha. Niz̈aza nii preso z̈oñinacz̈ c̈hejlta carinanacami justokaz jersic̈ha.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Jalla niz̈ta watz̈cu, carsil itzñi z̈oñiqui tjaji wajtsic̈ha. Nii carsil zananaca cjetsi cherz̈cu, “Pris z̈oñinacaqui atipchiz̈ caa” nuz̈ cjican pinsichic̈ha. Jalla nuz̈ pinsiscu, niiz̈ pajk cuchillu jwessic̈ha, cuchillz̈tan persuna conzjapa.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Nekztanaqui Pabluqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Jalla nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui micha tjeesnaj cjichic̈ha. Nekztanaqui carsil kjutñi zati pariju luzzic̈ha, walja tsucchi chekjincan. Nekztan Pabluz̈ Silz̈ kjojchquiz tuzi t'oksic̈ha.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Nekztanaqui zancu jwescu, pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Pabluz̈tan Silz̈tanaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Jalla nekztanaqui Pablo Silasqui niiz̈quizimi niiz̈ kjuy familianacz̈quizimi Yooz taku paljaychic̈ha.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nii weenpacha nii carsila itzñi z̈oñiqui ninacz̈ c̈hjojri awjz̈inchic̈ha. Jalla nekztanaqui niimi tjapa familianacami bautista cjissic̈ha.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈tan Silz̈tan jalla ninaca chjitchic̈ha persun kjuya. Niiz̈ kjuyquin c̈hjeri tjaachic̈ha. Nii z̈oñiqui familianacz̈tanpacha walja cuntintutac̈ha Yoozquin criiz̈cu.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Nii wenziqui juez jilirinacaqui zultat policianaca mantichic̈ha carsilquin, Pabluz̈tan Silz̈tan cutz ortinz̈tan cuchanchic̈ha.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ninacaz̈ carsilquin irantitan, nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈quiz cjichic̈ha:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pabluzti nii zultat policianacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Nekztanaqui nii policianacaqui ojkz̈cu nii juez jilirinacz̈quiz tjapa nii puntuquiztan quint'ichic̈ha. Pabluz̈tan Silz̈tan roman parti z̈oñinacquiztan, jalla nii quintu zizcu, ancha tsucchi cjissic̈ha.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Jalla niz̈tiquiztan pertuna mayizi ojkchic̈ha. Nekztanaqui nii jilirinacaqui tjonz̈cu jwessic̈ha. Nekztan Pabluz̈quizimi Silz̈quizimi rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Jalla nekztanaqui carsilquiztan ulanz̈cu Pabluz̈tan Silz̈tan Lidia kjuya ojkchic̈ha. Jalla nekztanaqui criichi jilanaca cherz̈cu, “Tjurt'iñi kuzziz cjee anc̈hucqui” cjican chiiz̈inchic̈ha. Nekztanaqui ojkchic̈ha.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.