Atos 16
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NVT
1 Nekztanaqui Pabluz̈tan Silz̈tan irantiz̈quichic̈ha Derbe Listra cjita watjanacquiz. Jalla nicju tsjii Yoozquin criichi z̈oñz̈quiz zalchic̈ha, Timoteo cjita. Niiz̈ maaqui judío z̈ontac̈ha, Yoozquin criiñtac̈ha. Niiz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Niz̈aza Listra wajtchiz criichi z̈oñinacami Timoteo rispitchic̈ha. Iconio wajtchiz z̈oñinacaqui Timoteo rispitchizakazza.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Nekztanaqui Pabluqui Timoteo kjutzñi pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui judionacz̈ cuzturumpi jaru Timoteo chimpuskatchic̈ha, nii yokaran kamñi judionacaz̈ ana quintra chiyajo. Timoteoz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha, anatac̈ha judío. Jalla nuz̈ cjen Timoteoqui ana chimpuchiztac̈ha, judionacaz̈ irata. Jalla nii zizzic̈ha nii yokaran kamñi judionacaqui.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nekztanaqui tjapa watjanaca ojklaycan, Pabluqui niiz̈ mazinacz̈tan Jerusalén parlita quintu mazzic̈ha. Apostolonacami Jerusalén icliz jilirinacami, jalla ninacaz̈ chiita taku quint'ichic̈ha tjapa Yoozquin criichi jilanacz̈quiz.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Jalla niz̈tiquiztanaqui niiran z̈ejlñi criichinacaqui Yoozquin walja tjapa kuzziz cjissic̈ha. Niz̈aza zapuru Yooz jiczquiz luzatc̈ha iya z̈oñinacaqui. Jalla niz̈tiquiztan tsjanz̈ yapatc̈ha Yoozquin criichi jilanacaqui.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Jalla nekztanaqui Espíritu Santuqui Pabluz̈quizimi niiz̈ mazinacz̈quizimi atajchic̈ha, ana Asia yokaran Yooz taku parliñi ojklayajo. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Frigia, niz̈aza Galacia cjita yokanacaran ojklaychic̈ha.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Jalla nuz̈ ojklayz̈cu, Misia cjita lintiquin irantichic̈ha. Jalla niwjctan Bitinia yokquin luzquiz pecatac̈ha. Jalla nuz̈ pinsan Jesucristuz̈tan Espíritu Santuz̈tan nii yoka luz ana munchic̈ha.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Jalla niz̈tiquiztan Bitinia yokquin ana luzzic̈ha. Antis Misia yokquin watz̈cu, Troas cjita watja irantichic̈ha. Jalla nii watjaqui pajk kot tjiiquiz z̈elatc̈ha.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Jalla nicju tsjii ween Yoozqui Pablo chjuuzkatchic̈ha. Chjuuzcan jalla tuz̈ Pabluqui cherchic̈ha, tsjii Macedonia wajtchiz z̈oñi cherchic̈ha. Tsijtsi z̈elatc̈ha. Niz̈aza rocatc̈ha, tuz̈ cjican: “Macedonia yok kjutñi kajkz̈calla amqui. Yanapt'alla”.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Jalla nuz̈ wiiquin chjuuz̈cuqui Pabluqui tjaczic̈ha Macedonia ojkzjapa. Niz̈azakaz wejrnacmi tjaczinc̈ha Pabluz̈tan ojkzjapa. Ultimupanz̈ Yoozqui wejrnaca kjawzic̈ha, nawjk ojklayajo liwriiñi taku paljayajo.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Jalla nekztanaqui Troas wajtquin tsjii warcu zalazzinc̈ha. Nekz luzcu ojkchinc̈ha. Nii pajk kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈elatc̈ha, Samotracia cjita. Jalla nii tirichuc ojkchinc̈ha. Niiz̈ jaka taz̈uqui Neápolis cjita watja irantichinc̈ha.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Jalla nekztan ojkchinc̈ha Filipos cjita watja. Nii watjaqui tuquitanpacha romano cjita wajtchiz z̈oñinacaz̈ julz̈tatac̈ha. Jalla Macedonia yokquin nii watjaqui tsjan chekan pakjitac̈ha yekja watjanacquiztanaqui. Jalla nicju tsjii kjaz̈ maj kamchinc̈ha.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Tsjii jeejz tjuñquiz wajtquiztan ulanchinc̈ha, niz̈aza puj atquin. Jalla nicju z̈oñinacaqui ajczñitac̈ha, Yoozquin mayizi. Jalla nuz̈ z̈ejlcan wejrnacqui julzinc̈ha. Nekztanaqui liwriiñi Yooz taku palt'ican, nii ajczi maatakanacz̈quiz paljaychinc̈ha.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Tsjaa maatakqui Lidia cjititac̈ha. Naaqui Tiatira cjita wajtchiz z̈ontac̈ha. Niz̈aza naaqui fin murat telanaca tuyiñtac̈ha. Naa z̈onqui Yoozquin walja kuz tjaachintac̈ha. Jalla nuz̈ cjen, Yoozqui naaz̈a kuzquiz Pabluz̈ chiita taku catokskatchic̈ha.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Jalla niz̈tiquiztan naa z̈onqui bautistatac̈ha naaz̈a familianacz̈tanpacha. Nekztanaqui wejtnacaquiz roct'ichinc̈ha, tuz̈ cjican:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Tsjii noojiqui wilta Yoozquin mayiziz yokquin ojkcan, wejrnacqui tsjaa zajriz̈ tanti turatan zalchinc̈ha. Naa turqui ariwiñi zizzintac̈ha. Naaqui patrunz̈ manta payiñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan walja paaz ganiñtac̈ha naaz̈a patrunz̈japa.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Naa turqui Pabluz̈quiz niz̈aza wejtnacaquiz apzñi kallantichinc̈ha. Jalla nuz̈ apzcan kjawiñtac̈ha, tuz̈ cjican:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Zapuru niz̈ta kjawcan wejtnacaquiz apzniñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui naaz̈ajapa tsjii zkoluc z̈awjznawcz̈ cjetc̈ha. Jalla nuz̈ cjen naaz̈a kjutñi quejpz̈cu cherzic̈ha. Niz̈aza naa tanñi zajriz̈quiz chiichic̈ha, tuz̈ cjican:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Jalla niz̈tiquiztan naa tura patrunanacaqui naaz̈a ariwiñiquiztan ana iya paaz gani atchic̈ha. Jalla nuz̈ cjetc̈ha nii patrunanacaqui. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Pabluz̈tan Silz̈tan tanchic̈ha. Nekztanaqui pajk plazquin chjitchic̈ha nii wajt pajk jilirinacz̈ yujcquin.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Juez jilirinacz̈quin prisintiskatchic̈ha, tuz̈ cjican:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Niz̈aza ninacz̈ tsjemat cuzturumpinaca tjaajinc̈ha. Jalla nii cuzturumpinaca uc̈humqui anaz̈ catokz waquizic̈ha. Niz̈aza ana niicama kamz waquizic̈ha. Lii quintrac̈ha. Uc̈humnacaqui roman z̈oñinacc̈humc̈ha.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Jalla nuz̈ chiitiquiztan nii wajtchiz z̈oñinacaqui Pabluz̈ niz̈aza Silz̈ quintra tjojktichic̈ha. Niz̈aza nii juez jilirinacaqui mantichic̈ha, ninacz̈ cujtta zquiti chjojkz̈inajo, nekztan parz̈tan wjajtajo.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Jalla nuz̈ walja wjajtz̈cu, carsilquiz chawjcchic̈ha. Niz̈aza nii carsila itzñi z̈oñi mantichic̈ha, ninaca zuma wijilajo.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Jalla nuz̈ mantitiquiztan, nii carsila itzñi z̈oñiqui ninaca carsil kjuyl majcchic̈ha, nawjk c'utz̈jati. Jalla nekzi pajk mazu madera z̈elatc̈ha, niiqui z̈oñi castics maderapantac̈ha. Nii maderquiz ninacz̈ kjojcha majcz̈inchic̈ha.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Jalla nuz̈ cjenami chica arama Pabluz̈tan Silz̈tanaqui Yoozquin mayizican z̈elatc̈ha. Niz̈aza Yooz wirsu itscan z̈elatc̈ha. Jalla nuz̈ mayizan, nuz̈ itsan, nii parti carsilquiz chawjcta z̈oñinacaqui nonzic̈ha.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Jalla nekztanaqui tiripintit tsjii tembloraz̈ tjonchi. Nekztan nii carsil yokanacami pirkanacami liwj chekjinskatchic̈ha. Jalla nuz̈ chekjintiquiztanaqui tjapa nii carsil zananacami justokaz cjetsic̈ha. Niz̈aza nii preso z̈oñinacz̈ c̈hejlta carinanacami justokaz jersic̈ha.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jalla niz̈ta watz̈cu, carsil itzñi z̈oñiqui tjaji wajtsic̈ha. Nii carsil zananaca cjetsi cherz̈cu, “Pris z̈oñinacaqui atipchiz̈ caa” nuz̈ cjican pinsichic̈ha. Jalla nuz̈ pinsiscu, niiz̈ pajk cuchillu jwessic̈ha, cuchillz̈tan persuna conzjapa.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Nekztanaqui Pabluqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Jalla nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui micha tjeesnaj cjichic̈ha. Nekztanaqui carsil kjutñi zati pariju luzzic̈ha, walja tsucchi chekjincan. Nekztan Pabluz̈ Silz̈ kjojchquiz tuzi t'oksic̈ha.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Nekztanaqui zancu jwescu, pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Pabluz̈tan Silz̈tanaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Jalla nekztanaqui Pablo Silasqui niiz̈quizimi niiz̈ kjuy familianacz̈quizimi Yooz taku paljaychic̈ha.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Nii weenpacha nii carsila itzñi z̈oñiqui ninacz̈ c̈hjojri awjz̈inchic̈ha. Jalla nekztanaqui niimi tjapa familianacami bautista cjissic̈ha.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈tan Silz̈tan jalla ninaca chjitchic̈ha persun kjuya. Niiz̈ kjuyquin c̈hjeri tjaachic̈ha. Nii z̈oñiqui familianacz̈tanpacha walja cuntintutac̈ha Yoozquin criiz̈cu.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Nii wenziqui juez jilirinacaqui zultat policianaca mantichic̈ha carsilquin, Pabluz̈tan Silz̈tan cutz ortinz̈tan cuchanchic̈ha.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ninacaz̈ carsilquin irantitan, nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈quiz cjichic̈ha:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pabluzti nii zultat policianacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Nekztanaqui nii policianacaqui ojkz̈cu nii juez jilirinacz̈quiz tjapa nii puntuquiztan quint'ichic̈ha. Pabluz̈tan Silz̈tan roman parti z̈oñinacquiztan, jalla nii quintu zizcu, ancha tsucchi cjissic̈ha.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Jalla niz̈tiquiztan pertuna mayizi ojkchic̈ha. Nekztanaqui nii jilirinacaqui tjonz̈cu jwessic̈ha. Nekztan Pabluz̈quizimi Silz̈quizimi rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Jalla nekztanaqui carsilquiztan ulanz̈cu Pabluz̈tan Silz̈tan Lidia kjuya ojkchic̈ha. Jalla nekztanaqui criichi jilanaca cherz̈cu, “Tjurt'iñi kuzziz cjee anc̈hucqui” cjican chiiz̈inchic̈ha. Nekztanaqui ojkchic̈ha.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.