Atos 16
Ew Testamento: Chipay Tawkquiztan (CAPNT) vs NTLH
1 Nekztanaqui Pabluz̈tan Silz̈tan irantiz̈quichic̈ha Derbe Listra cjita watjanacquiz. Jalla nicju tsjii Yoozquin criichi z̈oñz̈quiz zalchic̈ha, Timoteo cjita. Niiz̈ maaqui judío z̈ontac̈ha, Yoozquin criiñtac̈ha. Niiz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Niz̈aza Listra wajtchiz criichi z̈oñinacami Timoteo rispitchic̈ha. Iconio wajtchiz z̈oñinacaqui Timoteo rispitchizakazza.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Nekztanaqui Pabluqui Timoteo kjutzñi pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui judionacz̈ cuzturumpi jaru Timoteo chimpuskatchic̈ha, nii yokaran kamñi judionacaz̈ ana quintra chiyajo. Timoteoz̈ ejpqui griego z̈oñitac̈ha, anatac̈ha judío. Jalla nuz̈ cjen Timoteoqui ana chimpuchiztac̈ha, judionacaz̈ irata. Jalla nii zizzic̈ha nii yokaran kamñi judionacaqui.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nekztanaqui tjapa watjanaca ojklaycan, Pabluqui niiz̈ mazinacz̈tan Jerusalén parlita quintu mazzic̈ha. Apostolonacami Jerusalén icliz jilirinacami, jalla ninacaz̈ chiita taku quint'ichic̈ha tjapa Yoozquin criichi jilanacz̈quiz.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Jalla niz̈tiquiztanaqui niiran z̈ejlñi criichinacaqui Yoozquin walja tjapa kuzziz cjissic̈ha. Niz̈aza zapuru Yooz jiczquiz luzatc̈ha iya z̈oñinacaqui. Jalla niz̈tiquiztan tsjanz̈ yapatc̈ha Yoozquin criichi jilanacaqui.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Jalla nekztanaqui Espíritu Santuqui Pabluz̈quizimi niiz̈ mazinacz̈quizimi atajchic̈ha, ana Asia yokaran Yooz taku parliñi ojklayajo. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Frigia, niz̈aza Galacia cjita yokanacaran ojklaychic̈ha.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Jalla nuz̈ ojklayz̈cu, Misia cjita lintiquin irantichic̈ha. Jalla niwjctan Bitinia yokquin luzquiz pecatac̈ha. Jalla nuz̈ pinsan Jesucristuz̈tan Espíritu Santuz̈tan nii yoka luz ana munchic̈ha.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Jalla niz̈tiquiztan Bitinia yokquin ana luzzic̈ha. Antis Misia yokquin watz̈cu, Troas cjita watja irantichic̈ha. Jalla nii watjaqui pajk kot tjiiquiz z̈elatc̈ha.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Jalla nicju tsjii ween Yoozqui Pablo chjuuzkatchic̈ha. Chjuuzcan jalla tuz̈ Pabluqui cherchic̈ha, tsjii Macedonia wajtchiz z̈oñi cherchic̈ha. Tsijtsi z̈elatc̈ha. Niz̈aza rocatc̈ha, tuz̈ cjican: “Macedonia yok kjutñi kajkz̈calla amqui. Yanapt'alla”.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Jalla nuz̈ wiiquin chjuuz̈cuqui Pabluqui tjaczic̈ha Macedonia ojkzjapa. Niz̈azakaz wejrnacmi tjaczinc̈ha Pabluz̈tan ojkzjapa. Ultimupanz̈ Yoozqui wejrnaca kjawzic̈ha, nawjk ojklayajo liwriiñi taku paljayajo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Jalla nekztanaqui Troas wajtquin tsjii warcu zalazzinc̈ha. Nekz luzcu ojkchinc̈ha. Nii pajk kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈elatc̈ha, Samotracia cjita. Jalla nii tirichuc ojkchinc̈ha. Niiz̈ jaka taz̈uqui Neápolis cjita watja irantichinc̈ha.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Jalla nekztan ojkchinc̈ha Filipos cjita watja. Nii watjaqui tuquitanpacha romano cjita wajtchiz z̈oñinacaz̈ julz̈tatac̈ha. Jalla Macedonia yokquin nii watjaqui tsjan chekan pakjitac̈ha yekja watjanacquiztanaqui. Jalla nicju tsjii kjaz̈ maj kamchinc̈ha.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tsjii jeejz tjuñquiz wajtquiztan ulanchinc̈ha, niz̈aza puj atquin. Jalla nicju z̈oñinacaqui ajczñitac̈ha, Yoozquin mayizi. Jalla nuz̈ z̈ejlcan wejrnacqui julzinc̈ha. Nekztanaqui liwriiñi Yooz taku palt'ican, nii ajczi maatakanacz̈quiz paljaychinc̈ha.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tsjaa maatakqui Lidia cjititac̈ha. Naaqui Tiatira cjita wajtchiz z̈ontac̈ha. Niz̈aza naaqui fin murat telanaca tuyiñtac̈ha. Naa z̈onqui Yoozquin walja kuz tjaachintac̈ha. Jalla nuz̈ cjen, Yoozqui naaz̈a kuzquiz Pabluz̈ chiita taku catokskatchic̈ha.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Jalla niz̈tiquiztan naa z̈onqui bautistatac̈ha naaz̈a familianacz̈tanpacha. Nekztanaqui wejtnacaquiz roct'ichinc̈ha, tuz̈ cjican:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Tsjii noojiqui wilta Yoozquin mayiziz yokquin ojkcan, wejrnacqui tsjaa zajriz̈ tanti turatan zalchinc̈ha. Naa turqui ariwiñi zizzintac̈ha. Naaqui patrunz̈ manta payiñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan walja paaz ganiñtac̈ha naaz̈a patrunz̈japa.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Naa turqui Pabluz̈quiz niz̈aza wejtnacaquiz apzñi kallantichinc̈ha. Jalla nuz̈ apzcan kjawiñtac̈ha, tuz̈ cjican:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Zapuru niz̈ta kjawcan wejtnacaquiz apzniñtac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui naaz̈ajapa tsjii zkoluc z̈awjznawcz̈ cjetc̈ha. Jalla nuz̈ cjen naaz̈a kjutñi quejpz̈cu cherzic̈ha. Niz̈aza naa tanñi zajriz̈quiz chiichic̈ha, tuz̈ cjican:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Jalla niz̈tiquiztan naa tura patrunanacaqui naaz̈a ariwiñiquiztan ana iya paaz gani atchic̈ha. Jalla nuz̈ cjetc̈ha nii patrunanacaqui. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui Pabluz̈tan Silz̈tan tanchic̈ha. Nekztanaqui pajk plazquin chjitchic̈ha nii wajt pajk jilirinacz̈ yujcquin.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Juez jilirinacz̈quin prisintiskatchic̈ha, tuz̈ cjican:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Niz̈aza ninacz̈ tsjemat cuzturumpinaca tjaajinc̈ha. Jalla nii cuzturumpinaca uc̈humqui anaz̈ catokz waquizic̈ha. Niz̈aza ana niicama kamz waquizic̈ha. Lii quintrac̈ha. Uc̈humnacaqui roman z̈oñinacc̈humc̈ha.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Jalla nuz̈ chiitiquiztan nii wajtchiz z̈oñinacaqui Pabluz̈ niz̈aza Silz̈ quintra tjojktichic̈ha. Niz̈aza nii juez jilirinacaqui mantichic̈ha, ninacz̈ cujtta zquiti chjojkz̈inajo, nekztan parz̈tan wjajtajo.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Jalla nuz̈ walja wjajtz̈cu, carsilquiz chawjcchic̈ha. Niz̈aza nii carsila itzñi z̈oñi mantichic̈ha, ninaca zuma wijilajo.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Jalla nuz̈ mantitiquiztan, nii carsila itzñi z̈oñiqui ninaca carsil kjuyl majcchic̈ha, nawjk c'utz̈jati. Jalla nekzi pajk mazu madera z̈elatc̈ha, niiqui z̈oñi castics maderapantac̈ha. Nii maderquiz ninacz̈ kjojcha majcz̈inchic̈ha.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Jalla nuz̈ cjenami chica arama Pabluz̈tan Silz̈tanaqui Yoozquin mayizican z̈elatc̈ha. Niz̈aza Yooz wirsu itscan z̈elatc̈ha. Jalla nuz̈ mayizan, nuz̈ itsan, nii parti carsilquiz chawjcta z̈oñinacaqui nonzic̈ha.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Jalla nekztanaqui tiripintit tsjii tembloraz̈ tjonchi. Nekztan nii carsil yokanacami pirkanacami liwj chekjinskatchic̈ha. Jalla nuz̈ chekjintiquiztanaqui tjapa nii carsil zananacami justokaz cjetsic̈ha. Niz̈aza nii preso z̈oñinacz̈ c̈hejlta carinanacami justokaz jersic̈ha.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Jalla niz̈ta watz̈cu, carsil itzñi z̈oñiqui tjaji wajtsic̈ha. Nii carsil zananaca cjetsi cherz̈cu, “Pris z̈oñinacaqui atipchiz̈ caa” nuz̈ cjican pinsichic̈ha. Jalla nuz̈ pinsiscu, niiz̈ pajk cuchillu jwessic̈ha, cuchillz̈tan persuna conzjapa.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Nekztanaqui Pabluqui kjawchic̈ha, tuz̈ cjican:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Jalla nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui micha tjeesnaj cjichic̈ha. Nekztanaqui carsil kjutñi zati pariju luzzic̈ha, walja tsucchi chekjincan. Nekztan Pabluz̈ Silz̈ kjojchquiz tuzi t'oksic̈ha.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Nekztanaqui zancu jwescu, pewczic̈ha, tuz̈ cjican:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Pabluz̈tan Silz̈tanaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Jalla nekztanaqui Pablo Silasqui niiz̈quizimi niiz̈ kjuy familianacz̈quizimi Yooz taku paljaychic̈ha.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nii weenpacha nii carsila itzñi z̈oñiqui ninacz̈ c̈hjojri awjz̈inchic̈ha. Jalla nekztanaqui niimi tjapa familianacami bautista cjissic̈ha.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nekztanaqui nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈tan Silz̈tan jalla ninaca chjitchic̈ha persun kjuya. Niiz̈ kjuyquin c̈hjeri tjaachic̈ha. Nii z̈oñiqui familianacz̈tanpacha walja cuntintutac̈ha Yoozquin criiz̈cu.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Nii wenziqui juez jilirinacaqui zultat policianaca mantichic̈ha carsilquin, Pabluz̈tan Silz̈tan cutz ortinz̈tan cuchanchic̈ha.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ninacaz̈ carsilquin irantitan, nii carsila itzñi z̈oñiqui Pabluz̈quiz cjichic̈ha:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pabluzti nii zultat policianacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Nekztanaqui nii policianacaqui ojkz̈cu nii juez jilirinacz̈quiz tjapa nii puntuquiztan quint'ichic̈ha. Pabluz̈tan Silz̈tan roman parti z̈oñinacquiztan, jalla nii quintu zizcu, ancha tsucchi cjissic̈ha.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Jalla niz̈tiquiztan pertuna mayizi ojkchic̈ha. Nekztanaqui nii jilirinacaqui tjonz̈cu jwessic̈ha. Nekztan Pabluz̈quizimi Silz̈quizimi rocchic̈ha, tuz̈ cjican:
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Jalla nekztanaqui carsilquiztan ulanz̈cu Pabluz̈tan Silz̈tan Lidia kjuya ojkchic̈ha. Jalla nekztanaqui criichi jilanaca cherz̈cu, “Tjurt'iñi kuzziz cjee anc̈hucqui” cjican chiiz̈inchic̈ha. Nekztanaqui ojkchic̈ha.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.