Lucas 20

Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zapuru Jesusaqui timpluquiz z̈oñinacz̈quiz tjaajnatc̈ha, y niz̈aza liwriiñi Yooz taku paljayatc̈ha. Jalla nuz̈ tjaajnan, tsjii nooj timplu jilirinaca, lii tjaajiñi jilirinaca, wajt jilirinaca, jalla ninacaqui Jesusiz̈quiz macjatchic̈ha.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Nuz̈ macjatz̈cu Jesusiz̈quiz paljaychic̈ha: —Jaziqui am chiyaquic̈ha. ¿Jec am mantichi tii paazjapajo? Niz̈aza ¿jec jilirit am utchi jiliriz̈takaz cjisjapajo?
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Nekztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejrmi jazic anc̈hucaquiz zakal pewcznac̈ha.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Ject Juan mantiz̈quichi bautisjapajo? ¿Yoozkaya uz z̈oñinaca, ja? Kjaazna.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Jalla nuz̈ chiitiquiztanaqui ninacpora ch'aasi kallantichic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Jaknuz̈um cjeequi? “Yooz mantitac̈ha” cjican uc̈hum kjaaznaquiz̈ niiqui, “¿Kjaz̈tiquiztan anc̈huc nii Juan ana criichinc̈huctajo?” jalla nuz̈ cjec̈han tiicni.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 “Zoñiz̈ mantitacha Juanqui” cjican uc̈hum kjaaznaquiz̈ niiqui, tjapa z̈oñinacaqui uc̈hum conac̈hani maztan c̈hjacjawi. Tii z̈oñinacaqui Juanz̈ puntuquiztan cjiñic̈ha, niiqui werarapanc̈ha Yooz taku paljayñi profetaqui, jalla nii.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Nuz̈ palt'iz̈cu nii jilirinacaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Wejrnacqui anal zizuc̈ha, jequit Juanqui bautisajo mantiz̈quitc̈haja, nii.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha: —Niz̈aza wejrqui ana zakal maznasac̈ha, jec jiliriz̈ mantita paa-uc̈haja wejrqui, nii.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Nekztanaqui Jesusaqui z̈oñinacz̈quiz paljayi kallantichic̈ha. Paljaycan tii quintu quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Tsjii patrun z̈oñiqui uwasanac zkala c̈hjaczic̈ha. Nekztan nii zkala partira tjaachic̈ha piyunanacz̈quiz. Nekztanaqui az̈kquin ojkchic̈ha az̈k tjuñi kami.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Uwasa ajz cujicha timpu tjontan patrunaqui piyuna cuchanz̈quichic̈ha niiz̈ partir zkala ricujzjapa. Nii pachpiquiz partira langzñi z̈oñinacazti patrunaz̈ cuchanz̈quita piyuna kijchcu chjatkatchic̈ha. Ana c̈hjulchiz cuchanchic̈ha.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Nekztanaqui patrunaqui wilta tsjiiz̈tan piyuna cuchanz̈quichic̈ha. Nekztan partir yokquiz kamñi z̈oñinacaqui patrunaz̈ cuchanz̈quita piyuna ch'aanchic̈ha, niz̈aza kijtchic̈ha, niz̈aza ana c̈hjulchiz cuchanchic̈ha patrunz̈quin.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Nekztanaqui patrunaqui tsjiiz̈tan cuchanz̈quichic̈ha. Nii partira z̈oñinacaqui cuchanz̈quita piyuna chjojritchic̈ha, niz̈aza chjatkatchic̈ha.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 ‛Niz̈tami nii yokchiz patrunaqui pinsichic̈ha, tuz̈ cjican: “¿C̈hjulut wejr paas? Wejt k'ayi majch cuchnac̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cuqui nii partira z̈oñinacaqui rispitac̈hani”.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Pero partira zkala langzñi z̈oñinacazti cuchanz̈quita majch cherz̈cu, ninacpora parlassic̈ha, tuz̈ cjican: “Tiiqui tjappacha tii irinsa tanznac̈hani. Jaziqui ticz̈ conz̈la. Nekztan uc̈humz̈ tii zkal yokac tanznaquic̈ha”.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Nuz̈ pinsitiquiztan partira langzñi z̈oñinacaqui cuchanz̈quita majch yok tjiya jwescu conchic̈ha. ‛Jaziqui pewcznuc̈ha: —Nii zkal yokchiz patrunaqui ¿c̈hjulukat nii z̈oñinacz̈tanac paac̈hani?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Wejrqui cjiwc̈ha. Tjonz̈cu zkal yokchiz patrunaqui partira langzñi z̈oñinaca conaquic̈ha. Nekztanaqui patrunaqui niiz̈ zkal yoka yejkz̈quin tjaaznaquic̈ha. Jalla nuz̈ nii quintu nonz̈cu, z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —¡Yooz munañpaqui anaj nii cjila!
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Jesusaqui ninacz̈ kjutñi cherz̈cu cjichic̈ha: —Wejt puntuquiztanaqui cjijrta Yooz takuqui tuz̈ cjic̈ha:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Nii maz cjen jakziltat ujquiz tjojtsnac̈haja, jalla niiqui pirasuz̈takaz t'okuntaz̈ cjequic̈ha. Niz̈aza jakziltiz̈ juntuñ nii mazqui tjojtsnaquiz̈ niiqui, pulpuz̈takaz t'oknaquic̈ha. —Jalla nuz̈ cjichic̈ha Jesusaqui.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Jesusaqui nii quintu chiyatc̈ha quintra z̈oñinacz̈ puntu. Jalla niz̈tiquiztan timplu jilirinaca, niz̈aza lii tjaajiñi maestrunaca, jalla ninacaqui Jesusaqui tanz pecatc̈ha nii orapacha. Pero parti z̈ejlñi z̈oñinaca ekscu, ana tani atchic̈ha.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Pero nii quintranacaqui Jesusiz̈quiz tiraz̈ awayt'atc̈ha. Niz̈aza tsjii kjaz̈t awayt'ini z̈oñinaca mantichic̈ha, Jesusiz̈tan ojklayajo zuma z̈oñiz̈takaz. Nuz̈ chica ojklaycan Jesusiz̈quiztan ana zuma taku jwes pecatc̈ha, uj tjojtunzjapa. Jalla nuz̈ uj jwezanz̈cu nii wajt chawc jilirz̈quiz intirjiz pecatc̈ha.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Jalla nuz̈ awayt'ican Jesusiz̈quiz pewczic̈ha tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, zizuz̈ wejrnacqui, am werarapan tjaajiñamc̈ha. Kjaz̈tam parti z̈oñinacac chiyaj cjee, amqui werarapankaz chiiñamc̈ha Yooz kamañ puntuqui.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Jaziqui tjaajznalla tii puntuquiztan. Wejrnacqui César cjita chawc jilirz̈quiz tas paaz tjaayiñc̈ha. ¿Jalla nuz̈ tas paaz tjaazqui wali cjesaya, uz anaz̈ wali cjesaj?
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Pero nuz̈ pewcztiquiztan nonz̈cu Jesusaqui ninacz̈ pizc kuzziz naychic̈ha. Nekztanaqui cjichic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan anc̈hucqui chawc ujquin wejr tjojtskatz pecjo?
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Tsjii paaz zjijca, cherzjapa. Paaz zjijcz̈cu, Jesusaqui cjichic̈ha: —¿Tii paazquiz jecz̈ yujcta? ¿Niz̈aza tii paazquiz jecz̈ tjuu cjijrtata? Ninacaqui kjaazic̈ha: —César cjita jilirz̈ yujcc̈ha, niiz̈ tjuuzakazza.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Nekztanaqui Jesusaqui ninacz̈quiz cjichic̈ha: —C̈hjulumi jilirz̈ta cjenaqui jilirz̈quiz tjaa. Niz̈aza c̈hjulumi Yoozta cjenaqui Yoozquiz tjaa.
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Anaz̈ jecmi Jesusiz̈quiztan ana wal taku jwesi atasac̈ha nii z̈ejlñi z̈oñinacz̈ yujcquiz cjicanpachaqui. Jalla nuz̈ Jesusiz̈ kjaaztiquiztanaqui ninacaqui ispantichic̈ha; ch'uju cjissic̈ha.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Wiruñaqui tsjii kjaz̈t saduceo cjita z̈oñinacaqui Jesusiz̈tan zali ojkchic̈ha. Nii saduceo z̈oñinacaqui tjaajiñitac̈ha, ticzi z̈oñiqui anapan jacatatasac̈ha, nuz̈ cjiñitac̈ha. Jalla nii jacatatz puntuquiztan Jesusiz̈quiz paljaychic̈ha,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 tuz̈ cjican: —Tjaajiñi Maestro, Moisesaqui uc̈humnacalta cjijrtkalc̈ha, tuz̈ cjican: “Tsjii z̈oñi ticznasaz̈ niiqui, niiz̈ tjun ana ocjalchiz cjesaz̈ niiqui, nekztan nii ticzi z̈oñz̈ jilaqui naa z̈ew z̈on tjunatan zals waquizic̈ha, nii ticzi jilz̈ cuntiquiztan ocjala paazjapa”.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Jaziqui pakallak jilazullca z̈elatc̈ha. Jilir jilaqui zalsic̈ha. Nekztan ticzic̈ha ana ocjalchiz.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Nekztanaqui tsjii taypir jilaqui z̈ew z̈on tjunatan zalsizakazza. Nekztan ticzizakazza ana ocjalchiz.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Nekztanaqui yekja taypir jilaqui z̈ew z̈on tjunatan zalsizakazza. Niiz̈ jaru niiz̈ jaru naa tjunatan zalsic̈ha tjapa nii pakallak jilazullcanacaqui. Niz̈aza tjappacha ticzic̈ha jilazullcanacaqui. Ana ocjala ecchipanc̈ha.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Ultimquiziqui naa maatak z̈onqui ticzinc̈ha.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Jaziqui z̈oñinaca jacatattanaqui, ¿jakzilta jilz̈ tjunt cjequejo naa z̈onjo? Tjappacha nii pakallak jilazullcaqui naa z̈onatan zalsic̈ha. —Jalla nuz̈ pewczic̈ha saduceo quintra z̈oñinacaqui.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jalla niz̈ta puntuquiztanaqui Jesusaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii muntuquiz z̈ejlcanaqui luctakami maatakami zalza; niz̈aza maatinaca zalsjapa tjaac̈ha.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Jakziltat Yoozquin kuzzizlaj niiqui ticziquiztan jacatatz̈cu, arajpach wajtquin z̈elaquic̈ha. Nicju z̈ejlcan ana zalznaquic̈ha. Niz̈aza anaz̈ zalzmi z̈elasac̈ha.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Arajpachquin z̈ejlcan, z̈oñinacaqui anjilaz̈takaz cjequic̈ha; ana ticznasac̈ha. Niz̈aza jalla nuz̈ jacatattiquiztanaqui Yooz z̈ejtñi maatinacapanc̈ha.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Yooz tawk libruquiz tsjii ujsñi kal quintu z̈ejlc̈ha. Nii quintu quint'ican Moisespachac̈ha uc̈hum zizkatchi, z̈oñinaca ticziquiztan jacatatñi, jalla nii. Nii Yooz tawk libruquiz Moisesqui cjijrchic̈ha, tuz̈ cjican: “Yooz jiliriqui Abrahamz̈ Yoozza. Niz̈aza Isaacz̈ Yoozza. Niz̈aza Jacobuz̈ Yoozza”.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Nii z̈oñinacz̈ curpu ticziz̈ cjenami, z̈ejtc̈ha. Yoozqui anac̈ha ticzi z̈oñz̈ Yoozqui. Niic̈ha z̈ejtñi z̈oñz̈ Yoozqui. Tjapa Yoozquin kuzziz z̈oñinacaqui z̈ejtchipan z̈ejlc̈ha.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Jalla nekztanaqui tsjii kjaz̈ lii tjaajiñi maestrunacaqui cjichic̈ha: —Zuma Tjaajiñi Maestro, walim chiichamc̈ha.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Jesusiz̈ walja zizñi zizñi chiican quintra z̈oñinacaqui eksic̈ha iya pewczjapaqui. Panz̈ atiptatac̈ha ninacaqui.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Nekztanaqui Jesusaqui cjichic̈ha: —Z̈oñinacaqui tuz̈ cjiñic̈ha: “Cristuc̈ha Davidz̈ Majchqui”. ¿Kjaz̈tiquiztan nuz̈ cjeejo?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Davidpachac̈ha cjichi Salmos cjita libruquiz, tuz̈ cjican:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Davidpachac̈ha Cristuz̈ puntuquiztan “Wejt chawjc jiliric̈ha” cjican chiichic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan, ¿jaknuz̈t Cristo chawjc jiliri cjicanpacha Davidz̈ majch cjesajo?
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Tjapa z̈oñinacaz̈ nonznan, Jesusaqui niiz̈ tjaajinta z̈oñinacz̈quiz paljaychic̈ha, tuz̈ cjican:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 —Lii tjaajiñi maestrunacz̈quiztan cwitaza. Ninacaqui tol zquitchiz ojklayz justasñic̈ha, walja honorchiz cjisjapa. Niz̈aza palazquiz ojklaycan zuma rispitchiz̈ tsaanskatz pecñic̈ha. Niz̈aza ajcz kjuyquiz tucquin julz pecñic̈ha. Niz̈aza pjijstiquiz lujlcan ancha tucquin julz̈cu honorchiz cjiskaz pecñic̈ha.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Niz̈aza ninacapacha z̈ew maatakz̈ cusasanaca tanzjapa, incallc̈ha. Z̈oñinaca incallzjapa Yooztan az̈ka az̈ka parlitaz̈oka cjiñic̈ha. Yoozquin tjapa kuzziz z̈oñinacaz̈takaz tjeez pecc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ninacaqui juc'ant tsjan anawaliz̈ castictaz̈ cjequic̈ha.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.