Lucas 15
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NTLH
1 Impuesto cobriñi z̈oñinaca niz̈aza ujchiz z̈oñinaca Jesusiz̈quiz macjatz̈quichic̈ha, niiz̈ taku nonzjapa.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Jalla niz̈tiquiztanaqui fariseo z̈oñinacz̈tan lii tjaajiñinacz̈tan jalla ninacaqui Jesusiz̈ quintra chutchic̈ha, tuz̈ cjican: —Tii z̈oñiqui ujchiz z̈oñinacami risiwñipanikazza, niz̈aza ninacz̈tan chica c̈hjeri lujlñic̈ha.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Jalla niz̈tiquiztan Jesusaqui ninacz̈quiz quint'ichic̈ha tuz̈ cjican:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 —Tsjii z̈oñiqui patak uuzichiztac̈ha. Nekztanaqui tsjiilla katchic̈ha. Jalla nekztanaqui parti uuzinaca ilakz yokquin ecchic̈ha, katchi uuzi wajtzcama. ¿Jakziltat anc̈hucaquiztan ana niz̈ta paajo?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Niz̈aza katchi uuzi wajtz̈cuqui, azkar juntuñ tjojtz̈cu, awatiriqui tjonchic̈ha, ancha cuntintu.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Niz̈aza kjuya irantiz̈cuqui z̈catinta visinunacz̈quiz niz̈aza mazinacz̈quiz kjawzic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejttan cuntintuz̈ cjee. Wejt katchi uuziqui wajtchinc̈ha”.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Niz̈aza wejrqui cjiwc̈ha, jalla niz̈ta iratac̈ha arajpachquinaqui. Tsjii ujchiz z̈oñiqui Yoozquin kuzziz cjesaz̈ niiqui, arajpachquin z̈ejlñinacaqui ancha cuntintuz̈ cjisnaquic̈ha. Llatunc tunc llatuncani ana Yoozquin kuzziz z̈oñinaca z̈elac̈hani: “Wejrnacqui zuma kamok”, cjicanaqui. Pero arajpachquinaqui ninacz̈quiztan juc'anti cuntintuz̈ cjequic̈ha nii zinta Yoozquin kuzziz z̈oñiz̈ cjen.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Jesusaqui quint'ichizakazza, tuz cjican: —Niz̈aza tsjaa tunca paazziz z̈on z̈elatc̈ha. Nekztanaqui tsjii paaz tjatanchinc̈ha. Paaz tjatanz̈cu, lámpara pekzinc̈ha. Niz̈aza kjuya pewchinc̈ha, zumpacha. Nuz̈ zuma pewcan, katchi paaz wajtchinc̈ha.
8 Jesus continuou:
9 Nii paaz wajtz̈cu, mazinacz̈quiz niz̈aza z̈catinta visinunacz̈quiz kjawzinc̈ha, tuz̈ cjican: “Wejttan cuntintuz̈ cjee. Wejt katchi paaz wajtchinc̈ha”.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Wejrqui cjiwc̈ha. Niz̈aza arajpachquinaqui Yooz anjilanacaqui cuntintuz̈ cjequic̈ha c̈hjulorami tsjii ujchiz z̈oñiqui Yoozquin kuzziz cjisnac̈haja, jalla nii oraqui.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Niz̈aza Jesucristuqui tii quintu zakaz quint'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Tsjii z̈oñi z̈elatc̈ha, pucultan lucmajch ocjalchiz.
11 E Jesus disse ainda:
12 Nii upañaz̈ta majchqui ejpz̈quiz cjichic̈ha: “Tata, irinsaz̈ wejtquiz tjaall amqui”. Jalla nekztanaqui ejpqui irinsa t'akz̈inchic̈ha pucultan majchnacz̈quiz.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Tsjii kjaz̈ majquiztan upañaz̈ta majchqui irinsa tuychic̈ha. Nekztan tjappacha niiz̈ cusasanaca juntjapz̈cu, az̈kquin ojkchic̈ha yekja nacionquin. Nekztan nii nacionquin tjappacha niiz̈ cusasanaca gastichic̈ha, ana zuma kamcan.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Nuz̈quiz tjappacha cusasanaca mirz̈cuqui, upañaz̈ta majchqui ana c̈hjulchiz cjissic̈ha, z̈oñi maya. Niz̈aza nii nacionquiz c̈hjeri upsic̈ha. Upañaz̈ta majchqui c̈hjerz̈ kjara passic̈ha.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Nekztanac niiqui langz kjuri ojkchic̈ha. Tsjii z̈oñz̈quiz langz wajtchic̈ha. Nii patrunaqui jochi mantichic̈ha, cuchi ichajo.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ancha c̈hjeri eeczkatchic̈ha nii ejpz̈quiztan zarakchi majchqui. Ana c̈hjulu lulimi onantaz̈ niiqui. Jalla nekztanac cuch lulinacami chjajpinacami lujlznatakaztac̈ha.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Jalla nekztanaqui kuzquiz pinsiskatchic̈ha, tuz̈ cjican: “Tjappacha wejt ejpz̈ piyunanacaqui cusa c̈hjerinaca lujlc̈hani. Niz̈aza z̈ejtchinacami z̈ejlc̈hani. Wejrzti tekzi t'akjiri z̈eluc̈ha; c̈hjerz̈ kjara pascu, ticz atuc̈hani.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Quepaz̈ wejrqui, tira wejt ejpz̈quin. Niz̈aza wejt ejpz̈quin cjeec̈ha: ‘Wejt Tata, Yooz quintra am quintra uj paachinc̈ha.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Wejrqui anam am maati cjichucac̈ha. Kjaz̈llami tsjii am piyunaz̈takaz uywalla’ ”. Jalla nuz̈ cjican pinsichic̈ha.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Nekztanaqui ejpz̈quin zarakchic̈ha; ejpz̈ kjuy kjutñi ojkchic̈ha. Az̈kquin cjen ejpqui niiz̈ majch pajchic̈ha. Kuzquiz ancha okzic̈ha, ancha k'aaztichic̈ha. Nekztan majch zali zajtchic̈ha. Majch z̈cojrz̈cu, chjulzic̈ha.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Nekztanaqui majchqui ejpz̈quiz cjichic̈ha: “Tatay, wejrqui Yooz quintra, am quintra uj paachinc̈ha. Jaziqui wejr am maati anaz̈ cjichuca”.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Jalla nekztanaqui ejpqui piyunanacz̈quiz cjichic̈ha: “Uri, jila walurchiz zquiti jwesanz̈ca. Nii zquitz̈tan wejt majch tjutz̈na. Niiz̈ loc'anquiz zurtija majcz̈ina. Niz̈aza zapato tjutz̈na.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Nekztanac anc̈hucqui walipunt cjew wacaz̈ zjijcz̈ca conzjapa. Pjijztaz̈ paaquic̈ha. Zuma c̈hjeriz̈ lulaquic̈ha.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Wejt majch ticziz̈takaz katchitac̈ha. Jaziqui ticziquiztan jacatatchiz̈takaz tjonchic̈ha. Niz̈tami niiz̈tan zalchinc̈ha”. Jalla nekztanaqui pjijzta payi kallantichic̈ha.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ‛Jalla nuz̈ upañaz̈ta majch tjonz ora, niiz̈ jilaqui joch yokquintac̈ha. Kjuy z̈cati irantiz̈can, pjijzta nonzic̈ha, tsajtñi wayliz̈ jora.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Jalla niz̈tiquiztanaqui jilir majchqui tsjii tsjii piyuna kjawzic̈ha. Nuz̈ kjawz̈cu, “¿C̈hjulut wat?” cjican, pewczic̈ha.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Piyunaqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Am lajkqui tjonchila. Wiwusa anazak kjaz̈ cjissi tjonchic̈ha. Niz̈tiquiztan am ejpqui walipunt cjew wac conkatchic̈ha, pjijzta paazjapa”.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Jalla nii quintu zizcu, jilir majchqui walja z̈awjchic̈ha. Pjijztiquiz ana luz pecatc̈ha. Nuz̈ cjen ejpzakazza nii roqui ulanz̈quichi luzcajo.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Nekztanaqui jilir majchqui ejpz̈quiz cjichic̈ha: “Kjaz̈ watanaca wejrqui am sirwichinc̈ha. Niz̈aza am mantitacama okintac̈ha. Jalla nuz̈ cjenami ana wira tsjii cabrallami onanñamtac̈ha, wejt mazinacz̈tan pjijzta paazjapami.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Anziqui tii am ana cazñi majchqui tjonchic̈ha. Tiiqui ana zuma kamcan am paaz gastichila, ana zum maatakanacz̈tan zejlcan. Nuz̈ paata cjenami, niiz̈tajapa tsjii walipunt cjew waca conchamc̈ha”.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Jalla nekztanaqui niiz̈ ejpqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: “Wejt maati, amqui wejt chicaz̈ kamñampanla. Tjapaz̈ wejttac z̈ejl-la, niic amtacamac̈ha.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Tii am lajkqui ticziz̈takaztac̈ha. Jaziqui ticziquiztan jacatatchiz̈takaz tjonchic̈ha. Niz̈aza katchitac̈ha. Jaziqui waz̈tac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan ancha cuntintuz̈ cjen pjijzta paaz waquizic̈ha”.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.