Atos 28
Chipaya NT (CAP_SBB) vs NTLH
1 Jalla nuz̈ yokquin ulanz̈cu, nii kolta yokz̈ tjuu zizzinc̈ha Malta cjitatakalc̈ha.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Jalla nii yokquin z̈ejlñi z̈oñinacaqui wejrnaca ancha wali atintichic̈ha. Niz̈aza tsjii pajk uj taazinchic̈ha wejrnac kutnajo. Chijniz̈ cjen zaquiz̈ cjen wejtnacaltajapa uj taazinchic̈ha.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Nekztanaqui Pabluqui kjoñ z̈up aptichic̈ha. Nii z̈up ujquin tjojtan, tsjii zkoraqui uj kjakiz̈ cjen ulanz̈quichic̈ha Pabluz̈ kjarquin ch'atzi chejchipacha.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Jalla nuz̈ cherz̈cu nii yokchiz z̈oñinacaqui tuz̈ cjeyassic̈ha: —Tii z̈oñiqui z̈oñi conñiz̈lani. Kot kjazquiztan liwriitaz̈ cjenami Yoozqui anat munc̈hani, tiiz̈ z̈ejtzmi.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pabluqui kjarquiztan zkora tsajttsajtsic̈ha ujquiz. Zkoraz̈ ch'attaz̈ cjenami anapan kjaz̈ cjissic̈ha Pabluqui.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tjapa nii z̈oñinacaqui Pabluz̈ kjarat tjuwac̈hani cjican chekznatc̈ha. Niz̈aza tsjii ratuquiztan ticzit cjee tiiqui, jalla nuz̈ pinsatc̈ha nii z̈oñinacaqui. Jalla nuz̈ az̈k tjewz̈cu, Pablo ana kjaz̈ cjissi cherzic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan pinsita campiiz̈cu, nii z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —Tii Pabluqui cheka Yoozzalani —cjican.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ulanta yok z̈cati nii yokchiz jilirz̈ yokanaca z̈elatc̈ha. Nii jiliriqui Publio cjitatac̈ha. Jalla niiqui wejrnaca zuma risiwchic̈ha. C̈hjep maj wejrnac zuma atintichic̈ha.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Publioz̈ ejpqui laa z̈elatc̈ha, tsjii ch'ujlñi conz̈tan, niz̈aza jawz̈tan. Pabluqui niiz̈quin tjonzñi ojkchic̈ha. Nekztanaqui Pabluqui nii laa z̈oñz̈ta Yoozquin mayizichic̈ha, c̈hjetinzjapa. Nekztanaqui niiz̈ juntuñ kjarz̈tan lanz̈cu, c̈hjetinchic̈ha.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Jalla niz̈tiquiztan parti nii yokquiz z̈ejlñi laanacaqui tjonchizakazza, jalla ninacami c̈hjetintatac̈ha.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Nuz̈ c̈hjetintiquiztan nii z̈oñinacaqui wejtnacquiz walja rispitchic̈ha. C̈hjep jiizquiztan wilta tsjii warcuquiz luzzinc̈ha. Ima nii warcu luzan, nii z̈oñinacaqui walja zuma z̈aka cjiiz̈inchic̈ha, wejrnaca ojkzjapa.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Warcuqui nii yokquiz auti timpu watchic̈ha. Alejandría wajtquiztan tjonchitac̈ha. Nii warcuz̈ tucquin pizc yooznacchiztac̈ha. Cástor y Pólux cjitatac̈ha nii pizc yooznacaqui.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nekztanaqui warcuquiz ojkcan, Siracusa wajtquin irantichinc̈ha. Jalla nicju c̈hjep maj kamchinc̈ha.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Jalla nekztan warcuquiztan tira ojkchinc̈ha. Nekztan yok z̈catiran ojkcan, Regio cjita wajtquin irantichinc̈ha. Niiz̈ jaka taz̈uqui wartan querz̈quichic̈ha. Jalla nuz̈ querz̈can pucmajquiz irantichinc̈ha Puteoli wajtquin.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Jalla nicju tsjii kjaz̈ultan Yoozquin criichi jilanacz̈tan zalchinc̈ha. Jalla ninacaqui wejtnacaquiz invitchic̈ha ninacz̈tan tsjii simana kamajo. Jalla nekztanaqui Roma wajt kjutñi zarakchinc̈ha.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Roma wajtchiz Yoozquin criichi jilanacaqui wejtnacaz̈ tjonz quintu zizzitakalc̈ha. Jalla nekztan wejtnacatan zali ulanz̈quichic̈ha. Jalla ninacaz̈ nuz̈ zalzquichiquiztan, Pabluqui Yoozquin sparaquiz̈ cjichic̈ha. Niz̈aza juc'ant tjup kuzziz cjissic̈ha. Wejrnacqui ninacz̈tan zalchinc̈ha Foro de Apio cjita yokquin, niz̈aza Tres Tabernas cjitazakaztac̈ha.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Jalla nekztanaqui Rom watja irantitanaqui nii capitanaqui preso z̈oñinaca intirjichic̈ha roman zultatz̈ jilirz̈quiz. Pero nii capitanaqui Pablo kamkatchic̈ha yejkquin tsjii guardiñi zultatz̈tan.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 C̈hjep majquiztan nuz̈ irantiz̈cu, Pabluqui kjawzkatchic̈ha Roma z̈ejlñi judío jilirinaca. Jalla nuz̈ Pabluz̈quin tjontan, Pabluqui ninacz̈quin paljaychic̈ha, tuz̈ cjican: —Jilanaca, wejrqui roman zultatz̈quiz preso intirjitatac̈ha Jerusalén wajtquin, ana c̈hjulumi judionacz̈ quintra paachi cjenami. Niz̈aza ana c̈hjulumi uc̈hum tuquita ejpnacz̈ cuzturumpi quintra paachi cjenami.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Wejr zumpacha pecunz̈cu, ninacaqui wejr cuts pecatc̈ha. Wejt quintra ana c̈hjul ujmi watchic̈ha, wejr conzjapaqui.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Judío partinacazti ana munchic̈ha. Jalla niztiquiztan roman chawc jilirz̈quin wejt quija tjatznajo maychinc̈ha. Jalla nuz̈ cjenami, wejrqui wejt wajtchiz z̈oñinacz̈ quintra ana c̈hjul uj tjeeskatz pecuc̈ha.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Jalla niz̈tiquiztan anc̈huc kjawzkatuc̈ha anc̈huca cherzjapa, niz̈aza anc̈hucatan parlizjapa. Uc̈humqui Israel wajtchiz z̈oñinacc̈humc̈ha. Jalla uc̈humqui Yooziz̈ cuchanz̈quita z̈oñi tjewz̈a. Jalla nii tjewz̈ta z̈oñi sirwiñiz̈ cjen wejrqui tii carinz̈tan c̈hejlta z̈eluc̈ha.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Jalla nekztanaqui nii judionacaqui cjichic̈ha: —Wejrnacqui am puntuquiztan ana c̈hjul cartami risiwchinc̈ha Judea wajtquiztan. Niz̈aza nii nawjctan tjonchi judío jilanacami anaz̈ am quintra chiic̈ha.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Wejrnacqui amiz̈ pinsita takunaca nonz pecuc̈ha. Tjapa wajtquizimi tii ew yekja t'akz̈ quintra chiic̈ha. Jalla nuz̈ zizuc̈ha.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Jalla nekztanaqui tsjii tjuñi citchic̈ha. Jalla nii citta tjuñquiziqui walja z̈oñinacaqui tjonchic̈ha jakziquin Pablo alujassi z̈elatc̈haja, jalla nicju. Jalla nuz̈ z̈oñinacaz̈ tjonz̈cu Pabluqui ninacz̈quiz paljaychic̈ha wenstanpacha zezicama Yooz mantita kamañ puntuquiztan. Pabluqui ninaca zumpacha intintiskatz pecatc̈ha Jesucristuz̈ puntuquiztan. Moisés liiquiztanami niz̈aza profetanacaz̈ cjijrta liwrunacz̈quiztanami punta punta chiiz̈inchic̈ha, ninaca zuma intintazajo Jesusiz̈ puntuquiztan.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Yekjapanacaqui Pabluz̈ nuz̈ chiita takunaca catokchic̈ha. Yekjapanacazti niiz̈ takunaca ana nonzic̈ha.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Jalla ninacpora Jesucristuz̈ puntuquiztan ch'aascan, nuz̈quiz ninacaqui wichanzi kallantichic̈ha. Ima okan, Pabluqui cjichic̈ha: —Espíritu Santuqui Isaías cjita profetz̈quiz paljaychic̈ha uc̈hum tuquita ejpnacz̈japa. Anc̈huca puntuquiztan werarapan chiichic̈ha, tuz̈ cjican:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 ‛Jalla tekztan nawjcchuc tii liwriiñi Yooz takuqui parlitaz̈ cjequic̈ha ana judío z̈oñinacz̈quin. Jalla nii ziza anc̈hucqui. Nii yekja wajtchiz z̈oñinacaqui tii liwriiñi Yooz taku nonznaquic̈ha.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Jalla nuz̈ Pabluz̈ chiitiquiztan, judionacaqui ojkchic̈ha, ninacpora ancha ch'aascan.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pabluqui pizc wata intiru nii aquilta kjuyquiz kamchic̈ha. Jakzilta niiz̈quin tjonzñi z̈oñimi zuma risiwñipanikaztac̈ha.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Jalla ninacz̈quin parlichic̈ha Yooz mantita kamañ puntuquiztan, niz̈aza Jesucristo Jilirz̈ puntuquiztan. Tjapa kuztan kjana tjaajnatc̈ha. Niz̈aza anaz̈ jecmi Pablo atajchic̈ha, Yooz taku ana paljayajo.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.