Atos 27

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jalla nekztanaqui nii jilirinacaqui tantiichic̈ha, Pabluz̈ quija roman chawc jilirz̈quin tjatzjapa. Jalla niz̈tiquiztan Pablumi parti presonacami intirjitatac̈ha tsjii Julio cjita capitanz̈quiz, Italia watja chjitzjapa. Nii capitanaqui Augusto cjita batalionquiztan jiliritac̈ha. Wejrqui Pabluz̈quiz cumpant'ichinc̈ha.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Adramitio cjita wajtquiz tsjii warcu z̈elatc̈ha. Nii oraqui nii warcuqui ojkzpachatac̈ha Asia kjutñi. Jalla nuz̈ cjen nii warcuquiz luzzinc̈ha. Niz̈aza wejtnacatan Aristarco cjita z̈oñitac̈ha. Niiqui Tesalónica wajtchiz z̈oñitac̈ha. Tesalónica watjaqui Macedonia yokquintac̈ha.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Jaka taz̈uqui Sidón cjita wajtquin irantichinc̈ha. Jalla nicju Julio capitanaqui Pabluz̈quiz tsjii favora paachic̈ha, Pabluz̈quiz permiso tjaachic̈ha niiz̈ mazinacz̈quin tjonznajo atintita cjisjapa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Nekztanaqui Sidón wajtquiztan ulanz̈cu Chipre cjita zkolta yoka watchinc̈ha. Zkar latu watchinc̈ha tjamiz̈ cjen.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Jalla nekztanaqui Cilicia niz̈aza Panfiliaz̈ niiz̈ waruñ chawc kota kajkchinc̈ha Mira cjita watjacama. Mira watjaqui Licia cjita yokquintac̈ha.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jalla nicju zultatz̈ capitanaqui tsjii Italia ojkñi warcu zalchic̈ha. Nii warcuqui Alejandría wajtquiztan ulnatc̈ha. Jalla nii warcuquiz capitanaqui wejrnac luzkatchic̈ha tira ojkzjapa.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nekztanaqui tsjii kjaz̈ maj ojkchinc̈ha zumat. Ancha tjamiz̈ cjen ch'aman irantichinc̈ha Gnido cjita yokz̈ wartuñtan z̈cati. Niz̈aza nii ancha tjamiz̈ cjen Salmón cjita yok z̈cati watchinc̈ha. Nekztanaqui Creta yok z̈cati irantican tajachuc muytiz̈cu ojkchinc̈ha.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Tjamiz̈ cjen, ch'aman ojkcan Creta cjita yok z̈cati ojkchinc̈ha. Niz̈tami wejrnacqui irantichinc̈ha Buenos Puertos cjita watja, Lasea wajtz̈ z̈cati.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Jalla nicju irantizjapaqui walja timpuqui pertitac̈ha. Auti timpu irantisquiz cjen, tjamiqui tirapan tjamchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan anawalitac̈ha chawc kotquiz ojkzqui. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui chiiz̈inchic̈ha,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 tuz̈ cjican: —Jilanaca, wilta ojkzqui anawaliz̈ cjequic̈ha. Warcumi cargami pertisnac̈hani niz̈aza uc̈hummiz̈ ticznasac̈ha.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Nii zultatz̈ capitanazti Pabluz̈ chiita ana cazzic̈ha. Warcuchiz tuyñumi, niz̈aza warcuz̈ capitanami, jalla ninacz̈ takukaz nonzic̈ha.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Nii wajtquiz auti timpu watzjapa, warcuz̈taqui anatac̈ha cuza. Jalla niz̈tiquiztan jos tjappacha ninacaqui pinsatc̈ha nawjctan ojkz tsjan cusa, nii. Fenice cjita wajtquin irantis pecatc̈ha jaknuz̈umi. Fenice watjaqui Creta yokquinzakaztac̈ha. Nii wajtquiztan cherz̈taqui pajk kota tjenc̈ha warutuñtan, uz̈atuñtan. Jalla nicjuñtac̈ha waliqui auti timpu watzqui.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Jalla nekztanaqui warutan zuma querz̈can ninacaqui pinsichic̈ha, tira ojkzjapa. Jalla nekztan ninacaqui zarakchic̈ha. Creta yok tjiyaranpan ojkchic̈ha.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tsjii kjaz̈ majquiztan tsjii walja pjursanti tjamiqui tjonchic̈ha uz̈atan tuwantan cheechi.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nekztanaqui tjamiqui warcu chjitchic̈ha chawc kot mor kjutñi. Tjamz̈ kjutñiqui anataz̈ wira ojkchuca. Jalla niz̈tiquiztan jakzichuckat tjamiqui uc̈hum chjichac̈hani, jalla nicjupankaz okac̈hani.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Jalla nekztanaqui Clauda cjita kolta yokz̈ waruñ watchinc̈ha. Jalla nicjuñ watan tjamiqui anatac̈ha ancha pjursanti. Tsjii kolta warcuqui pajk warcuz̈ wirquiz mojkz̈tatac̈ha. Ana ancha tjamiz̈ cjen nii kolta warcuqui pajk warcuquiz tewzic̈ha ch'aman.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Jalla nuz̈ tewz̈cu, nii pajk warcu kojchnacz̈tan zumpacha t'ejz̈tatac̈ha, ana cjacsnajo. Jalla niiran yok pjila z̈elatc̈ha Sirte cjita. Tjamiz̈ cjen nii yok pjilquiz julz eksnatc̈ha. Jalla niz̈tiquiz̈tan nii pajk pañuz cherchi pajk tultu apakchic̈ha warcu tsewctan. Nekztanaqui tjamz̈quiz warcu chjitskatchic̈ha.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii tjam queraqui tira walja pjursantitac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii warcuquiz z̈ejlñi kuzinacaqui pajk kotquiz tjojttatac̈ha.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Jalla niipa taz̈uqui warcuz̈ cusasanaca kot kjazquiz tjojtchinc̈ha wejtnaca kjarz̈tan.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tsjii kjaz̈ majquiztan ancha ch'orawitac̈ha. Jalla nuz̈ ch'orawiz̈ cjen anaz̈ tjuñimi warawarami tjenatc̈ha. Niz̈aza nuz̈ ch'orawiz̈ cjen wejrnacqui “Ticznac̈hani. Anaz̈ jaknuz̈umi liwriyasac̈ha”, nuz̈ cjican chiichinc̈ha.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Tsjii kjaz̈ maj ana c̈hjeri lujlchi cjen Pabluqui ninacz̈ taypiquiz tsijtsic̈ha, tuz̈ cjican: —Jilanaca, anatac̈ha uc̈humqui Cretquiztan ulansquiz, wejt taku cazpantac̈ha anc̈hucalaqui. Niz̈aza anaz̈ carganacami pertitasac̈ha, niz̈aza uc̈humqui anaz̈ tiz̈ta sufritasac̈ha.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Anziqui anc̈hucqui tjup kuzziz cjisna, anac̈ha llaquiza. Tii warcuz̈ katanami, anaz̈ jakziltami ticznaquic̈ha.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Wejrqui Yooz sirwuc̈ha, niz̈aza Yooz partitc̈ha. Zez ween Yoozqui tsjii anjila wejtquiz cuchanz̈quichic̈ha. Nii anjilaqui wejtquiz jecz̈quichic̈ha,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 tuz̈ cjican: “Pablo, ana eksna amqui. Roman chawc jilirz̈ yujcquiz prisintistanc̈ha amqui. Jaziqui amiz̈ cjen tjapa amtan chica ojkñi z̈oñinaca z̈etaquic̈ha”.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Jilanaca, anac̈ha llaquiza. Wejrqui Yoozquin tjapa kuztanc̈ha. Jaknuz̈ nii anjilaqui chiitc̈haja, jalla niicamaz̈ cumplisnaquic̈ha.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈ejlc̈ha. Jalla nii yoka irantiz̈ cjen warcuqui yokquiz c̈hjakz̈cu, tsijtsnaquic̈ha kjazquizpacha. —Jalla nuz̈ paljaychic̈ha Pabluqui.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Jalla nekztanaqui pizc simana ojktiquiztan, Adria cjita kot kjazquiz z̈elan, tjamiqui warcu chjichatc̈ha. Jalla nii ween chica arama warcu joojooñinacaqui pinsichic̈ha, yokquin irantic̈hani, cjican.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Jalla niz̈tiquiztan kjazquiztan kozzuc yokquin tupz̈cu, zizzic̈ha quinsa tunc sojtan metro. Niz̈aza tsjii kjaz̈tapacha ojkz̈cu wilta tupzizakazza. Jalla nuz̈ tupz̈cu, zizzic̈ha paatunc pakallakun metro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Kjaz kostan maz akji z̈elac̈hani cjican pinsichic̈ha. Nekztan warcu wirquiztan tsjii pajkpic pajk jirunaca quijtsic̈ha ana nii maz ajkquin c̈hjakajo. Ekscan tjuñi tjewks tjewznatc̈ha.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Jalla nuz̈ tjewz̈can, nii warcu joojooñinacaqui pinsichic̈ha, warcuquiztan atipasjapa. Jalla nuz̈ pinsiz̈cu, nii tewz̈ta kolta warcu kjazquiz chjijwnatc̈ha. Jalla nuz̈ chjijuncan nii pajk jirunaca quijtz̈taz̈okaz̈ cjetc̈ha nii warcuz̈ yujcquiztan.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Jalla nuz̈ cherz̈cu, Pabluqui zultatz̈ capitanz̈quiz paljaychic̈ha niz̈aza zultatunacz̈quizimi, tuz̈ cjican: —Nii warcu joojooñinacaqui ana tii warcuquiz eclaquiz̈ niiqui, anc̈hucqui ticznasac̈ha.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Nuz̈ nonz̈cuqui zultatunacaqui nii kolta warcu mojkta kojchnaca pootz̈inchic̈ha kolta warcu kjazquin tjojtsnajo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Jalla nii kjantati Pabluqui taku tjaachic̈ha c̈hjeri lulajo, tuz̈ cjican: —Pizc simana tjontac̈ha anc̈hucmi kuz turwayzi ana tjajchi niz̈aza ana lujlchi.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Niz̈tiquiztan anc̈hucqui c̈hjulullamekaz lujlznalla, azi tanzjapa. Anaz̈ jecmi wira apt'isnasac̈ha. Niz̈aza ana zinta c̈hjojrichta cjequic̈ha.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Jalla nuz̈ chiiz̈cu Pabluqui tsjii t'anta tanzic̈ha. Niz̈aza Yooz Ejpz̈quin sparaquiz̈ cjichic̈ha tjapa nii z̈ejlñi z̈oñinacz̈ yujcquiz. Jalla nekztanaqui nii t'anta kjolz̈cu lujlchic̈ha.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Jalla niz̈tiquiztan tjapa nii z̈oñinacaqui lujlsquin kuzziz cjissic̈ha. Nekztan lujlchizakazza.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Nii warcuquiz paa patac pakallawk tunca sojtan z̈oñinacatac̈ha.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Jaknuz̈t zapa mayni pecc̈haja jalla nuz̈ lujlchic̈ha. Jalla nuz̈ lujlz̈cu nii parti trig kuzinaca kjaz kotquin tjojtchic̈ha nii warcu cjez̈u cjeyajo.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Tjuñi tjewktanalla, warcu joojooñinacaqui nii yoka cherz̈cu ana pajatc̈ha. Pero tsjii puj atquin pjila iñz̈ta k'ar yoka z̈elatc̈ha. Nii yokquin warcu tsijtskatz pecatc̈ha.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Jalla nekztanaqui nii pajk quijtz̈ta jirunacz̈quiz mojkta kojchmi pootchic̈ha. Kjazquizpacha cutzic̈ha. Niz̈aza kochnaca jwerz̈cu, warcu irpiñi maderanaca cutsic̈ha. Nekztan pajk tultu, warcu juntuñ tucquin tsjijpsic̈ha tjami tanzjapa. Jalla niz̈tiquiztan warcuqui puju iñz̈ta yoka z̈catz̈inchic̈ha.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Jalla nuz̈ z̈catz̈incan, pizc curinti ojkñi kjaz jalla nekz cjissic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii warcuqui kjaz koztan yokquiz quijtsic̈ha. Warcu tucquiztanaqui pjilquiz luzzitac̈ha. Ana jaknuz̈quin kissic̈ha. Niz̈aza warcu wirquiztanaqui kjaz ljojkikaz̈ warcu kjolatc̈ha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Jalla nuz̈ cjen preso itzñi zultatunacaqui preso z̈oñinaca conz pecatc̈ha, ana atipskatzjapa kjazquiz narcan.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Zultatz̈ capitanazti Pablo liwriiz pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan presonaca conawc cjen atajichic̈ha. Nekztan mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Kjazquiz narñi zizñi z̈oñinaca, anc̈hucqui primiraqui kjazquiz luzna, yokquin irantizjapa.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Parti z̈oñinaca, anc̈hucqui tabla tanz̈cu kjazquiz zakaz luzna. —Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii capitanaqui. Jalla nuz̈ tjappacha yokquin irantichic̈ha. Ana zinta ticzic̈ha.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.