Atos 27

Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jalla nekztanaqui nii jilirinacaqui tantiichic̈ha, Pabluz̈ quija roman chawc jilirz̈quin tjatzjapa. Jalla niz̈tiquiztan Pablumi parti presonacami intirjitatac̈ha tsjii Julio cjita capitanz̈quiz, Italia watja chjitzjapa. Nii capitanaqui Augusto cjita batalionquiztan jiliritac̈ha. Wejrqui Pabluz̈quiz cumpant'ichinc̈ha.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Adramitio cjita wajtquiz tsjii warcu z̈elatc̈ha. Nii oraqui nii warcuqui ojkzpachatac̈ha Asia kjutñi. Jalla nuz̈ cjen nii warcuquiz luzzinc̈ha. Niz̈aza wejtnacatan Aristarco cjita z̈oñitac̈ha. Niiqui Tesalónica wajtchiz z̈oñitac̈ha. Tesalónica watjaqui Macedonia yokquintac̈ha.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Jaka taz̈uqui Sidón cjita wajtquin irantichinc̈ha. Jalla nicju Julio capitanaqui Pabluz̈quiz tsjii favora paachic̈ha, Pabluz̈quiz permiso tjaachic̈ha niiz̈ mazinacz̈quin tjonznajo atintita cjisjapa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Nekztanaqui Sidón wajtquiztan ulanz̈cu Chipre cjita zkolta yoka watchinc̈ha. Zkar latu watchinc̈ha tjamiz̈ cjen.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Jalla nekztanaqui Cilicia niz̈aza Panfiliaz̈ niiz̈ waruñ chawc kota kajkchinc̈ha Mira cjita watjacama. Mira watjaqui Licia cjita yokquintac̈ha.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jalla nicju zultatz̈ capitanaqui tsjii Italia ojkñi warcu zalchic̈ha. Nii warcuqui Alejandría wajtquiztan ulnatc̈ha. Jalla nii warcuquiz capitanaqui wejrnac luzkatchic̈ha tira ojkzjapa.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nekztanaqui tsjii kjaz̈ maj ojkchinc̈ha zumat. Ancha tjamiz̈ cjen ch'aman irantichinc̈ha Gnido cjita yokz̈ wartuñtan z̈cati. Niz̈aza nii ancha tjamiz̈ cjen Salmón cjita yok z̈cati watchinc̈ha. Nekztanaqui Creta yok z̈cati irantican tajachuc muytiz̈cu ojkchinc̈ha.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Tjamiz̈ cjen, ch'aman ojkcan Creta cjita yok z̈cati ojkchinc̈ha. Niz̈tami wejrnacqui irantichinc̈ha Buenos Puertos cjita watja, Lasea wajtz̈ z̈cati.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Jalla nicju irantizjapaqui walja timpuqui pertitac̈ha. Auti timpu irantisquiz cjen, tjamiqui tirapan tjamchic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan anawalitac̈ha chawc kotquiz ojkzqui. Jalla niz̈tiquiztan Pabluqui chiiz̈inchic̈ha,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 tuz̈ cjican: —Jilanaca, wilta ojkzqui anawaliz̈ cjequic̈ha. Warcumi cargami pertisnac̈hani niz̈aza uc̈hummiz̈ ticznasac̈ha.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Nii zultatz̈ capitanazti Pabluz̈ chiita ana cazzic̈ha. Warcuchiz tuyñumi, niz̈aza warcuz̈ capitanami, jalla ninacz̈ takukaz nonzic̈ha.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Nii wajtquiz auti timpu watzjapa, warcuz̈taqui anatac̈ha cuza. Jalla niz̈tiquiztan jos tjappacha ninacaqui pinsatc̈ha nawjctan ojkz tsjan cusa, nii. Fenice cjita wajtquin irantis pecatc̈ha jaknuz̈umi. Fenice watjaqui Creta yokquinzakaztac̈ha. Nii wajtquiztan cherz̈taqui pajk kota tjenc̈ha warutuñtan, uz̈atuñtan. Jalla nicjuñtac̈ha waliqui auti timpu watzqui.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Jalla nekztanaqui warutan zuma querz̈can ninacaqui pinsichic̈ha, tira ojkzjapa. Jalla nekztan ninacaqui zarakchic̈ha. Creta yok tjiyaranpan ojkchic̈ha.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Tsjii kjaz̈ majquiztan tsjii walja pjursanti tjamiqui tjonchic̈ha uz̈atan tuwantan cheechi.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nekztanaqui tjamiqui warcu chjitchic̈ha chawc kot mor kjutñi. Tjamz̈ kjutñiqui anataz̈ wira ojkchuca. Jalla niz̈tiquiztan jakzichuckat tjamiqui uc̈hum chjichac̈hani, jalla nicjupankaz okac̈hani.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Jalla nekztanaqui Clauda cjita kolta yokz̈ waruñ watchinc̈ha. Jalla nicjuñ watan tjamiqui anatac̈ha ancha pjursanti. Tsjii kolta warcuqui pajk warcuz̈ wirquiz mojkz̈tatac̈ha. Ana ancha tjamiz̈ cjen nii kolta warcuqui pajk warcuquiz tewzic̈ha ch'aman.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Jalla nuz̈ tewz̈cu, nii pajk warcu kojchnacz̈tan zumpacha t'ejz̈tatac̈ha, ana cjacsnajo. Jalla niiran yok pjila z̈elatc̈ha Sirte cjita. Tjamiz̈ cjen nii yok pjilquiz julz eksnatc̈ha. Jalla niz̈tiquiz̈tan nii pajk pañuz cherchi pajk tultu apakchic̈ha warcu tsewctan. Nekztanaqui tjamz̈quiz warcu chjitskatchic̈ha.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Niiz̈ jaka taz̈uqui nii tjam queraqui tira walja pjursantitac̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii warcuquiz z̈ejlñi kuzinacaqui pajk kotquiz tjojttatac̈ha.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Jalla niipa taz̈uqui warcuz̈ cusasanaca kot kjazquiz tjojtchinc̈ha wejtnaca kjarz̈tan.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tsjii kjaz̈ majquiztan ancha ch'orawitac̈ha. Jalla nuz̈ ch'orawiz̈ cjen anaz̈ tjuñimi warawarami tjenatc̈ha. Niz̈aza nuz̈ ch'orawiz̈ cjen wejrnacqui “Ticznac̈hani. Anaz̈ jaknuz̈umi liwriyasac̈ha”, nuz̈ cjican chiichinc̈ha.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Tsjii kjaz̈ maj ana c̈hjeri lujlchi cjen Pabluqui ninacz̈ taypiquiz tsijtsic̈ha, tuz̈ cjican: —Jilanaca, anatac̈ha uc̈humqui Cretquiztan ulansquiz, wejt taku cazpantac̈ha anc̈hucalaqui. Niz̈aza anaz̈ carganacami pertitasac̈ha, niz̈aza uc̈humqui anaz̈ tiz̈ta sufritasac̈ha.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Anziqui anc̈hucqui tjup kuzziz cjisna, anac̈ha llaquiza. Tii warcuz̈ katanami, anaz̈ jakziltami ticznaquic̈ha.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Wejrqui Yooz sirwuc̈ha, niz̈aza Yooz partitc̈ha. Zez ween Yoozqui tsjii anjila wejtquiz cuchanz̈quichic̈ha. Nii anjilaqui wejtquiz jecz̈quichic̈ha,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 tuz̈ cjican: “Pablo, ana eksna amqui. Roman chawc jilirz̈ yujcquiz prisintistanc̈ha amqui. Jaziqui amiz̈ cjen tjapa amtan chica ojkñi z̈oñinaca z̈etaquic̈ha”.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Jilanaca, anac̈ha llaquiza. Wejrqui Yoozquin tjapa kuztanc̈ha. Jaknuz̈ nii anjilaqui chiitc̈haja, jalla niicamaz̈ cumplisnaquic̈ha.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Kot taypiquiz tsjii kolta yoka z̈ejlc̈ha. Jalla nii yoka irantiz̈ cjen warcuqui yokquiz c̈hjakz̈cu, tsijtsnaquic̈ha kjazquizpacha. —Jalla nuz̈ paljaychic̈ha Pabluqui.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Jalla nekztanaqui pizc simana ojktiquiztan, Adria cjita kot kjazquiz z̈elan, tjamiqui warcu chjichatc̈ha. Jalla nii ween chica arama warcu joojooñinacaqui pinsichic̈ha, yokquin irantic̈hani, cjican.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Jalla niz̈tiquiztan kjazquiztan kozzuc yokquin tupz̈cu, zizzic̈ha quinsa tunc sojtan metro. Niz̈aza tsjii kjaz̈tapacha ojkz̈cu wilta tupzizakazza. Jalla nuz̈ tupz̈cu, zizzic̈ha paatunc pakallakun metro.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Kjaz kostan maz akji z̈elac̈hani cjican pinsichic̈ha. Nekztan warcu wirquiztan tsjii pajkpic pajk jirunaca quijtsic̈ha ana nii maz ajkquin c̈hjakajo. Ekscan tjuñi tjewks tjewznatc̈ha.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Jalla nuz̈ tjewz̈can, nii warcu joojooñinacaqui pinsichic̈ha, warcuquiztan atipasjapa. Jalla nuz̈ pinsiz̈cu, nii tewz̈ta kolta warcu kjazquiz chjijwnatc̈ha. Jalla nuz̈ chjijuncan nii pajk jirunaca quijtz̈taz̈okaz̈ cjetc̈ha nii warcuz̈ yujcquiztan.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Jalla nuz̈ cherz̈cu, Pabluqui zultatz̈ capitanz̈quiz paljaychic̈ha niz̈aza zultatunacz̈quizimi, tuz̈ cjican: —Nii warcu joojooñinacaqui ana tii warcuquiz eclaquiz̈ niiqui, anc̈hucqui ticznasac̈ha.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nuz̈ nonz̈cuqui zultatunacaqui nii kolta warcu mojkta kojchnaca pootz̈inchic̈ha kolta warcu kjazquin tjojtsnajo.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Jalla nii kjantati Pabluqui taku tjaachic̈ha c̈hjeri lulajo, tuz̈ cjican: —Pizc simana tjontac̈ha anc̈hucmi kuz turwayzi ana tjajchi niz̈aza ana lujlchi.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Niz̈tiquiztan anc̈hucqui c̈hjulullamekaz lujlznalla, azi tanzjapa. Anaz̈ jecmi wira apt'isnasac̈ha. Niz̈aza ana zinta c̈hjojrichta cjequic̈ha.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Jalla nuz̈ chiiz̈cu Pabluqui tsjii t'anta tanzic̈ha. Niz̈aza Yooz Ejpz̈quin sparaquiz̈ cjichic̈ha tjapa nii z̈ejlñi z̈oñinacz̈ yujcquiz. Jalla nekztanaqui nii t'anta kjolz̈cu lujlchic̈ha.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Jalla niz̈tiquiztan tjapa nii z̈oñinacaqui lujlsquin kuzziz cjissic̈ha. Nekztan lujlchizakazza.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Nii warcuquiz paa patac pakallawk tunca sojtan z̈oñinacatac̈ha.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Jaknuz̈t zapa mayni pecc̈haja jalla nuz̈ lujlchic̈ha. Jalla nuz̈ lujlz̈cu nii parti trig kuzinaca kjaz kotquin tjojtchic̈ha nii warcu cjez̈u cjeyajo.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Tjuñi tjewktanalla, warcu joojooñinacaqui nii yoka cherz̈cu ana pajatc̈ha. Pero tsjii puj atquin pjila iñz̈ta k'ar yoka z̈elatc̈ha. Nii yokquin warcu tsijtskatz pecatc̈ha.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Jalla nekztanaqui nii pajk quijtz̈ta jirunacz̈quiz mojkta kojchmi pootchic̈ha. Kjazquizpacha cutzic̈ha. Niz̈aza kochnaca jwerz̈cu, warcu irpiñi maderanaca cutsic̈ha. Nekztan pajk tultu, warcu juntuñ tucquin tsjijpsic̈ha tjami tanzjapa. Jalla niz̈tiquiztan warcuqui puju iñz̈ta yoka z̈catz̈inchic̈ha.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Jalla nuz̈ z̈catz̈incan, pizc curinti ojkñi kjaz jalla nekz cjissic̈ha. Jalla niz̈tiquiztan nii warcuqui kjaz koztan yokquiz quijtsic̈ha. Warcu tucquiztanaqui pjilquiz luzzitac̈ha. Ana jaknuz̈quin kissic̈ha. Niz̈aza warcu wirquiztanaqui kjaz ljojkikaz̈ warcu kjolatc̈ha.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Jalla nuz̈ cjen preso itzñi zultatunacaqui preso z̈oñinaca conz pecatc̈ha, ana atipskatzjapa kjazquiz narcan.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Zultatz̈ capitanazti Pablo liwriiz pecatc̈ha. Jalla niz̈tiquiztan presonaca conawc cjen atajichic̈ha. Nekztan mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Kjazquiz narñi zizñi z̈oñinaca, anc̈hucqui primiraqui kjazquiz luzna, yokquin irantizjapa.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Parti z̈oñinaca, anc̈hucqui tabla tanz̈cu kjazquiz zakaz luzna. —Jalla nuz̈ mantichic̈ha nii capitanaqui. Jalla nuz̈ tjappacha yokquin irantichic̈ha. Ana zinta ticzic̈ha.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.