Mateus 21

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 É he lé mwo ko engen me lé â *Iérusaléma wo Iésu me lépwo acémun den, ke lé caa âmwonuhi Betfagé, a mwopopwaalé na e mwonuhi a juwole ko ni Olivier. Ke e mi ne ngen lupwo alo acémun den wo Iésu.
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Ke e pii telu pie: «Geu â ha a mwopopwaalé na e ânebuhenye. Ke geu bo tooli nelang a buriko na lé taaeng, me a naîn. Ke geu tuwolu, ke geu péélu bé céiiéo.Lé hane ace buriko te Iésu|alt="Men with donkey" src="WA03894b.tif" size="col" ref="21.2"
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ke mepie lé tahimwokeu ko aceli geu pwo, ke geu hegi ne telé pie: “Nime Padaame kolu.” Ke lé o nelu teu.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 E tuie a bwopwonen naa, beme e pacuwohi ali e pii wo Padué, na e pwaadeniin bé wo pa péroféta ten pie:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 Go pii te Iérusaléma, pie:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Ke lu engen wo lupwoli acémun, ke lu te tai pwo ati nina e pii telu wo Iésu.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Ke lu pébé ali nyaa te buriko me ali naîn, ke lé ne ni epwén huîilu wo lépwo acémun den. Ke e bwo taa tebwo huîi ali nahi buriko wo Iésu.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Hiwon ni apulie na lé talihi ni mwaanu telé nge pwo a pwaaden ânebuhe Iésu [beme lé pipaunueng]. Ke ni béén, ke lé tahagéi ni mii acuwo na mwo wamin, ke lé ne pwo a pwaaden.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ke hiwon ni apulie na lé ânebun ke lé alecehe Iésu. Ke lé tai toii da pie:
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 É he e tehene nge Iérusaléma wo Iésu, ke te junihe emegéi na ati ni apulie ha a pwomwo ubwo, ke lé pitahimwolé pie: «He woo pa apulie ce?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Ke lé hegi ne telé ne ni apulie na lé âcéin pie: «Wo Iésu mu Nazaret é Galilé, pali péroféta [li genye tee ko ucéieng].»
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 E taa ha a *mwaiitihi wo Iésu, ke e peni wie nina lé pwojenep nelang. Ke e tamiibutihi ni taap te lépwo ataatééhi mwani, ke ni atebwo te lépwo a-icuhi meni.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ke e pii telé pie: «E pii ne he ni tii iitihi wo Padué pie: A mwa tong, ke bo toii kon pie a mwo ko pwoiitihi.Ésaïe 56.7
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Lé âbé céii Iésu ne ha a mwaiitihi ni bwi me ni tebwa, ke e pwo me wâé jélé.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Ke lé téetihi ne ni caa te lépwo *apwoâpwailo me ni *dotéén ko patén, he lé alihi ni naado na wâé na e pwo wo Iésu. Ke lé alihi mwo ni cuwo nahi ewa na lé cihe da ko miiden ne ha a mwaiitihi, ke lé pii pie: «Osana! Pa Naî Davita!»
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ke lé pii te Iésu pie: «He go teko téne nina lé pii ne ni cuwo nahi ewa ce?»
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Ke e nelé wo Iésu, ke e wie mu ha a pwomwo ubwo beme e â Bétani, ke e pule lang.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 É ha acaama hen, he e mwojuia ngemwo ha a pwomwo ubwo, ke menen.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Ke e alihi a *majing ne ko jije pwaaden, ke e piâmwonuhi, kehe e te ju tooli cehi ni madihin. Ke e pii ten pie: «O time o bo uce pwo mwo ce acehiko!»
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Heme lé alihi anaa wo lépwo acémun den, ke lé te nihe téetihi, ke lé pii pie: «Woté ace bwomunen me e piepin ko meiu?»
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «É pii tewé a juuju: Hemepie pwo ace céihi tewé, ke mepie time uce pinekepé tewé, ke o jan me geé pwo ana é pwo te pa majing ce. Ke o te jan mwo me geé pii te pa juwole ce pie: “Go engen mulang, ke go ole ha a jié!”, ke e o te pwo.
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 «Ati nina geé ilehi mu ko a pwoiitihi, ke geé bo hegi, hemepie geé céihi ne kon.»
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 E taa ha a mwaiitihi wo Iésu, ke e pacémuni ni apulie.
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 Ke e hegi ne telé pie: «Woéo mwo, ke é o mwo tahimwokewé ko a céiu naado. Ke hemepie geé hegi ne tong, ke é bo pii tewé pana e ne tong a pihuô me é pwo ni naado naa.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 Wooélé na e ne a pihuô te Ioane me e *pipuu apulie? Wo Padué, ai ni apulie?»
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ke mepie genye hegi ne ten pie: “É mu ko ni apulie”, ke é mulang, ke genye pipwocilekenye ne ko ni apulie na lé céihi ne ko Ioane!»
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ke é mu ko anaa, ke lé hegi ne te Iésu wo lépwo apihuô pie: «Meniing, time geme uce temehi.»
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 [E pwo-ocine telé wo Iésu pie]: «Ade celi geé niimihi ne ko a jepule ce?
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 «Ke e hegi ne ten wo paje pie: “Te muhi tong.”
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 «Ke e pii te pali céiu wo caa telu pie: “Pa naîng, go â penem ha apwoamu jenaa.”
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 «Ke woo hadenii lupwonaa celi e piténede caa telu?»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Be e âbé céiikewé wo Ioane pa apipuu apulie, beme e habwii tewé, wogewé a bele *Isaraéla, a pwaaden na *mwomwon ne he pwahamii Padué. Ke time geé uce céihi ne kon. Kehe icehi ana wo lépwo atai mwani me ni toomwo pwopwaaden, ke lé te céihi ne kon. Ke me geé alihi pie lé céihi, ke time geé uce pininim, me geé céihi ne kon.»
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 «Geé tabemi a céiu ocine:
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 «[Pwo ni wole alecehen] ke tuie nge ha a benaamwon ko tabwo ace tabe megele. Ke e ne ngen ni apenem den, beme lé â hegi ce den mu ko a pitii âdaanu, koja lépwoli awéihi ni éé tabe megele.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kehe icehi ana lé imwilé wo lépwoli awéihi ni tabe megele. Ke lé pitati pa bécéiuhen, ke lé taunu pa béalohen, ke lé taunu mwo pa béciéhen ko péi.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Ke e ne mwobé ni béé apenem. Kehe icehi ana te piwie ana lé pwo telé.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 Ke nebwén, ke e ne ngen pa naîn, be e piniimihi pie lé o paciitieng.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 «Kehe icehi ana me lé alieng he e tehene ngen, ke lé pipii telé pie: “Geé téne! Te weengaa kuti pana e bo eapwihi ali ni tabe megele ha ace céiu tan! Wâé heme nye ju taunueng, beme bo a denye ali ni tabe megele!”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ke lé imwieng, ke lé teuueng wie koja a apwoamu, ke lé taunueng.»
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 [Ke wo Iésu, ke e tahimwo lépwona lé ko tabemieng pie]: «Ke kona mepie e tehenebé wo pali eapwihi ali apwoamu, ke e o woté te ni apenem naa?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ke lé hegi ne te Iésu wo lépwo caa te lépwo apwoâpwailo, me lépwo apihuô pie: «E bo taunu lépwona lé pwotahinaado, ke e bo uce ne te ce béén a apwoamu, beme lé bo uce wéa kon. Ke é ha a benaamwon celi lé tabwo ace tabe megele hen, ke lé o bo ne ten ce den.»
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Ke e te pii telé mwo wo Iésu pie: «Kona time geé uce pine ana tii ne he ni tii iitihi?
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 — ausente —
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 — ausente —
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Lé temehi wo lépwo apihuô te lépwo apwoâpwailo me lépwo *Farasaio, pie e ko pwo-ocine ne kolé wo Iésu.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Ke te nimelé me lé imwieng. Kehe icehi ana mwotilé ko ni apulie, be te junihe hiwon ni béén na lé niimihi pie pa péroféta [te Padué].
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.