Mateus 21

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 É he lé mwo ko engen me lé â *Iérusaléma wo Iésu me lépwo acémun den, ke lé caa âmwonuhi Betfagé, a mwopopwaalé na e mwonuhi a juwole ko ni Olivier. Ke e mi ne ngen lupwo alo acémun den wo Iésu.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Ke e pii telu pie: «Geu â ha a mwopopwaalé na e ânebuhenye. Ke geu bo tooli nelang a buriko na lé taaeng, me a naîn. Ke geu tuwolu, ke geu péélu bé céiiéo.Lé hane ace buriko te Iésu|alt="Men with donkey" src="WA03894b.tif" size="col" ref="21.2"
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Ke mepie lé tahimwokeu ko aceli geu pwo, ke geu hegi ne telé pie: “Nime Padaame kolu.” Ke lé o nelu teu.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 E tuie a bwopwonen naa, beme e pacuwohi ali e pii wo Padué, na e pwaadeniin bé wo pa péroféta ten pie:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 Go pii te Iérusaléma, pie:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ke lu engen wo lupwoli acémun, ke lu te tai pwo ati nina e pii telu wo Iésu.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Ke lu pébé ali nyaa te buriko me ali naîn, ke lé ne ni epwén huîilu wo lépwo acémun den. Ke e bwo taa tebwo huîi ali nahi buriko wo Iésu.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Hiwon ni apulie na lé talihi ni mwaanu telé nge pwo a pwaaden ânebuhe Iésu [beme lé pipaunueng]. Ke ni béén, ke lé tahagéi ni mii acuwo na mwo wamin, ke lé ne pwo a pwaaden.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ke hiwon ni apulie na lé ânebun ke lé alecehe Iésu. Ke lé tai toii da pie:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 É he e tehene nge Iérusaléma wo Iésu, ke te junihe emegéi na ati ni apulie ha a pwomwo ubwo, ke lé pitahimwolé pie: «He woo pa apulie ce?»
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ke lé hegi ne telé ne ni apulie na lé âcéin pie: «Wo Iésu mu Nazaret é Galilé, pali péroféta [li genye tee ko ucéieng].»
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 E taa ha a *mwaiitihi wo Iésu, ke e peni wie nina lé pwojenep nelang. Ke e tamiibutihi ni taap te lépwo ataatééhi mwani, ke ni atebwo te lépwo a-icuhi meni.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ke e pii telé pie: «E pii ne he ni tii iitihi wo Padué pie: A mwa tong, ke bo toii kon pie a mwo ko pwoiitihi.Ésaïe 56.7
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Lé âbé céii Iésu ne ha a mwaiitihi ni bwi me ni tebwa, ke e pwo me wâé jélé.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ke lé téetihi ne ni caa te lépwo *apwoâpwailo me ni *dotéén ko patén, he lé alihi ni naado na wâé na e pwo wo Iésu. Ke lé alihi mwo ni cuwo nahi ewa na lé cihe da ko miiden ne ha a mwaiitihi, ke lé pii pie: «Osana! Pa Naî Davita!»
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ke lé pii te Iésu pie: «He go teko téne nina lé pii ne ni cuwo nahi ewa ce?»
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Ke e nelé wo Iésu, ke e wie mu ha a pwomwo ubwo beme e â Bétani, ke e pule lang.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 É ha acaama hen, he e mwojuia ngemwo ha a pwomwo ubwo, ke menen.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Ke e alihi a *majing ne ko jije pwaaden, ke e piâmwonuhi, kehe e te ju tooli cehi ni madihin. Ke e pii ten pie: «O time o bo uce pwo mwo ce acehiko!»
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Heme lé alihi anaa wo lépwo acémun den, ke lé te nihe téetihi, ke lé pii pie: «Woté ace bwomunen me e piepin ko meiu?»
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «É pii tewé a juuju: Hemepie pwo ace céihi tewé, ke mepie time uce pinekepé tewé, ke o jan me geé pwo ana é pwo te pa majing ce. Ke o te jan mwo me geé pii te pa juwole ce pie: “Go engen mulang, ke go ole ha a jié!”, ke e o te pwo.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 «Ati nina geé ilehi mu ko a pwoiitihi, ke geé bo hegi, hemepie geé céihi ne kon.»
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 E taa ha a mwaiitihi wo Iésu, ke e pacémuni ni apulie.
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Ke e hegi ne telé pie: «Woéo mwo, ke é o mwo tahimwokewé ko a céiu naado. Ke hemepie geé hegi ne tong, ke é bo pii tewé pana e ne tong a pihuô me é pwo ni naado naa.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Wooélé na e ne a pihuô te Ioane me e *pipuu apulie? Wo Padué, ai ni apulie?»
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Ke mepie genye hegi ne ten pie: “É mu ko ni apulie”, ke é mulang, ke genye pipwocilekenye ne ko ni apulie na lé céihi ne ko Ioane!»
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ke é mu ko anaa, ke lé hegi ne te Iésu wo lépwo apihuô pie: «Meniing, time geme uce temehi.»
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 [E pwo-ocine telé wo Iésu pie]: «Ade celi geé niimihi ne ko a jepule ce?
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 «Ke e hegi ne ten wo paje pie: “Te muhi tong.”
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 «Ke e pii te pali céiu wo caa telu pie: “Pa naîng, go â penem ha apwoamu jenaa.”
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 «Ke woo hadenii lupwonaa celi e piténede caa telu?»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Be e âbé céiikewé wo Ioane pa apipuu apulie, beme e habwii tewé, wogewé a bele *Isaraéla, a pwaaden na *mwomwon ne he pwahamii Padué. Ke time geé uce céihi ne kon. Kehe icehi ana wo lépwo atai mwani me ni toomwo pwopwaaden, ke lé te céihi ne kon. Ke me geé alihi pie lé céihi, ke time geé uce pininim, me geé céihi ne kon.»
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 «Geé tabemi a céiu ocine:
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 «[Pwo ni wole alecehen] ke tuie nge ha a benaamwon ko tabwo ace tabe megele. Ke e ne ngen ni apenem den, beme lé â hegi ce den mu ko a pitii âdaanu, koja lépwoli awéihi ni éé tabe megele.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Kehe icehi ana lé imwilé wo lépwoli awéihi ni tabe megele. Ke lé pitati pa bécéiuhen, ke lé taunu pa béalohen, ke lé taunu mwo pa béciéhen ko péi.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ke e ne mwobé ni béé apenem. Kehe icehi ana te piwie ana lé pwo telé.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Ke nebwén, ke e ne ngen pa naîn, be e piniimihi pie lé o paciitieng.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 «Kehe icehi ana me lé alieng he e tehene ngen, ke lé pipii telé pie: “Geé téne! Te weengaa kuti pana e bo eapwihi ali ni tabe megele ha ace céiu tan! Wâé heme nye ju taunueng, beme bo a denye ali ni tabe megele!”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ke lé imwieng, ke lé teuueng wie koja a apwoamu, ke lé taunueng.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 [Ke wo Iésu, ke e tahimwo lépwona lé ko tabemieng pie]: «Ke kona mepie e tehenebé wo pali eapwihi ali apwoamu, ke e o woté te ni apenem naa?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ke lé hegi ne te Iésu wo lépwo caa te lépwo apwoâpwailo, me lépwo apihuô pie: «E bo taunu lépwona lé pwotahinaado, ke e bo uce ne te ce béén a apwoamu, beme lé bo uce wéa kon. Ke é ha a benaamwon celi lé tabwo ace tabe megele hen, ke lé o bo ne ten ce den.»
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ke e te pii telé mwo wo Iésu pie: «Kona time geé uce pine ana tii ne he ni tii iitihi?
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 — ausente —
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 — ausente —
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Lé temehi wo lépwo apihuô te lépwo apwoâpwailo me lépwo *Farasaio, pie e ko pwo-ocine ne kolé wo Iésu.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ke te nimelé me lé imwieng. Kehe icehi ana mwotilé ko ni apulie, be te junihe hiwon ni béén na lé niimihi pie pa péroféta [te Padué].
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.