Lucas 9

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 — ausente —
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ke e pii telé pie: «Geé nemwo pé ce naado hemepie geé engen: mepie ace bwaja, me ace élele, me ace pwoloa, me ce mwani. Ke geé te cuwohe cehi ace epwén celi te céiu.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 «Ke mepie lé hegikewé ne ha ace céiu pwomwo, ke wâé heme geé mu lang, dieli geé bo engemwo mu ha a duaan naa.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Ke mepie time uce nime ni apulie me lé hegikewé ne ha ace céiu duaan, ke geé engen mulang. Ke geé tagiliihi ni muu pule ko ni awé, beme geé habwii pie time uce wâé ni huô telé [be muhi telé ko a pwooti te Padué].»
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Ke lé engen wo lépwo apostolo nge he ni mwopopwaalé, ke lé patemehi a Pwooti Wâé, ke lé pwo me tieden ni cunu ko ni apulie.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 — ausente —
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 — ausente —
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 — ausente —
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Lé mwojuia mwo wo lépwo apostolo [mu he ni mwopopwaalé, ke lé pitapitilé] ne pele Iésu. Ke lé uti ten ati ni naado na lé pwo. Ke e péélé nge ha a céiu duaan na te piticie hen, mwonuhi a mwopopwaalé Betsaïda.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Kehe icehi ana hiwon ni apulie na lé téne pie lé â lang, ke lé âcéilé. Ke e hegilé wo Iésu, ke e pacémunilé ko a Mwametau te Padué, ke e pwo me tieden ni cunu kolé.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Ke é he babwén, ke lé âbé céiieng wo lépwo acémun den, ke lé pii ten pie: «Go ne ngemwo ni apulie ce, nge he ni mwopopwaalé, me ni pwomwo na e mwonu, beme lé pé ce wiinaado telé, ke me lé pule ngelang. Be apiticie éni.»
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «Ûhu! Geé ne ce wiinaado telé!»Nim ni pwoloa ke alo ni ikua|alt="5 loaves and 2 fish" src="hk00155b.tif" size="col" ref="9.13"
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Be élé nge ha a 5000 ni apulie aiu.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ke lé ténedehi, ke lé pwo me lé tai tebwo ne li apulie.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Ke e pé li pwoloa li nim me lupwoli ikua wo Iésu. Ke e alehede da he miiden, ke e pwo-olé te Padué. Ke e ebii li pwoloa, ke e ne te lépwo acémun den, me lé pwopatihi ne ha a pubu apulie.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ke lé tai wiinaado ati, ke caa pwoluu jélé. Ke lé taineibuhi mwo ni nehi mepwoloa, ke lé paobaanihi ni élele na 12 kon.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 É ha a céiu tan, ke e te pwoiitihi wo Iésu ne ha a céiu duaan na apiticie, weeng me ni acémun den. Ke e tahimwolé pie: «Kona lé pii pie woté ne kong ne ni apulie? Lé pii pie woéo, ke woo?»
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Ke lé hegi ne ten pie: «Lé pii ne ni béén pie, wogo, ke wo Ioane pa apipuu apulie. Ke lé pii ne ni béén pie, wo péroféta Élia. Ke lé pii mwo wo lépwo béén pie, pa céiu béé lépwo péroféta ânebun na e caa mulie cemwo.»
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Ke e tahimwolé wo Iésu pie: «Ke kona wogewé ke?»
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Kehe icehi ana e te junihe paciitihi kolé me lé nemwo pii anaa te ni apulie.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 E pii telé pie: «O bo tuie ni benaamwon na é bo nihe mu he ni picani hen, woéo, pa Nahi Apulie. Be wo lépwo apihuô, me lépwo caa te lépwo *apwoâpwailo, me ni *dotéén ko patén, ke o te muhi telé kong. Ke lé bo pwo me é mele. Kehe icehi ana é ha a béciéhe ni tan alecehen, ke é bo mulie cemwo.»
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 E pii te ati ni apulie wo Iésu pie: «Wo paceli nimen me e âbé céing [beme pa acémun dong] ke me e nemwo bo uce piniimieng mwo. Kehe wâé heme e canihi téteda he ni tan a *kuricé ten, ke me e âbé céing.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Be wo pana nimen me e celuimi a mulihen, ke e o patieden. Kehe wo pana e patieden a mulihen mu kong, ke o celuimieng.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 He ade ne te pa apulie, hemepie e hegi ati ni naamuu a bwohemwo, ke me e patieden a mulihen?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 «Wo lépwo béén, ke tanim jélé kong me a pwooti tong, ne ânebuhe ni apulie. Ke heme wonaa, ke woéo pa Nahi Apulie, ke o bo tanim jo kolé, hemepie é bo âmwobé. É ha a tan naa, ke o bo habwii a bwo ubwo na a wâé teme, woéo me Caa tong, me ni *âcélo iitihi.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ke é pii tewé a juuju pie: E bo ne éni a Mwametau ten wo Padué, ati ne ha a junuun. Ke pwo lépwo béén na élé éni jenaa na lé o mwo te alihi anaa, ânebuhe ce bwo mele telé.»
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 É he na 8 ni tan alecehe a bwopiine ni pwooti naa te Iésu, ke e pé Pétéru, me Ioane, me Cang. Ke lé taa pwo juwole beme lé pwoiitihi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ke é he e mwo ko pwoiitihi wo Iésu, ke pitaatééhi a bwo alihi na a pwahamiin. Ke â pwojo ni epwénen, pwohewii a pwéélang ko a ilehi.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Ke [lé te ali kuti] lupwo apulie na lé picihe me weeng: wo *Moosé, me Élia, [lupwo alo péroféta ânebun na piubwo julu].
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Ke lu âbeetieng ne ha a bwo ubwo na a wâé te Padué. Ke lé picihe ko a bwo â mele ten ne *Iérusaléma.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ke me lé mwo ko wonaa, ke wo Pétéru me lupwo acémun béén, he lé mwo ko pule ko a bwo mwaale jélé. Ke me lé ûmiê, ke lé alihi *a wâé te Iésu, ke lé ali lupwoli apulie, li lu mu pelen.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Ke me lu engen koja Iésu wo Moosé me Élia, ke e pii ten wo Pétéru pie: «Éé! Pa apipune, te nihe wâé heme genye ko mu éni. Wâé heme geme pacuuli ce mwa mwaanu celi cié, beme a dem a céiu, ke me a de Moosé a céiu, ke me a de Élia a céiu.»
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 É he e mwo tee ko cihe, ke e te âbé kuti a menii, ke e taluilé ko a démen. Ke te nihe mwoti lépwo acémun den.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ke lé téne a pwocihe bé mu ha ali menii, na e pii pie: «Wo paje, ke pa Naîng [na te céiu nang] na é caa pipégalieng. Ke geé piténedeeng!»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Ke é alecehen, ke lé alihi pie, caa te piwoélé cehi me Iésu. Ke lé te cile me delé ha a benaamwon naa, ke time lé uce piuti te ni apulie.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 É ha acaama hen, ke lé homwobé mu pwo juwole wo Iésu me lépwo acémun den na cié jélé. Ke lé âbé céii Iésu ne ni apulie na nihe hiwon jélé.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Pwo pa céiu béélé, na e toii da pie: «Pa apipune, é ileko pie, go picani te pa naîng, na te ju céiu nang.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Be e mu pééeng a duéé, ke e mu pwo me e wiikau, ke e mu pegiliieng, ke e mu tahieng ole pwo bwohemwo, ke e pwo me téte ni tabepwon. Ke e mu te nihe pwotahinaado ne kon, ânebuhe a bwo wie mu kon.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Ke é ile ni acémun dem pie, me lé peni ali duéé, kehe icehi ana time uce jan ne kolé.»
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Ke e pii telé wo Iésu pie: «[É pipwoééhewé] wogewé ni apulie jenaa! Mwo te time geé uce téele céihi, be wogewé ni apwo mwoiu pun! O é dieli éniile celi é o mwo tee mu pelewé, ke me é mwo tee picani ne kowé? Pébé éni pa cuwo ewa naa!»
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 He lé mwo ko pééeng bé, ke e tahieng ole pwo bwohemwo na ali duéé, ke e pegiliieng. Ke e te penieng kuti wo Iésu. Ke e pwo me tieden ali cunu ko pali ewa aiu, ke e neeng de caa ten.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ke lé te nihe téetihi ati ne ni apulie na lé alihi a inenaado naa ko a junuu Padué.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Ke wogewé, ke geé téne ehi ani: O bo icuéo te ni apulie, woéo pa Nahi Apulie. Ke lé bo imwiéo, [ke lé bo pwo me é mele].»
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Kehe icehi ana time lé uce temehi ana e pii. Be time uce pwaale ne telé a bwopiinen. Kehe mwotilé me lé tahimwoeng kon.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 É alecehen, ke lé tabuhi picihe wo lépwo acémun den, ke lé pitahimwolé pie: «Kona woo paceli piubwo nang ne ha awiemenye?»
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Kehe icehi ana e te temehi ni pwonimelé wo Iésu. Ke e pé pa cuwo nahi ewa, ke e neeng cebwon.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Ke e pii telé pie: «Wo pana e hegi ne he niing pace cuwo nahi ewa pwohewii paje, ke e hegiéo. Ke wo pana e hegiéo, ke e hegi mwo pana e neéo bé. Be wo pana nihe piwahin nang mu hadeniiwé ati, ke weeng pana piubwo nang.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 E pii wo Ioane te Iésu pie: «Pa apwopune, geme ali pa céiu apulie na e peni ni duéé ne he niim. Ke geme pii ten pie me e nemwo pwo, be time uce pa béénye.»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Ke e hegi ne telé pie: «Geé nemwo tanyuueng! Be wo pana time e uce âbédekenye, ke pa béénye.»
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 E o caa tuie a benaamwon na me ece a bwohemwo ce wo Iésu. Ke e te nihe pipamwoiueng, beme e â Iérusaléma.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ke e ne ngen lépwo apipépwooti ten, me lé â ha a céiu mwopopwaalé ne ha amu ne *Samari, beme lé bo piwâam ko ace bwo tuie ngen den.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Kehe icehi ana wo lépwo apulie lang, ke muhi telé me lé hegieng, be e engen me e â Iérusaléma [a pwomwo ubwo na e ha amu *Judé].
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 É heme lu téne anaa wo lupwo acémun den, wo Cang me Ioane, ke lu pii ten pie: «Padaame, hemepie nimem, ke gemu o ilehi a miû me e opé mu he miiden, beme e bo cinilé!»
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Ke e biteeng wo Iésu, ke e henilu {pie: «Time geu uce temehi pie he ade jenenaado na e cihe kou.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Be woéo pa Nahi Apulie, ke time é uce âbé beme lé mele wo lépwo apulie, kehe é âbé beme é celuimilé.»}
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 É he lé ko â he pwaaden, ke e âbé céii Iésu wo pa céiu apulie, ke e pii ten pie: «[Nimung me] é âcéim na ati he ce piduaan celi go bo â hen.»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Ni wota apiaba, ke pwo ni amwaale telé; ke ni meni, ke pwo ni mwonahilé. Kehe woéo, pa Nahi Apulie, ke te tice duaan celi me é mwaale hen.»
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Ke e pii te pa céiu apulie wo Iésu pie: «Go âbé céing.» Kehe icehi ana e pii pie: «Mwo cuwo lang, beme é mwo â pineduwo caa tong.»
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Go necu ni amele me lé te pineduwolé! Kehe wogo, ke go pipatemehi a Mwametau te Padué.»
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 E pii te Iésu wo pa céiu apulie pie: «Padaame, é bo te âdé céim. Kehe icehi ana go mwo neéo beme é mwo â pine a pwomwoiu tong.»
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Wo pana e ne a in ko a béum, ke me e niê ocemwo, ke time uce jan ne kon, me e taa ha a Mwametau te Padué.»
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.