Lucas 9
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARA
1 — ausente —
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 — ausente —
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ke e pii telé pie: «Geé nemwo pé ce naado hemepie geé engen: mepie ace bwaja, me ace élele, me ace pwoloa, me ce mwani. Ke geé te cuwohe cehi ace epwén celi te céiu.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 «Ke mepie lé hegikewé ne ha ace céiu pwomwo, ke wâé heme geé mu lang, dieli geé bo engemwo mu ha a duaan naa.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ke mepie time uce nime ni apulie me lé hegikewé ne ha ace céiu duaan, ke geé engen mulang. Ke geé tagiliihi ni muu pule ko ni awé, beme geé habwii pie time uce wâé ni huô telé [be muhi telé ko a pwooti te Padué].»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Ke lé engen wo lépwo apostolo nge he ni mwopopwaalé, ke lé patemehi a Pwooti Wâé, ke lé pwo me tieden ni cunu ko ni apulie.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 — ausente —
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 — ausente —
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 — ausente —
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Lé mwojuia mwo wo lépwo apostolo [mu he ni mwopopwaalé, ke lé pitapitilé] ne pele Iésu. Ke lé uti ten ati ni naado na lé pwo. Ke e péélé nge ha a céiu duaan na te piticie hen, mwonuhi a mwopopwaalé Betsaïda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Kehe icehi ana hiwon ni apulie na lé téne pie lé â lang, ke lé âcéilé. Ke e hegilé wo Iésu, ke e pacémunilé ko a Mwametau te Padué, ke e pwo me tieden ni cunu kolé.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ke é he babwén, ke lé âbé céiieng wo lépwo acémun den, ke lé pii ten pie: «Go ne ngemwo ni apulie ce, nge he ni mwopopwaalé, me ni pwomwo na e mwonu, beme lé pé ce wiinaado telé, ke me lé pule ngelang. Be apiticie éni.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «Ûhu! Geé ne ce wiinaado telé!»Nim ni pwoloa ke alo ni ikua|alt="5 loaves and 2 fish" src="hk00155b.tif" size="col" ref="9.13"
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Be élé nge ha a 5000 ni apulie aiu.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Ke lé ténedehi, ke lé pwo me lé tai tebwo ne li apulie.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Ke e pé li pwoloa li nim me lupwoli ikua wo Iésu. Ke e alehede da he miiden, ke e pwo-olé te Padué. Ke e ebii li pwoloa, ke e ne te lépwo acémun den, me lé pwopatihi ne ha a pubu apulie.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ke lé tai wiinaado ati, ke caa pwoluu jélé. Ke lé taineibuhi mwo ni nehi mepwoloa, ke lé paobaanihi ni élele na 12 kon.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 É ha a céiu tan, ke e te pwoiitihi wo Iésu ne ha a céiu duaan na apiticie, weeng me ni acémun den. Ke e tahimwolé pie: «Kona lé pii pie woté ne kong ne ni apulie? Lé pii pie woéo, ke woo?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ke lé hegi ne ten pie: «Lé pii ne ni béén pie, wogo, ke wo Ioane pa apipuu apulie. Ke lé pii ne ni béén pie, wo péroféta Élia. Ke lé pii mwo wo lépwo béén pie, pa céiu béé lépwo péroféta ânebun na e caa mulie cemwo.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ke e tahimwolé wo Iésu pie: «Ke kona wogewé ke?»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Kehe icehi ana e te junihe paciitihi kolé me lé nemwo pii anaa te ni apulie.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 E pii telé pie: «O bo tuie ni benaamwon na é bo nihe mu he ni picani hen, woéo, pa Nahi Apulie. Be wo lépwo apihuô, me lépwo caa te lépwo *apwoâpwailo, me ni *dotéén ko patén, ke o te muhi telé kong. Ke lé bo pwo me é mele. Kehe icehi ana é ha a béciéhe ni tan alecehen, ke é bo mulie cemwo.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 E pii te ati ni apulie wo Iésu pie: «Wo paceli nimen me e âbé céing [beme pa acémun dong] ke me e nemwo bo uce piniimieng mwo. Kehe wâé heme e canihi téteda he ni tan a *kuricé ten, ke me e âbé céing.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Be wo pana nimen me e celuimi a mulihen, ke e o patieden. Kehe wo pana e patieden a mulihen mu kong, ke o celuimieng.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 He ade ne te pa apulie, hemepie e hegi ati ni naamuu a bwohemwo, ke me e patieden a mulihen?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 «Wo lépwo béén, ke tanim jélé kong me a pwooti tong, ne ânebuhe ni apulie. Ke heme wonaa, ke woéo pa Nahi Apulie, ke o bo tanim jo kolé, hemepie é bo âmwobé. É ha a tan naa, ke o bo habwii a bwo ubwo na a wâé teme, woéo me Caa tong, me ni *âcélo iitihi.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ke é pii tewé a juuju pie: E bo ne éni a Mwametau ten wo Padué, ati ne ha a junuun. Ke pwo lépwo béén na élé éni jenaa na lé o mwo te alihi anaa, ânebuhe ce bwo mele telé.»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 É he na 8 ni tan alecehe a bwopiine ni pwooti naa te Iésu, ke e pé Pétéru, me Ioane, me Cang. Ke lé taa pwo juwole beme lé pwoiitihi.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ke é he e mwo ko pwoiitihi wo Iésu, ke pitaatééhi a bwo alihi na a pwahamiin. Ke â pwojo ni epwénen, pwohewii a pwéélang ko a ilehi.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ke [lé te ali kuti] lupwo apulie na lé picihe me weeng: wo *Moosé, me Élia, [lupwo alo péroféta ânebun na piubwo julu].
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Ke lu âbeetieng ne ha a bwo ubwo na a wâé te Padué. Ke lé picihe ko a bwo â mele ten ne *Iérusaléma.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ke me lé mwo ko wonaa, ke wo Pétéru me lupwo acémun béén, he lé mwo ko pule ko a bwo mwaale jélé. Ke me lé ûmiê, ke lé alihi *a wâé te Iésu, ke lé ali lupwoli apulie, li lu mu pelen.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Ke me lu engen koja Iésu wo Moosé me Élia, ke e pii ten wo Pétéru pie: «Éé! Pa apipune, te nihe wâé heme genye ko mu éni. Wâé heme geme pacuuli ce mwa mwaanu celi cié, beme a dem a céiu, ke me a de Moosé a céiu, ke me a de Élia a céiu.»
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 É he e mwo tee ko cihe, ke e te âbé kuti a menii, ke e taluilé ko a démen. Ke te nihe mwoti lépwo acémun den.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ke lé téne a pwocihe bé mu ha ali menii, na e pii pie: «Wo paje, ke pa Naîng [na te céiu nang] na é caa pipégalieng. Ke geé piténedeeng!»
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ke é alecehen, ke lé alihi pie, caa te piwoélé cehi me Iésu. Ke lé te cile me delé ha a benaamwon naa, ke time lé uce piuti te ni apulie.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 É ha acaama hen, ke lé homwobé mu pwo juwole wo Iésu me lépwo acémun den na cié jélé. Ke lé âbé céii Iésu ne ni apulie na nihe hiwon jélé.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Pwo pa céiu béélé, na e toii da pie: «Pa apipune, é ileko pie, go picani te pa naîng, na te ju céiu nang.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Be e mu pééeng a duéé, ke e mu pwo me e wiikau, ke e mu pegiliieng, ke e mu tahieng ole pwo bwohemwo, ke e pwo me téte ni tabepwon. Ke e mu te nihe pwotahinaado ne kon, ânebuhe a bwo wie mu kon.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Ke é ile ni acémun dem pie, me lé peni ali duéé, kehe icehi ana time uce jan ne kolé.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Ke e pii telé wo Iésu pie: «[É pipwoééhewé] wogewé ni apulie jenaa! Mwo te time geé uce téele céihi, be wogewé ni apwo mwoiu pun! O é dieli éniile celi é o mwo tee mu pelewé, ke me é mwo tee picani ne kowé? Pébé éni pa cuwo ewa naa!»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 He lé mwo ko pééeng bé, ke e tahieng ole pwo bwohemwo na ali duéé, ke e pegiliieng. Ke e te penieng kuti wo Iésu. Ke e pwo me tieden ali cunu ko pali ewa aiu, ke e neeng de caa ten.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ke lé te nihe téetihi ati ne ni apulie na lé alihi a inenaado naa ko a junuu Padué.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Ke wogewé, ke geé téne ehi ani: O bo icuéo te ni apulie, woéo pa Nahi Apulie. Ke lé bo imwiéo, [ke lé bo pwo me é mele].»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kehe icehi ana time lé uce temehi ana e pii. Be time uce pwaale ne telé a bwopiinen. Kehe mwotilé me lé tahimwoeng kon.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 É alecehen, ke lé tabuhi picihe wo lépwo acémun den, ke lé pitahimwolé pie: «Kona woo paceli piubwo nang ne ha awiemenye?»
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Kehe icehi ana e te temehi ni pwonimelé wo Iésu. Ke e pé pa cuwo nahi ewa, ke e neeng cebwon.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Ke e pii telé pie: «Wo pana e hegi ne he niing pace cuwo nahi ewa pwohewii paje, ke e hegiéo. Ke wo pana e hegiéo, ke e hegi mwo pana e neéo bé. Be wo pana nihe piwahin nang mu hadeniiwé ati, ke weeng pana piubwo nang.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 E pii wo Ioane te Iésu pie: «Pa apwopune, geme ali pa céiu apulie na e peni ni duéé ne he niim. Ke geme pii ten pie me e nemwo pwo, be time uce pa béénye.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ke e hegi ne telé pie: «Geé nemwo tanyuueng! Be wo pana time e uce âbédekenye, ke pa béénye.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 E o caa tuie a benaamwon na me ece a bwohemwo ce wo Iésu. Ke e te nihe pipamwoiueng, beme e â Iérusaléma.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ke e ne ngen lépwo apipépwooti ten, me lé â ha a céiu mwopopwaalé ne ha amu ne *Samari, beme lé bo piwâam ko ace bwo tuie ngen den.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Kehe icehi ana wo lépwo apulie lang, ke muhi telé me lé hegieng, be e engen me e â Iérusaléma [a pwomwo ubwo na e ha amu *Judé].
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 É heme lu téne anaa wo lupwo acémun den, wo Cang me Ioane, ke lu pii ten pie: «Padaame, hemepie nimem, ke gemu o ilehi a miû me e opé mu he miiden, beme e bo cinilé!»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ke e biteeng wo Iésu, ke e henilu {pie: «Time geu uce temehi pie he ade jenenaado na e cihe kou.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Be woéo pa Nahi Apulie, ke time é uce âbé beme lé mele wo lépwo apulie, kehe é âbé beme é celuimilé.»}
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 É he lé ko â he pwaaden, ke e âbé céii Iésu wo pa céiu apulie, ke e pii ten pie: «[Nimung me] é âcéim na ati he ce piduaan celi go bo â hen.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Ni wota apiaba, ke pwo ni amwaale telé; ke ni meni, ke pwo ni mwonahilé. Kehe woéo, pa Nahi Apulie, ke te tice duaan celi me é mwaale hen.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ke e pii te pa céiu apulie wo Iésu pie: «Go âbé céing.» Kehe icehi ana e pii pie: «Mwo cuwo lang, beme é mwo â pineduwo caa tong.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Go necu ni amele me lé te pineduwolé! Kehe wogo, ke go pipatemehi a Mwametau te Padué.»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 E pii te Iésu wo pa céiu apulie pie: «Padaame, é bo te âdé céim. Kehe icehi ana go mwo neéo beme é mwo â pine a pwomwoiu tong.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Ke e hegi ne ten wo Iésu pie: «Wo pana e ne a in ko a béum, ke me e niê ocemwo, ke time uce jan ne kon, me e taa ha a Mwametau te Padué.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.