Lucas 8
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs NVI
1 É alecehen, ke lé engen wo Iésu me lépwo 12 acémun den, ke lé â nge he ni pwomwo ubwo me ni mwopopwaalé. Ke e patemehi ngelang a Pwooti Wâé ko a Mwametau te Padué.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Pwo mwo ni toomwo na lé âcéi Iésu: wo léli toomwo li e pwo me tieden ni cunu kolé, me pawiehi mu kolé ni duéé:
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Wo Jeanne, êgi mwode Chuza, pa caa te lépwo apipenem de pa daame *Érode;
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Nihe hiwon ni apulie na lé âbé céii Iésu mu he ni muko mwopopwaalé. Ke e pii telé a ocine ce:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 «E bwo mu wo pa céiu apulie, ke e bwo wie ha a céiu tan, beme e tagiliihi ni âdaanu. Ke é he e ko tagiliihi, ke lé tupwo nge pwo pwaaden ni béé pidenaado, ke lé engen pwon ne ni apulie. Ke lé âbé ne ni meni, ke lé wii ati.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ke ni béén, ke lé tupwo ne ha a wii péi. Ke lé te pwome cim, kehe icehi ana lé meiu, be te tice tabe lang.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ke ni béén, ke lé tupwo ne ha awieme ni mwawi ubwo. Ke me lé tai picim, ke lé taunuhi li pidenaado.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ke ni béén, ke lé tupwo ne ha a pule na wâé. Ke lé cim, ke piubwo jélé da, ke lé ne ni acehin na nihe hiwon, die ko 100.»
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Lé tahimwo Iésu wo lépwo acémun den ko ace bwopiine a ocine naa.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ke e hegi ne telé pie: «E ne tewé wo Padué me geé temehi a ju bwomune a Mwametau ten. Kehe ni béé apulie, ke lé te ju téne cehi ni ocine beme: Lé tee omehi taaci, kehe time lé uce alihi temehi; ke lé tee téne taaci, kehe time lé uce téne temehi.» Ésaïe 6.9
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 E pii telé mwo wo Iésu pie: «Weengi a bwopiine a ocine naa: Ni pide âdaanu, ke a pwooti te Padué.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 «[Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo nge pwo pwaaden.] A pwaaden, ke ni apulie na lé téne a pwooti, kehe icehi ana e tuiebé mwo wo *Caatana, ke e céi cemwohi a pwooti mu he ni pwonimelé. Be koli lé bo céihi ne kon, ke bo celuimilé.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 «Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo ne ha a wii péi. [A wii péi] ke ni apulie na lé hegi a pwooti ne ha a pipwodéén, ke lé tabuhi céihi ne kon ha a céiu benaamwon. Kehe icehi ana time e uce pwo waan ne kolé a pwooti na lé téne. Ke me e tuie ne kolé ni tacebwén, ke lé patieden ni céihi telé.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 «Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo ne he ni mwawi ubwo. [A pule naa] ke ni apulie na lé téne a pwooti, kehe icehi ana me lé caa engen, ke pinekepé ne telé ne ko ni naado na e tuie ne pwo a bwohemwo ce. Ke lé téte cehi a mwani me ni naamuu bwohemwo, me ni naado na wâé telé. É mu ko ninaa, ke time lé uce ne ce acehin celi megele.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 «Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo ne ha a pule na wâé. [Ke a pule naa] ke ni apulie na lé téne a pwooti, ke lé hegi ne he ni pwonimelé na wâé, ke lé ténedehi, ke lé cumang ne kon, ke pwo acehi a pwooti ne kolé.»
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 [E pii telé mwo wo Iésu pie]: «Time nye uce ne miû ko a mwomiû, me nye talui ko ace cio, ai me nye ne haahi ace apule! Kehe genye ne da ko miiden, beme lé o alihi ehi, ne nina lé â taabé ha a mwa.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Ati ni naado na neduwohi, ke o bo habwii ne ha a pwéélang, beme nye alihi ehi.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Geé cile ni pwooti na geé téne [beme piubwo da nina geé temehi]. Be wo pana caa pwo ne ten, ke o ne mwo pwon ce béén. Kehe wo pana te tice ten, ke o pétaabwon kojaeng a nehinaado na e niimihi pie e pelen.»
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 É alecehen, ke lé tuiebé wo nyaa te Iésu me lépwo ciéén, beme lé alieng. Kehe icehi ana pwocoon me lé â céiieng ko a bwo hiwon ni apulie na lé aujenieng.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ke e pii te Iésu wo pa céiu apulie pie: «Aje, élé âoté pwomwo wo nyaa tem me lépwo ciéém. Be nimelé me lé aliko.»
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ke e hegi ne telé pie: «Ê nyaa tong me ni ciééng, ke ni apulie na lé téne a pwooti te Padué, ke lé piténedehi.»
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 É ha a céiu tan, ke lé taa pwo a céiu ong wo Iésu me lépwo acémun den. Ke e pii telé pie: «Genye gaale ângedé ko a céiu duaa jié.» Ke lé engen.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Ke me lé ko ân, ke e pule wo Iésu. Ke e tabuhi tahieng me ubwo a dan he jié. Ke ubwo a tabe, ke e taa ha ali ong.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Ke lé paûmiê Iésu, ke lé pii ten pie: «Pa apipune, genye o caa mwiiê!»
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Ke e pii telé pie: «É ko ade na time geé uce céihi?»
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Lé tuie nge ha amu Gadara wo Iésu me lépwo acémun den, he bebenihe a amu Galilé.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ke e tahimwoeng wo Iésu pie: «He pii e woté ace niim?»
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Ke lé wâgo ko Iésu, me pii ten pie: «Go nemwo tahikeme ne ha a pwon na tice anebwén kon!»
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Ke he pwo a pubu puwokwo na nihe hiwon jélé na lé ko um gaale hamwo a juwole, ke lé pii ten ne li duéé pie: «Kehe go nekeme me geme taa he ni puwokwo ne.»
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ke lé wie mu ko pali apulie, ke lé gaale he li puwokwo. Ke lé te téte kuti li puwokwo mu pwo juwole, ke lé téele ne he tabe, ke lé mwiiê.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Me lé alihi ana e tuie wo lépwo awéihi puwokwo, ke lé te téte kuti, beme lé â uti a jepule naa, ne he ni mwopopwaalé ke é na ati ha amu.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Ke lé âbé ni apulie, beme lé alihi ana e tuie. Ke me lé âbé mwonu Iésu, ke lé ali pali apulie li e pawiehi li duéé mu kon, he e caa ko tebwo ânebuhe Iésu. Ke e caa cuwohe ni epwén, be caa ju wâé nang. Ke te junihe emegéi nalé.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Ke wo lépwona lé alihi nina e tuie, ke lé piuti te lépwo béén ali jepule ko a bwo wâé nang mwo.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ke te junihe mwoti ati ni apulie ha amu naa, é Gadara. Ke lé pii te Iésu pie me e engen kojalé.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 [Me e pwo me e engen] ke e âbé ileeng wo pali apulie li lé wie mu kon li duéé pie, me e âcéin. Kehe icehi ana e hegi ne ten pie:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 «Go mwojuia ngemwo pelem, ke go uti ati ni naado na e pwo ne kom wo Padué!»
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 E tuie gaapé wo Iésu mu ko a céiu duaan ko a jié. Ke lé hegieng ne ni apulie lang, be lé tee ko ucéieng.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ke e tuiebé wo pa céiu apulie na a niin pie Jaïrus, pa céiu caa te *mwotapitihi. Ke e tidihi jilin ne ânebuhe Iésu, ke e wâgo kon pie, me e âcéin die ha a pomwa ten.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Be pwo ê naîn na te céiu nang na caa 12 ni jo hen, na e caa pwo me e mele. Ke e âcéin wo Iésu.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ke e mu ha awieme ni apulie naa ê céiu toomwo na caa 12 ni jo na cunu nang hen, be e mu tuie ni benaamwon na e mu téte kon a cewéle. Ke e caa te ju patieden ni mwani ten ne ko ni dotéén, kehe icehi ana time uce jan me lé pwo me tieden a cunu kon.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Ke e piâbé alecehe Iésu, ke e ti ko a baaé epwénen. Ke e te cuwo kuti a bwo téte na ali cewéle.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Ke e pii wo Iésu pie: «Wooélé na e ti ko a epwénung?»
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Kehe icehi ana e pii mwo wo Iésu pie: «Pwo pace céiu apulie celi e ti ko a epwénung, be é téne pie e engen mu kong a céiu duaa niihung.»
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ke te ju éjén êgi toomwo ko a bwo mwotieng. Be e alihi pie e temehi ana e ko tuie wo Iésu. Ke e tidihi jilin me pimiibule ne ânebuhen. Ke e pii ten, ne ânebuhe ati ni apulie, a watihen me e ti kon, ke a bwo tieden na a cunu kon.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Adéiko go êje! Caa wâé go mwo ko a céihi tem! Ke go engen, ke me e mu pelem a péém.»
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 He e mwo ko pii anaa wo Iésu, ke e tehenebé wo pa céiu apulie mu pele Jaïrus, pali eapwihi mwotapitihi. Ke e pii ten pie: «Au! E caa mele wo êgi naîm. Kehe go nemwo pahauli pa apipune.»
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ke e téne ni pwocihe naa wo Iésu. Kehe icehi ana e pii ten pie: «Go nemwo pwo me mwotiko! Kehe go céihi, be bo wâé nang mwo!»
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 É heme lé tuie nge ha a pomwa ten, ke e paciitihi ko ni apulie me lé nemwo taa huâ, te icehi Pétéru, me Ioane, me Cang, me lu nyaa me caa te êgi cuwo nahi toomwo.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Be lé tai é ke pihemun ko êgi nahi toomwo.
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Ke lé pihoonieng, be lé temehi pie e caa te mele.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 [Ke e taa ha ali mwa.] Ke e pétaa ko a in, ke e toii da pie: «Ê naîng, go cuwoda!»
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Ke e caa mulie mwo, ke e te caamada kuti. Ke e pii wo Iésu [te lu nyaa me caa ten] pie: «Geu ne celi e wii.»
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Lu te nihe téetihi, kehe icehi ana e pii telu wo Iésu pie: «Geu nemwo pii te ce béé apulie ana tuie ne éni.»
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.