Lucas 8
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARC
1 É alecehen, ke lé engen wo Iésu me lépwo 12 acémun den, ke lé â nge he ni pwomwo ubwo me ni mwopopwaalé. Ke e patemehi ngelang a Pwooti Wâé ko a Mwametau te Padué.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Pwo mwo ni toomwo na lé âcéi Iésu: wo léli toomwo li e pwo me tieden ni cunu kolé, me pawiehi mu kolé ni duéé:
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Wo Jeanne, êgi mwode Chuza, pa caa te lépwo apipenem de pa daame *Érode;
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Nihe hiwon ni apulie na lé âbé céii Iésu mu he ni muko mwopopwaalé. Ke e pii telé a ocine ce:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 «E bwo mu wo pa céiu apulie, ke e bwo wie ha a céiu tan, beme e tagiliihi ni âdaanu. Ke é he e ko tagiliihi, ke lé tupwo nge pwo pwaaden ni béé pidenaado, ke lé engen pwon ne ni apulie. Ke lé âbé ne ni meni, ke lé wii ati.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ke ni béén, ke lé tupwo ne ha a wii péi. Ke lé te pwome cim, kehe icehi ana lé meiu, be te tice tabe lang.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ke ni béén, ke lé tupwo ne ha awieme ni mwawi ubwo. Ke me lé tai picim, ke lé taunuhi li pidenaado.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ke ni béén, ke lé tupwo ne ha a pule na wâé. Ke lé cim, ke piubwo jélé da, ke lé ne ni acehin na nihe hiwon, die ko 100.»
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Lé tahimwo Iésu wo lépwo acémun den ko ace bwopiine a ocine naa.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ke e hegi ne telé pie: «E ne tewé wo Padué me geé temehi a ju bwomune a Mwametau ten. Kehe ni béé apulie, ke lé te ju téne cehi ni ocine beme: Lé tee omehi taaci, kehe time lé uce alihi temehi; ke lé tee téne taaci, kehe time lé uce téne temehi.» Ésaïe 6.9
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 E pii telé mwo wo Iésu pie: «Weengi a bwopiine a ocine naa: Ni pide âdaanu, ke a pwooti te Padué.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 «[Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo nge pwo pwaaden.] A pwaaden, ke ni apulie na lé téne a pwooti, kehe icehi ana e tuiebé mwo wo *Caatana, ke e céi cemwohi a pwooti mu he ni pwonimelé. Be koli lé bo céihi ne kon, ke bo celuimilé.
12 e os que
13 «Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo ne ha a wii péi. [A wii péi] ke ni apulie na lé hegi a pwooti ne ha a pipwodéén, ke lé tabuhi céihi ne kon ha a céiu benaamwon. Kehe icehi ana time e uce pwo waan ne kolé a pwooti na lé téne. Ke me e tuie ne kolé ni tacebwén, ke lé patieden ni céihi telé.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 «Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo ne he ni mwawi ubwo. [A pule naa] ke ni apulie na lé téne a pwooti, kehe icehi ana me lé caa engen, ke pinekepé ne telé ne ko ni naado na e tuie ne pwo a bwohemwo ce. Ke lé téte cehi a mwani me ni naamuu bwohemwo, me ni naado na wâé telé. É mu ko ninaa, ke time lé uce ne ce acehin celi megele.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 «Ke ni béé pidenaado, ke lé tupwo ne ha a pule na wâé. [Ke a pule naa] ke ni apulie na lé téne a pwooti, ke lé hegi ne he ni pwonimelé na wâé, ke lé ténedehi, ke lé cumang ne kon, ke pwo acehi a pwooti ne kolé.»
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 [E pii telé mwo wo Iésu pie]: «Time nye uce ne miû ko a mwomiû, me nye talui ko ace cio, ai me nye ne haahi ace apule! Kehe genye ne da ko miiden, beme lé o alihi ehi, ne nina lé â taabé ha a mwa.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Ati ni naado na neduwohi, ke o bo habwii ne ha a pwéélang, beme nye alihi ehi.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Geé cile ni pwooti na geé téne [beme piubwo da nina geé temehi]. Be wo pana caa pwo ne ten, ke o ne mwo pwon ce béén. Kehe wo pana te tice ten, ke o pétaabwon kojaeng a nehinaado na e niimihi pie e pelen.»
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 É alecehen, ke lé tuiebé wo nyaa te Iésu me lépwo ciéén, beme lé alieng. Kehe icehi ana pwocoon me lé â céiieng ko a bwo hiwon ni apulie na lé aujenieng.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ke e pii te Iésu wo pa céiu apulie pie: «Aje, élé âoté pwomwo wo nyaa tem me lépwo ciéém. Be nimelé me lé aliko.»
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ke e hegi ne telé pie: «Ê nyaa tong me ni ciééng, ke ni apulie na lé téne a pwooti te Padué, ke lé piténedehi.»
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 É ha a céiu tan, ke lé taa pwo a céiu ong wo Iésu me lépwo acémun den. Ke e pii telé pie: «Genye gaale ângedé ko a céiu duaa jié.» Ke lé engen.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Ke me lé ko ân, ke e pule wo Iésu. Ke e tabuhi tahieng me ubwo a dan he jié. Ke ubwo a tabe, ke e taa ha ali ong.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Ke lé paûmiê Iésu, ke lé pii ten pie: «Pa apipune, genye o caa mwiiê!»
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ke e pii telé pie: «É ko ade na time geé uce céihi?»
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Lé tuie nge ha amu Gadara wo Iésu me lépwo acémun den, he bebenihe a amu Galilé.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ke e tahimwoeng wo Iésu pie: «He pii e woté ace niim?»
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ke lé wâgo ko Iésu, me pii ten pie: «Go nemwo tahikeme ne ha a pwon na tice anebwén kon!»
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Ke he pwo a pubu puwokwo na nihe hiwon jélé na lé ko um gaale hamwo a juwole, ke lé pii ten ne li duéé pie: «Kehe go nekeme me geme taa he ni puwokwo ne.»
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ke lé wie mu ko pali apulie, ke lé gaale he li puwokwo. Ke lé te téte kuti li puwokwo mu pwo juwole, ke lé téele ne he tabe, ke lé mwiiê.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Me lé alihi ana e tuie wo lépwo awéihi puwokwo, ke lé te téte kuti, beme lé â uti a jepule naa, ne he ni mwopopwaalé ke é na ati ha amu.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ke lé âbé ni apulie, beme lé alihi ana e tuie. Ke me lé âbé mwonu Iésu, ke lé ali pali apulie li e pawiehi li duéé mu kon, he e caa ko tebwo ânebuhe Iésu. Ke e caa cuwohe ni epwén, be caa ju wâé nang. Ke te junihe emegéi nalé.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ke wo lépwona lé alihi nina e tuie, ke lé piuti te lépwo béén ali jepule ko a bwo wâé nang mwo.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ke te junihe mwoti ati ni apulie ha amu naa, é Gadara. Ke lé pii te Iésu pie me e engen kojalé.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 [Me e pwo me e engen] ke e âbé ileeng wo pali apulie li lé wie mu kon li duéé pie, me e âcéin. Kehe icehi ana e hegi ne ten pie:
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 «Go mwojuia ngemwo pelem, ke go uti ati ni naado na e pwo ne kom wo Padué!»
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 E tuie gaapé wo Iésu mu ko a céiu duaan ko a jié. Ke lé hegieng ne ni apulie lang, be lé tee ko ucéieng.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ke e tuiebé wo pa céiu apulie na a niin pie Jaïrus, pa céiu caa te *mwotapitihi. Ke e tidihi jilin ne ânebuhe Iésu, ke e wâgo kon pie, me e âcéin die ha a pomwa ten.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Be pwo ê naîn na te céiu nang na caa 12 ni jo hen, na e caa pwo me e mele. Ke e âcéin wo Iésu.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ke e mu ha awieme ni apulie naa ê céiu toomwo na caa 12 ni jo na cunu nang hen, be e mu tuie ni benaamwon na e mu téte kon a cewéle. Ke e caa te ju patieden ni mwani ten ne ko ni dotéén, kehe icehi ana time uce jan me lé pwo me tieden a cunu kon.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ke e piâbé alecehe Iésu, ke e ti ko a baaé epwénen. Ke e te cuwo kuti a bwo téte na ali cewéle.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ke e pii wo Iésu pie: «Wooélé na e ti ko a epwénung?»
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Kehe icehi ana e pii mwo wo Iésu pie: «Pwo pace céiu apulie celi e ti ko a epwénung, be é téne pie e engen mu kong a céiu duaa niihung.»
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ke te ju éjén êgi toomwo ko a bwo mwotieng. Be e alihi pie e temehi ana e ko tuie wo Iésu. Ke e tidihi jilin me pimiibule ne ânebuhen. Ke e pii ten, ne ânebuhe ati ni apulie, a watihen me e ti kon, ke a bwo tieden na a cunu kon.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Adéiko go êje! Caa wâé go mwo ko a céihi tem! Ke go engen, ke me e mu pelem a péém.»
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 He e mwo ko pii anaa wo Iésu, ke e tehenebé wo pa céiu apulie mu pele Jaïrus, pali eapwihi mwotapitihi. Ke e pii ten pie: «Au! E caa mele wo êgi naîm. Kehe go nemwo pahauli pa apipune.»
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ke e téne ni pwocihe naa wo Iésu. Kehe icehi ana e pii ten pie: «Go nemwo pwo me mwotiko! Kehe go céihi, be bo wâé nang mwo!»
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 É heme lé tuie nge ha a pomwa ten, ke e paciitihi ko ni apulie me lé nemwo taa huâ, te icehi Pétéru, me Ioane, me Cang, me lu nyaa me caa te êgi cuwo nahi toomwo.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Be lé tai é ke pihemun ko êgi nahi toomwo.
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Ke lé pihoonieng, be lé temehi pie e caa te mele.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 [Ke e taa ha ali mwa.] Ke e pétaa ko a in, ke e toii da pie: «Ê naîng, go cuwoda!»
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Ke e caa mulie mwo, ke e te caamada kuti. Ke e pii wo Iésu [te lu nyaa me caa ten] pie: «Geu ne celi e wii.»
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Lu te nihe téetihi, kehe icehi ana e pii telu wo Iésu pie: «Geu nemwo pii te ce béé apulie ana tuie ne éni.»
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.