João 11
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs NTLH
1 Pwo pa céiu apulie na cunu nang, na pii kon pie Lazare. E mu Bétani, a mwopopwaalé te Maria me ê béén Marte.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Wo Maria, ke êgi toomwo li e céihi ne pwo ni a Padaame a tabe ûde, ke e tahi ko ni apunin. Ke ê iiti Lazare, pali cunu nang.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Lu ténaâjién, ke lu pahede pa céiu apulie, me e â pii te Iésu pie: «Padaame, pali eânimem den, ke cunu nang.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Me e téne anaa wo Iésu, ke e pii pie: «A cunu na e ko Lazare, ke time e o uce metihi, kehe a bwopwonen me e habwii a junuun wo Padué. Be é mu ko anaa, ke lé o alihi a junuu pa Naîn.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Junihe eânimen de Marte me ê béén, ke wo Lazare.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 He e téne pie cunu Lazare, ke e mwo mu lang he na alo ni tan.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ke é alecehen, ke e pii te ni acémun den pie: «Genye âmwo *Judé.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ke lé pii ten ne ni acémun den pie: «Pa apipune, ha ali céiu tan, ke lé haneko ne ni *Juif na lé mu lang, beme lé ahiko ko péi me lé taunuko. Ke nimem me go mwojuia ngemwo lang?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «Ha a tan, ke 12 ni inetéale. Hemepie genye engen heme pwang, ke time genye uce tupwo, be te pwéélang he na genye â lang.
9 Jesus respondeu:
10 Kehe mepie genye engen he bwén, ke genye o tupwo, be time uce e konye a pwéélang.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ke e pii mwo wo Iésu pie: «E caa puluta wo pa béénye Lazare, kehe é o â paûmiêeng.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Lé pii ten ne ni acémun den pie: «Padaame, mepie e puluta, ke o wâé nang!»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Nime Iésu me e pii pie, e caa mele, kehe lé niimihi ne ni acémun den pie, e teko ju pule.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ke e pii telé ehi pie: «E caa mele.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Time é uce mu lang, kehe é pipwodéén. Wonaa mu kowé, beme geé céihi ne kong. Kehe genye â pele Lazare!»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ke wo Toma, pana pii kon mwo pie ‘pa Péidu’, ke e pii te ni béé acémun pie: «Genye tai ân, beme genye tai mele me Iésu!»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ke é he e tehene ngen wo Iésu, ke e téne pie caa paa ni tan na lé ne Lazare ha a mwa péi.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Bétani, ke é mwonuhi *Iérusaléma, he na cié ni kilomètre ngelang.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 É mu ko anaa, ke hiwon ni Juif na lé âbé too Marte me Maria, beme lé tuie ne kolu ko a bwo mele te Lazare.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 E téne wo Marte pie e tuie wo Iésu, ke e âbé beniieng. Kehe wo Maria, ke e te mu pwomwo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ke e pii wo Marte te Iésu pie: «Hemepie teko wogo éni, ke me time e o uce mele wo pa iitiéo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Kehe é ha a benaamwon ce, ke é te temehi pie tai ni naado na go ilehi koja Padué, ke e o te tai ne tem ati.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Pa iitiko, ke e o mulie cemwo mu ha amele.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 E hegi ne ten wo Marte pie: «É te temehi pie e o mulie cemwo hemepie lé o mulie cemwo ne ni amele ha a *Tan Alece.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ke e pii ten wo Iésu pie: «*Woéo pa mulie cemwo ke pa mulip. Wo pana e céihi ne kong, ke eten a mulie, te piwien hemepie e caa mele.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ke tai nina lé mulie heme lé céihi ne kong, ke time lé o uce mele. Go te céihi ne ko anaa?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ke e pii ten wo Marte pie: «Éa, go Padaame! É céihi pie wogo, ke pa *Mesia, pa *Naî Padué na me e âbé ne pwo a bwohemwo.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 He e caa pii anaa wo Marte, ke e â tode ê ciéén, Maria, ke e pii ten pie: «E éni wo Padaame, kehe e todeko.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 He e téne anaa wo Maria, ke e te caama kuti ke e â too Iésu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Be time e uce téele taa ha a mwopopwaalé, kehe mwo te é he na e tooeng lang wo Marte.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ni Juif na lé âbé tuie ne ko Maria ne ha a pomwa ten, ke lé alieng he e te caama kuti ke e â wie. Ke lé âcéin, be lé niimihi pie e â é, he iitihi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Me e tehene nge ha a duaan na e mu hen wo Iésu, ke e tidihi jilin ko an, ke e pii ten pie: «Padaame, mepie te wogo éni, ke me time e o uce mele wo pa iitiéo!»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ke me e alieng wo Iésu he e é me ni Juif na lé âbé céin, ke te nihe penem a pwonimen, ke piwahin nang.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ke e tahimwolé pie: «He geé neduwoeng wé?»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ke e é wo Iésu.
35 Jesus chorou.
36 Ke lé pii ne ni Juif pie: «Geé alihi, be te junihe eânimen den!»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ke lé pii ne ni béén pie: «Weeng pana e tehi ni naamii pa bwi. Kona pwocoon me e pwo me time e uce mele wo Lazare?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ke te nihe penem a pwonime Iésu. Ke e â ko a bwomu, a mwa péi na capuhi ko a pilehe péi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Ke e pii pie: «Geé pétaabwon a péi!»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ke e pii ten wo Iésu pie: «É caa pii tem pie, mepie go céihi, ke go o alihi a bwo ubwo na a wâé te Padué.»
40 Jesus respondeu:
41 Ke lé pétaabwon ali péi. Ke e eti ni naamiin wo Iésu, ke e pii pie: «Caa, é olééhi ne tem, be go téneéo.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ke woéo, ke é te temehi pie go te téneéo. Kehe é cihe, beme lé céihi ne ni apulie na élé aujeniéo pie, wogo na go pahedeéo bé.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ke é alecehe anaa, ke e cihe da ko miiden, ke e pii pie: «Lazare, go wie mulang!»E pamulipi mwo Lazare wo Iésu|alt="Lazarus resurrected" src="CN01768B.TIF" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="11.43"
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ke e wie wo pali amele! Ni an me ni in, ke cie ko ni mwaanu. Ke a pwahamiin, ke tawii mwo ko a mwaanu. Ke e pii telé wo Iésu pie: «Geé tuwo mu kon nina lé cieeng kon, ke neeng me e engen.»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Hiwon ni Juif na lé â pele Maria, ke lé alihi nina e pwo wo Iésu, ke lé céihi ne kon.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Kehe ni béén, ke lé â too ni *Farasaio, ke lé uti telé nina e pwo wo Iésu.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ke lé taineibuhi a *mwohuô wo lépwo caa te lépwo *apwoâpwailo me ni Farasaio, ke lé pii pie: «He ade aceli genye o pwo? Be hiwon ni *inenaado na pwojunuun na e pwo wo pa apulie ce.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 «Hemepie genye te neeng me e pwo, ke lé o tai céihi ne kon ne ni apulie ati. Ke lé o âbé ni coda roma, ke lé o tanahi a *mwaiitihi tenye ke a bele tenye!»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ha a jo naa, ke wo pa *daame he lépwo apwoâpwailo, na pii kon pie Kaïfe. Ke e pii telé pie: «Te tice aceli geé temehi?
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Wâé hemepie e mele wo pana céiu nang me de a puapulie, beme time uce tanahi a amu ati. Ai, kona te time geé uce temehi anaa?»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Time e uce âbé mu kon ni pwooti naa, be weeng, ke pa daame he lépwo apwoâpwailo ha a jo naa, ke e mi pii pie, e bo mele me de a bele juif wo Iésu.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Kehe time e uce pwo cehi me de a bele juif, kehe me e taineibuhi me céiu ni naî Padué na élé ati he ni piduaan ne pwo a bwohemwo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ke tabuhi ha a tan naa, ke lé pitaineibulé ne ni apihuô juif, beme lé pwo me e mele wo Iésu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 É mu ko anaa, ke caa time e uce âdé ke âbé he pwahamiilé wo Iésu. Kehe e engen mulang, ke e â ha a céiu duaan ko a melé, ne ha a céiu mwopopwaalé na pii kon pie Éfraïm. Ke e mu lang me ni acémun den.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Caa e mwonu a tan ko *Pacika, a *pipwodéén de ni Juif, ke hiwon ni apulie na lé engen mu he ni amu telé, beme lé taa Iérusaléma ânebuhe a Pacika, beme lé pwo a *pwoiitihi ko a bwo wâé genye ne pele Padué, pwohewii a patén de ni Juif.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Lé hane Iésu, ke lé pipii telé ne ha a mwaiitihi pie: «Geé niimihi pie woté? E o te âbé ne ko a pipwodéén?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ke ni caa te lépwo apwoâpwailo me ni Farasaio, ke lé huôhi pie, hemepie pwo pace apulie celi e temehi he celi e lang wo Iésu, ke me e âbé pii telé, beme lé imwieng.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.