João 11

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pwo pa céiu apulie na cunu nang, na pii kon pie Lazare. E mu Bétani, a mwopopwaalé te Maria me ê béén Marte.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Wo Maria, ke êgi toomwo li e céihi ne pwo ni a Padaame a tabe ûde, ke e tahi ko ni apunin. Ke ê iiti Lazare, pali cunu nang.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Lu ténaâjién, ke lu pahede pa céiu apulie, me e â pii te Iésu pie: «Padaame, pali eânimem den, ke cunu nang.»
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Me e téne anaa wo Iésu, ke e pii pie: «A cunu na e ko Lazare, ke time e o uce metihi, kehe a bwopwonen me e habwii a junuun wo Padué. Be é mu ko anaa, ke lé o alihi a junuu pa Naîn.»
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Junihe eânimen de Marte me ê béén, ke wo Lazare.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 He e téne pie cunu Lazare, ke e mwo mu lang he na alo ni tan.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ke é alecehen, ke e pii te ni acémun den pie: «Genye âmwo *Judé.»
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ke lé pii ten ne ni acémun den pie: «Pa apipune, ha ali céiu tan, ke lé haneko ne ni *Juif na lé mu lang, beme lé ahiko ko péi me lé taunuko. Ke nimem me go mwojuia ngemwo lang?»
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «Ha a tan, ke 12 ni inetéale. Hemepie genye engen heme pwang, ke time genye uce tupwo, be te pwéélang he na genye â lang.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Kehe mepie genye engen he bwén, ke genye o tupwo, be time uce e konye a pwéélang.»
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Ke e pii mwo wo Iésu pie: «E caa puluta wo pa béénye Lazare, kehe é o â paûmiêeng.»
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Lé pii ten ne ni acémun den pie: «Padaame, mepie e puluta, ke o wâé nang!»
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Nime Iésu me e pii pie, e caa mele, kehe lé niimihi ne ni acémun den pie, e teko ju pule.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ke e pii telé ehi pie: «E caa mele.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Time é uce mu lang, kehe é pipwodéén. Wonaa mu kowé, beme geé céihi ne kong. Kehe genye â pele Lazare!»
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ke wo Toma, pana pii kon mwo pie ‘pa Péidu’, ke e pii te ni béé acémun pie: «Genye tai ân, beme genye tai mele me Iésu!»
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ke é he e tehene ngen wo Iésu, ke e téne pie caa paa ni tan na lé ne Lazare ha a mwa péi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Bétani, ke é mwonuhi *Iérusaléma, he na cié ni kilomètre ngelang.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 É mu ko anaa, ke hiwon ni Juif na lé âbé too Marte me Maria, beme lé tuie ne kolu ko a bwo mele te Lazare.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 E téne wo Marte pie e tuie wo Iésu, ke e âbé beniieng. Kehe wo Maria, ke e te mu pwomwo.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ke e pii wo Marte te Iésu pie: «Hemepie teko wogo éni, ke me time e o uce mele wo pa iitiéo.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kehe é ha a benaamwon ce, ke é te temehi pie tai ni naado na go ilehi koja Padué, ke e o te tai ne tem ati.»
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Pa iitiko, ke e o mulie cemwo mu ha amele.»
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 E hegi ne ten wo Marte pie: «É te temehi pie e o mulie cemwo hemepie lé o mulie cemwo ne ni amele ha a *Tan Alece.»
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ke e pii ten wo Iésu pie: «*Woéo pa mulie cemwo ke pa mulip. Wo pana e céihi ne kong, ke eten a mulie, te piwien hemepie e caa mele.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ke tai nina lé mulie heme lé céihi ne kong, ke time lé o uce mele. Go te céihi ne ko anaa?»
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ke e pii ten wo Marte pie: «Éa, go Padaame! É céihi pie wogo, ke pa *Mesia, pa *Naî Padué na me e âbé ne pwo a bwohemwo.»
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 He e caa pii anaa wo Marte, ke e â tode ê ciéén, Maria, ke e pii ten pie: «E éni wo Padaame, kehe e todeko.»
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 He e téne anaa wo Maria, ke e te caama kuti ke e â too Iésu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Be time e uce téele taa ha a mwopopwaalé, kehe mwo te é he na e tooeng lang wo Marte.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ni Juif na lé âbé tuie ne ko Maria ne ha a pomwa ten, ke lé alieng he e te caama kuti ke e â wie. Ke lé âcéin, be lé niimihi pie e â é, he iitihi.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Me e tehene nge ha a duaan na e mu hen wo Iésu, ke e tidihi jilin ko an, ke e pii ten pie: «Padaame, mepie te wogo éni, ke me time e o uce mele wo pa iitiéo!»
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ke me e alieng wo Iésu he e é me ni Juif na lé âbé céin, ke te nihe penem a pwonimen, ke piwahin nang.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ke e tahimwolé pie: «He geé neduwoeng wé?»
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ke e é wo Iésu.
35 Jesus chorou.
36 Ke lé pii ne ni Juif pie: «Geé alihi, be te junihe eânimen den!»
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ke lé pii ne ni béén pie: «Weeng pana e tehi ni naamii pa bwi. Kona pwocoon me e pwo me time e uce mele wo Lazare?»
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ke te nihe penem a pwonime Iésu. Ke e â ko a bwomu, a mwa péi na capuhi ko a pilehe péi.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ke e pii pie: «Geé pétaabwon a péi!»
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ke e pii ten wo Iésu pie: «É caa pii tem pie, mepie go céihi, ke go o alihi a bwo ubwo na a wâé te Padué.»
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ke lé pétaabwon ali péi. Ke e eti ni naamiin wo Iésu, ke e pii pie: «Caa, é olééhi ne tem, be go téneéo.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ke woéo, ke é te temehi pie go te téneéo. Kehe é cihe, beme lé céihi ne ni apulie na élé aujeniéo pie, wogo na go pahedeéo bé.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ke é alecehe anaa, ke e cihe da ko miiden, ke e pii pie: «Lazare, go wie mulang!»E pamulipi mwo Lazare wo Iésu|alt="Lazarus resurrected" src="CN01768B.TIF" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="11.43"
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ke e wie wo pali amele! Ni an me ni in, ke cie ko ni mwaanu. Ke a pwahamiin, ke tawii mwo ko a mwaanu. Ke e pii telé wo Iésu pie: «Geé tuwo mu kon nina lé cieeng kon, ke neeng me e engen.»
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Hiwon ni Juif na lé â pele Maria, ke lé alihi nina e pwo wo Iésu, ke lé céihi ne kon.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Kehe ni béén, ke lé â too ni *Farasaio, ke lé uti telé nina e pwo wo Iésu.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ke lé taineibuhi a *mwohuô wo lépwo caa te lépwo *apwoâpwailo me ni Farasaio, ke lé pii pie: «He ade aceli genye o pwo? Be hiwon ni *inenaado na pwojunuun na e pwo wo pa apulie ce.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 «Hemepie genye te neeng me e pwo, ke lé o tai céihi ne kon ne ni apulie ati. Ke lé o âbé ni coda roma, ke lé o tanahi a *mwaiitihi tenye ke a bele tenye!»
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ha a jo naa, ke wo pa *daame he lépwo apwoâpwailo, na pii kon pie Kaïfe. Ke e pii telé pie: «Te tice aceli geé temehi?
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Wâé hemepie e mele wo pana céiu nang me de a puapulie, beme time uce tanahi a amu ati. Ai, kona te time geé uce temehi anaa?»
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Time e uce âbé mu kon ni pwooti naa, be weeng, ke pa daame he lépwo apwoâpwailo ha a jo naa, ke e mi pii pie, e bo mele me de a bele juif wo Iésu.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Kehe time e uce pwo cehi me de a bele juif, kehe me e taineibuhi me céiu ni naî Padué na élé ati he ni piduaan ne pwo a bwohemwo.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ke tabuhi ha a tan naa, ke lé pitaineibulé ne ni apihuô juif, beme lé pwo me e mele wo Iésu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 É mu ko anaa, ke caa time e uce âdé ke âbé he pwahamiilé wo Iésu. Kehe e engen mulang, ke e â ha a céiu duaan ko a melé, ne ha a céiu mwopopwaalé na pii kon pie Éfraïm. Ke e mu lang me ni acémun den.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Caa e mwonu a tan ko *Pacika, a *pipwodéén de ni Juif, ke hiwon ni apulie na lé engen mu he ni amu telé, beme lé taa Iérusaléma ânebuhe a Pacika, beme lé pwo a *pwoiitihi ko a bwo wâé genye ne pele Padué, pwohewii a patén de ni Juif.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Lé hane Iésu, ke lé pipii telé ne ha a mwaiitihi pie: «Geé niimihi pie woté? E o te âbé ne ko a pipwodéén?»
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ke ni caa te lépwo apwoâpwailo me ni Farasaio, ke lé huôhi pie, hemepie pwo pace apulie celi e temehi he celi e lang wo Iésu, ke me e âbé pii telé, beme lé imwieng.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.