João 11
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs NAA
1 Pwo pa céiu apulie na cunu nang, na pii kon pie Lazare. E mu Bétani, a mwopopwaalé te Maria me ê béén Marte.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Wo Maria, ke êgi toomwo li e céihi ne pwo ni a Padaame a tabe ûde, ke e tahi ko ni apunin. Ke ê iiti Lazare, pali cunu nang.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lu ténaâjién, ke lu pahede pa céiu apulie, me e â pii te Iésu pie: «Padaame, pali eânimem den, ke cunu nang.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Me e téne anaa wo Iésu, ke e pii pie: «A cunu na e ko Lazare, ke time e o uce metihi, kehe a bwopwonen me e habwii a junuun wo Padué. Be é mu ko anaa, ke lé o alihi a junuu pa Naîn.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Junihe eânimen de Marte me ê béén, ke wo Lazare.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 He e téne pie cunu Lazare, ke e mwo mu lang he na alo ni tan.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ke é alecehen, ke e pii te ni acémun den pie: «Genye âmwo *Judé.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ke lé pii ten ne ni acémun den pie: «Pa apipune, ha ali céiu tan, ke lé haneko ne ni *Juif na lé mu lang, beme lé ahiko ko péi me lé taunuko. Ke nimem me go mwojuia ngemwo lang?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ke e hegi ne telé wo Iésu pie: «Ha a tan, ke 12 ni inetéale. Hemepie genye engen heme pwang, ke time genye uce tupwo, be te pwéélang he na genye â lang.
9 Jesus respondeu:
10 Kehe mepie genye engen he bwén, ke genye o tupwo, be time uce e konye a pwéélang.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ke e pii mwo wo Iésu pie: «E caa puluta wo pa béénye Lazare, kehe é o â paûmiêeng.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Lé pii ten ne ni acémun den pie: «Padaame, mepie e puluta, ke o wâé nang!»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Nime Iésu me e pii pie, e caa mele, kehe lé niimihi ne ni acémun den pie, e teko ju pule.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ke e pii telé ehi pie: «E caa mele.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Time é uce mu lang, kehe é pipwodéén. Wonaa mu kowé, beme geé céihi ne kong. Kehe genye â pele Lazare!»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ke wo Toma, pana pii kon mwo pie ‘pa Péidu’, ke e pii te ni béé acémun pie: «Genye tai ân, beme genye tai mele me Iésu!»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ke é he e tehene ngen wo Iésu, ke e téne pie caa paa ni tan na lé ne Lazare ha a mwa péi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Bétani, ke é mwonuhi *Iérusaléma, he na cié ni kilomètre ngelang.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 É mu ko anaa, ke hiwon ni Juif na lé âbé too Marte me Maria, beme lé tuie ne kolu ko a bwo mele te Lazare.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 E téne wo Marte pie e tuie wo Iésu, ke e âbé beniieng. Kehe wo Maria, ke e te mu pwomwo.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ke e pii wo Marte te Iésu pie: «Hemepie teko wogo éni, ke me time e o uce mele wo pa iitiéo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kehe é ha a benaamwon ce, ke é te temehi pie tai ni naado na go ilehi koja Padué, ke e o te tai ne tem ati.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ke e pii ten wo Iésu pie: «Pa iitiko, ke e o mulie cemwo mu ha amele.»
23 Jesus disse a ela:
24 E hegi ne ten wo Marte pie: «É te temehi pie e o mulie cemwo hemepie lé o mulie cemwo ne ni amele ha a *Tan Alece.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ke e pii ten wo Iésu pie: «*Woéo pa mulie cemwo ke pa mulip. Wo pana e céihi ne kong, ke eten a mulie, te piwien hemepie e caa mele.
25 Então Jesus declarou:
26 Ke tai nina lé mulie heme lé céihi ne kong, ke time lé o uce mele. Go te céihi ne ko anaa?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ke e pii ten wo Marte pie: «Éa, go Padaame! É céihi pie wogo, ke pa *Mesia, pa *Naî Padué na me e âbé ne pwo a bwohemwo.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 He e caa pii anaa wo Marte, ke e â tode ê ciéén, Maria, ke e pii ten pie: «E éni wo Padaame, kehe e todeko.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 He e téne anaa wo Maria, ke e te caama kuti ke e â too Iésu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Be time e uce téele taa ha a mwopopwaalé, kehe mwo te é he na e tooeng lang wo Marte.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ni Juif na lé âbé tuie ne ko Maria ne ha a pomwa ten, ke lé alieng he e te caama kuti ke e â wie. Ke lé âcéin, be lé niimihi pie e â é, he iitihi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Me e tehene nge ha a duaan na e mu hen wo Iésu, ke e tidihi jilin ko an, ke e pii ten pie: «Padaame, mepie te wogo éni, ke me time e o uce mele wo pa iitiéo!»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ke me e alieng wo Iésu he e é me ni Juif na lé âbé céin, ke te nihe penem a pwonimen, ke piwahin nang.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ke e tahimwolé pie: «He geé neduwoeng wé?»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ke e é wo Iésu.
35 Jesus chorou.
36 Ke lé pii ne ni Juif pie: «Geé alihi, be te junihe eânimen den!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ke lé pii ne ni béén pie: «Weeng pana e tehi ni naamii pa bwi. Kona pwocoon me e pwo me time e uce mele wo Lazare?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ke te nihe penem a pwonime Iésu. Ke e â ko a bwomu, a mwa péi na capuhi ko a pilehe péi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ke e pii pie: «Geé pétaabwon a péi!»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ke e pii ten wo Iésu pie: «É caa pii tem pie, mepie go céihi, ke go o alihi a bwo ubwo na a wâé te Padué.»
40 Jesus respondeu:
41 Ke lé pétaabwon ali péi. Ke e eti ni naamiin wo Iésu, ke e pii pie: «Caa, é olééhi ne tem, be go téneéo.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ke woéo, ke é te temehi pie go te téneéo. Kehe é cihe, beme lé céihi ne ni apulie na élé aujeniéo pie, wogo na go pahedeéo bé.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ke é alecehe anaa, ke e cihe da ko miiden, ke e pii pie: «Lazare, go wie mulang!»E pamulipi mwo Lazare wo Iésu|alt="Lazarus resurrected" src="CN01768B.TIF" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="11.43"
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ke e wie wo pali amele! Ni an me ni in, ke cie ko ni mwaanu. Ke a pwahamiin, ke tawii mwo ko a mwaanu. Ke e pii telé wo Iésu pie: «Geé tuwo mu kon nina lé cieeng kon, ke neeng me e engen.»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Hiwon ni Juif na lé â pele Maria, ke lé alihi nina e pwo wo Iésu, ke lé céihi ne kon.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kehe ni béén, ke lé â too ni *Farasaio, ke lé uti telé nina e pwo wo Iésu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ke lé taineibuhi a *mwohuô wo lépwo caa te lépwo *apwoâpwailo me ni Farasaio, ke lé pii pie: «He ade aceli genye o pwo? Be hiwon ni *inenaado na pwojunuun na e pwo wo pa apulie ce.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 «Hemepie genye te neeng me e pwo, ke lé o tai céihi ne kon ne ni apulie ati. Ke lé o âbé ni coda roma, ke lé o tanahi a *mwaiitihi tenye ke a bele tenye!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ha a jo naa, ke wo pa *daame he lépwo apwoâpwailo, na pii kon pie Kaïfe. Ke e pii telé pie: «Te tice aceli geé temehi?
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Wâé hemepie e mele wo pana céiu nang me de a puapulie, beme time uce tanahi a amu ati. Ai, kona te time geé uce temehi anaa?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Time e uce âbé mu kon ni pwooti naa, be weeng, ke pa daame he lépwo apwoâpwailo ha a jo naa, ke e mi pii pie, e bo mele me de a bele juif wo Iésu.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Kehe time e uce pwo cehi me de a bele juif, kehe me e taineibuhi me céiu ni naî Padué na élé ati he ni piduaan ne pwo a bwohemwo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ke tabuhi ha a tan naa, ke lé pitaineibulé ne ni apihuô juif, beme lé pwo me e mele wo Iésu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 É mu ko anaa, ke caa time e uce âdé ke âbé he pwahamiilé wo Iésu. Kehe e engen mulang, ke e â ha a céiu duaan ko a melé, ne ha a céiu mwopopwaalé na pii kon pie Éfraïm. Ke e mu lang me ni acémun den.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Caa e mwonu a tan ko *Pacika, a *pipwodéén de ni Juif, ke hiwon ni apulie na lé engen mu he ni amu telé, beme lé taa Iérusaléma ânebuhe a Pacika, beme lé pwo a *pwoiitihi ko a bwo wâé genye ne pele Padué, pwohewii a patén de ni Juif.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Lé hane Iésu, ke lé pipii telé ne ha a mwaiitihi pie: «Geé niimihi pie woté? E o te âbé ne ko a pipwodéén?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ke ni caa te lépwo apwoâpwailo me ni Farasaio, ke lé huôhi pie, hemepie pwo pace apulie celi e temehi he celi e lang wo Iésu, ke me e âbé pii telé, beme lé imwieng.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.