Atos 9
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs VC
1 É ha a benaamwon naa, ke e te junihe okéé wo Saulo. Ke nimen me e taunu nina lé céihi ne ko Padaame [Iésu] ke e hane ace bwopwonen. Ke e â too pa *daame he lépwo apwoâpwailo.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Ke e ileeng pie me e tii ace tii te lépwo apihuô te ni *mwotapitihi te ni *Juif ne Damas. A tii naa, ke e ne a mwomwon den me e imwi nina lé céihi na e toolé, ni aiu me ni toomwo na lé âcéi Iésu, beme e péélé bé ne *Iérusaléma.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ke é he e ko â ha a pwaaden nge Damas, ke me e âmwonuhi lang, ke e te opé kuti mu he miiden a pwéélang, ke e pwéélang aujenieng.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ke e te tupwo kuti ne pwo bwohemwo, ke e téne a pwocihe na e pii ten pie: «Saulo, Saulo, é ko ade na go pwotahi ne kong?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 [Te junihe mwoti Saulo kuti] ke e tahimwohi pie: «Wogo ke woo, go pa daame?»
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Go cuwoda, ke go taa ha a pwomwo ubwo [Damas] be o bo pii tem nelang aceli me go pwo.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ke lé cuwo ne ni apulie na lé âcéin, ke te junihe emegéi nalé, ke time lé temehi aceli me lé pii. Be lé te téne a pwocihe, kehe icehi ana te tice apulie celi lé alihi.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ke me e cuwoda mu pwo bwohemwo wo Saulo, ke he e teko niê, kehe icehi ana caa time e uce alikenye. Ke lé bwo te ju pétaa ko in, ke lé pééeng nge Damas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ke cié ni tan na e mu hen, ke time e uce alikenye, ke time e uce wiinaado, me ûdu.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 E mu Damas wo pa céiu acéihi na pii kon pie Ananias. Ke e pihabwiieng den wo Padaame, ke e pii ten pie: «Ananias!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ke e pii ten wo Padaame pie: «Go cuwoda, ke go â ha a pwaaden na pii kon pie ‘Mwomwon ko pwaaden’. Ke go hane ha a pomwa te Judas, pa apulie mu Tarse na pii kon pie Saulo. Be e ko pwoiitihi, ke é ne me e alihi ne ha a jenen
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 pa apulie na a niin pie Ananias na e ko taabé, ke e ne ni in huîin, beme e niê mwo.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ke e hegi ne ten wo Ananias pie: «Padaame, hiwon ni apulie na lé pii tong ati ni naado na ta na e pwo wo pa apulie naa, te ni naîm na lé céihi ne ko Iésu ne Iérusaléma.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ke e éni, imi a mwomwon na lé ne ten wo lépwo caa te lépwo apwoâpwailo, beme e imwi ati ni apulie na lé pipaunuko.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Kehe icehi ana e hegi ne ten wo Padaame pie: «Go ân, be é caa pipégali pa apulie naa, beme pa bépenem dong. E bo pipatemehi a niing ne he pwahamii ni bele me ni daame helé, ke é ne mwo he pwahamii a bele *Isaraéla.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ke é bo habwii ten ati ni picani ke ni téé na e bo mu hen, watihen a niing.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ke e te wie kuti wo Ananias, ke e engen.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ke e te tupwo kuti mu hamii Saulo nina pwohewii ni ude-ikua, ke e caa niê mwo. Ke é alecehen, ke e cuwoda, ke puueng.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ke e wiinaado, ke pwo niihen mwo.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ke e te pwome patemehi kuti a pwooti nge he ni mwotapitihi. Ke e pii beetihi telé pie, te wo Iésu kuti pa *Naî Padué.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ati nina lé tabemieng, ke lé te junihe téele. Ke lé pii pie: «He time uce weeng kuti, pali te junihe pwo niihen me e pwotahi ne ko nina lé pwoiitihi ne he nii Iésu ne Iérusaléma? Ke li e pwo me e âmwobé imwilé ne mwo éni, ke me e péélé nge céii ni caa te lépwo apwoâpwailo!»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Kehe icehi ana te piubwo da a junuu Padué ne ko ni bwo cihe te Saulo. Ke e patemehi te lépwo Juif mu Damas, pie wo Iésu, ke pa *Mesia. Ke time lé temehi ace bwo hegi nen den.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Caa pwo a benaamwon de Saulo pelelé, ke lé pipitilé wo lépwo Juif, ke lé piténelé beme lé taunueng.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ke é ati he ni bwén, ke pwang, ke lé wéa kon ne he ni pomwa ko a pwomwo ubwo, beme lé taunueng. Kehe icehi ana e caa â temehi anaa wo Saulo.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ke é he bwén, ke lé pwo me e cela wo lépwo acémun den; ke lé neeng ole ha a élele tai, ke lé neeng ole ko a goomwa babé ko a pwomwo ubwo.E cela wo Saulo koja lépwona lé téétieng|alt="city wall & basket" src="WA03999b.tif" size="col" ref="9.25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ke é he e â Iérusaléma wo Saulo, ke e hane ace bwopwonen beme e â too lépwo acéihi. Kehe icehi ana tai mwotilé kon, be time lé uce mwomwohi pie caa pa céiu acéihi.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ke e picani ten wo Barnabas, ke e pééeng nge céii lépwo apostolo, ke e piuti telé pie: «Wo Saulo, ke e ali Padaame ne pwo pwaaden, ke e paciheeng wo Padaame. Ke time uce piwâ nang me e patemehi a Pwooti Wâé ne he nii Iésu ne Damas.»
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Tabuhi mulang, ke e caa mu pele lépwo *apostolo wo Saulo. Ke e âdé ke âbé me lépwo apostolo ne Iérusaléma, ke e patemehi mwoiuhi nelang a Pwooti Wâé ne he nii Padaame.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ke e pacihe mwo lépwo Juif na lé cihe he pwo *grek. Kehe icehi ana lé pééleeng ko ana e pii telé, ke lé hane ace bwopwonen beme lé taunueng.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ke me lé temehi anaa wo lépwo acéihi, ke lé pééeng nge Césaré. É mulang, ke lé pwo me e â Tarse.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 É ha a benaamwon naa, ke lé mulie ne ha a péém wo lépwo acéihi ati he ni amu *Judé, Galilé, ke *Samari. Lé pipamwoiulé, ke paciiti Padué. Ke e pitaa a jéhilé, be e picani telé na a Jenen Iitihi.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Wo Pétéru, ke e caniê ngemwo ni acéihi ati he ni amu, ke e ole die pele lépwona lé mu Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ke é nelang, ke e too pa céiu apulie na pii kon pie Éné, na e caa pwo 8 ni jo ko a pule pwo apule ten, be tebwomwa nang.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Éné, e pwo me wâé go ni wo Iésu Kériso! Go cuwoda, ke go capipihi apule tem!» Ke e te cuwoda kuti.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ke me lé alihi anaa, ke lé céihi ne ko Padaame ati ne ni apulie Lida me Saron.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 É ne pele lépwo acéihi ne Jopé, ke pwo ê toomwo na pii kon pie Tabita [he pwo *ébéru] ke Dorkas he pwo grek. Ke ênaa, ke te a penem den me e pwo nina wâé. Ke e picani te nina pwoééhelé.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ke é ha a benaamwon naa, ke cunu nang, ke e mele. É alecehe a bwo papiwonieng, ke lé pééeng da ha a nemwa na e da ko miiden.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Ke me lé temehi ne ni acéihi na élé Jopé pie, wo Pétéru ke e Lida, ke lé pahede ngen lupwo alo béélé me lu â pii ten pie, me e piepin bé pelelé. Be time uce e ité Lida me â Jopé.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ke e te âcéilu kuti wo Pétéru. Ke me e tehene ngen, ke lé pééeng da ha a nemwa na e ko miiden. Ke ati ni toomwo depwele, ke lé é bé beniieng, ke lé habwii ten ni epwén na e pwo wo Dorkas, he e mwo mulie.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ke e pawielé ati wo Pétéru, ke e tidihi jilin, ke e pwoiitihi, ke e biteeng ne ko ali éé apulip, ke e pii ten pie: «Tabita, go cuwoda!»
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ke e pétaa ngen wo Pétéru, ke e pwiieng. Ke é alecehen, ke e tode ati ni acéihi, ni toomwo depwele me ni béé apulie, ke e habwii Tabita telé, pie e caa mulie mwo.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ke lé téne a jepule naa, ati ne ni apulie Jopé, ke te junihe hiwon nina lé céihi ne ko Padaame.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Caa pibwoli Pétéru Jopé, ke e pimu pele pa apulie na pii kon pie Simon, pa apenem ko iiwota.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.