Atos 9
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB
1 É ha a benaamwon naa, ke e te junihe okéé wo Saulo. Ke nimen me e taunu nina lé céihi ne ko Padaame [Iésu] ke e hane ace bwopwonen. Ke e â too pa *daame he lépwo apwoâpwailo.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Ke e ileeng pie me e tii ace tii te lépwo apihuô te ni *mwotapitihi te ni *Juif ne Damas. A tii naa, ke e ne a mwomwon den me e imwi nina lé céihi na e toolé, ni aiu me ni toomwo na lé âcéi Iésu, beme e péélé bé ne *Iérusaléma.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ke é he e ko â ha a pwaaden nge Damas, ke me e âmwonuhi lang, ke e te opé kuti mu he miiden a pwéélang, ke e pwéélang aujenieng.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ke e te tupwo kuti ne pwo bwohemwo, ke e téne a pwocihe na e pii ten pie: «Saulo, Saulo, é ko ade na go pwotahi ne kong?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 [Te junihe mwoti Saulo kuti] ke e tahimwohi pie: «Wogo ke woo, go pa daame?»
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Go cuwoda, ke go taa ha a pwomwo ubwo [Damas] be o bo pii tem nelang aceli me go pwo.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ke lé cuwo ne ni apulie na lé âcéin, ke te junihe emegéi nalé, ke time lé temehi aceli me lé pii. Be lé te téne a pwocihe, kehe icehi ana te tice apulie celi lé alihi.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ke me e cuwoda mu pwo bwohemwo wo Saulo, ke he e teko niê, kehe icehi ana caa time e uce alikenye. Ke lé bwo te ju pétaa ko in, ke lé pééeng nge Damas.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Ke cié ni tan na e mu hen, ke time e uce alikenye, ke time e uce wiinaado, me ûdu.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 E mu Damas wo pa céiu acéihi na pii kon pie Ananias. Ke e pihabwiieng den wo Padaame, ke e pii ten pie: «Ananias!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ke e pii ten wo Padaame pie: «Go cuwoda, ke go â ha a pwaaden na pii kon pie ‘Mwomwon ko pwaaden’. Ke go hane ha a pomwa te Judas, pa apulie mu Tarse na pii kon pie Saulo. Be e ko pwoiitihi, ke é ne me e alihi ne ha a jenen
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 pa apulie na a niin pie Ananias na e ko taabé, ke e ne ni in huîin, beme e niê mwo.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ke e hegi ne ten wo Ananias pie: «Padaame, hiwon ni apulie na lé pii tong ati ni naado na ta na e pwo wo pa apulie naa, te ni naîm na lé céihi ne ko Iésu ne Iérusaléma.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ke e éni, imi a mwomwon na lé ne ten wo lépwo caa te lépwo apwoâpwailo, beme e imwi ati ni apulie na lé pipaunuko.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kehe icehi ana e hegi ne ten wo Padaame pie: «Go ân, be é caa pipégali pa apulie naa, beme pa bépenem dong. E bo pipatemehi a niing ne he pwahamii ni bele me ni daame helé, ke é ne mwo he pwahamii a bele *Isaraéla.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ke é bo habwii ten ati ni picani ke ni téé na e bo mu hen, watihen a niing.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ke e te wie kuti wo Ananias, ke e engen.
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ke e te tupwo kuti mu hamii Saulo nina pwohewii ni ude-ikua, ke e caa niê mwo. Ke é alecehen, ke e cuwoda, ke puueng.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ke e wiinaado, ke pwo niihen mwo.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Ke e te pwome patemehi kuti a pwooti nge he ni mwotapitihi. Ke e pii beetihi telé pie, te wo Iésu kuti pa *Naî Padué.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ati nina lé tabemieng, ke lé te junihe téele. Ke lé pii pie: «He time uce weeng kuti, pali te junihe pwo niihen me e pwotahi ne ko nina lé pwoiitihi ne he nii Iésu ne Iérusaléma? Ke li e pwo me e âmwobé imwilé ne mwo éni, ke me e péélé nge céii ni caa te lépwo apwoâpwailo!»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Kehe icehi ana te piubwo da a junuu Padué ne ko ni bwo cihe te Saulo. Ke e patemehi te lépwo Juif mu Damas, pie wo Iésu, ke pa *Mesia. Ke time lé temehi ace bwo hegi nen den.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Caa pwo a benaamwon de Saulo pelelé, ke lé pipitilé wo lépwo Juif, ke lé piténelé beme lé taunueng.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Ke é ati he ni bwén, ke pwang, ke lé wéa kon ne he ni pomwa ko a pwomwo ubwo, beme lé taunueng. Kehe icehi ana e caa â temehi anaa wo Saulo.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Ke é he bwén, ke lé pwo me e cela wo lépwo acémun den; ke lé neeng ole ha a élele tai, ke lé neeng ole ko a goomwa babé ko a pwomwo ubwo.E cela wo Saulo koja lépwona lé téétieng|alt="city wall & basket" src="WA03999b.tif" size="col" ref="9.25"
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Ke é he e â Iérusaléma wo Saulo, ke e hane ace bwopwonen beme e â too lépwo acéihi. Kehe icehi ana tai mwotilé kon, be time lé uce mwomwohi pie caa pa céiu acéihi.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ke e picani ten wo Barnabas, ke e pééeng nge céii lépwo apostolo, ke e piuti telé pie: «Wo Saulo, ke e ali Padaame ne pwo pwaaden, ke e paciheeng wo Padaame. Ke time uce piwâ nang me e patemehi a Pwooti Wâé ne he nii Iésu ne Damas.»
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Tabuhi mulang, ke e caa mu pele lépwo *apostolo wo Saulo. Ke e âdé ke âbé me lépwo apostolo ne Iérusaléma, ke e patemehi mwoiuhi nelang a Pwooti Wâé ne he nii Padaame.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ke e pacihe mwo lépwo Juif na lé cihe he pwo *grek. Kehe icehi ana lé pééleeng ko ana e pii telé, ke lé hane ace bwopwonen beme lé taunueng.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ke me lé temehi anaa wo lépwo acéihi, ke lé pééeng nge Césaré. É mulang, ke lé pwo me e â Tarse.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 É ha a benaamwon naa, ke lé mulie ne ha a péém wo lépwo acéihi ati he ni amu *Judé, Galilé, ke *Samari. Lé pipamwoiulé, ke paciiti Padué. Ke e pitaa a jéhilé, be e picani telé na a Jenen Iitihi.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Wo Pétéru, ke e caniê ngemwo ni acéihi ati he ni amu, ke e ole die pele lépwona lé mu Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ke é nelang, ke e too pa céiu apulie na pii kon pie Éné, na e caa pwo 8 ni jo ko a pule pwo apule ten, be tebwomwa nang.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Éné, e pwo me wâé go ni wo Iésu Kériso! Go cuwoda, ke go capipihi apule tem!» Ke e te cuwoda kuti.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ke me lé alihi anaa, ke lé céihi ne ko Padaame ati ne ni apulie Lida me Saron.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 É ne pele lépwo acéihi ne Jopé, ke pwo ê toomwo na pii kon pie Tabita [he pwo *ébéru] ke Dorkas he pwo grek. Ke ênaa, ke te a penem den me e pwo nina wâé. Ke e picani te nina pwoééhelé.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ke é ha a benaamwon naa, ke cunu nang, ke e mele. É alecehe a bwo papiwonieng, ke lé pééeng da ha a nemwa na e da ko miiden.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ke me lé temehi ne ni acéihi na élé Jopé pie, wo Pétéru ke e Lida, ke lé pahede ngen lupwo alo béélé me lu â pii ten pie, me e piepin bé pelelé. Be time uce e ité Lida me â Jopé.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ke e te âcéilu kuti wo Pétéru. Ke me e tehene ngen, ke lé pééeng da ha a nemwa na e ko miiden. Ke ati ni toomwo depwele, ke lé é bé beniieng, ke lé habwii ten ni epwén na e pwo wo Dorkas, he e mwo mulie.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ke e pawielé ati wo Pétéru, ke e tidihi jilin, ke e pwoiitihi, ke e biteeng ne ko ali éé apulip, ke e pii ten pie: «Tabita, go cuwoda!»
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ke e pétaa ngen wo Pétéru, ke e pwiieng. Ke é alecehen, ke e tode ati ni acéihi, ni toomwo depwele me ni béé apulie, ke e habwii Tabita telé, pie e caa mulie mwo.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ke lé téne a jepule naa, ati ne ni apulie Jopé, ke te junihe hiwon nina lé céihi ne ko Padaame.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Caa pibwoli Pétéru Jopé, ke e pimu pele pa apulie na pii kon pie Simon, pa apenem ko iiwota.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.