Atos 9
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARA
1 É ha a benaamwon naa, ke e te junihe okéé wo Saulo. Ke nimen me e taunu nina lé céihi ne ko Padaame [Iésu] ke e hane ace bwopwonen. Ke e â too pa *daame he lépwo apwoâpwailo.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Ke e ileeng pie me e tii ace tii te lépwo apihuô te ni *mwotapitihi te ni *Juif ne Damas. A tii naa, ke e ne a mwomwon den me e imwi nina lé céihi na e toolé, ni aiu me ni toomwo na lé âcéi Iésu, beme e péélé bé ne *Iérusaléma.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ke é he e ko â ha a pwaaden nge Damas, ke me e âmwonuhi lang, ke e te opé kuti mu he miiden a pwéélang, ke e pwéélang aujenieng.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ke e te tupwo kuti ne pwo bwohemwo, ke e téne a pwocihe na e pii ten pie: «Saulo, Saulo, é ko ade na go pwotahi ne kong?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 [Te junihe mwoti Saulo kuti] ke e tahimwohi pie: «Wogo ke woo, go pa daame?»
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Go cuwoda, ke go taa ha a pwomwo ubwo [Damas] be o bo pii tem nelang aceli me go pwo.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ke lé cuwo ne ni apulie na lé âcéin, ke te junihe emegéi nalé, ke time lé temehi aceli me lé pii. Be lé te téne a pwocihe, kehe icehi ana te tice apulie celi lé alihi.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Ke me e cuwoda mu pwo bwohemwo wo Saulo, ke he e teko niê, kehe icehi ana caa time e uce alikenye. Ke lé bwo te ju pétaa ko in, ke lé pééeng nge Damas.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ke cié ni tan na e mu hen, ke time e uce alikenye, ke time e uce wiinaado, me ûdu.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 E mu Damas wo pa céiu acéihi na pii kon pie Ananias. Ke e pihabwiieng den wo Padaame, ke e pii ten pie: «Ananias!»
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ke e pii ten wo Padaame pie: «Go cuwoda, ke go â ha a pwaaden na pii kon pie ‘Mwomwon ko pwaaden’. Ke go hane ha a pomwa te Judas, pa apulie mu Tarse na pii kon pie Saulo. Be e ko pwoiitihi, ke é ne me e alihi ne ha a jenen
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 pa apulie na a niin pie Ananias na e ko taabé, ke e ne ni in huîin, beme e niê mwo.»
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ke e hegi ne ten wo Ananias pie: «Padaame, hiwon ni apulie na lé pii tong ati ni naado na ta na e pwo wo pa apulie naa, te ni naîm na lé céihi ne ko Iésu ne Iérusaléma.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ke e éni, imi a mwomwon na lé ne ten wo lépwo caa te lépwo apwoâpwailo, beme e imwi ati ni apulie na lé pipaunuko.»
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kehe icehi ana e hegi ne ten wo Padaame pie: «Go ân, be é caa pipégali pa apulie naa, beme pa bépenem dong. E bo pipatemehi a niing ne he pwahamii ni bele me ni daame helé, ke é ne mwo he pwahamii a bele *Isaraéla.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ke é bo habwii ten ati ni picani ke ni téé na e bo mu hen, watihen a niing.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ke e te wie kuti wo Ananias, ke e engen.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ke e te tupwo kuti mu hamii Saulo nina pwohewii ni ude-ikua, ke e caa niê mwo. Ke é alecehen, ke e cuwoda, ke puueng.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ke e wiinaado, ke pwo niihen mwo.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ke e te pwome patemehi kuti a pwooti nge he ni mwotapitihi. Ke e pii beetihi telé pie, te wo Iésu kuti pa *Naî Padué.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ati nina lé tabemieng, ke lé te junihe téele. Ke lé pii pie: «He time uce weeng kuti, pali te junihe pwo niihen me e pwotahi ne ko nina lé pwoiitihi ne he nii Iésu ne Iérusaléma? Ke li e pwo me e âmwobé imwilé ne mwo éni, ke me e péélé nge céii ni caa te lépwo apwoâpwailo!»
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Kehe icehi ana te piubwo da a junuu Padué ne ko ni bwo cihe te Saulo. Ke e patemehi te lépwo Juif mu Damas, pie wo Iésu, ke pa *Mesia. Ke time lé temehi ace bwo hegi nen den.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Caa pwo a benaamwon de Saulo pelelé, ke lé pipitilé wo lépwo Juif, ke lé piténelé beme lé taunueng.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Ke é ati he ni bwén, ke pwang, ke lé wéa kon ne he ni pomwa ko a pwomwo ubwo, beme lé taunueng. Kehe icehi ana e caa â temehi anaa wo Saulo.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Ke é he bwén, ke lé pwo me e cela wo lépwo acémun den; ke lé neeng ole ha a élele tai, ke lé neeng ole ko a goomwa babé ko a pwomwo ubwo.E cela wo Saulo koja lépwona lé téétieng|alt="city wall & basket" src="WA03999b.tif" size="col" ref="9.25"
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ke é he e â Iérusaléma wo Saulo, ke e hane ace bwopwonen beme e â too lépwo acéihi. Kehe icehi ana tai mwotilé kon, be time lé uce mwomwohi pie caa pa céiu acéihi.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ke e picani ten wo Barnabas, ke e pééeng nge céii lépwo apostolo, ke e piuti telé pie: «Wo Saulo, ke e ali Padaame ne pwo pwaaden, ke e paciheeng wo Padaame. Ke time uce piwâ nang me e patemehi a Pwooti Wâé ne he nii Iésu ne Damas.»
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Tabuhi mulang, ke e caa mu pele lépwo *apostolo wo Saulo. Ke e âdé ke âbé me lépwo apostolo ne Iérusaléma, ke e patemehi mwoiuhi nelang a Pwooti Wâé ne he nii Padaame.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ke e pacihe mwo lépwo Juif na lé cihe he pwo *grek. Kehe icehi ana lé pééleeng ko ana e pii telé, ke lé hane ace bwopwonen beme lé taunueng.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Ke me lé temehi anaa wo lépwo acéihi, ke lé pééeng nge Césaré. É mulang, ke lé pwo me e â Tarse.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 É ha a benaamwon naa, ke lé mulie ne ha a péém wo lépwo acéihi ati he ni amu *Judé, Galilé, ke *Samari. Lé pipamwoiulé, ke paciiti Padué. Ke e pitaa a jéhilé, be e picani telé na a Jenen Iitihi.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Wo Pétéru, ke e caniê ngemwo ni acéihi ati he ni amu, ke e ole die pele lépwona lé mu Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ke é nelang, ke e too pa céiu apulie na pii kon pie Éné, na e caa pwo 8 ni jo ko a pule pwo apule ten, be tebwomwa nang.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Éné, e pwo me wâé go ni wo Iésu Kériso! Go cuwoda, ke go capipihi apule tem!» Ke e te cuwoda kuti.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Ke me lé alihi anaa, ke lé céihi ne ko Padaame ati ne ni apulie Lida me Saron.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 É ne pele lépwo acéihi ne Jopé, ke pwo ê toomwo na pii kon pie Tabita [he pwo *ébéru] ke Dorkas he pwo grek. Ke ênaa, ke te a penem den me e pwo nina wâé. Ke e picani te nina pwoééhelé.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ke é ha a benaamwon naa, ke cunu nang, ke e mele. É alecehe a bwo papiwonieng, ke lé pééeng da ha a nemwa na e da ko miiden.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Ke me lé temehi ne ni acéihi na élé Jopé pie, wo Pétéru ke e Lida, ke lé pahede ngen lupwo alo béélé me lu â pii ten pie, me e piepin bé pelelé. Be time uce e ité Lida me â Jopé.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Ke e te âcéilu kuti wo Pétéru. Ke me e tehene ngen, ke lé pééeng da ha a nemwa na e ko miiden. Ke ati ni toomwo depwele, ke lé é bé beniieng, ke lé habwii ten ni epwén na e pwo wo Dorkas, he e mwo mulie.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ke e pawielé ati wo Pétéru, ke e tidihi jilin, ke e pwoiitihi, ke e biteeng ne ko ali éé apulip, ke e pii ten pie: «Tabita, go cuwoda!»
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ke e pétaa ngen wo Pétéru, ke e pwiieng. Ke é alecehen, ke e tode ati ni acéihi, ni toomwo depwele me ni béé apulie, ke e habwii Tabita telé, pie e caa mulie mwo.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ke lé téne a jepule naa, ati ne ni apulie Jopé, ke te junihe hiwon nina lé céihi ne ko Padaame.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Caa pibwoli Pétéru Jopé, ke e pimu pele pa apulie na pii kon pie Simon, pa apenem ko iiwota.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.