Atos 5
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs NTLH
1 Pwo pa aiu na pii kon pie Ananias, me ê mwoden na pii kon pie Safira, ke lu icuhi a mepule telu.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Lu piténelu me mwoden, ke e pébé a mwani céii lépwo apostolo wo Ananias, kehe icehi ana lu neduwohi a céiu duaan, ke time lu uce ne telé ati.E gele wo Ananias|alt="Ananias lies" src="cn01905B.tif" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="5.2"
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Ananias, é mu ko ade me go pitabemi *Caatana, me e ganye a pwonimem, me go pigeti a *Jenen Iitihi, beme go imwi a céiu duaan cuhi a céiu mepule.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 É ânebuhe a bwo icuhi nen, ke te a dem ali pule! Ke é alecehe a bwo icuhi nen, ke te a dem mwo ali mwani kon! Wonaa a bwo niimihinaado tem kona woté? Be time uce ni apulie na go getilé, kehe go geti Padué!»
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ke me e téne ni pwooti naa wo Ananias, ke ele a nenehen, ke e tupwo ole. Ke nihe mwoti lépwona lé téne a jepule naa.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Ke lé âbé ni ewa aiu, ke lé pwoiipieng, ke pééeng wie, me lé â pineeng he iitihi.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 É he ko cié inetéale ha a pwocehin, ke e tuiebé wo mwode Ananias. Mwo te tice aceli e temehi mu ko ali e mi tuie nelang.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Ke e tahimwoeng wo Pétéru pie: «Te a cuhi ali mepule li geu icuhi?»
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Geu woté ko ace bwopwonen me geu piténekeu, me geu tacebwénihi a Jenen Iitihi te Padaame? Go alihi, be wo lépwona lé mwo te ju âbé mu ha a pineduwo pali aiu hem, ke nekolé nelang he pomwa. Ke lé o bo caa pééko mwo.»
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Ke ele a nenehen, ke e tupwo ole ko ni a Pétéru. Ke lé taabé li apulie ewa, ke lé alieng he e caa mele, ke lé pééeng, ke lé â neduwoeng cebwo pali aiu hen.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Ke nihe mwoti ati lépwo acéihi die ko ati nina lé téne ni bwomunen naa.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Hiwon ni inenaado na pwo ne ha awieme a pubu apulie, mu ko lépwo apostolo. Ke wo lépwo acéihi, ke lé tai pimu ibu ne ha a ‘Mwa te Solomona’.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Ke piwâ ni béén me lé âbé céiilé, kehe ni apulie, ke lé te junihe picedilé.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 E taa a jéhi ni aiu me ni toomwo na lé céihi ne ko Padaame, ke nihe hiwon jélé.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Pwo ni cunu na lé péélé bé ne pwo pwaaden, ke lé nelé pwo ni apule, ke e pwo ni talihi, be lé niimihi pie, me e âbé wo Pétéru, ke me e ti ko ce béén a démen.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Hiwon ni apulie na lé âbé ne *Iérusaléma, ni apulie na lé âbé mu he ni béé duaan ko jijen. Lé pébé nina cunu jélé, me nina pwo duéé kolé, ke te tai wâé jélé ati.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 É he ko wonaa, ke lé te tai cuwoda wo pa *daame he lépwo apwoâpwailo me lépwo *Saducéen, be lé te nihe pitaaba ne ko lépwo *apostolo.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Ke lé te imwilé kuti, ke lé nelé da he karépu.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Ke é he bwén, ke pwo pa *âcélo te Padaame, na e tehi ati ni pomwa ko a karépu, ke e pawielé. Ke e pii telé pie:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 «Geé â mu *huâ iitihi, ke geé patemehi te ni puapulie ati ni pwooti ko a mulie na mwo coho.»
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 — ausente —
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 — ausente —
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 «Geme tuie nge ha ali karépu, ke he te ju capuhi ehi ni pomwa kon, ke wo lépwo awéihi nen, ke he lé teko cuwo he ni awéa telé. Kehe icehi ana me geme tehi ni pomwa, ke he caa te tice apulie hen!»
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ke lé téne ni pwooti naa wo pa apihuô te lépwo awéihi mwaiitihi, me lépwo caa te lépwo apwoâpwailo. Ke time lé temehi aceli me lé pii ne ko a bwo tie lépwo apostolo, me aceli e bo tuie.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 É he mwo ko wonaa, ke e tehenebé wo pa céiu apulie, ke e pii telé pie: «Lépwoli apulie li geé nelé he karépu, ke élé huâ iitihi ni, ke lé ko pacémuni ni apulie!»
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Ke lé engen wo lépwo awéihi mwaiitihi me pa apihuô telé, ke lé te ju â péélé bé ehi, be mwotilé ko a bele, be koli lé bo ahilé ko péi.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 É alecehe a bwo pébé lépwo apostolo, ke lé péélé nge céii a mwohuô, ke e tahimwolé wo pa daame he lépwo apwoâpwailo pie:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 «Kona he li time geme uce paciitihi kowé me time geé uce pwocémun ne he nii pa apulie naa? Ke é jenaa ni, ke geé patemehi pitihi Iérusaléma ko ni cémun dewé! Ke mwo te nimewé mwo me geme watihe a bwo mele ten?»
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ke e hegi ne telé wo Pétéru, he woélé me lépwo apostolo béén pie: «Wâé heme nye piténede Padué koja ni apulie.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Wogewé kuti na geé taunu Iésu, be geé ne me cemeiteeng ne ko a *kuricé. Kehe icehi ana e te pamulipieng mwo wo Padué he ni caa tenye.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Ke e ne da Iésu ne *pwo a juin [beme e pihuôhi ati ni naado]. Ke e neeng me Padaame, ke me pa aceluimi, beme e temehi na a bele Isaraéla pie, jan me e pininim beme e o neuhi ni ta pwo ten.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Ke wogeme kuti lépwo *apajuujuhi ati ni naado naa, wogeme me a Jenen Iitihi, na e ne wo Padué ne te nina lé piténedeeng.»
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Ke me lé téne ni pwooti naa na a mwohuô, ke lé te junihe okéé, ke lé pwo me lé taunu lépwo apostolo.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Kehe icehi ana e cuwoda mu hadeniilé wo pa *Farasaio na pii kon pie Gamaliel, pa *dotéén ko patén, na lé te junihe picedieng ati na a bele. Ke e ilehi pie me lé mwo te ju neme pawie lépwo apostolo.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Ke e pii te a mwohuô pie: «Lépwo bééng Isaraéla, geé pipwocilekewé ko celi geé ko niimihi pie me geé pwo te ni apulie naa.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Time uce téele bwolihi a benaamwon na e tuie hen wo Teudas, pa apulie na e te piniimihi pie te junihe pwonaado ne kon. Ke e nge pwo 400 ni apulie na lé âcéin. Kehe icehi ana me lé taunueng, ke lé caa te pipiiden ati, ke caa te tice patilé.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 «É alecehen, ha a benaamwon na pine a jéhi ni apulie hen, ke e cuwoda wo Judas, pa apulie Galilé, ke hiwon ni apulie na lé âcéin. Kehe icehi ana e te mele mwo, ke ni apulie naa, ke lé caa te pipiiden mwo.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 «Ke é jenaa ni, ke é pii tewé pie, me geé nemwo ili lépwonaa. Kehe wâé heme geé nelé me lé engen, be mepie nina lé pwo, ke mepie e te âbé mu ko ni apulie, ke o tieden.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Ke hemepie e te âbé mu ko Padué, ke o time uce jan me geé pacuwohi. Geé nemwo pwoabwobwo me geé pipwobwoni Padué!»
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Ke lé tode mwo lépwo apostolo, ke lé nelé me ahilé. Ke lé pawielé, ke lé paciitihi kolé me lé nemwo bo uce cihe mwo ko a nii Iésu.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ke lé wie koja a mwohuô wo lépwo apostolo, ke lé te junihe pipwodéén, be wo Padué ne ha a tautinaado ten, ke te jan me ahilé ne ko a nii Iésu.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ke é he ni tan ati, ne huâ iitihi, ke é ne he ni pwomwo, ke lé te cuwo ko pacémuni ni apulie. Ke lé patemehi a *Pwooti Wâé ko Iésu, pa *Mesia.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.