Atos 5
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB
1 Pwo pa aiu na pii kon pie Ananias, me ê mwoden na pii kon pie Safira, ke lu icuhi a mepule telu.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Lu piténelu me mwoden, ke e pébé a mwani céii lépwo apostolo wo Ananias, kehe icehi ana lu neduwohi a céiu duaan, ke time lu uce ne telé ati.E gele wo Ananias|alt="Ananias lies" src="cn01905B.tif" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="5.2"
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Ananias, é mu ko ade me go pitabemi *Caatana, me e ganye a pwonimem, me go pigeti a *Jenen Iitihi, beme go imwi a céiu duaan cuhi a céiu mepule.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 É ânebuhe a bwo icuhi nen, ke te a dem ali pule! Ke é alecehe a bwo icuhi nen, ke te a dem mwo ali mwani kon! Wonaa a bwo niimihinaado tem kona woté? Be time uce ni apulie na go getilé, kehe go geti Padué!»
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ke me e téne ni pwooti naa wo Ananias, ke ele a nenehen, ke e tupwo ole. Ke nihe mwoti lépwona lé téne a jepule naa.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Ke lé âbé ni ewa aiu, ke lé pwoiipieng, ke pééeng wie, me lé â pineeng he iitihi.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 É he ko cié inetéale ha a pwocehin, ke e tuiebé wo mwode Ananias. Mwo te tice aceli e temehi mu ko ali e mi tuie nelang.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Ke e tahimwoeng wo Pétéru pie: «Te a cuhi ali mepule li geu icuhi?»
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ke e pii ten wo Pétéru pie: «Geu woté ko ace bwopwonen me geu piténekeu, me geu tacebwénihi a Jenen Iitihi te Padaame? Go alihi, be wo lépwona lé mwo te ju âbé mu ha a pineduwo pali aiu hem, ke nekolé nelang he pomwa. Ke lé o bo caa pééko mwo.»
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Ke ele a nenehen, ke e tupwo ole ko ni a Pétéru. Ke lé taabé li apulie ewa, ke lé alieng he e caa mele, ke lé pééeng, ke lé â neduwoeng cebwo pali aiu hen.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ke nihe mwoti ati lépwo acéihi die ko ati nina lé téne ni bwomunen naa.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Hiwon ni inenaado na pwo ne ha awieme a pubu apulie, mu ko lépwo apostolo. Ke wo lépwo acéihi, ke lé tai pimu ibu ne ha a ‘Mwa te Solomona’.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Ke piwâ ni béén me lé âbé céiilé, kehe ni apulie, ke lé te junihe picedilé.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 E taa a jéhi ni aiu me ni toomwo na lé céihi ne ko Padaame, ke nihe hiwon jélé.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Pwo ni cunu na lé péélé bé ne pwo pwaaden, ke lé nelé pwo ni apule, ke e pwo ni talihi, be lé niimihi pie, me e âbé wo Pétéru, ke me e ti ko ce béén a démen.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Hiwon ni apulie na lé âbé ne *Iérusaléma, ni apulie na lé âbé mu he ni béé duaan ko jijen. Lé pébé nina cunu jélé, me nina pwo duéé kolé, ke te tai wâé jélé ati.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 É he ko wonaa, ke lé te tai cuwoda wo pa *daame he lépwo apwoâpwailo me lépwo *Saducéen, be lé te nihe pitaaba ne ko lépwo *apostolo.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Ke lé te imwilé kuti, ke lé nelé da he karépu.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ke é he bwén, ke pwo pa *âcélo te Padaame, na e tehi ati ni pomwa ko a karépu, ke e pawielé. Ke e pii telé pie:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 «Geé â mu *huâ iitihi, ke geé patemehi te ni puapulie ati ni pwooti ko a mulie na mwo coho.»
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 — ausente —
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 — ausente —
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 «Geme tuie nge ha ali karépu, ke he te ju capuhi ehi ni pomwa kon, ke wo lépwo awéihi nen, ke he lé teko cuwo he ni awéa telé. Kehe icehi ana me geme tehi ni pomwa, ke he caa te tice apulie hen!»
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Ke lé téne ni pwooti naa wo pa apihuô te lépwo awéihi mwaiitihi, me lépwo caa te lépwo apwoâpwailo. Ke time lé temehi aceli me lé pii ne ko a bwo tie lépwo apostolo, me aceli e bo tuie.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 É he mwo ko wonaa, ke e tehenebé wo pa céiu apulie, ke e pii telé pie: «Lépwoli apulie li geé nelé he karépu, ke élé huâ iitihi ni, ke lé ko pacémuni ni apulie!»
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Ke lé engen wo lépwo awéihi mwaiitihi me pa apihuô telé, ke lé te ju â péélé bé ehi, be mwotilé ko a bele, be koli lé bo ahilé ko péi.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 É alecehe a bwo pébé lépwo apostolo, ke lé péélé nge céii a mwohuô, ke e tahimwolé wo pa daame he lépwo apwoâpwailo pie:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 «Kona he li time geme uce paciitihi kowé me time geé uce pwocémun ne he nii pa apulie naa? Ke é jenaa ni, ke geé patemehi pitihi Iérusaléma ko ni cémun dewé! Ke mwo te nimewé mwo me geme watihe a bwo mele ten?»
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ke e hegi ne telé wo Pétéru, he woélé me lépwo apostolo béén pie: «Wâé heme nye piténede Padué koja ni apulie.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Wogewé kuti na geé taunu Iésu, be geé ne me cemeiteeng ne ko a *kuricé. Kehe icehi ana e te pamulipieng mwo wo Padué he ni caa tenye.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Ke e ne da Iésu ne *pwo a juin [beme e pihuôhi ati ni naado]. Ke e neeng me Padaame, ke me pa aceluimi, beme e temehi na a bele Isaraéla pie, jan me e pininim beme e o neuhi ni ta pwo ten.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Ke wogeme kuti lépwo *apajuujuhi ati ni naado naa, wogeme me a Jenen Iitihi, na e ne wo Padué ne te nina lé piténedeeng.»
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Ke me lé téne ni pwooti naa na a mwohuô, ke lé te junihe okéé, ke lé pwo me lé taunu lépwo apostolo.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Kehe icehi ana e cuwoda mu hadeniilé wo pa *Farasaio na pii kon pie Gamaliel, pa *dotéén ko patén, na lé te junihe picedieng ati na a bele. Ke e ilehi pie me lé mwo te ju neme pawie lépwo apostolo.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Ke e pii te a mwohuô pie: «Lépwo bééng Isaraéla, geé pipwocilekewé ko celi geé ko niimihi pie me geé pwo te ni apulie naa.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Time uce téele bwolihi a benaamwon na e tuie hen wo Teudas, pa apulie na e te piniimihi pie te junihe pwonaado ne kon. Ke e nge pwo 400 ni apulie na lé âcéin. Kehe icehi ana me lé taunueng, ke lé caa te pipiiden ati, ke caa te tice patilé.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 «É alecehen, ha a benaamwon na pine a jéhi ni apulie hen, ke e cuwoda wo Judas, pa apulie Galilé, ke hiwon ni apulie na lé âcéin. Kehe icehi ana e te mele mwo, ke ni apulie naa, ke lé caa te pipiiden mwo.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 «Ke é jenaa ni, ke é pii tewé pie, me geé nemwo ili lépwonaa. Kehe wâé heme geé nelé me lé engen, be mepie nina lé pwo, ke mepie e te âbé mu ko ni apulie, ke o tieden.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Ke hemepie e te âbé mu ko Padué, ke o time uce jan me geé pacuwohi. Geé nemwo pwoabwobwo me geé pipwobwoni Padué!»
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Ke lé tode mwo lépwo apostolo, ke lé nelé me ahilé. Ke lé pawielé, ke lé paciitihi kolé me lé nemwo bo uce cihe mwo ko a nii Iésu.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ke lé wie koja a mwohuô wo lépwo apostolo, ke lé te junihe pipwodéén, be wo Padué ne ha a tautinaado ten, ke te jan me ahilé ne ko a nii Iésu.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ke é he ni tan ati, ne huâ iitihi, ke é ne he ni pwomwo, ke lé te cuwo ko pacémuni ni apulie. Ke lé patemehi a *Pwooti Wâé ko Iésu, pa *Mesia.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.