Atos 25
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs NTLH
1 E tuie ne ha a province *Judé wo gupéno Festus, ke cié ni tan alecehen, ke e taa mu Césaré ne *Iérusaléma.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Ke lé pitéteiminaado ten ne ko Paulo wo lépwo caa te lépwo *apwoâpwailo, me ni apulie na piubwo jélé mu pele lépwo *Juif.
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 Lé cuwokon me ileeng pie me e pwo me e âbé ne Iérusaléma wo Paulo. Be wo lépwoje, ke lé te pwo a céiu huô, beme lé bo taunueng ne pwo pwaaden.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Ke e hegi ne telé wo Festus pie: «Ûhu, be lé wéieng ne Césaré, ke woéo, [ke time uce bwoliéo Iérusaléma] ke é o caa te engemwo.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Ke wâé heme lé opé céing ne Césaré wo lépwo apihuô tewé. Ke mepie pwo ace naado celi ta celi e pwo wo pa apulie naa, ke lé bo pii nelang.»
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 E te ju mu pelelé he na 8 ai 10 ni tan wo Festus, ke e homwo Césaré. Ke é ha acaama hen, ke e taa he mwopitautinaado, ke e pihuôhi ne telé pie me lé pébé Paulo.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ke me e tehenebé wo Paulo, ke lé aujenieng wo lépwo Juif na lé opé mu Iérusaléma. Ke hiwon ni naado na lé pipé ne kon kon na te nihe ta. Kehe icehi ana time uce jan me lé *pajuujuhi.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Ke e hegi wo Paulo me pipwopain, ke e pii pie: «Te tice aceli é pwotahi ne ko ni patén de lépwo Juif, ke é ne ko a *mwaiitihi, die ko pa daame ubwo César.»
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Nime Festus me lé piwâéeng wo lépwo Juif, ke e hegi ne te Paulo pie: «Nimem me go taa Iérusaléma, beme é bo tautiko nelang?»
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Ke e pii ten wo Paulo pie: «É cuwo ânebuhe a mwotautinaado te César, ke o bo te tautiéo nelang. Be go caa te temehi ehi pie, te tice aceli é pwo celi ta ne ko lépwo Juif.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ke mepie é pwo aceli time uce mwomwon, celi jan me taunuéo kon, ke time uce piwâ jo hemepie taunuéo. Ke mepie nina lé pii ne kong, ke me ni gele, ke te tice pace apulie celi pwo mwomwon den me e pééo nge céiilé. Ûhu! Nimung me e tautiéo wo César!»
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Ke é ne alecehe a bwo picihe te Festus me lépwo apwopitihi, ke e pii te Paulo pie: «Mepie te nimem me e tautiko wo César, ke go bwo te ân!»
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 É he ni tan alecehen, ke lu tuie ne Césaré wo pa daame *Agripa me Bérénice, ê toomwo pwaadeniin, me lu â pwobwocu te Festus.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Mwo te hiwon ni tan na lé mwo te mu hen, ke e piuti te pa daame wo Festus nina lé pwo te Paulo, ke e pii ten pie: «Pwo pa apulie na e neeng he karépu wo Félix.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 É he é mu Iérusaléma, ke lé pitéteiminaado wo lépwo caa te lépwo apwoâpwailo, me lépwo apihuô te lépwo Juif, me ilehi pie me e pwocuhinaado.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 «Ke é hegi ne telé pie: “Wogeme lépwo Roma, ke time mu uce wonaa ni huô teme. Be time geme mu uce pwocuhinaado te pa apulie, ânebuhe a bwo tautieng. Be wâé heme e mwo te picihe me lépwona lé pipé ne kon, beme e te pii ce pwooti bépipwopain.”
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Ke é mulang na lé tai tuiebé pelong. Time é mwo uce ucéihi, ke é ha acaama, ke é mu he mwotautinaado, ke é ilehi pie me pébé pa apulie naa.»
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 «Lé tehenebé wo lépwo apipé ne kon. É ko niimihi pie, junihe ubwo a ta na e pwo. Kehe icehi ana lé pipé ne kon, ke te piticenaado ne kon.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Be lé te pipééle ko nina te é ha a pwoiitihi telé, ne ko pace Iésu celi e mele, pana e pii wo Paulo pie e mulie cemwo.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 «Ke time é uce temehi aceli me é pwo, ne ha a bwo picihe telé. Ke é tahimwo Paulo pie, nimen me e â Iérusaléma, me bo tautieng nelang ko ni naado naa.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Kehe icehi ana e ilehi me e tautieng wo César. Ke é ne a mwomwon pie me wéieng dieli ha ace bwo pawieeng dong, nge céii César.»
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Ke e pii wo *Agripa te Festus pie: «Woéo mwo, ke nimung me é téne pa apulie naa.»
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 É ha acaama hen, ke lu tuie nge he mwopitautinaado wo Agripa me Bérénice, woélé me ni apihuô te ni coda me ni apulie na piubwo jélé ne ha a pwomwo ubwo. [Ke lé te junihe pipaunulu ne ni apulie, pwohewii a bwopwonen delé.] Ke e ne a mwomwon wo Festus pie me lé pébé Paulo.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Ke e pii wo Festus pie: «Padaame Agripa me tai wogewé ati na wogewé éni peleme, geé ali pa apulie ce. Be pa watihe picihe te ati ni Juif, ne Iérusaléma, ke éni, ke lé caa âbé tooéo ne kon. Ke lé tai pii tong ati pie, wâé heme taunueng.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 «Ke hemepwo é ne kong, ke é tooli pie te tice aceli e pwo celi ta celi me jan me taunueng kon, kehe icehi ana te weeng mwo na e ilehi pie me e â too pa daame César. Ke é niimihi pie me é te patupwoeng ngen.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 «Kehe icehi ana time é uce temehi aceli me é tii nge céii pa daame César ne kon, ke anaa a watihen me é pwo me e cuwo ânebuhewé ati. Te wogo cehi, go pa daame Agripa, na é pine ne kom. Be mepie geé tahimwoeng ati, ke o bo jan me geé pii tong, aceli me é tii nge céii pa daame César.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Be time uce mwomwon ne kong me é pawie nge céiieng pace apwocuhinaado, heme time uce ju pwéélang ehi ace watihen.»
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.