Atos 23
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARA
1 Ke e te ju ome ni *mwohuô wo Paulo, ke e pii telé pie: «Lépwo âjiénung, time uce pipenem a pwonimung ne he pwahamii Padué, ko a mulihung dieli jenaa.»
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ke me e téne anaa wo Ananias, pa *daame he lépwo apwoâpwailo, ke [e okéé. Ke] e pahede nina lé mu mwonu Paulo pie me lé ahi a pwon.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ke e pii ten wo Paulo pie: «E bo pwocuhin ne tem wo Padué! Be nimem me go tautiéo ko ni patén, kehe icehi ana go piâ ité koja ni patén, be go pwo me lé ahiéo! Wogo, ke te ju wâé a pwom, kehe icehi ana a pwonimem, ke te junihe melepiing hen!»
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ke ni béén na lé mu cebwo Paulo, ke lé pii ten pie: «Éé! Go ko pii me ta pa daame he lépwo apwoâpwailo te Padué!»
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ke e hegi ne telé wo Paulo pie: «[Pineuéo] wogewé lépwo bééng, be time é uce temehi pie, weeng pa daame he lépwo apwoâpwailo! A juuju pie caa te tii ne he ni tii iitihi pie: Go nemwo cihe me ta ne ko pa apihuô te a bele tem.» Exode 22.27
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 E te temehi wo Paulo pie, nina lé mu ha a mwohuô, ke pwo ni *Farasaio, me ni *Saducéen. Ke e pii telé pie: «Lépwo âjiénung! Woéo ke pa Farasaio, ke wo caa tong ke pa Farasaio, ke é céihi ne ko a bwo mulie cemwo te ni amele. Ke é ko anaa na lé tautiéo.»
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Ke me e pii anaa, ke ni Farasaio me ni Saducéen, [ke lé te piokéé kuti] ke lé pipiiden.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Be lé pii ne ni Saducéen pie, te tice mulie cemwo te ni amele, te tice *âcélo, ke te tice duéé. Ke mepwo é ne ko ni Farasaio, ke lé céihi ne ko ati ninaa.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ke me lé caa ko junihe picihe da, ke lé te cuwoda kuti ni béé *dotéén ko patén mu ha awieme ni Farasaio. Ke lé pii pie: «Te tice aceli geme alihi celi ta, celi e pwo wo pa apulie ce. Wieli e cihe ne kon na ace âcélo?»
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ke me caa â piubwo da ali bwo piokéé telé, ke e niimihi wo pa apihuô te ni coda pie, lé o pitanahi Paulo, ke e pii te ni coda ten pie me lé ole pééeng daamwo he mwocoda.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 É he bwén, ke e piâbeeti Paulo wo Padaame, ke e pii ten pie: «Go mwoiu! Be go caa pajuujuéo ne *Iérusaléma, ke wâé mwo heme go pajuujuéo ne *Rome.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 É ha acaama hen, ke lé pine huô ne ni béé *Juif, ke lé *piapwo pie, o time lé uce wiinaado me ûdu ânebuhe ace bwo taunu Paulo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ni apulie naa, ke eda koja a 40 jélé.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ke lé â too ni caa te ni apwoâpwailo me ni apihuô, ke lé pii telé pie: «Geme caa piapwo pie, time geme o uce wiinaado, dieli heme geme bo taunu Paulo.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ke anaa, wâé heme geé neme ilehi koja pa apihuô te ni coda pie, me e pébé céiikewé Paulo, wogewé me ati ni mwohuô. Ke geé pii ten pie, nimewé me geé temehi ehi aceli e pwo. Ke wogeme, ke geme pipwopweekeme, beme geme taunueng ânebuhe ace bwo tuiebé ten ne éni.»
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Kehe icehi ana wo pa acim ko Paulo, ke e téne pie lé pwo me lé pipwohuô te Paulo. Ke e taa paténeeng ne he mwocoda.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ke me e téne a pwooti naa wo Paulo, ke e tode pa céiu caa te coda, ke e pii ten pie: «Go pé ngen pa ewa aiu ce pele pa apihuô tewé, be pwo a céiu naado na nimen me e pii ten.»
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ke e pé paje, ke e pééeng nge céii pa apihuô ten, ke e pii ten pie: «E todeéo wo Paulo, pa apwokarépu, ke e pahedeéo me é pébé céiiko pa ewa aiu ce, be pwo ace naado celi nimen me e pii tem.»
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ke e pétaa ko i pali nahi aiu wo pali apihuô, ke lu tabuhi gaaté cuwo, ke e tahimwoeng pie: «Ade aceli nimem me go pii tong?»
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ke e hegi ne ten pie: «Lé mi piténelé wo lépwo Juif beme lé ilehi kojako pie, me go bo pwo me e âbé meé wo Paulo ne ânebuhe a mwohuô telé. Be wieli lé o pii tem pie, nimelé me lé temehi ehi aceli e pwo.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Kehe icehi ana go nemwo piténedelé! Be lé o pipwohuô ten. Be piwoélé da koja 40 lépwona lé caa piapwo pie, o time lé o uce wiinaado ke ûdu, die ko ace bwo taunueng. Ke é ha a benaamwon ce, ke lé caa nebwén ko pipwopweelé, ke lé ju ucéihi aceli me go pii.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ke e hegi ne ten wo pa apihuô pie: «Go nemwo uti a bwo picihe tenyu!» Ke e neeng me e engen.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 E tode lupwo caa te coda ten wo pa apihuô, ke e pii telu pie: «Geu pipwopweehi celi 200 coda celi lé pé teua, ke 70 coda celi lé tebwo pwo haricaan, ke 200 coda celi lé nuô da, beme lé â Césaré heme 9 inetéale ko a babwén.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Geé pwopweehi mwo ce haricaan, beme lé pé Paulo nge pele pa gupéno Félix. Ke geé wéieng ehi, beme time uce tuie ne kon celi ta.»
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ke nebwén, ke e tii a tii ce:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Klaude Lisias ne te gupéno Félix, bwocu!
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Pa apulie ce, na lé imwieng wo lépwo Juif beme lé o bo taunueng. Ke é âbé me ni coda, beme é pééeng kojalé, be é temehi pie pa Roma.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Nimung me é temehi ace watihen celi lé imwieng kon, ke é pwo me e tautieng a mwohuô telé.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ke é alihi pie heme lé pipé ne kon, ke te é mu ko ni patén delé, kehe te tice aceli me pipé ne kon kon, celi jan me taunueng kon, ai me e pwokarépu kon.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 É he patemehi tong ana me lé pwo ne ko pa apulie ce, ke é te pwome neeng lé céiiko, me lépwona lé pipé ne kon. Ke é pwo ko pii telé pie, me lé patemehi tem celi lé pipé ne kon kon.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 É he bwén, ke wo lépwo coda, ke lé pwo ana e pii telé wo pa apihuô telé, ke lé pé Paulo nge ha a pwomwo ubwo Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 É ha acaama, ke lé mwojuia mwobé ne he mwocoda wo lépwo béé coda, ke lé te ne lépwo atebwo pwo haricaan me lé ân me weeng.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 É he lé tehene nge Césaré, ke lé ne te gupéno ali tii, ke lé ne Paulo ten.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 E pine a tii wo pali gupéno, ke e tahimwo Paulo pie: «He go âbé mu ha ace duaan celi woté?»
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Ke e pii pie: «É bo tautiko hemepie lé bo âbé pipatemehilé wo lépwona lé pipé ne kom.» Ke e huôhi pie me lé ne Paulo ha a karépu ne ha a mwodaame na e pwo wo *Érode pa Bécéiuhen.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.