Atos 22

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ke e pii wo Paulo pie: «Lépwo âjiénung me lépwo caa, geé téne ana me é pii tewé ni, beme é pipwopaing.»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ke me lé téne he e pacihelé he pwo patilé, ke bwo te junihe tice patilé kuti.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Woéo ke pa *Juif. É pituie ne Tarse ha a province Silisi, kehe icehi ana picileéo ne éni *Iérusaléma. Ke wo Gamaliel na e pacémuniéo. Ke e picaa tong ehi ni patén de ni watihenye. Pana é ûmiê me de Padué pwohewiikewé ati jenaa.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 É pwotahi, me pwo me taunu ni béén na lé âcéi Padaame Iésu. Ke é pwo me imwi ni aiu me ni toomwo mwo, ke é tahilé ne he karépu.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 «Jan me lé pajuujuéo wo pa *daame he lépwo apwoâpwailo me ni *mwohuô. Be é hegi kojalé ni tii, beme é ne te ni âjiénenye, ni Juif na lé mu Damas. Ni tii naa, ke lé ne mwomwon dong, me é â lang, me é â imwi nina lé céihi ne ko Iésu, ke me é péélé bé ne Iérusaléma beme lé pwocuhinaado.»
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 «Kehe icehi ana me é ko â he pwaaden, he teko ju goahen ehi, he é ko âmwonuhi Damas, ke e te âbé kuti mu jeda he miiden a pwéélang na te junihe ubwo, ke e pwoeihiéo.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ke é te tupwo kuti ne pwo bwohemwo. Ke é téne a pwocihe na e pii pie: “Saulo, Saulo, é ko ade na go pwotahi ne kong?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 «Ke é hegi ne ten pie: “Wogo, ke woo, go pa daame?”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 «Lé te alihi a pwéélang wo lépwona lé âcéing, kehe icehi ana time lé uce téne a pwocihe te pana e paciheéo.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 «Ke é pii pie: “Padaame, ade aceli me é pwo?” Ke e hegi ne tong wo Padaame pie: “Go cuwoda, ke go â Damas, be o bo pii tem nelang aceli me go pwo.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 «Ke me é niê, ke caa time é alikenye. Ke lé bwo te ju pétaa ko ing ne ni bééng, ke lé pééo nge Damas.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 «Ke pwo pa céiu apulie lang, na pii kon pie Ananias. Wo panaa, ke pa apulie na e te junihe pipwoiipieng me âcehi ni *patén de Moosé. Ke lé te junihe piwâéeng ati ne ni Juif na lé mu Damas.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ke e âbé beniéo wo panaa, ke e pii tong pie: “Saulo, pa acéihi bééng, go niê mwo!”
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ke e pii tong pie: “E caa pipégaliko wo Padué he ni watihenye, beme go temehi ana nimen kon, beme go ali Pana e mwomwon, wo Iésu, ke me go téne a patin heme e cihe tem.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Be go bo pa apé na a juuju ten, ne pele ni apulie ati, ko ni naado na go alihi me téne.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ke é jenaa, ke he ade aceli go ucéihi? Go cuwoda me puuko. Ke go pwoiitihi te Padaame, beme e pineuhi ni ta pwo tem.”»
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 «Ke é alecehen, ke é caa mwojuia mwo ne Iérusaléma. Ke é ha a céiu tan, he é mwo ko pwoiitihi ne *huâ iitihi, ke e pihabwiieng dong ne ha a jenung wo Padaame, ke é alieng.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Ke e pii tong pie: “Go piepin, ke go wie epin mu Iérusaléma, be o time lé uce hegi a bwo pajuujuéo tem ne ni apulie éni.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 «Ke é hegi ne ten pie: “Padaame, lé te temehi pie é â he ni *mwotapitihi, ke é pwo me imwi nina lé céihi ne kom. Ke é pwo me ahilé, ke é nelé da he karépu.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ke é he taunu Étienne, pa eabwé tem, ke é te mu lang mwo. Be woéo pa céiu na é te picani telé ne ko a bwo niimihinaado telé, ke é wéihi mwo ni epwéne lépwona lé taunueng.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 «Kehe icehi ana e pii tong wo Padaame pie: “Go wie [mu Iérusaléma] be é bo neko nge, he na e éité lang, pele nina time uce ni Juif.”»
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Lé tabemi Paulo die lang ne ni Juif, kehe icehi ana me e pii pie e â céii nina time uce ni Juif, [ke lé te okéé kuti] ke lé toii da pie: «Taunueng! Be time uce jan me e mulie!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ke lé te wiikau kuti, ke lé céi taabwon ni epwénelé, ke lé pwo muu pule.Lé pwo me lé tati Paulo wo lépwo coda roma|alt="Paul & soldiers" src="CN02025B.TIF" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="22.24"
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Wo pa apihuô te ni coda roma, ke e pwo me lé pé da Paulo he mwocoda, beme tatieng ko bwaliiwota, beme e pii telé ace watihen me lé uu [ke me lé okéé ne kon] ne ni Juif.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kehe icehi ana me lé cieeng beme lé tatieng, ke e pii wo Paulo te pa céiu caa te coda na e mu lang pie: «Kona te pwo mwomwon dewé me geé tati pana e mu ha a tii tewé, ni Roma, na mwo time uce tautieng?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ke [e téetihi] wo pali caa te coda he e téne anaa, ke e â paténe pa apihuô telé, pie: «Go pipwocile aceli me go pwo te pa apulie ce, be pa Roma!»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Ke e âbé too Paulo wo pali apihuô, ke e tahimwoeng pie: «Go paje, te wogo kuti ha a tii tenye ni Roma?»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ke e pii wo pali apihuô te ni coda pie: «Te junihe hiwon ni mwani na é ne beme é Roma!»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ke me e téne anaa, ke te junihe mwotieng kuti. [Be iitihi] me lé cie pana e ha a tii telé. Ke lé te neeng kuti ne ni coda na lé pwo me lé tatieng, ke lé engen.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Nime pa apihuô te ni coda me e temehi ace watihen me lé tééti Paulo ne ni Juif. Ke é ha acaama, ke e pihuôhi ne te ni *apwoâpwailo, me ati a mwohuô te ni Juif, pie me lé pipitilé. Ke me lé pipitilé, ke e te pwo me tuwo ni itihe toki ko Paulo, ke lé pééeng bé, ke lé neeng ha awiemelé.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.