Atos 12

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 É ha a benaamwon naa, ke e pwotahi ne ko ni béé acéihi wo pa daame *Érode Agripa Ier.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Ke e ne a mwomwon beme lé taunu Cang, pa âjiéne Ioane, ko teua.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ke me e alihi pie wâé te lépwo Juif, ke e ne me imwi mwo Pétéru, ha a céiu tan ubwo telé, a tan ko pieni pwoloa na tice nyaa ten.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Ke e pwo me tahieng da he karépu, ke e ne me lé wéieng nina paa ni bele na pipaa ni coda ne hen. Be nimen me e tauti Pétéru ne he pwahamii ni apulie ati, alecehe a tan ubwo ko *Pacika.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ke lé wéi Pétéru ne he karépu. Ke mepwo ni acéihi, ke lé te mwoiu ko pwoiitihi me den.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 É ha a bwén ânebuhe a bwo tautieng, ke wo Pétéru, ke e pule ha awieme lupwo alo coda. Ke cieeng ko ni itihe toki ne ko lupwoli coda. Ke pwo mwo ni coda na lé cuwo he pomwa ko a karépu, beme lé wéieng.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Kehe icehi ana e te tuie kuti wo pa céiu *âcélo te Padaame, ke te ju pwéélang kuti ha ali karépu. Ke wo pali âcélo, ke e ti ko a céiu duaa Pétéru, ke e paûmiêeng. Ke e pii ten pie: «Go cuwoda epin!» Ke e te tupwo kuti mu ko lupwo i Pétéru li itihe toki.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ke e pii ten wo pali âcélo pie: «Go cieko ko a taihenam, ke go cuwohe lupwo dihibwaam.» Ke e te piténedeeng wo Pétéru.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Ke e âcéin mu he karépu wo Pétéru. Kehe icehi ana time e uce temehi pie, nina e pwo ten wo pali âcélo, ke te ni juuju. Be e niimihi pie a niûn.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Lu wédeni ni coda na lé wéa ânebun, ke lu wédeni mwo nina lé cuwo lang. Ke lu tehene nge ko a pomwa toki: a babé ko a pwomwo ubwo. Ke e te pitehi cehi ne ânebuhelu, ke lu wie, ke lu â ha a céiu pwaaden. É mulang, ke te tie kuti pali âcélo.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ke e bwo mwojuia mwo a pwonime Pétéru, ke e pii pie: «Te a juuju kuti! É jenaa ni, ke é bwobe temehi pie, e pawiebé pa âcélo ten wo Padaame, beme e celuimiéo mu ha a pihuô te Érode! Ke e celuimiéo koja ni ta na lé pwo me lé pwo tong na a bele te lépwo *Juif [na lé pipwobwonikeme].»
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 É alecehe anaa, ke e â ha a pomwa te Maria, nyaa te Ioane na pii kon mwo pie Maréko. Lé teko mu lang a céiu a hiwon ko ni acéihi, be lé teko pwoiitihi.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Ke e cii a pomwa wo Pétéru, ke e âbé wo Roda me e tehi. Wo êje, ke ê eabwé ha a pwomwo naa.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Ke e téne temehi a pati Pétéru, ke te junihe piwâénimen. Ke e téte ngen, ke e pii pie: «Éé, wo Pétéru na e âoté pwomwo!» Ke e pineuhi me e tehi ali pomwa!
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ke lé pii ten pie: «Go piolo, go êje!» Ke e hegi ne telé pie: «Uhuu! É te juuju.» Ke lé pii ten mwo pie: «Ûhu! Wieli a jenen.»
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 É he lé mwo ko picihe, ke e tee mwoiu ko cii ali pomwa wo Pétéru! Ke me lé tehi ali pomwa, ke lé te junihe téetieng kuti.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Ke e pwo inenaado telé ko a in, pie me lé nemwo cihe. Ke e piuti telé a bwo pawieeng mu he karépu. Ke e pii telé mwo pie: «Wâé heme geé bo pii te Cang, me ni béé acéihi béénye.» Ke e wie kojalé, ke e â ha a céiu duaan.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ke me pwang daabé, ke lé âdé ke âbé wo lépwo coda. Ke lé te junihe gia, be time lé uce temehi he celi e lang wo Pétéru, ke te junihe mwotilé.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Ke e pwo me lé haneeng wo Érode, kehe icehi ana time lé uce tooeng. Ke e pwo me tahimwo lépwo awéa, ke e ne a mwomwon beme taunulé.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 E te nihe okéé wo pa daame naa, wo Érode, ne ko lépwo apulie Tir me lépwo apulie Sidon. Ke lé piténelé wo lépwonaa, ke lé âbé alieng beme lé ilehi kojaeng a péém. Be lupwo amu naa, ke lé mulie mu ko a amu te Érode. Ke lé ne me pa pwaadeniilé wo Blaste, pa apenem de pa daame, ke pa caa te penem he mwodaame.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ke é ha a tan na e caa pipégali wo Érode, ke e cuwohe ni epwénen he daame, ke e taa tebwo pwo atebwo he daame, ke e cihe te ni apulie naa.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Ke lé te nihe picedieng, ke lé pii pie: «Éé! Time uce wo pa apulie na e cihe, kehe caa te wo padué!»
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Ke é ha a benaamwon naa, ke e ahi Érode wo pa âcélo te Padaame, be time uce nime Érode me e pipwoun de Padaame, kehe te nimen me e te pipwoun den. Ke lé wiieng ne ni béle, ke e mele.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Ke a pwooti te Padué, ke caa nihe piân.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Wo Barnabas me Saulo, ke lu caa panebwénihi ni penem delu ne ko lépwo acéihi ne *Iérusaléma. Ke lu engemwo, woélé me Ioane na pii kon mwo pie Maréko.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.