Atos 12

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 É ha a benaamwon naa, ke e pwotahi ne ko ni béé acéihi wo pa daame *Érode Agripa Ier.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Ke e ne a mwomwon beme lé taunu Cang, pa âjiéne Ioane, ko teua.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Ke me e alihi pie wâé te lépwo Juif, ke e ne me imwi mwo Pétéru, ha a céiu tan ubwo telé, a tan ko pieni pwoloa na tice nyaa ten.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Ke e pwo me tahieng da he karépu, ke e ne me lé wéieng nina paa ni bele na pipaa ni coda ne hen. Be nimen me e tauti Pétéru ne he pwahamii ni apulie ati, alecehe a tan ubwo ko *Pacika.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ke lé wéi Pétéru ne he karépu. Ke mepwo ni acéihi, ke lé te mwoiu ko pwoiitihi me den.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 É ha a bwén ânebuhe a bwo tautieng, ke wo Pétéru, ke e pule ha awieme lupwo alo coda. Ke cieeng ko ni itihe toki ne ko lupwoli coda. Ke pwo mwo ni coda na lé cuwo he pomwa ko a karépu, beme lé wéieng.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Kehe icehi ana e te tuie kuti wo pa céiu *âcélo te Padaame, ke te ju pwéélang kuti ha ali karépu. Ke wo pali âcélo, ke e ti ko a céiu duaa Pétéru, ke e paûmiêeng. Ke e pii ten pie: «Go cuwoda epin!» Ke e te tupwo kuti mu ko lupwo i Pétéru li itihe toki.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Ke e pii ten wo pali âcélo pie: «Go cieko ko a taihenam, ke go cuwohe lupwo dihibwaam.» Ke e te piténedeeng wo Pétéru.
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Ke e âcéin mu he karépu wo Pétéru. Kehe icehi ana time e uce temehi pie, nina e pwo ten wo pali âcélo, ke te ni juuju. Be e niimihi pie a niûn.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Lu wédeni ni coda na lé wéa ânebun, ke lu wédeni mwo nina lé cuwo lang. Ke lu tehene nge ko a pomwa toki: a babé ko a pwomwo ubwo. Ke e te pitehi cehi ne ânebuhelu, ke lu wie, ke lu â ha a céiu pwaaden. É mulang, ke te tie kuti pali âcélo.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Ke e bwo mwojuia mwo a pwonime Pétéru, ke e pii pie: «Te a juuju kuti! É jenaa ni, ke é bwobe temehi pie, e pawiebé pa âcélo ten wo Padaame, beme e celuimiéo mu ha a pihuô te Érode! Ke e celuimiéo koja ni ta na lé pwo me lé pwo tong na a bele te lépwo *Juif [na lé pipwobwonikeme].»
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 É alecehe anaa, ke e â ha a pomwa te Maria, nyaa te Ioane na pii kon mwo pie Maréko. Lé teko mu lang a céiu a hiwon ko ni acéihi, be lé teko pwoiitihi.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ke e cii a pomwa wo Pétéru, ke e âbé wo Roda me e tehi. Wo êje, ke ê eabwé ha a pwomwo naa.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Ke e téne temehi a pati Pétéru, ke te junihe piwâénimen. Ke e téte ngen, ke e pii pie: «Éé, wo Pétéru na e âoté pwomwo!» Ke e pineuhi me e tehi ali pomwa!
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ke lé pii ten pie: «Go piolo, go êje!» Ke e hegi ne telé pie: «Uhuu! É te juuju.» Ke lé pii ten mwo pie: «Ûhu! Wieli a jenen.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 É he lé mwo ko picihe, ke e tee mwoiu ko cii ali pomwa wo Pétéru! Ke me lé tehi ali pomwa, ke lé te junihe téetieng kuti.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ke e pwo inenaado telé ko a in, pie me lé nemwo cihe. Ke e piuti telé a bwo pawieeng mu he karépu. Ke e pii telé mwo pie: «Wâé heme geé bo pii te Cang, me ni béé acéihi béénye.» Ke e wie kojalé, ke e â ha a céiu duaan.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Ke me pwang daabé, ke lé âdé ke âbé wo lépwo coda. Ke lé te junihe gia, be time lé uce temehi he celi e lang wo Pétéru, ke te junihe mwotilé.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ke e pwo me lé haneeng wo Érode, kehe icehi ana time lé uce tooeng. Ke e pwo me tahimwo lépwo awéa, ke e ne a mwomwon beme taunulé.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 E te nihe okéé wo pa daame naa, wo Érode, ne ko lépwo apulie Tir me lépwo apulie Sidon. Ke lé piténelé wo lépwonaa, ke lé âbé alieng beme lé ilehi kojaeng a péém. Be lupwo amu naa, ke lé mulie mu ko a amu te Érode. Ke lé ne me pa pwaadeniilé wo Blaste, pa apenem de pa daame, ke pa caa te penem he mwodaame.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Ke é ha a tan na e caa pipégali wo Érode, ke e cuwohe ni epwénen he daame, ke e taa tebwo pwo atebwo he daame, ke e cihe te ni apulie naa.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Ke lé te nihe picedieng, ke lé pii pie: «Éé! Time uce wo pa apulie na e cihe, kehe caa te wo padué!»
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Ke é ha a benaamwon naa, ke e ahi Érode wo pa âcélo te Padaame, be time uce nime Érode me e pipwoun de Padaame, kehe te nimen me e te pipwoun den. Ke lé wiieng ne ni béle, ke e mele.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ke a pwooti te Padué, ke caa nihe piân.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Wo Barnabas me Saulo, ke lu caa panebwénihi ni penem delu ne ko lépwo acéihi ne *Iérusaléma. Ke lu engemwo, woélé me Ioane na pii kon mwo pie Maréko.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.