Atos 12
Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB
1 É ha a benaamwon naa, ke e pwotahi ne ko ni béé acéihi wo pa daame *Érode Agripa Ier.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ke e ne a mwomwon beme lé taunu Cang, pa âjiéne Ioane, ko teua.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ke me e alihi pie wâé te lépwo Juif, ke e ne me imwi mwo Pétéru, ha a céiu tan ubwo telé, a tan ko pieni pwoloa na tice nyaa ten.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ke e pwo me tahieng da he karépu, ke e ne me lé wéieng nina paa ni bele na pipaa ni coda ne hen. Be nimen me e tauti Pétéru ne he pwahamii ni apulie ati, alecehe a tan ubwo ko *Pacika.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ke lé wéi Pétéru ne he karépu. Ke mepwo ni acéihi, ke lé te mwoiu ko pwoiitihi me den.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 É ha a bwén ânebuhe a bwo tautieng, ke wo Pétéru, ke e pule ha awieme lupwo alo coda. Ke cieeng ko ni itihe toki ne ko lupwoli coda. Ke pwo mwo ni coda na lé cuwo he pomwa ko a karépu, beme lé wéieng.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Kehe icehi ana e te tuie kuti wo pa céiu *âcélo te Padaame, ke te ju pwéélang kuti ha ali karépu. Ke wo pali âcélo, ke e ti ko a céiu duaa Pétéru, ke e paûmiêeng. Ke e pii ten pie: «Go cuwoda epin!» Ke e te tupwo kuti mu ko lupwo i Pétéru li itihe toki.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ke e pii ten wo pali âcélo pie: «Go cieko ko a taihenam, ke go cuwohe lupwo dihibwaam.» Ke e te piténedeeng wo Pétéru.
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ke e âcéin mu he karépu wo Pétéru. Kehe icehi ana time e uce temehi pie, nina e pwo ten wo pali âcélo, ke te ni juuju. Be e niimihi pie a niûn.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Lu wédeni ni coda na lé wéa ânebun, ke lu wédeni mwo nina lé cuwo lang. Ke lu tehene nge ko a pomwa toki: a babé ko a pwomwo ubwo. Ke e te pitehi cehi ne ânebuhelu, ke lu wie, ke lu â ha a céiu pwaaden. É mulang, ke te tie kuti pali âcélo.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ke e bwo mwojuia mwo a pwonime Pétéru, ke e pii pie: «Te a juuju kuti! É jenaa ni, ke é bwobe temehi pie, e pawiebé pa âcélo ten wo Padaame, beme e celuimiéo mu ha a pihuô te Érode! Ke e celuimiéo koja ni ta na lé pwo me lé pwo tong na a bele te lépwo *Juif [na lé pipwobwonikeme].»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 É alecehe anaa, ke e â ha a pomwa te Maria, nyaa te Ioane na pii kon mwo pie Maréko. Lé teko mu lang a céiu a hiwon ko ni acéihi, be lé teko pwoiitihi.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Ke e cii a pomwa wo Pétéru, ke e âbé wo Roda me e tehi. Wo êje, ke ê eabwé ha a pwomwo naa.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Ke e téne temehi a pati Pétéru, ke te junihe piwâénimen. Ke e téte ngen, ke e pii pie: «Éé, wo Pétéru na e âoté pwomwo!» Ke e pineuhi me e tehi ali pomwa!
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ke lé pii ten pie: «Go piolo, go êje!» Ke e hegi ne telé pie: «Uhuu! É te juuju.» Ke lé pii ten mwo pie: «Ûhu! Wieli a jenen.»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 É he lé mwo ko picihe, ke e tee mwoiu ko cii ali pomwa wo Pétéru! Ke me lé tehi ali pomwa, ke lé te junihe téetieng kuti.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Ke e pwo inenaado telé ko a in, pie me lé nemwo cihe. Ke e piuti telé a bwo pawieeng mu he karépu. Ke e pii telé mwo pie: «Wâé heme geé bo pii te Cang, me ni béé acéihi béénye.» Ke e wie kojalé, ke e â ha a céiu duaan.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ke me pwang daabé, ke lé âdé ke âbé wo lépwo coda. Ke lé te junihe gia, be time lé uce temehi he celi e lang wo Pétéru, ke te junihe mwotilé.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Ke e pwo me lé haneeng wo Érode, kehe icehi ana time lé uce tooeng. Ke e pwo me tahimwo lépwo awéa, ke e ne a mwomwon beme taunulé.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 E te nihe okéé wo pa daame naa, wo Érode, ne ko lépwo apulie Tir me lépwo apulie Sidon. Ke lé piténelé wo lépwonaa, ke lé âbé alieng beme lé ilehi kojaeng a péém. Be lupwo amu naa, ke lé mulie mu ko a amu te Érode. Ke lé ne me pa pwaadeniilé wo Blaste, pa apenem de pa daame, ke pa caa te penem he mwodaame.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ke é ha a tan na e caa pipégali wo Érode, ke e cuwohe ni epwénen he daame, ke e taa tebwo pwo atebwo he daame, ke e cihe te ni apulie naa.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Ke lé te nihe picedieng, ke lé pii pie: «Éé! Time uce wo pa apulie na e cihe, kehe caa te wo padué!»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ke é ha a benaamwon naa, ke e ahi Érode wo pa âcélo te Padaame, be time uce nime Érode me e pipwoun de Padaame, kehe te nimen me e te pipwoun den. Ke lé wiieng ne ni béle, ke e mele.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ke a pwooti te Padué, ke caa nihe piân.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Wo Barnabas me Saulo, ke lu caa panebwénihi ni penem delu ne ko lépwo acéihi ne *Iérusaléma. Ke lu engemwo, woélé me Ioane na pii kon mwo pie Maréko.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.