Atos 10

Tii Iitihi: Élele Iitihi na mwo Coho (CAM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pwo pa apulie na e mu Césaré na pii kon pie Korneï. Pa Roma, pa céiu caa te ni 100 coda ne ha a mwocoda te lépwo Itali.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Pa apulie naa, ke e céihi ne ko a pwoiitihi te lépwo *Juif, weeng me ni apulie na lé mu ha a pomwa ten. E te nihe pati lépwo Juif na tice delé, ke e te pwoiitihi te Padué.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 É ha a céiu tan, he ko cié inetéale ko alecehe a goahen, ke e pwoiitihi, ke e te ju ali ehi pa *âcélo te Padué, he e ko â taadeeng ne huâ, ke e pii ten pie: «Korneï!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Ke e te ju omeeng ehi wo Korneï, ke te nihe mwotieng, ke e pii pie: «Ade, go Padaame?»
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Wâé heme go ne nge Jopé ce apulie, beme lé â todebé Simon, pana te pii kon mwo pie Pétéru.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 E pimu pele Simon, pa apenem ko iiwota, na e mu pejié.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ke e caa te engemwo wo pali âcélo li e paciheeng. Ke wo Korneï, ke e tode lupwo apulie na alo julu, mu pele lépwo apenem den. Ke e tode mwo pa céiu coda ten, mu hadenii ni coda na e pihuô telé, pa coda na caa nihe bwolieng pelen; pana e te pipwoiipieng ne ha a pwoiitihi.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Alecehe a bwo uti telé ati nina e tuie ne kon wo Korneï, ke e nelé nge Jopé.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 A tan alecehen, he e teko ju goahen ehi, ke lé piâmwonuhi a pwomwo ubwo Jopé. É ha a benaamwon naa, ke e taa pwo mwa he na belece lang wo Pétéru, beme pwoiitihi.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Ke menen, ke nimen me e wiinaado. Ke é he lé mwo ko piwâam ko a wiinaado ten, ke e habwii ni naado wo Padué te Pétéru ne ha a jenen.E taa pwoiitihi ne pwo mwa wo Pétéru|alt="Peter prays on roof" src="cn01944B.tif" size="col" copy="© 1996 David C. Cook" ref="10.9"
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ke e alihi a miiden he tehi, ke e opé mulang ana pwohewii a cehitaap na nihe ubwo, na cie ni uhin na paa. Ke e opé die pwo bwohemwo.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Ke e mu hen ati ni pétaapwo wota na pipaa ni alé, ke ni paile me ni âmutaa me ni bwien, me ni meni mwo.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ke e pii ten a pwocihe pie: «Go cuwoda, go Pétéru, ke go taunuhi, ke go wii!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kehe icehi ana e pii wo Pétéru pie: «Ûhu! Te muhi tong, go Padaame, be time é mu uce wii ni naado na iitihi ne he ni patén.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ke e téne mwo ali pwocihe, he e pii ten pie: «Go nemwo pii me ta, nina e pii wo Padué pie te wâé.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Ke ocié ko tuie ni naado naa, ke e caa te taamwo he miiden ali cehitaap.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Ke é ha a benaamwon naa, ke wo lépwoli apulie li e nelé bé wo Korneï, ke lé pitahimwohi he celi e lang ace pomwa te Simon. Ke lé piân, ke lé tuie nge ha ali pomwa, ha a benaamwon na wo Pétéru he e mwo ko pihane ace bwopiine ali e ko habwii ten wo Padué.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ke lé to, ke lé tahimwohi pie: «Be he te éni kuti, he celi e pimu lang wo Simon, na pii kon pie Pétéru?»
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 E mwo tee ko pitautinaado wo Pétéru ne ko ali e alihi, ke e pii ten na a *Jenen Iitihi pie: «Élé éni wo lépwo apulie na cié jélé na lé haneko.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Go cuwoda me go ole, ke go nemwo uce pwo me piwâ go me go âcéilé, be woéo na é nelé bé.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ke e ole wo Pétéru, ke e pii te lépwo apulie naa pie: «Woéo-ni pali apulie li geé ko haneéo. Ade ace watihen me geé âbé?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ke lé hegi ne ten pie: «E pahedekeme wo Korneï, pa caa te coda, pa apulie na mwomwon nang, ke e céihi ne ko a pwoiitihi te lépwo Juif. Ke ati lépwo Juif, ke lé pipii me wâé nang. E pihabwiieng den wo pa âcélo te Padué, ke e pii ten pie me e pwo me go âbé ne ha a pomwa te Korneï, beme e téne celi go pii ten.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ke e tanyuulé wo Pétéru me lé mwo pule.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 É ha a tan alecehen, ke lé tuie nge Césaré. Ke e teko ucéilé lang wo Korneï me lépwo apulie ha a pwomwoiu ten, me lépwo ju béén na e te todelé bé.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Me e taa wo Pétéru, ke e â beniieng wo Korneï, ke e tidihi jilin, ke e miibule ne ko ni a Pétéru.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Kehe icehi ana e pwiieng da wo Pétéru, ke e pii ten pie: «Go cuwoda, be woéo, ke te pa apulie pwohewiiko!»
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 E tee ko cihe ko taa huâ wo Pétéru. Ke e too ni apulie na hiwon jélé, na lé caa teko mu lang.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ke e pii telé pie: «Geé caa te tai temehi pie wo pa Juif, ke iitihi me pibéélu me pa coho. Ke e paciitihi kon mwo me e taa pelen. Kehe icehi ana wo Padué, ke e habwii tong pie, me é nemwo niimihi pie me ta pa apulie, ke me é nemwo pwo me muhi tong kon.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ke me geé todeéo bé, ke te tice aceli me mwo pitoole jo kon. Ke é tahimwokewé pie: De ace watihen me geé pwo me é âbé?»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Ke e pii ten wo Korneï pie: «Caa cié ni tan jenaa, na é pwoiitihi ne éni, ke é ko cié inetéale ko alecehe a goahen. Ke e te piâbeetiéo kuti wo pa apulie na pwomelaa a epwénen.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Ke e pii tong pie: “Korneï, e caa hegi a pwopwoiitihi tem wo Padué. Ke e caa alihi ati ni âpipati tem ne pele nina pwoééhelé, ke time e uce pineuko.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Wâé heme go ne nge Jopé ce apulie, beme lé â todebé Simon, pana te pii kon mwo pie Pétéru. E pimu pele Simon, pa apenem ko iiwota, na e mu pejié.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ke anaa, na é pawie epin lé ni apulie, beme lé todeko, ke te junihe wâé kuti na go âbé. Be é jenaa, ke caa tai wogeme éni ati he pwahamii Padué, beme geme téne ati ce naado celi e caa ne tem wo Padaame beme go pii teme.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 E pii beetihi telé wo Pétéru pie: «É bwo teko temehi kuti pie, mepwo wo Padué, ke time e uce pipwoinen ne ko ni apulie.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Be é ati he ni amu, ke wo pa apulie na e paciiti Padué, me e pwo nina wâé, me pipati, ke e piwâéeng wo Padué.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 E caa pawie a pwooti, me de a bele *Isaraéla: a Pwooti Wâé ko a péém, na e pwaadeniin bé wo Iésu Kériso, Padaame he ati ni apulie.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 «Geé caa te temehi ana e tuie ânebun ne Galilé, ke é mulang, die ati he ni piduaan ko a *Judé, ne alecehe a bwo patemehi na a pipuu apulip te Ioane.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Geé caa temehi pie wo Padué, ke e neole a junuu a Jenen Iitihi ne ko Iésu, pa apulie mu Nazaret. E engen ati he ni piduaan me e pwo nina wâé. Ke e pwo me wâé [nina cunu jélé me] ati ni béén na e kolé a junuu *Caatana, be e pelen wo Padué.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 «Wogeme kuti lépwo *apajuujuhi na ati nina e pwo, ne *Iérusaléma, die ha ati a amu te lépwo Juif. Lé cemeiteeng ne ko a *kuricé, ke e mele.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 «Kehe icehi ana wo Padué, ke e pwo me e mulie mwo, ha a béciéhe ni tan. Ke e pwo me e piâbeetikeme.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Wogeme ni béén na e caa pipégalikeme ânebun, beme geme bo lépwo apé na a juuju te Iésu. Wogeme ni béén na geme tai piwiinaado me ûdu me weeng, alecehe a bwo mulie cemwo ten koja ni amele. Time e uce pwo me e pihabwiieng de ati a bele.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ke e caa pahedekeme, beme geme â patemehi te a bele a Pwooti Wâé, me pii beetihi pie caa te weeng kuti, pana e caa neeng wo Padué me pa atauti nina lé mulie, me nina lé mele.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 «Ke, ati ni péroféta, ke lé caa mi pii pie, paceli e céihi ne kon, ke o pineuhi ni ta pwo ten ne he niin.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 É he e mwo ko cihe wo Pétéru, ke e ole a Jenen Iitihi ne huîi ati nina lé tabemi a pwooti te Padué.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Wo lépwo Juif na lé céihi, li lé âbé céi Pétéru, ke lé téele, he e homwo mwo a Jenen Iitihi ne huîi ni béén na time uce ni Juif.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Be lé ténelé he lé ko cihe he ni pwooti na te pi-ité, me pipaunu Padué. Ke e pii wo Pétéru pie:
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 «Woté, o te jan me time nye uce puu lépwona lé caa hegi a Jenen Iitihi, pwohewiikenye?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Ke e ne a mwomwon wo Pétéru, beme puulé ne he nii Padaame Iésu.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.