Atos 27
Re C'ac'a Testamento pa Kach'abal (CAKYNT) vs NTLH
1 Y tak bin chic che re Pablo y re nic'aj chic re jec'o pa cárcel ye'tak-a pa Roma, re tenemit re c'o chupan re lugar rubini'an Italia, xe'jach-a pa ruk'a' re jun ache rubini'an Julio. Re Julio re' jun capitán quichin jun ciento soldados, y re soldados re' je richin re jun grupo soldados quibini'an Chin re Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Mare' yen Lucas, vichibil-a re hermano Aristarco, re aj pa tenemit Tesalónica re c'o pa Macedonia, xojba chij re Pablo. Xojoc-a pa jun barco re pitinak quila pa jun tenemit rubini'an Adramitio, y niba pa tak nic'aj chic tenemit re jec'o chuchi-mar chire' chupan re lugar rubini'an Asia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Pa ruca'n k'ij xojapon pa tenemit rubini'an Sidón. Y chire' re Julio re ec'uay quichin re soldados, xuban jun namalaj utzil cha re Pablo, roma xuya' k'ij cha che xba chuyi'ic ruxnokil-quivach re hermanos y chin chuka' che re hermanos xquito-pa re Pablo.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Xojoc chic-a chupan re barco, y xkaya' can re tenemit Sidón. Jac'a tak yojbinak, xbakac'ulu' jun cak'ik' camas ruchuk'a', y mare' tiene que xojak'ax chach re Chipre, re lugar re' isla roma pa mar c'o-va, y chire' xojak'ax-va roma man can-ta pa rubey cak'ik' c'o-va. Y pa ka-lado izquierdo xc'ue-va can.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Y tak kak'asan chic can ronojel re mar re c'o-apo chiquivach re Cilicia y re Panfilia, xojapon pa tenemit rubini'an Mira, re tenemit re' chupan re lugar rubini'an Licia c'o-va.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Y chire' pa tenemit Mira, re Julio re capitán xbo'rvila' jun barco re pitinak quila pa jun tenemit rubini'an Alejandría, y niba pan Italia. Y chupan chic re barco re' xojrucusaj-va-a chin nakaban-a re bey re c'a c'o chakij.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Y q'uiy k'ij re camas akal xojbiyin. C'are' xojak'ax chach re tenemit rubini'an Gnido, roma re cak'ik' c'a ntajin-na, y can yojrutzolij chakij. Mare' xojak'ax chach re Salmón, y xbakaya-pa vuelta chij re Creta, re jun lugar re' isla roma pa mar chuka' c'o-va.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Y c'ayef chuka' kabanon yojbinak, kac'uan-a re ruchi' re mar, y pa kajquik'a' c'o-va can re Creta. Y tak xbakela' re lugar rubini'an Buenos Puertos, xojc'ue' chire'. Re lugar re' c'o-apo chunakaj re tenemit rubini'an Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Y camas q'uiy k'ij xk'ax-yan, y c'ayef chic che niban binen pa rue' re mar, roma ja tiempo re ne'ka-yan chin re cak'ik'-job. Y mare' re Pablo xuya' quina'oj re achi'a' re andex niquiban.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Reja' xubij chique: Yen ninojij, vo xa nakatz'am chic-a bey pa rue' re mar, c'ayef, man xe-ta cha re barco y re ejka'n re ruc'uan-a, xa can quire' chuka' chaka yoj, xcha'.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero re Julio re capitán man xunimaj-ta re xubij re Pablo cha. Xa ja re xubij re rajaf re barco y re xubij re ache re c'o más ruk'ij re ac'ayon chin re barco, xa jare' re xuban.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Y roma chire' man can-ta otz che ye'c'ue-ka che niquik'asaj-na-a re ru-tiempo re cak'ik'-job, mare' bama conojel re xe'nojin che más otz che niquiya' can re anche' jec'o-va, roma q'uiba' ye'tiquir ye'bapon re pa Fenice, re c'o chire' pa Creta. Roma re Fenice can man pa rubey-ta cak'ik' c'o-va, y re tenemit re' nitzu'un bama anche' ndel-va-pa re k'ij, y otz chin niquik'asaj re tiempo chin cak'ik'-job.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Y tak xpa re xocomil, reje' xquinojij che otz yojba pa Fenice. Tak xojel-a, xaxe re ruchi' re mar chin re Creta yojbinak-va.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero c'a ba' c'a kojel-va-a chire', tak xbec'ulum-pa jun namalaj cak'ik' re pitinak pa rue-a ba' re anche' nakatz'at che ndel-va-pa re k'ij, jun cak'ik' re camas ruchuk'a', y no'rpaxij-ri' chach re barco re anche' yojbinak-va.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Y roma camas ruchuk'a' re cak'ik', nrajo' yojrukararej-a. Y man yojtiquir-ta yojbiyin chakavach. Mare' tiene que xkaya' k'ij che xojrukararej-a.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Xojak'ax chunakaj jun lugar rubini'an Clauda, re lugar re' jun isla roma pa mar c'o-va. Y chire' man can-ta c'o ruchuk'a' re cak'ik'. Pero c'ayef xuban chakavach chin xkajotoba-a re lancha re kararen-a roma re barco re anche' yojbinak-va.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Y tak re lancha c'o chic pa barco, re achi'a' re je'ac'ayon re barco re', xquijitz' re barco cha chavon tak colo' y chavon quipan chin che man tijakataj rupan re barco. Y roma je'jotoban chicaj re moma' tak tziak chin re barco, re cak'ik' ye'runem chupan re ya' co'ol rupan re rubini'an Sirte, mare' xe'pa re je'ac'ayon chin re barco xe'quikasaj re tziak, chin che man xe'beka-ta chire'. Roma reje' camas niquixibij-qui' ye'beka chire'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Y pa ruca'n k'ij, roma re cak'ik' can c'aja quire' rubanon, xquich'akij c'a can pa ya' nic'aj cha re ejka'n re ruc'uan re barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Y pa rox k'ij, roma re cak'ik' can c'a ntajin-na, mare' yoj can xojta'on chin che q'uiy cosas re ye'oc cha re barco re xe'kach'akela' can pa mar.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Y roma camas ruchuk'a' re cak'ik' re nimiyon kachin, y q'uiy-yan k'ij re man katz'eton-ta rach re k'ij y ni xe-ta quivach re ch'umil, mare' xaxe chic re kacamic kayaben y nakana' che man chic yojcolotaj-ta.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Y roma c'o-yan che k'ij re man can-ta yojviynak, re Pablo xbepa'e-pa chire' chiquicojol conojel y xubij chique: Xinimaj-ta re tzij ximbij chiva tak c'a yojc'o pa Creta, che man-ta xojel-pa, man-ta yojc'o pa c'ayef vocame, y chuka' man-ta xkaban perder re ejka'n y re cosas re ye'oc cha re barco.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero vocame nimbij chiva: Tibana' confiar-ivi', roma man jun xticom, xaxe re barco re xtiq'uis can.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Roma chak'a' xuc'ut-ri' chinoch jun ángel re rutakom-pa re Dios, re Dios re Vajaf y re ninsamajij chuka' rube'.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Y re ángel re' xubij chua: Pablo, man c'a taxibij-avi'. Rat tiene que yatapon pa Roma chach re César. Mare' man jun cosa xtac'alvachij. Y avoma rat, re Dios xque'rucol chuka' re je avchibil chupan re jun barco re'. Can man jun xticom can chiva, xincho'x roma re ángel.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Mare' tibana' confiar-ivi' che xquixcolotaj, roma yen can ntaman-va che re Dios can xkojrucol, ancha'l xubij can re ángel chua.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Y chupan jun lugar re pa mar c'o-va xkoje'ka-va, xcha' re Pablo chique conojel re achi'a' re je'binak chupan re jun barco re'.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Y ca'e' semanas c'a tutz'am-va-pa re cak'ik' re' y katz'amon bey pa rue' re mar. Y re mar re anche' yojbinak-va rubini'an Adria. Y c'o la'k pa tak nic'aj-ak'a' che' tak re achi'a' re je'ac'ayon chin re barco xquinabej che nakaj chic yojc'o-va-apo cha re ruch'ulef.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Y reje' xquivitaj jenipa' rupan re ya'. Y xquitz'at che treinta y seis metros rupan re ya' tak xquivitaj nabey. Jac'a tak xojbiyin chic ba', xquitz'at che xa más co'ol rupan nuban-ka re ya', roma xaxe chic veintisiete metros rupan.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Y roma niquixibij-qui' che re barco nupaxij-ri' chiquivach aboj, mare' xquich'akij-ka pa ya' caje' ch'ich' re nibex ancla chique, chin che re barco man chic tibiyin. Re caje' anclas re' chij can re barco xe'xim-va can. Reje' quiyaben jampa' nisakar-ka. Pero xa man nisakar-ta-pa, y cama-va nisakar-ta-ka.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Y re achi'a' re je'ac'ayon re barco niquijo' ye'numaj-a. Mare' xquikasaj-ka re lancha pa ya', y niquiban che ancha'l xa ja re nic'aj chic anclas re jec'o chach re barco re ye'tajin chukasasic.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Mare' re Pablo xbo'rya' rutzijol cha re capitán y chuka' chique re soldados. Reja' xubij chique che vo xa xtiquiya' k'ij che ye'numaj-a re je'ac'ayon chin re barco, man jun chiva yex re xticolotaj chach re camic.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Mare' xe'pa re soldados xe'quikupila' can re colo' re anchok riq'uin quiyukuban-va re lancha chach re barco, chin che re lancha tic'ue' can pa ya'.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Jac'a tak nisakar-pa, re Pablo xubij che que'va'. Y ja tzij re' re xubij reja' chique conojel re je'binak chupan re barco: Vocame nitz'akater ca'e' semanas re man yixvirnak-ta jabal, y man yixviynak-ta chuka'.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Mare' nimbij chiva vocame, che quixva' chin c'o ivuchuk'a'. Roma can xkojcolotaj konojel, ancha'l re xbex chua, che can man jun chaka yoj re c'o jun cosa xtuc'alvachij.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Y tak ch'ovenak chic-ka re Pablo, reja' xbo'rc'ama-pa jun xcana-vay, xutioxij cha re Dios chire' chiquivach conojel, xupar y xutz'am rutijic.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Y conojel camas xe'qui'cot y can jare' xquitz'am va'in.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Y re yojbinak chupan re barco, yoj doscientos setenta y seis che nojel.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Y tak xe'va-yan jabal, xquitz'am can ruch'akexic re trigo pa ya', chin che man al-ta nuban can re barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Tak xsakar-ka, re achi'a' re je'ac'ayon chin re barco man quitaman-ta anchique lugar xe'beka-va. Xaxe xquitz'at che c'o jun ruk'a-ya', y re chuchi' jabal li'on. Mare' xquinojij che q'uiba' ye'tiquir niquic'uaj-apo re barco chire'.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Mare' xquikupila' can re colo' re ac'ayon chin re anclas, y re anclas xe'ba can chuxe' ya'. Y xe'quisol re ndoc chin nic'uan re barco pa rue-ya'. C'are' xquijotoba' re jun moma' tziak re c'o-apo chach re barco, y re cak'ik' xutz'am runimic re barco chuchi-ya'.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Y c'amaje-na rutzijol che yojapon chuchi-ya', tak xbakela' jun tinitec rion sanayi' c'o chuxe' ya' y chire' xbo'rnima-va-ri' rutza'n re barco, ja chire' xk'ate-va can y man chic xsilon-ta. Y re jun parte chij can re barco can tijok'ok' xba roma re ya' can riq'uin ruchuk'a' no'rpaxij-ri' chij.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Mare' tak re soldados xquinojij, Ro che que'kaquimisaj conojel re presos, che man que'numaj-a chuxe' ya'.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero re capitán man xrajo-ta che xquiban quire', chin che nicolotaj re Pablo. Xa xubij che jenipa' re can ye'tiquir ye'muxan pa ya' chin ye'el-a c'a chuchi', tiquich'akij-a-qui' y que'ba nabey.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Jac'a re nic'aj chic re man ye'tiquir-ta, xubij chique che ye'quitz'amala-a tz'alam o xabanchique che' chin re barco re je'elinak-a, chin man ye'jik'-ta. Y quire' xkaban chin xojel-a chuchi' re ya', y man jun xcom chaka.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.